Μεγάλες ανατροπές στο Οικογενειακό Δίκαιο μετά από 40 χρόνια-Τι αλλάζει

Αλ­λα­γή σε­λί­δας στο Οι­κο­γε­νεια­κό Δί­καιο και στον τρόπο με τον οποίο ρυθ­μί­ζο­νται μία σειρά από σύν­θε­τα και ευαί­σθη­τα ζη­τή­μα­τα, με επί­κε­ντρο το παιδί, μετά το δια­ζύ­γιο των γο­νέ­ων του, ση­μα­το­δο­τεί το νο­μο­σχέ­διο που προ­ω­θεί ο υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης Κώ­στας Τσιά­ρας και με το οποίο επέρ­χο­νται ση­μα­ντι­κές αλ­λα­γές στην επί­λυ­ση των οι­κο­γε­νεια­κών δια­φο­ρών.

Στις σχε­δόν τέσ­σε­ρις δε­κα­ε­τί­ες που έχουν με­σο­λα­βή­σει από τη θέ­σπι­ση του υφι­στά­με­νου νο­μι­κού πλαι­σί­ου έχουν αλ­λά­ξει πλέον πολλά σε σχέση με τις κοι­νω­νι­κές συν­θή­κες και ως εκ τού­του επι­χει­ρεί­ται η νο­μο­θε­τι­κή αλ­λα­γή, ώστε να επι­τευ­χθεί ο εκ­συγ­χρο­νι­σμός του Οι­κο­γε­νεια­κού Δι­καί­ου αλλά και να εντα­χθούν στο εσω­τε­ρι­κό δί­καιο δια­τά­ξεις που με επι­τυ­χία εφαρ­μό­ζο­νται ήδη σε άλλες ευ­ρω­παϊ­κές χώρες.

Το νο­μο­σχέ­διο που επε­ξερ­γά­στη­κε αρ­μό­δια επι­τρο­πή υπό την προ­ε­δρία του επί­τι­μου ει­σαγ­γε­λέα του Αρεί­ου Πάγου Ιω­άν­νη Τέντε, εκτός απρο­ό­πτου, ανα­μέ­νε­ται να τεθεί στο τρα­πέ­ζι του Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λί­ου ακόμα και στην επό­με­νη συ­νε­δρί­α­σή του και αμέ­σως μετά να πάρει τον δρόμο για ψή­φι­ση στη Βουλή.

Με τις δια­τά­ξεις του νο­μο­θε­τι­κού εγ­χει­ρή­μα­τος ει­σά­γο­νται νέες δια­δι­κα­σί­ες, με γνώ­μο­να πάντα το συμ­φέ­ρον του παι­διού, αλλά και τη δη­μιουρ­γία ενός πε­ρι­βάλ­λο­ντος χωρίς εντά­σεις – όσο αυτό βέ­βαια είναι δυ­να­τό – για την ολο­κλη­ρω­μέ­νη ανά­πτυ­ξη της προ­σω­πι­κό­τη­τας του ανη­λί­κου, που πολ­λές φορές, όπως έχει δεί­ξει η δι­κα­στη­ρια­κή πρα­κτι­κή, βρί­σκε­ται στη μέση σφο­δρής αντι­δι­κί­ας ανά­με­σα στους γο­νείς.

Οι αλ­λα­γές

Οι βα­σι­κό­τε­ρες αλ­λα­γές που πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στο προ­ω­θού­με­νο νο­μο­σχέ­διο, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, είναι οι εξής:

1. Κα­θιε­ρώ­νε­ται η από κοι­νού άσκη­ση της γο­νι­κής μέ­ρι­μνας και από τους δύο γο­νείς ακόμα και μετά τη διά­σπα­ση του εγ­γά­μου βίου. Οι γο­νείς, δη­λα­δή, από κοι­νού θα απο­φα­σί­ζουν για όλα τα κρί­σι­μα ζη­τή­μα­τα που αφο­ρούν τη ζωή των παι­διών τους, όπως για πα­ρά­δειγ­μα την επι­λο­γή σχο­λεί­ου, την ια­τρο­φαρ­μα­κευ­τι­κή του πε­ρί­θαλ­ψη και την ονο­μα­το­δο­σία.

2. Για πρώτη φορά θε­σπί­ζε­ται το ελά­χι­στο μα­χη­τό τεκ­μή­ριο του 1/3 για την επι­κοι­νω­νία του τέ­κνου με τον γονέα που δεν δια­μέ­νει μαζί του. Εξα­σφα­λί­ζε­ται έτσι αυ­ξη­μέ­νη επι­κοι­νω­νία, η οποία, σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, είναι επω­φε­λής για το τέκνο.

3. Αξιο­ποιεί­ται ο θε­σμός της δια­με­σο­λά­βη­σης, δη­λα­δή του δια­κα­νο­νι­σμού και της επί­λυ­σης των όποιων τρι­βών και αντι­δι­κιών με­τα­ξύ των πρώην συ­ζύ­γων με ση­μείο ανα­φο­ράς το παιδί, εκτός δι­κα­στη­ρί­ων, από ει­δι­κούς δια­με­σο­λα­βη­τές που ήδη υπάρ­χουν και στους οποί­ους ανα­τί­θε­ται η λύση και αυτών των ευαί­σθη­των οι­κο­γε­νεια­κών δια­φο­ρών. Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι σύμ­φω­να με την Κε­ντρι­κή Επι­τρο­πή Δια­με­σο­λά­βη­σης οι διά­δι­κοι που ακο­λου­θούν τη μέ­θο­δο αυτή για τις οι­κο­γε­νεια­κές δια­φο­ρές κα­τα­φέρ­νουν σε πο­σο­στό 20% να επι­λύ­ουν τις δια­φο­ρές τους απο­φεύ­γο­ντας το επό­με­νο στά­διο, αυτό της προ­σφυ­γής στα δι­κα­στή­ρια. Επι­πλέ­ον, το 86% των δια­δί­κων που επι­λέ­γουν εκου­σί­ως τη δια­με­σο­λά­βη­ση κα­τα­φέρ­νουν να βρουν τη «χρυσή τομή» στη δια­φο­ρά τους.

4. Ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα έχει και η νο­μο­θε­τι­κή ρύθ­μι­ση που αφορά την άσκη­ση κακής επι­μέ­λειας με συ­νέ­πειες για τον γονιό εκεί­νον που δεν τηρεί τον νόμο. Η υπαί­τια μη συμ­μόρ­φω­ση προς απο­φά­σεις και πρά­ξεις δι­κα­στι­κών αρχών που αφο­ρούν τα παι­διά, η υπαί­τια πα­ρά­βα­ση των όρων της συμ­φω­νί­ας των γο­νιών ή της δι­κα­στι­κής από­φα­σης για την επι­κοι­νω­νία του παι­διού με τον γονιό, η αδι­καιο­λό­γη­τη άρ­νη­ση του γο­νιού να κα­τα­βά­λει τη δια­τρο­φή που επι­δι­κά­στη­κε από το δι­κα­στή­ριο ή συμ­φω­νή­θη­κε με­τα­ξύ των γο­νέ­ων, η τέ­λε­ση υπό οποια­δή­πο­τε μορφή οι­κο­γε­νεια­κής βίας από τον γονιό σε βάρος του παι­διού, είναι με­ρι­κές από τις πε­ρι­πτώ­σεις που μπο­ρεί να εμπί­πτουν στο πλέγ­μα της «κακής άσκη­σης της επι­μέ­λειας».

Σε πε­ρί­πτω­ση πά­ντως που οι γο­νείς δεν κα­τα­φέ­ρουν να τα βρουν με­τα­ξύ τους σε σχέση με κρί­σι­μα ζη­τή­μα­τα για το παιδί μπο­ρούν να προ­σφεύ­γουν στα δι­κα­στή­ρια. Γε­γο­νός που εκ των πραγ­μά­των ση­μαί­νει ότι ένας δι­κα­στι­κός λει­τουρ­γός εν­δέ­χε­ται να κλη­θεί να λάβει ου­σια­στι­κές απο­φά­σεις για το μέλ­λον ενός παι­διού, όπως σε ποιο σχο­λείο θα φοι­τή­σει αν οι γο­νείς δεν κα­τα­φέ­ρουν να τα βρουν με­τα­ξύ τους προ­τού φτά­σουν στη Δι­καιο­σύ­νη.

Τέλος, πα­ρέ­χε­ται η δυ­να­τό­τη­τα στους γο­νείς για τους οποί­ους οι δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις για την επι­μέ­λεια των παι­διών τους δεν έχουν κα­τα­στεί αμε­τά­κλη­τες να προ­σφύ­γουν δι­κα­στι­κά και να αξιο­ποι­ή­σουν τα νέα δε­δο­μέ­να.

Πηγή: tanea.gr