ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Ευγενία Γουμαρά: “Ο Δημήτρης θέλει να γυρίσει όρθιος στη Ρόδο”

Μαίρη Φώτη 10 λεπτά ανάγνωση
Δημήτρης Γιαννακάς
Ο Δημήτρης θέλει να γυρίσει όρθιος στη Ρόδο

ΕΥΓΕΝΙΑ ΓΟΥΜΑΡΑ

Ο 19χρονος Δημή­τρης Γιαν­να­κάς, πήρε έπειτα από έξι μήνες εξι­τή­ριο από το Νοσο­κο­μείο και πλέον μπορεί να ονει­ρεύ­ε­ται ξανά και να κάνει σχέδια για το μέλλον.

Η ζωή του κιν­δύ­νευσε όταν έπειτα από ένα τραγικό ατύχημα στο σπίτι του στη Ρόδο, κόπηκε η μηριαία αρτηρία του ποδιού του με απο­τέ­λε­σμα να χάσει πολύ αίμα, αλλά και πολύ­τιμο χρόνο, αφού ήταν μόνος του στο σπίτι.

Ο Δημή­τρης όλο αυτό το διά­στημα πάλεψε γενναία και κατά­φερε να κρα­τη­θεί στη ζωή. Πριν από μερικές εβδο­μά­δες κρίθηκε ανα­γκαίο να υπο­βλη­θεί τελικά σε ακρω­τη­ρια­σμό αφού είχαν προη­γη­θεί επτά σοβαρές χει­ρουρ­γι­κές επεμ­βά­σεις. Στην όγδοη τού αφαί­ρε­σαν το πόδι.

«Ο Δημή­τρης θέλει να γυρίσει όρθιος στη Ρόδο», δηλώνει στη «δημο­κρα­τική», η μητέρα του Ευγενία Γουμαρά, η οποία δεν έφυγε ούτε μια στιγμή από το πλευρό του. Μαζί πέρασαν τα δύσκολα και ο ένας παίρνει δύναμη από τον άλλον γιατί ακόμα ο δρόμος για την πλήρη απο­κα­τά­σταση του Δημήτρη είναι μακρύς. Θα χρεια­στεί να παρα­μεί­νει στην Αθήνα για του­λά­χι­στον ακόμα δύο μήνες.

Για την τοπο­θέ­τηση τεχνη­τού μέλους απαι­τού­νται 50.000 ευρώ, ποσό απα­γο­ρευ­τικό για την οικο­γέ­νεια του Δημήτρη. Επειτα από μεγάλη κινη­το­ποί­ηση στη Ρόδο συγκε­ντρώ­θη­καν 10.000 ευρώ τα οποία δόθηκαν ως προ­κα­τα­βολή και υπο­λεί­πο­νται ακόμα 40.000 ευρώ για να μπο­ρέ­σει ο Δημή­τρης να περ­πα­τή­σει ξανά.

Στη Ρόδο βρί­σκε­ται σε εξέλιξη μεγάλη κινη­το­ποί­ηση για την συγκέ­ντρωση του ποσού ώστε η επι­θυ­μία του Δημήτρη να επι­στρέ­ψει όρθιος στη Ρόδο να γίνει σύντομα πραγ­μα­τι­κό­τητα…

Ευγενία, καταρ­χάς θέλω να σε ρωτήσω πώς είναι ο Δημή­τρης.

Ο Δημή­τρης είναι καλά, την περα­σμένη Τετάρτη, δόξα τω θεώ μετά από έξι μήνες στο νοσο­κο­μείο πήραμε εξι­τή­ριο. Βέβαια θα πηγαί­νουμε στο νοσο­κο­μείο και στο σπίτι κάνουμε καθη­με­ρι­νές αλλαγές. Τα ράμματα θα τα κόψουμε σε περίπου 10 μέρες. Θα χρεια­στεί να μεί­νουμε στην Αθήνα για του­λά­χι­στον δύο μήνες ακόμα.

Πόσο καιρό μείνατε στο Νοσο­κο­μείο;

Πέντε μήνες. Οταν έγινε το ατύχημα στη Ρόδο το παιδί μετα­φέρ­θηκε στο νοσο­κο­μείο, για αρκετή ώρα με τον αιμα­το­κρίτη του στο 11. Το παιδί είχε “στε­γνώ­σει” από αίμα. Οι γιατροί έκαναν ό,τι καλύ­τερο μπο­ρού­σαν για να του σώσουν τη ζωή, δεν έφτασε στο νοσο­κο­μείο στο παρά πέντε αλλά στο και πέντε. Τόσο δύσκολα ήταν τα πράγ­ματα… Εκεί έπαθε ανακοπή αλλά ευτυχώς οι γιατροί κατά­φε­ραν να τον κρα­τή­σουν στη ζωή. Ο αγγειο­χει­ρουρ­γός κ. Μηνάς Μηνάς κατά­φερε να του σώσει προ­σω­ρινά το πόδι, παρά το γεγονός ότι είχε κοπεί η κεντρική μηριαία αρτηρία. Το παιδί μπήκε στην εντα­τική όπου έμεινε 25 ημέρες και καθη­με­ρινά ακού­γαμε ότι η κατά­στασή του είναι κρίσιμη αλλά σταθερή. Στο πόδι γίνο­νταν συνεχώς αλλαγές αλλά δυστυ­χώς το παιδί έπαθε λοίμωξη, δεν ξέρουμε από πού και πότε. Ισως κατά τη μετα­φορά, ίσως στο νοσο­κο­μείο… Αυτά τα δύο μικρό­βια που εισχώ­ρη­σαν στον οργα­νι­σμό του, δεν έφυγαν ποτέ. Η κατά­σταση στην οποία μετα­φέρ­θηκε ο Δημή­τρης στο νοσο­κο­μείο της Ρόδου, δεν επέ­τρεπε δια­κο­μιδή σε μεγα­λύ­τερο νοσο­κο­μείο. Από ένα σημείο και μετά η κατά­στασή του ήταν στάσιμη και σκε­φτή­καμε ότι ίσως θα ήταν καλύ­τερα να μετα­φερ­θεί σε ένα μεγα­λύ­τερο νοσο­κο­μείο. Αρκεί να σας πω ότι ήταν 25 μέρες στην εντα­τική και λόγω των μέτρων για τον κορω­νοϊό δεν μπο­ρού­σαμε να τον δούμε. Ζήσαμε έναν εφιάλτη… Με τη μεσο­λά­βηση του εργο­δότη μου Μίλτου Στα­μα­τίδη και το ενδια­φέ­ρον του βου­λευτή κ. Γιάννη Παππά, το παιδί δια­κο­μί­στηκε στο Λαϊκό Νοσο­κο­μείο.

Εσύ ήσουν μαζί του;

Οχι, γιατί έφυγε κατευ­θείαν από την εντα­τική, νύχτα, μαζί του ήταν ο γιατρός του και δύο νοσο­κό­μες. Δεν μπο­ρού­σαμε να είμαστε κοντά του γιατί έπρεπε να είναι απο­λύ­τως προ­στα­τευ­μένο κατά την δια­κο­μιδή. Ευτυχώς, ο καθη­γη­τής κ. Χρήστος Κλω­νά­ρης, αφού ενη­με­ρώ­θηκε για την κατά­σταση του παιδιού μάς δέχθηκε στο Λαϊκό Νοσο­κο­μείο. Θέλω να πω ότι στο Λαϊκό, μάς φέρ­θη­καν άψογα όλοι. Μπορεί το παιδί μου να έχασε το πόδι του αλλά αυτούς τους μήνες και ο καθη­γη­τής κ. Κλω­νά­ρης και τα μέλη της ομάδας του και το νοσο­κο­μείο έκαναν τα πάντα για εμάς. Ο Δημή­τρης ήταν συνο­λικά έξι μήνες μέσα στο νοσο­κο­μείο από την ημέρα του ατυ­χή­μα­τος.

Πόσες επεμ­βά­σεις έχει κάνει;

Εχει κάνει 8 χει­ρουρ­γεία και δύο μικρο­ε­πεμ­βά­σεις.

Ο ακρω­τη­ρια­σμός πότε απο­φα­σί­στηκε;

Στο τέλος Αυγού­στου. Πριν όμως, έγινε ό,τι είναι ανθρω­πί­νως δυνατό από τον κ. Κλωνάρη για να σωθεί το πόδι του Δημήτρη. Αρκεί να σας πω ότι όταν βγήκε από την εντα­τική εδώ στην Αθήνα, δεν είχε τη δύναμη να κρα­τή­σει ούτε μια χαρ­το­πε­τσέτα…

Ο Δημή­τρης ήταν δια­σω­λη­νω­μέ­νος σε κατα­στολή για περίπου ένα μήνα και αυτό είχε ως απο­τέ­λε­σμα να απο­δυ­να­μω­θεί ο οργα­νι­σμός του. Το παιδί έχει χάσει 35 κιλά και μεγάλο μέρος της μυικής του δύναμης. Με την καθη­με­ρινή προ­σπά­θεια των γιατρών και τη στήριξη τη δική μου, σιγά σιγά άρχισε να τρώει, να σηκώ­νε­ται λίγο μέχρι που φτάσαμε να μπορεί να κάνει βήματα στη­ρι­ζό­με­νος σε πατε­ρί­τσες. Δύο φορές κόντεψε να χάσει τη ζωή του από αιμορ­ρα­γία. Στο τελευ­ταίο χει­ρουρ­γείο πριν από τον ακρω­τη­ρια­σμό, όταν σηκώ­θηκε το παιδί, άνοιξαν τα αγγεία και υπέστη ακα­τά­σχετη αιμορ­ρα­γία θέτο­ντας και πάλι σε κίνδυνο τη ζωή του. Δυστυ­χώς, δύο με τρεις φορές, κιν­δύ­νεψε η ζωή του από αιμορ­ρα­γία. Κόλλησε και κορω­νοϊό. Στην μονάδα covid, εκεί που ήταν ξαπλω­μέ­νος και μιλού­σαμε, γέμισε το κρεβάτι με αίματα.

Ηρθαν αμέσως οι γιατροί, τον μετέ­φε­ραν στο χει­ρουρ­γείο και κατά­φε­ραν να τον κρα­τή­σουν στη ζωή. Η κατά­σταση της υγείας του και οι συνε­χείς αιμορ­ρα­γίες δεν μας άφηναν κανένα περι­θώ­ριο αισιο­δο­ξίας. Τότε μου είπε ο καθη­γη­τής “Ευγενία, δυστυ­χώς δεν μπο­ρούμε να κάνουμε κάτι άλλο. Εχουμε εξα­ντλή­σει όλες τις πιθα­νό­τη­τες. Ή θα πρέπει να μείνετε δύο χρόνια ακόμα στα νοσο­κο­μεία και το παιδί θα παλεύει για ένα πόδι που δεν θα φτιάξει, απλώς θα το βλέπει χωρίς να είναι λει­τουρ­γικό ή θα πρέπει να σκε­φτείτε την άλλη λύση. Το παιδί ταλαι­πω­ρεί­ται και κιν­δυ­νεύει η ζωή του από τις αιμορ­ρα­γίες. Ισως κάποια στιγμή να μην προ­λά­βουμε να τον σώσουμε”.

Δύσκολη απόφαση Ευγενία…

Πάρα πολύ. Για μια εβδο­μάδα το παλεύ­αμε, το συζη­τού­σαμε… Το παιδί, μέσα του είχε κατα­λά­βει ότι άδικα προ­σπα­θού­σαμε. Κάθε πρωί που ξυπνούσε οι γάζες του ήταν μέσα στα αίματα, είχε πολλές ανοι­χτές πληγές που δεν έκλει­ναν και έκανε συνέ­χεια πυρετό. Τα βράδια δεν κοι­μό­ταν, δεν μπο­ρούσε να φάει… Ο πυρετός δεν τον άφηνε να συνέλ­θει. Το παιδί μου επί 6 μήνες έδινε αγώνα μέρα-νύχτα με κίνδυνο όχι πλέον να χάσει το πόδι του αλλά τη ζωή του.

Οπότε παίρ­νετε την απόφαση για τον ακρω­τη­ρια­σμό.

Ναι. Η απόφαση ήταν δική του. Ο γιατρός του εξήγησε τα πάντα και τον δια­βε­βαί­ωσε ότι με ένα πρό­σθετο μέλος δεν θα αλλάξει η ζωή του και πως θα μπορεί να λει­τουρ­γεί στην καθη­με­ρι­νό­τητά του όπως πριν, μακριά από το κρεβάτι ενός νοσο­κο­μείου. Δυστυ­χώς το πόδι έπρεπε να κοπεί από το γόνατο και πάνω. Πρέπει να πω ότι μετά το χει­ρουρ­γείο, είδα την ψυχο­λο­γία του Δημήτρη να αλλάζει. Αυτό το παιδί πέρασε πάρα πολλά… Πλέον, τον βλέπω πιο δυνατό, πιο αισιό­δοξο, πιο απο­φα­σι­σμένο να ξανα­πά­ρει τη ζωή του πίσω.

Ετσι παίρ­νεις δύναμη κι εσύ από τον Δημήτρη.

Ναι, πραγ­μα­τικά έχω πάρει πάρα πολύ δύναμη από τον Δημήτρη όλο αυτό το διά­στημα. Ειδικά όταν γυρ­νούσε από κάθε χει­ρουρ­γείο και μου έλεγε “εντάξει, ζω…”.

Ολο αυτό το διά­στημα ανε­βαί­νετε μαζί αυτόν τον Γολγοθά.

Ναι, μαζί. Ολο αυτό το διά­στημα δεν έφυγα ούτε μια στιγμή από δίπλα του. Εμενα μαζί του στο Λαϊκό, ένωνα το βράδυ δύο καρέ­κλες και κοι­μό­μουν δίπλα του. Πέρα από το ό,τι με χρεια­ζό­ταν κάθε ώρα και στιγμή, δεν ντρέ­πο­μαι να το πω, δεν υπήρχε η οικο­νο­μική δυνα­τό­τητα για κάτι άλλο, δεν είχα χρήματα στην άκρη. Εχω να δουλέψω έξι μήνες, από την ημέρα που έγινε το ατύχημα. Εργά­ζο­μαι στο Ζαχα­ρο­πλα­στείο του Μίλτου, δούλευα και μεγά­λωνα τα παιδιά μου. Τώρα που εγώ βρί­σκο­μαι στην Αθήνα με τον Δημήτρη, ο γιος μου ο Βαγ­γέ­λης εργά­ζε­ται στη Ρόδο και ευτυχώς το παιδί μας στέλνει χρήματα.

Οπότε, τώρα που βγήκατε από το νοσο­κο­μείο, μόλις το επι­τρέ­ψει η κατά­σταση της υγείας του θα γίνει η τοπο­θέ­τηση του τεχνη­τού μέλους;

Αυτός είναι ο στόχος. Αλλά επειδή το πόδι του Δημήτρη κόπηκε πάνω από το γόνατο το κόστος είναι αρκετά υψηλό. Ενα απλό πρό­σθετο μέλος κοστί­ζει από 10.000 έως 15.000 ευρώ. Ομως το μέλος που χρειά­ζε­ται το παιδί, επειδή λείπει το γόνατο, κοστί­ζει περίπου 50.000 ευρώ. Οταν άκουσα ότι μόνο το γόνατο κοστί­ζει από 35.000 έως 38.000 ευρώ, πήγα να πεθάνω. Απελ­πί­στηκα. Δεν μπο­ρούσα να πω στο παιδί μου, ότι τελικά δεν θα κατα­φέ­ρουμε να εξα­σφα­λί­σουμε το πρό­σθετο μέλος. Είναι 19 χρονών, έχει όλη τη ζωή μπροστά του και πρέπει να ζήσει φυσιο­λο­γικά και να κάνει όλα όσα ονει­ρευό­ταν μέχρι πριν από το ατύχημα. Δύο εβδο­μά­δες πριν είχε μόλις απο­λυ­θεί από το στρατό και σκόπευε να πάει σε μια σχολή για να γίνει barista αλλά δυστυ­χώς το ατύχημα πάγωσε τα πάντα.

Το ατύχημα πώς έγινε;

Το παιδί ήταν μόνο του στο σπίτι, ήταν πρωί. Ακουσε θόρυβο στο μπαλ­κόνι, είχε αέρα εκείνη την ημέρα. Το σπίτι είναι παλιό και τα αλου­μί­νια είναι αρκετά παλιά. Το παιδί, πήγε να τρα­βή­ξει την τζα­μα­ρία στο μπαλ­κόνι και επειδή είχε νερά κάτω λόγω της υγρα­σίας, γλί­στρησε, έχασε την ισορ­ρο­πία του και πέρασε το πόδι του μέσα από το τζάμι, με απο­τέ­λε­σμα να κοπεί η μηριαία αρτηρία.

Ηταν μόνος του στο σπίτι;

Δυστυ­χώς ναι. Ο αδελφός του κι εγώ ήμασταν στη δουλειά. Οταν έπεσε το παιδί, παρότι φώναζε δεν τον άκουσε κανείς, με απο­τέ­λε­σμα να χάσει πάρα πολύ αίμα. Το παιδί μου έπαθε όλο αυτό το κακό από ένα ατύχημα στο σπίτι.

Και τελικά ποιος τον είδε;

Αν σου πω, δεν θα το πιστέ­ψεις ποιος τον βρήκε… Στο πάρκο που βρί­σκε­ται απέ­να­ντι από το σπίτι μας, συχνά­ζει ένας άνθρω­πος ο οποίος έχει μια μικρή νοητική υστέ­ρηση. Κάθε μέρα που γυρ­νούσα από τη δουλειά, του έδινα ένα πιάτο φαγητό, ό,τι είχε το τραπέζι ή κανένα γλυκό από το ζαχα­ρο­πλα­στείο που δουλεύω. Εκείνη την ημέρα, καθόταν στο πάρκο, κι άκουγε τον σκύλο μας να γαβγί­ζει για ώρα. Πήγε μέχρι το σπίτι και είδε τον Δημήτρη μέσα στα αίματα, κατά­λαβε ότι κάτι δεν πάει καλά κι έτρεξε στα διπλανά σπίτια, έβαλε τις φωνές και μαζεύ­τηκε ο κόσμος. Ηρθε το ασθε­νο­φόρο και τον πήρε αλλά είχε ήδη χάσει πάρα πολύ αίμα μέχρι να τον δει κάποιος. Εγώ ήμουν στη δουλειά, με πήραν τηλέ­φωνο και έτρεξα αμέσως στο νοσο­κο­μείο. Εκεί μου είπε ο γιατρός “κάντε τον σταυρό σας γιατί το παιδί σας κιν­δυ­νεύει”. Δεν θα ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου εκείνη την ημέρα. Εχασα τον κόσμο κάτω από τα πόδια μου, δεν είχα επαφή με το περι­βάλ­λον. Στο μυαλό μου είχα μόνο τα λόγια του γιατρού. Κι από εκεί ξεκι­νάει ο Γολ­γο­θάς.

Ο Δημή­τρης έχει θέληση για ζωή και το μεγάλο στοί­χημα είναι πλέον να συγκε­ντρω­θούν τα χρήματα για το τεχνητό μέλος.

Ναι. Η Ρόδος είναι στο πλευρό μας, κι ευχα­ρι­στώ όλο τον κόσμο που έδωσε και δίνει χρήματα από το υστέ­ρημά του. Εχουν γίνει ήδη κάποιες ενέρ­γειες, συγκε­ντρώ­θηκε ένα ποσό γύρω στα 10.000 ευρώ το οποίο δόθηκε ως προ­κα­τα­βολή και πρέπει να συγκε­ντρω­θούν άλλα 40.000 ευρώ, χρήματα τα οποία δεν έχουμε. Μόλις συγκε­ντρω­θούν τα χρήματα, θα κατα­σκευα­στεί και θα τοπο­θε­τη­θεί το τεχνητό μέλος στον Δημήτρη και κάθε μήνα θα πρέπει να ερχό­μα­στε στην Αθήνα για παρα­κο­λού­θηση.

Οπότε με τη συγκέ­ντρωση των 40.000 ευρώ και την τοπο­θέ­τηση του τεχνη­τού μέλους, θα ξεκι­νή­σει και η νέα ζωή του Δημήτρη μακριά από τα νοσο­κο­μεία και τα χει­ρουρ­γεία.

Ευτυχώς, έχει φτάσει στο σημείο τώρα πια να κάνει σχέδια για τη ζωή του. Θέλει να αφήσει πίσω του αυτόν τον εφιάλτη και να ξανα­ξε­κι­νή­σει από εκεί που στα­μά­τησε στις 6 Απρι­λίου. Τώρα ξέρει ότι δεν κιν­δυ­νεύει η ζωή του και είναι αισιό­δο­ξος και απο­φα­σι­σμέ­νος. Θέλει να πάει σε σχολή να πάρει πιστο­ποί­ηση ως επαγ­γελ­μα­τίας barista, θέλει να συνε­χί­σει τον αθλη­τι­σμό και να συνε­χί­σει να παίζει ποδό­σφαιρο… Ο Δημή­τρης θέλει να γυρίσει στη Ρόδο όρθιος.

Οποιος επι­θυ­μεί να συνει­σφέ­ρει στην συγκέ­ντρωση των χρη­μά­των μπορεί να κατα­θέ­σει χρήματα στον ερανικό λογα­ρια­σμό του Συλ­λό­γου «Νοιά­ζο­μαι και Πράττω» στην Τράπεζα Πει­ραιώς:

Αριθμός Λογα­ρια­σμού: 6388145357438

ΙΒΑΝ: GR2201713880006388145357438 με την αιτιο­λο­γία «Τεχνητό μέλος για τον Δημήτρη»

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.