Ηandelsblatt: Η Ιταλία είναι μια Ελλάδα… extra large

Σοβα­ρό­τατα δομικά προ­βλή­ματα έχει η οικο­νο­μία της Ιταλίας, ενώ το χρέος της βρί­σκε­ται ήδη στο 133% του ΑΕΠ. Η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της χώρας μειώ­νε­ται διαρκώς και όλα δεί­χνουν ότι η Ιταλία βαδίζει στα χνάρια της Ελλάδας!

Από την αρχή του χρόνου και μέχρι το τέλος Μαΐου, το χρέος της Ιταλίας έχει αυξηθεί κατά €83,3 δισ., γράφει η γερ­μα­νική Handelsblatt. Οι ανα­λυ­τές πιστεύ­ουν, ότι εν τω μεταξύ τα 100 δισ. νέου χρέους έχουν ξεπε­ρα­στεί. Μέσα σε μισό χρόνο η Ιταλία έχει φορ­τω­θεί τόσα χρέη, όσο ένα ολό­κληρο πακέτο βοή­θειας προς την Ελλάδα.

Το συνο­λικό χρέος της Ιταλίας είναι βουνό: € 2.218,2 δισ. ή 133% του ΑΕΠ – πάνω από το διπλά­σιο αυτού που προ­βλέ­πει η συνθήκη του Μάα­στριχτ για τις χώρες της ευρω­ζώ­νης. Η Ιταλία μαζί με την Ελλάδα είναι οι πιο χρε­ω­μέ­νες χώρες της Ευρώπης σε ποσοστό του ΑΕΠ. Ωστόσο, τα απόλυτα μεγέθη χρεών της Ιταλίας είναι δρα­μα­τικά υψη­λό­τερα από αυτά της Ελλάδας.

Με αυτά τα νούμερα στο νου, κατα­λα­βαί­νει κανείς για ποιο λόγο η κυβέρ­νηση του Ματέο Ρέντσι έχει υιο­θε­τή­σει μια ρητο­ρική που κατη­γο­ρεί διαρκώς τη λιτό­τητα. Πρό­κει­ται για ξεκά­θαρο αντι­πε­ρι­σπα­σμό, γράφει η Handelsblatt. Η Ιταλία δεν κάνει ούτε τις ελά­χι­στες περι­κο­πές. Αντι­θέ­τως, ανα­λαμ­βά­νει τόσο χρέος όσο ποτέ άλλοτε!

Η οικο­νο­μία της Ιταλίας γίνεται την ίδια στιγμή όλο και πιο ανί­σχυρη, πάσχο­ντας από σοβα­ρό­τατα δομικά προ­βλή­ματα. Η Ιταλία είναι ο «μεγάλος ασθενής» της Ευρώπης, γράφουν οι ανα­λυ­τές της ελβε­τι­κής UBS.

To πιο μεγάλο πρό­βλημα της Ιταλίας είναι η χαμηλή παρα­γω­γι­κό­τητα. Αυτή βρί­σκε­ται αυτή τη στιγμή κοντά στο επίπεδο που βρι­σκό­ταν κατά την ένταξη στο ευρώ το 1999. Σε καμία άλλη ευρω­παϊκή χώρα δεν παρα­τη­ρεί­ται μια τόσο αρνη­τική εξέλιξη, γράφει η Handelsblatt. Οι ανα­λυ­τές της Helaba προει­δο­ποιούν: «Οι αυξή­σεις στους μισθούς τα προη­γού­μενα χρόνια έχουν οδη­γή­σει σε μια αύξηση του κόστους εργα­σίας και σε μία σημα­ντική πτώση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας».

Η κυβέρ­νηση του Ματέο Ρέντσι προ­σπα­θεί να τονώσει την οικο­νο­μία μέσα από κρατικά δισε­κα­τομ­μύ­ρια, αλλά αυτό αφενός δεν λει­τουρ­γεί και αφε­τέ­ρου αυξάνει τα δημο­σιο­νο­μικά προ­βλή­ματα όλο και περισ­σό­τερο. Την ίδια στιγμή, τα πράγ­ματα δε φαί­νο­νται να πηγαί­νουν καλά ούτε και για τις τρά­πε­ζες: πιστω­τικά ιδρύ­ματα όπως η Monte Paschi και η Carige έχουν ακόμα να βου­λώ­σουν αρκετές τρύπες στην κεφα­λαιο­ποί­ησή τους.

Σαν να μην έφτανε αυτό, εξ’ αιτίας της ύφεσης των τελευ­ταίων χρόνων και των χρε­ο­κο­πιών σε εται­ρίες, τα κόκκινα δάνεια έχουν αυξηθεί ακόμα περισ­σό­τερο. Σύμφωνα με την ένωση τρα­πε­ζών ABI, το Μάιο του 2015 αυτά τα δάνεια ανέρ­χο­νταν σε €193,7 δισ., 25,1 δισ. περισ­σό­τερο από τον προη­γού­μενο Μάιο.

Η φήμη του Ρέντσι ως μεταρ­ρυθ­μι­στή έχει στο μεταξύ κάνει φτερά. Οι προ­σπά­θειές του δε βρί­σκουν πλέον πολι­τική αντα­πό­κριση κι έτσι θεωρεί ότι τα υψη­λό­τερα χρέη είναι το μικρό­τερο κακό. Με τη στάση του έναντι της Γερ­μα­νίας εκείνη την απο­φα­σι­στική νύχτα των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με την Ελλάδα, ο Ιταλός πρω­θυ­πουρ­γός στην ουσία κατέ­δειξε το δικό του φόβο – ότι την Ιταλία περι­μέ­νει μια παρό­μοια τύχη με αυτή της Ελλάδας. Κι ο φόβος του είναι δυστυ­χώς δικαιο­λο­γη­μέ­νος, γράφει η Handelsblatt.

Συγκρι­νό­μενη με πριν από την παγκό­σμια χρη­μα­το­πι­στω­τική κρίση του 2008, η βιο­μη­χα­νική παρα­γωγή της Ιταλίας έχει πέσει κατά ένα τέταρτο. Το κατά κεφαλήν εισό­δημα βρί­σκε­ται στο χαμη­λό­τερο επίπεδο από το 1997, η ανεργία έχει διπλα­σια­στεί. Με άλλα λόγια: Η Ιταλία περνάει τη χει­ρό­τερη οικο­νο­μική κρίση μετά τον Β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο. Η μικρή ανά­πτυξη που σημειώ­νει η Ιταλία μετά από 14 αρνη­τικά τρίμηνα οφεί­λε­ται κυρίως στα μέτρα της ΕΚΤ και σε μία σειρά από ευνοϊ­κές συγκυ­ρίες: χαμηλά επι­τό­κια, αδύναμο ευρώ και χαμηλές τιμές στο πετρέ­λαιο. Ωστόσο οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις στη Ρώμη προ­χω­ρούν αργά και βασα­νι­στικά. Η μεταρ­ρύθ­μιση του Ρέντσι στην αγορά εργα­σίας είναι ένα πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύ­θυνση. Αλλά η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της Ιταλίας δεν έχει βελ­τιω­θεί σχεδόν καθόλου.