Κομισιόν για πυρκαγιές: Οι αρχές αγνόησαν το σχέδιο εκκένωσης EVITA

Όπως, ανα­λυ­τικά, ανα­φέ­ρει ο κοι­νο­τι­κός Επί­τρο­πος, «την περίοδο 2007-2018 η Ελλάδα επω­φε­λή­θηκε από περισ­σό­τερα από 30 έργα πρό­λη­ψης και ετοι­μό­τη­τας που συγ­χρη­μα­το­δο­τή­θη­καν από τον ΜΠΠΕ ή άλλα ταμεία της ΕΕ, όπως το LIFE. Πολλά από τα έργα στα οποία συμ­με­τείχε η Ελλάδα έχουν περα­τω­θεί και τα απο­τε­λέ­σματά τους μπορούν να τεθούν σε εφαρ­μογή».

«Ιδιαί­τερη σημασία έχει το έργο EVITA (WildfireEvacuationTriggerBuffersforSensitiveAreas), το οποίο έχει ως στόχο να βοηθά τις εθνικές και περι­φε­ρεια­κές αρχές πολι­τι­κής προ­στα­σίας να κρίνουν εάν πρέπει να προβούν σε εκκέ­νωση όταν πλη­σιά­ζει δασική πυρ­κα­γιά που εξα­πλώ­νε­ται ανε­ξέ­λεγ­κτα, και να εκτι­μούν το διά­στημα που χρειά­ζε­ται ώστε να γίνει η εκκέ­νωση με ασφά­λεια. Η συνει­σφορά της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής στο συγκε­κρι­μένο έργο ανήλθε σε 412.500 ευρώ.»

Ευλόγως προ­κύ­πτει από την απά­ντηση του Κοι­νο­τι­κού Επι­τρό­που ότι, ενώ η Ελλάδα είχε χρη­μα­το­δο­τη­θεί για την ολο­κλή­ρωση του συγκε­κρι­μέ­νου έργου, δεν έκανε χρήση των πλε­ο­νε­κτη­μά­των του, με τα γνωστά τραγικά απο­τε­λέ­σματα και την εκα­τόμβη των νεκρών, από τις φονικές πυρ­κα­γιές στο Μάτι της Αττικής.

Ακο­λου­θούν, η πλήρης απά­ντηση του Επι­τρό­που Στυ­λια­νίδη και η από 8 Αυγού­στου, γραπτή ερώτηση του έλληνα ευρω­βου­λευτή προς την Κομι­σιόν:

Στυ­λια­νί­δης 17 Σεπτεμ­βρίου 2018

Οι τρα­γι­κές πυρ­κα­γιές του 2007 στην Ελλάδα και αλλού στην Ευρώπη απο­τέ­λε­σαν το έναυσμα μιας εκτε­τα­μέ­νης δια­δι­κα­σίας άντλη­σης διδαγ­μά­των όσον αφορά την αντι­με­τώ­πιση της κατα­στρο­φής στο πλαίσιο του μηχα­νι­σμού πολι­τι­κής προ­στα­σίας της Ένωσης (UCPM). Η δια­δι­κα­σία αυτή συνέ­βαλε τελικά στη θέσπιση νέας νομο­θε­σίας για την πολι­τική προ­στα­σία το 2013(1).

Η νομο­θε­σία αυτή επι­βάλ­λει στα κράτη μέλη την υπο­χρέ­ωση να καταρ­τί­ζουν εκτι­μή­σεις κιν­δύ­νων σε εθνικό ή στο ενδε­δειγ­μένο κατώ­τερο του εθνικού επίπεδο, καθώς και να ανα­πτύσ­σουν και θα βελ­τιώ­νουν τον σχε­δια­σμό τους όσον αφορά τη δια­χεί­ριση κιν­δύ­νων. Η Ελλάδα, όπως και όλα τα άλλα κράτη μέλη, έχει καταρ­τί­σει τέτοια σχέδια για βασι­κούς τομείς κιν­δύ­νου.

Επίσης, την περίοδο 2007-2018 η Ελλάδα επω­φε­λή­θηκε από περισ­σό­τερα από 30 έργα πρό­λη­ψης και ετοι­μό­τη­τας που συγ­χρη­μα­το­δο­τή­θη­καν από τον ΜΠΠΕ ή άλλα ταμεία της ΕΕ, όπως το LIFE. Πολλά από τα έργα στα οποία συμ­με­τείχε η Ελλάδα έχουν περα­τω­θεί και τα απο­τε­λέ­σματά τους μπορούν να τεθούν σε εφαρ­μογή. Ιδιαί­τερη σημασία έχει το έργο EVITA (WildfireEvacuationTriggerBuffersforSensitiveAreas), το οποίο έχει ως στόχο να βοηθά τις εθνικές και περι­φε­ρεια­κές αρχές πολι­τι­κής προ­στα­σίας να κρίνουν εάν πρέπει να προβούν σε εκκέ­νωση όταν πλη­σιά­ζει δασική πυρ­κα­γιά που εξα­πλώ­νε­ται ανε­ξέ­λεγ­κτα, και να εκτι­μούν το διά­στημα που χρειά­ζε­ται ώστε να γίνει η εκκέ­νωση με ασφά­λεια. Η συνει­σφορά της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής στο συγκε­κρι­μένο έργο ανήλθε σε 412 500 ευρώ.

Επι­πλέον, η Ελλάδα προ­σχώ­ρησε στο έργο συνερ­γα­σίας μεταξύ μεσο­γεια­κών χωρών Forced’InterventionRapideEuropeenne (FIRE, από το 2007 έως το 2009 γνωστό ως «FIRE 5»), και συμ­με­τείχε σε ασκή­σεις μεγάλης κλί­μα­κας για την αντι­με­τώ­πιση δασικών πυρ­κα­γιών στη Σαρ­δη­νία το 2008, καθώς και σε σεμι­νά­ρια και ανταλ­λα­γές εμπει­ρο­γνω­μό­νων μεταξύ των χωρών που εμφα­νί­ζουν τον μεγα­λύ­τερο κίνδυνο εκδή­λω­σης πυρ­κα­γιών στη Μεσό­γειο.

Ελευ­θέ­ριος Συνα­δι­νός 8 Αυγού­στου 2018

Η πυρ­κα­γιά στην Αττική απο­δεί­χτηκε κατα­στρο­φική, καθόσον κόστισε τη ζωή σε δεκάδες συμπο­λί­τες, δεκάδες αγνο­ού­νται, περιου­σίες και βιός χάθηκαν και άνθρω­ποι στιγ­μα­τί­στη­καν. Για την τρα­γω­δία αυτή, υπάρ­χουν αιτίες και σαφείς ευθύνες.

Η δυνατή από­κριση της Επι­τρο­πής προς απο­κα­τά­σταση των ζημιών και υπο­στή­ριξη των πλη­γέ­ντων έχει απο­τυ­πω­θεί, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της τυπικά προ­βλε­πό­με­νης και ισχύ­ου­σας πρό­σβα­σης στο Ταμείο Αλλη­λεγ­γύης και των προ­νοιών συγ­χρη­μα­το­δό­τη­σης μέσω της Πολι­τι­κής Συνοχής(1).

Όμως, με δεδο­μένο πως η έκβαση της κατά­σβε­σης κάθε πυρ­κα­γιάς εξαρ­τά­ται κατά κύριο λόγο από την αρχική επέμ­βαση βάσει της προ­ϋ­πάρ­χου­σας υπο­δο­μής και προ­ε­τοι­μα­σίας, ερω­τά­ται η Επι­τροπή:

—

Ποιο ήταν το απτό απο­τέ­λε­σμα των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων μετά τις πυρ­κα­γιές της Ηλείας το 2007, όταν η Ένωση συνέ­δραμε την Ελλάδα ώστε να «ευθυ­γραμ­μί­σει» τη διοί­κηση με τις απαι­τή­σεις αντι­με­τώ­πι­σης μεγάλων φυσικών κατα­στρο­φών(2) και, εφόσον υπήρξε συντα­χθέν έγγραφο συμπε­ρα­σμά­των, ποιες προ­τά­σεις υιο­θε­τή­θη­καν;

—

Προ­σέ­φερε η Ένωση (συγ)χρη­μα­το­δό­τηση ή τεχνο­γνω­σία για συναφή συστή­ματα (Engage, Evita, ή AVL(3)) και, αν ναι, ποια από αυτά τα προ­γράμ­ματα είναι λει­τουρ­γικά και σε επι­χει­ρη­σιακή ετοι­μό­τητα.

πηγή reporter.gr

Νίκος Ρούσσης – Στρα­σβούργο