Γιώργος Χατζημάρκος: Το να ωριμάζεις είναι επιλογή

Είναι κά­ποιες στιγ­μές στη ζωή που γνω­ρί­ζει κα­νείς, είτε είναι πρό­σω­πο είτε συλ­λο­γι­κό­τη­τα είτε θε­σμός, ότι είναι η ώρα να κάνει το επό­με­νο βήμα.

Για την το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση, αυτή η ώρα είναι τώρα και είναι η ώρα της ενη­λι­κί­ω­σης. Της με­τά­βα­σης στον κόσμο της ευ­θύ­νης. Σε έναν κόσμο, όπου κα­νείς αι­ρε­τός δεν δεί­χνει, και κυ­ρί­ως δεν είναι, αδύ­να­μος ένα­ντι των πο­λί­των και των προ­βλη­μά­των τους. Αντι­θέ­τως, έχει λόγο και ευ­θύ­νη. Ευ­θύ­νη χωρίς άλ­λο­θι. Αλλά και ευ­θύ­νη με επάρ­κεια δια­χεί­ρι­σης και ελευ­θε­ρία δια­κυ­βέρ­νη­σης.

Με εφό­δια αλλά και πό­ρους, από τον το­πι­κά πα­ρα­γό­με­νο πλού­το.

Εί­μα­στε στην εποχή που η δυ­να­μι­κή της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας είναι, τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φορές, πιο δυ­να­τή από τις προ­θέ­σεις και τους σχε­δια­σμούς μας. Ο δρό­μος του Ευ­ρω­παϊ­κού κε­κτη­μέ­νου είναι σαφής και τα στοι­χεία ξε­κά­θα­ρα:

Όπως επι­ση­μάν­θη­κε σε πρό­σφα­το συ­νέ­δριο της ΕΝΠΕ, «το 60% των δη­μό­σιων επεν­δύ­σε­ων, το 30% των δη­μό­σιων δα­πα­νών, το 90% των δρά­σε­ων για το πε­ρι­βάλ­λον και την αντι­με­τώ­πι­ση της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής και συ­νο­λι­κά το 60% του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού και το 70% των δρά­σε­ων της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, πραγ­μα­το­ποιού­νται από τις Πε­ρι­φέ­ρειες και τους Δή­μους της Ευ­ρώ­πης».

Στην χώρα μας άραγε, τι ισχύ­ει; Έχει εν­δια­φέ­ρον η εμπει­ρία του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου είναι η με­γα­λύ­τε­ρη νη­σιω­τι­κή Πε­ρι­φέ­ρεια της Ευ­ρώ­πης, στα­θε­ρά τε­λευ­ταία σε προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό στην Ελ­λά­δα για πε­ρί­που 20 χρό­νια, σί­γου­ρα η πιο υπο­στε­λε­χω­μέ­νη τόσο στον Α’ όσο και στον Β’ Βαθμό αυ­το­διοί­κη­σης, σί­γου­ρα η πε­ριο­χή της Ελ­λά­δας που δεν είδε να σχε­διά­ζο­νται και να υλο­ποιού­νται με­γά­λα το­με­α­κά έργα σε αυτήν.

Μα, είναι όρθια αυτή η Πε­ρι­φέ­ρεια που μόλις πε­ριέ­γρα­ψα;   

Όχι, δεν είναι απλά όρθια. Είναι η Πε­ρι­φέ­ρεια που επί 5 χρό­νια είναι πρώτη σε πο­σο­στό απορ­ρό­φη­σης ευ­ρω­παϊ­κών πόρων.

Είναι η Πε­ρι­φέ­ρεια που πέ­τυ­χε να βρε­θεί στην πρώτη θέση σε ρυθμό ανά­πτυ­ξης στην Ευ­ρώ­πη. Είναι η μόνη Πε­ρι­φέ­ρεια με αύ­ξη­ση πλη­θυ­σμού κατά την τε­λευ­ταία απο­γρα­φή και η Πε­ρι­φέ­ρεια με τα κα­λύ­τε­ρα ποιο­τι­κά δη­μο­γρα­φι­κά στοι­χεία.

Πως έφτα­σαν αυτά τα νησιά τους στό­χους τους; 

Με τη συ­νερ­γα­σία με­τα­ξύ Α’ και Β΄ βαθ­μού το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης.

Στα εκα­το­ντά­δες ερ­γο­τά­ξια που είναι απλω­μέ­να στα νησιά του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, έργων αρ­μο­διό­τη­τας είτε των Δήμων Νο­τί­ου Αι­γαί­ου είτε της Πε­ρι­φέ­ρειας, θα δυ­σκο­λευ­τεί κα­νείς να βρει κά­ποιο που ΔΕΝ  προ­έ­κυ­ψε μέσα από αυτή τη συ­νερ­γα­σία.

Ο Α’ και Β’ βαθ­μός αυ­το­διοί­κη­σης σε αυτή τη γωνιά της Ελ­λά­δας, που εγώ γνω­ρί­ζω, εί­μα­στε συν­δε­δε­μέ­νοι με δεσμά γάμου. Και όπως σε όλους τους γά­μους, υπάρ­χουν και δύ­σκο­λες μέρες, αλλά σχε­δόν τί­πο­τα δεν υλο­ποιεί­ται χωρίς συ­νερ­γα­σία.

Οι το­πι­κές κοι­νω­νί­ες δο­κι­μά­ζο­νται από το φόβο και τις συ­νέ­πειες της κλι­μα­τι­κής κρί­σης. Από τις ανι­σό­τη­τες που δια­τα­ράσ­σουν τον κοι­νω­νι­κό ιστό και την κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή. Από την αβε­βαιό­τη­τα που συχνά πα­ρά­γει η γε­ω­γρα­φία και από την ανα­σφά­λεια που προ­κα­λεί η οι­κο­νο­μία. Σε αυτές τις κε­ντρι­κές αγω­νί­ες των πο­λι­τών, Το­πι­κή και Κε­ντρι­κή Εξου­σία μπο­ρούν μαζί, με ξε­κά­θα­ρους κα­νό­νες, να αντα­πο­κρι­θούν ο κα­θέ­νας στο επί­πε­δο και τη γε­ω­γρα­φία που του ανα­λο­γεί, με την υπευ­θυ­νό­τη­τα που του ανα­λο­γεί.

Μια πα­ροι­μία λέει ότι το να γερ­νάς είναι υπο­χρε­ω­τι­κό. Το να ωρι­μά­ζεις είναι επι­λο­γή. Από το ση­μείο που βρι­σκό­μα­στε τώρα, πρέ­πει να προ­χω­ρή­σου­με με απο­φά­σεις που μας ενη­λι­κιώ­νουν, ως θεσμό και ως κοι­νω­νι­κό πα­ρά­δειγ­μα. Με πε­ρισ­σό­τε­ρο πάθος. Με ιδέες και λύ­σεις που μας πάνε πα­ρα­κά­τω. Με ανοι­κτούς θε­σμούς, με λο­γο­δο­σία και έναν κοινό στόχο: Με την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση ως γέ­φυ­ρα λύ­σε­ων, ως μια ευ­και­ρία στρα­τη­γι­κής προ­ε­τοι­μα­σί­ας για το άλμα στο Αύριο που αξί­ζου­με.

Πηγή: airetos.gr