«Το πρώτο λιθαράκι για το μέλλον»

Ο προ­πο­νη­τής του Ρο­δί­ων Άθλη­σις, Νίκος Αντω­νιά­δης, μετά το τέλος του νι­κη­φό­ρου παι­χνι­διού με τον Μί­λω­να, μί­λη­σε στην ιστο­σε­λί­δα της ομά­δας, για την επί­τευ­ξη του στό­χου της πα­ρα­μο­νής της, ενώ ευ­χα­ρί­στη­σε και έδωσε τα συγ­χα­ρη­τή­ρια στους παί­κτες του, την διοί­κη­ση, αλλά και τον κόσμο για την συ­μπα­ρά­στα­σή του. Ανα­λυ­τι­κά τα όσα είπε:

«Ήταν  μια δύ­σκο­λη χρο­νιά, ήμα­σταν μια νε­ο­φώ­τι­στη ομάδα με παι­διά που δεν ήξε­ραν την κα­τη­γο­ρία, αλλά όταν χρειά­στη­κε και ει­δι­κά στα τε­λευ­ταία παι­χνί­δια απέ­δει­ξαν ότι η Α2 τους αξί­ζει. Θέλω να δώσω συγ­χα­ρη­τή­ρια και να ευ­χα­ρι­στή­σω τους αθλη­τές μου, για την πολύ καλή εμ­φά­νι­ση και την πα­ρα­μο­νή, την διοί­κη­ση που ήταν δίπλα μας, τον Γιώρ­γο Τρι­χιά, τον Μάνο Νι­κο­λι­δά­κη, τον Πα­να­γιώ­τη Κου­νά­κη και φυ­σι­κά τον κ. Κυ­ρια­κού­λη που μας στη­ρί­ζει πάρα πολύ, όπως και το Ρο­δί­ων Παι­δεία. Τους ευ­χα­ρι­στού­με όλους, ευ­χα­ρι­στού­με πάρα πολύ τον κόσμο που ακόμα μια φορά στά­θη­κε στο πλευ­ρό μας και μας βο­ή­θη­σε πάρα πολύ με την πα­ρου­σία του. Επί­σης θέλω να ευ­χα­ρι­στή­σω και τον Θο­δω­ρή Χου­σί­δη που δεν ήταν σή­με­ρα εδώ, αλλά μας βο­ή­θη­σε πολύ ει­δι­κά στον πρώτο γύρο και τον Κώστα Καρ­πα­θά­κη που βο­ή­θη­σε στον δεύ­τε­ρο γύρο. Ήταν όντως μια δύ­σκο­λη χρο­νιά, δεν κά­να­με πολ­λές με­τα­γρα­φές, πα­ρα­μεί­να­με σε αυτό που ήθελε η ομάδα, δη­λα­δή ο κορ­μός των παι­κτών να είναι από εδώ. Τε­λι­κά μετά από πολύ κόπο, πολύ προ­πό­νη­ση , πολύ άγχος και πολύ δου­λειά κα­τα­φέ­ρα­με και πα­ρα­μεί­να­με στην κα­τη­γο­ρία. Έχου­με ακόμα ένα παι­χνί­δι, θα παί­ξου­με και εκεί με όλες μας τις δυ­νά­μεις για να τερ­μα­τί­σου­με όσο γί­νε­ται ψη­λό­τε­ρα στην κα­τη­γο­ρία».

«Βέ­βαια, αυτό είναι μόνο η αρχή, έγινε αυτό που θέ­λα­με, δη­λα­δή η ομάδα να μεί­νει στην Α2 κα­τη­γο­ρία και από πίσω να δου­λευ­τούν παι­διά, γη­γε­νείς παί­κτες, γιατί όπως έχω πει πολ­λές φορές, όταν οι πε­ριο­χές είναι απο­μα­κρυ­σμέ­νες, όπως η Ρόδος, η Ορε­στιά­δα ή η Κρήτη και γε­νι­κά τα νησιά, είναι δύ­σκο­λο να φέρ­νεις πολ­λούς αθλη­τές για με­γά­λο διά­στη­μα από μα­κριά. Κά­να­με μια προ­σπά­θεια, έχου­με ξε­κι­νή­σει να φτιά­χνου­με ακα­δη­μί­ες. Πι­στεύω πως ήταν το πρώτο λι­θα­ρά­κι για το μέλ­λον και νο­μί­ζω πως το βόλεϊ στην Ρόδο έχει πολύ μέλ­λον. Πι­στεύω ότι άξια μεί­να­με στην κα­τη­γο­ρία και από εδώ και πέρα πι­στεύω ότι όλα θα πάνε καλά».

Από την πλευ­ρά του ο Κώ­στας Καρ­πα­θά­κης ανέ­φε­ρε: «Η αλή­θεια είναι ότι νιώ­θου­με με­γά­λη χαρά, γιατί είναι μια προ­σπά­θεια που ξε­κί­νη­σε πριν τρία χρό­νια, από ου­σια­στι­κά δύο άτομα. Από τον Νίκο Μακρή και τον Γιώρ­γο Τρι­χιά και αυτή την στιγ­μή δι­καιώ­νο­νται οι προ­σπά­θειες και όλα αυτά τα προ­βλή­μα­τα που λύ­σα­νε τα δύο τε­λευ­ταία χρό­νια, μετά την άνοδο και όλη αυτήν την χρο­νιά, μαζί με την στή­ρι­ξη της διοί­κη­σης, τον κ. Κυ­ρια­κού­λη,  που τον ευ­χα­ρι­στού­με πάρα πολύ όλοι. Οπότε μέ­νου­με στην ευ­χα­ρί­στη­ση της πα­ρα­μο­νής και στην ανα­διορ­γά­νω­ση ου­σια­στι­κά, ώστε να μην φτά­σου­με την τε­λευ­ταία στιγ­μή για να πιού­με νερό. Η αλή­θεια είναι ότι εγώ ήρθα από την μέση της χρο­νιάς και μετά, στην αρχή ήταν αρ­κε­τά δύ­σκο­λο να ακο­λου­θή­σω την ομάδα, το θε­τι­κό όμως είναι ότι κα­τά­φε­ρα και βο­ή­θη­σα. Ου­σια­στι­κά όλες τις δυ­σκο­λί­ες τις ξε­πε­ρά­σα­με. Το θέμα είναι ο στό­χος, αφού η ομάδα σώ­θη­κε και ξε­κι­νά­με πάλι από την αρχή για ανα­διορ­γά­νω­ση και και­νούρ­γιους στό­χους για την νέα χρο­νιά».