Κάτω από τα 135 δισ. ευρώ οι καταθέσεις τον Απρίλιο

Σε αστα­μά­τητη αιμορ­ρα­γία για το τρα­πε­ζικό σύστημα εξε­λίσ­σε­ται η παρα­τε­τα­μένη εκροή κατα­θέ­σεων, που συνε­χί­ζε­ται σταγόνα σταγόνα τόσο τον Μάρτιο όσο και τον Απρίλιο. Την ίδια στιγμή, ο φόβος για στάση πλη­ρω­μών από την πλευρά του Δημο­σίου ωθεί ολοένα και περισ­σό­τε­ρους να κρύβουν χρήματα στα σπίτια τους, προ­κει­μέ­νου να καλύ­ψουν τρέ­χου­σες ανάγκες σε μια τέτοια περί­πτωση.

Σύμφωνα με εκτι­μή­σεις από τις τρά­πε­ζες, τα υπό­λοιπα των κατα­θέ­σεων περιο­ρί­ζο­νται σήμερα κάτω από τα 135 δισ. ευρώ, από 140 δισ. ευρώ που ήταν στο τέλος Φεβρουα­ρίου, με βάση τα τελευ­ταία επίσημα στοι­χεία, ανε­βά­ζο­ντας τις συνο­λι­κές εκροές από τον Νοέμ­βριο έως σήμερα στα 31 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τις ίδιες εκτι­μή­σεις από το σύνολο των 31 δισ. ευρώ, πάνω από τα μισά, δηλαδή άνω των 15 δισ. ευρώ, είναι χρήματα που βγήκαν από τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς και είτε κατευ­θύν­θη­καν σε θυρίδες είτε παρα­μέ­νουν στα σπίτια. Πρό­κει­ται για ποσό υπερ­τρι­πλά­σιο σε σχέση με αυτό που είχε τοπο­θε­τη­θεί σε στρώ­ματα την κρίσιμη περίοδο του 2010, όταν είχε κατα­γρα­φεί η μεγα­λύ­τερη –της τάξεως των 40 δισ. ευρώ– εκροή κατα­θέ­σεων τα τελευ­ταία χρόνια. Την περίοδο εκείνη στα στρώ­ματα εκτι­μή­θηκε πως είχαν πάει περί τα 5 δισ. ευρώ.

Η τάση αυτή, που εκδη­λώ­νε­ται κυρίως στις εκροές του Μαρτίου και του Απρι­λίου λόγω της κορύ­φω­σης των προ­βλη­μά­των ρευ­στό­τη­τας, απο­τυ­πώ­νει όχι μόνο τον φόβο ενός Grexit και την προ­σπά­θεια διά­σω­σης των απο­τα­μιεύ­σεων. Κυρίως αντα­να­κλά τη γενι­κευ­μένη ανη­συ­χία που υπάρχει σε μικρο­κα­τα­θέ­τες, νοι­κο­κυ­ριά με μισθω­τούς ή ακόμη και συντα­ξιού­χους απέ­να­ντι στο ενδε­χό­μενο το Δημόσιο να κηρύξει ανά πάσα στιγμή στάση πλη­ρω­μών. Ετσι ο φόβος να μην μπο­ρέ­σει το Δημόσιο να κατα­βά­λει τις υπο­χρε­ώ­σεις του, επι­χει­ρεί­ται να αντι­με­τω­πι­στεί από μερίδα των νοι­κο­κυ­ριών με τη δια­κρά­τηση στο σπίτι μικρο­πο­σών, που θα βοη­θού­σαν στην κάλυψη των καθη­με­ρι­νών αναγκών. Ενας δημό­σιος υπάλ­λη­λος ή συντα­ξιού­χος που «θα τρα­βούσε στα­διακά μικρο­ποσά κάθε μέρα για να καλύ­πτει τις βασικές ανάγκες της οικο­γέ­νειας, σήμερα επι­λέ­γει να τραβά το σύνολο του μισθού ή της σύντα­ξης από την αρχή του μήνα, ευθύς δηλαδή μόλις κατα­βάλ­λε­ται, καθώς και οποια­δή­ποτε μικρό απόθεμα δια­θέ­τει, για να μπο­ρέ­σει να αντε­πε­ξέλ­θει στην περί­πτωση μιας στάσης πλη­ρω­μών», εξηγεί χαρα­κτη­ρι­στικά τρα­πε­ζικό στέ­λε­χος.

Αυτός είναι και ο λόγος που η μεγάλη αιμορ­ρα­γία εντο­πί­ζε­ται στα υπό­λοιπα των νοι­κο­κυ­ριών και είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι η απο­τα­μί­ευση των Ελλήνων έχει κατρα­κυ­λή­σει πλέον, στα επίπεδα του 2005, δηλαδή δέκα ακριβώς χρόνια πριν. Με βάση τα επίσημα στοι­χεία, που στα­μα­τούν στον Φεβρουά­ριο, οι κατα­θέ­σεις των νοι­κο­κυ­ριών προς τις τρά­πε­ζες περιο­ρί­στη­καν στα 120,1 δισ. ευρώ, από 136 δισ. ευρώ που ήταν στο τέλος Νοεμ­βρίου 2014. Ο κύριος όγκος έφυγε από τις προ­θε­σμια­κές κατα­θέ­σεις, που ήταν στα τέλη Νοεμ­βρίου 84,7 δισ. ευρώ και περιο­ρί­στη­καν στα 68,8 δισ. ευρώ στα τέλη Φεβρουα­ρίου. Οι τοπο­θε­τή­σεις από την πλευρά των επι­χει­ρή­σεων περιο­ρί­στη­καν από τα 28,2 δισ. ευρώ στα 20,3 δισ. ευρώ.

Σε ό,τι αφορά τις υπό­λοι­πες εκροές από τα τέλη του περα­σμέ­νου χρόνου, κυριαρ­χούν οι τοπο­θε­τή­σεις σε αμοι­βαία κεφά­λαια και επεν­δύ­σεις εξω­τε­ρι­κού, είτε μέσα από ξένους είτε μέσα από εγχώ­ριους δια­χει­ρι­στές, ενώ ένα μέρος μετα­φέρ­θηκε σε τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς του εξω­τε­ρι­κού.

Καθη­με­ρινή