• Η χωρητικότητα, προβληματίζει τους ανθρώπους που ασχολούνται με το θέατρο στη Ρόδο
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιούνται οι θεατρικές δράσεις και παραστάσεις του Θεατρικού Συλλόγου Δωδεκανήσου με σημείο αιχμής τις πρόσφατες παραστάσεις, οι οποίες γνώρισαν πολύ μεγάλη επιτυχία αλλά και συμμετοχή, αφού το Δημοτικό Θέατρο Ρόδου, ήταν επί τέσσερις ημέρες, ασφυκτικά γεμάτο.
Όπως δήλωσε η κα Βίκυ Θεολόγη, θεατρολόγος, εκπαιδευτικός και συγγραφέας, η τελευταία παράσταση “Φρουφρού και πτώματα” ξεκίνησε από τη Λαμπρή Τρίτη και ολοκληρώθηκε χτες, ενώ αναμένεται να ανέβει και στην Αθήνα.
«Ήταν μια φαρσοκομωδία καταστάσεων. Πράγματι, υπήρξε πολύ μεγάλη στήριξη από τον κόσμο. Αυτό σημαίνει, ότι η παράσταση μιλάει από μόνη της. Κι αυτό, μας χαροποιεί πάρα πολύ, διότι μας κάνει να νιώθουμε ότι έχουμε πετύχει τον στόχο μας που είναι η ψυχαγωγία με οτιδήποτε πνευματικό και θεατρολογικό κρύβεται από πίσω, γιατί πάντα θέλουμε οι παραγωγές μας να αφήνουν και τις δεύτερες σκέψεις, και τα ερωτήματα, και τις συζητήσεις». Ωστόσο, το σημείο που προβληματίζει τους ανθρώπους του θεάτρου, είναι η χωρητικότητα -η έλλειψη χώρων για θέατρο.
Όπως χαρακτηριστικά τόνισε η κα Θεολόγη:
«Είναι ένα πρόβλημα που συμβαίνει και με τις προηγούμενες θεατρικές ομάδες αντιμετωπίζουμε το ίδιο πρόβλημα χωρητικότητας. Και πλέον αυτό δηλώνει ότι ο κόσμος έχει αρχίσει και έχει πολιτιστικές ανάγκες. Γι’ αυτό κι εμείς θα πρέπει να πράξουμε ανάλογα, έτσι ώστε να υπάρξουν χώροι αντάξιοι του μεγέθους του πληθυσμού, που θέλει να παρακολουθήσει μια παράσταση χωρίς να ταλαιπωρείται, χωρίς να πρέπει να έρθει εκεί από τις 7.30 για να δει την παράσταση στις 9.00 και όλα αυτά που έχουν συζητηθεί τελευταία στους πολιτιστικούς κύκλους».
Είναι γνωστό το γεγονός πως, το Δημοτικό Θέατρο δεν επαρκεί ενώ τους καλοκαιρινούς μήνες που υπάρχουν και άλλοι χώροι όπως η Τάφρος, οι Ροδίτες απασχολούνται με τα τουριστικά επαγγέλματα και δεν έχουν το ίδιο χρονικό περιθώριο για να παρακολουθήσουν θεατρικές παραστάσεις.
«Μόνον οι χειμερινοί μήνες, θεωρούνται “θεατρικοί” -επειδή ο κόσμος στη Ρόδο, το καλοκαίρι εργάζεται λόγω της τουριστικής σεζόν. Οπότε το ζήτημα εύρεσης χώρων, πρέπει να το δούμε πιο σοβαρά, γιατί πράγματι ο κόσμος ταλαιπωρείται και είναι κρίμα, διότι θέλουν να δουν θέατρο. Επιπλέον στο νησί μας, δεν έχουμε παραστάσεις που παίζουν σε σεζόν, έτσι ώστε να υπάρχει η χρονική πολυτέλεια για όλους, να έρθουν κάποια στιγμή τον επόμενο μήνα, ή την επόμενη εβδομάδα. Οι παραστάσεις, δυστυχώς, είναι για τέσσερις, πέντε, έξι μέρες, μία εβδομάδα το μέγιστο, που μπορεί να παρουσιαστούν στο ένα και μοναδικό μας θέατρο (το Δημοτικό).
Οπότε ερχόμαστε όλοι σε αυτό το αδιέξοδο. Από την άλλη, είναι ένα ευχάριστο αδιέξοδο! Διότι αυτό, δηλώνει ότι ο κόσμος έχει στραφεί προς μία πνευματικότητα που υπηρετεί η θεατρική τέχνη και κυρίως μέσα από την κωμωδία, το οποίο, θεατρολογικά, θεωρώ ότι είναι ακόμα πιο δύσκολο είδος.
Είναι δύσκολο να κάνεις τον άλλο να γελάσει, ειδικά την εποχή του scrolling στα social media, του TikTok, του γρήγορου χιούμορ, της τεχνολογικής εξέλιξης που μας έχει κάνει να επιταχύνουμε όλοι τους ρυθμούς. Και όταν βλέπεις σε μία παραγωγή ότι έχεις πετύχει να κάνεις τον κόσμο να γελάσει, είναι ιδιαίτερα σημαντικό!» -όπως είπε.
Το θέατρο στην εκπαίδευση
Ούσα συγγραφέας, θεατρολόγος, αλλά και εκπαιδευτικός, η κα Θεολόγη αναφέρθηκε στη σημασία της θεατρικής αγωγής σαν μάθημα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
«Η θεατρική αγωγή σαν μάθημα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, έχει σκοπό να αναπτύξει δεξιότητες που δεν αναπτύσσονται μέσα από τα γνωστικά μαθήματα –όπως λέμε. Μιλάμε για δεξιότητες κοινωνικές και δεξιότητες έκφρασης. Ζούμε σε καιρούς που πραγματικά πλέον είναι πάρα πολύ δύσκολο να πείσεις το παιδί να εκφραστεί ή να του δώσεις να καταλάβει τη σημασία του να εκφράζεται.
Το βλέπουμε καθημερινά τόσο στην εφηβεία όσο και σε μεγαλύτερες ηλικίες, το πώς τα παιδιά και οι άνθρωποι μπερδεύονται. Και θεωρώ ότι η ανάπτυξη δεξιότητων μέσα από το μάθημα του θεάτρου, είναι σημαντικό καθώς δεν στοχεύει να κάνει τους μαθητές ηθοποιούς, σκηνοθέτες ή επαγγελματίες του χώρου. Στοχεύει αλλού.
Οι τεχνικές που χρησιμοποιούμε στο μάθημα είναι θεατρικές τεχνικές. Είναι ένα θεατρικό παιχνίδι που στοχεύει στην ανάπτυξη δεξιοτήτων οι οποίες αφορούν στην πνευματικότητα και στην εσωτερικότητα του παιδιού. Θα αναφερθώ πάλι στην σύγχρονη κοινωνία της τεχνολογίας, του κινητού τηλεφώνου, της γρήγορης πληροφορίας, της τεχνητής νοημοσύνης, της έτοιμης πληροφορίας. Έχοντας μια εμπειρία εδώ και 16 χρόνια στα σχολεία, το μάθημά μας, έχει δυσκολέψει σε ό,τι αφορά στο να ενθαρρύνεις το παιδί να αυτοσχεδιάσει, να δημιουργήσει, να εκφραστεί.
Κι αυτό, είναι για εμάς η μεγάλη πρόκληση. Να βρούμε τα κλειδιά και με ποιον τρόπο, με τα δεδομένα του σήμερα, μπορούμε να σπάσουμε αυτόν τον τοίχο που έχει δημιουργηθεί μέσα από όλα αυτά τα συμβάντα που υπάρχουν στη ζωή ενός παιδιού σήμερα. Και είναι πρόκληση για εμάς να του βρούμε το κλειδί -γιατί υπάρχουν κλειδιά…».
Καταλήγοντας, η ίδια επεσήμανε ότι υπάρχει ένα χάσμα γενεών αλλά τα παιδιά, πλέον, είναι πιο ταλαντούχα στο να διαχειρίζονται τις τεχνολογικές εξελίξεις –κάτι που δεν είχαν οι προηγούμενες γενιές.
Παρ’ όλα αυτά, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να αντιμετωπίσουν αυτή την πρόκληση.
«Πρέπει να βρούμε τα κλειδιά, να μπούμε στο μυαλό και στην ψυχή ενός παιδιού και να το κάνουμε να αναπτύξει δεξιότητες οι οποίες είναι σημαντικότατες για την επιβίωση ενός ανθρώπου.
Και βέβαια μπορεί να έχουμε και κάποιο ταλέντο το οποίο θα το εκδηλώσουν μέσα από μαθήματα όπως η αισθητική αγωγή, η μουσική, τα εικαστικά και η θεατρική αγωγή».
Δεν είναι τυχαίο που πάρα πολλά παιδιά από τη Ρόδο ακολουθούν κάποια τέχνη, σπουδάζουν και εξελίσσονται επαγγελματικά.
«Σχετικά με τη θεατρική δραστηριότητα στη Ρόδο, οι ομάδες και οι σύλλογοι που επιθυμούν να κάνουν κάτι, υπάρχουν επαγγελματίες πλέον του χώρου για να τους ενθαρρύνουν, να τους βοηθήσουν για να εργαστούν. Μην ξεχνάμε ότι το θέατρο, δεν είναι μια τέχνη από την οποία μπορεί να επιβιώσει κάποιος εδώ στη Ρόδο –όπως και σε οποιοδήποτε παραμεθόριο περιοχή…
Οπότε είναι πολύ σημαντικό, τους επαγγελματίες να τους χρησιμοποιούμε για να ανεβάζουμε μια παράσταση, για να γράψουμε μουσική, για να πάρουμε ένα κείμενο. Και υπάρχουν πλέον επαγγελματίες που μπορούμε να συνεργαστούμε και να αποδώσουμε τα καλύτερα!»
