Μίζεροι

Είναι αλήθεια πως η κρίση του πλη­θω­ρι­σμού δεν απο­τε­λεί μόνον ελλη­νικό πρό­βλημα, ούτε καν πανευ­ρω­παϊκό, αλλά παγκό­σμιο. Είναι όμως επίσης αλήθεια ότι η κρίση του πλη­θω­ρι­σμού βρίσκει, και βαρύνει την ελλη­νική οικο­νο­μία, πολύ περισ­σό­τερο από την υπό­λοιπη Ευρώπη. Μια δεκα­ε­τία μνη­μό­νια μας ισο­πέ­δω­σαν. Το λένε με κυνική απο­τύ­πωση, τα τελευ­ταία στοι­χεία της Eurostat: Η Ελλάδα δεν βρί­σκε­ται μόνον στην δεύτερη ταχύ­τητα της Ευρώπης και κάτω από τον μέσο όρο στον κατώ­τατο μισθό – βρί­σκε­ται στην τελευ­ταία και τρίτη ταχύ­τητα στην σχέση μισθών και κόστους δια­βί­ω­σης, εάν δηλαδή οι μισθοί μετα­φρα­στούν σε αγο­ρα­στική δύναμη. Είναι αλήθεια ακόμη πως σύμφωνα με το Ινστι­τούτο Εργα­σίας της ΓΣΕΕ η απώλεια αγο­ρα­στι­κής δύναμης του κατώ­τα­του μισθού έφτασε τον Δεκέμ­βριο στο 10,4%, ενώ του μέσου μισθού των εργα­ζο­μέ­νων μερικής απα­σχό­λη­σης άγγιξε το 13,7%. Και με τον πλη­θω­ρι­σμό στο 6% το πραγ­μα­τικό εισό­δημα μειώ­θηκε ακόμη περισ­σό­τερο τον Ιανουά­ριο – μετά δηλαδή και την συμ­βο­λική αύξηση του 2% που εφαρ­μό­στηκε τον Ιανουά­ριο. Όπως είναι αλήθεια και ότι, με βάση την τελευ­ταία έρευνα του ΙΟΒΕ, το ποσοστό των κατα­να­λω­τών που δηλώνει ότι «μόλις τα βγάζει πέρα» έχει φθάσει στο 65%.Κοινώς, ότι για την υπό­λοιπη Ευρώπη είναι κρίση ακρί­βειας, για την Ελλάδα είναι ήδη κρίση δια­βί­ω­σης – και για κάποιους είναι πια και κρίση επι­βί­ω­σης. Βέβαια με όλα αυτά κιν­δυ­νεύ­ουμε να χαρα­κτη­ρι­στούμε «μίζεροι», καθώς σύμφωνα με κυβερ­νη­τικά στελέχη, η ανα­κύ­κλωση της συζή­τη­σης για την ακρί­βεια είναι «μιζέρια» και «βλάπτει τη χώρα», και πως καμία χώρα στην Ευρώπη δεν έχει επι­δο­τή­σει τους λογα­ρια­σμούς στην έκταση που το έκανε η κυβέρ­νηση. Οπότε, όσοι ανοί­γουν τους λογα­ρια­σμός της ΔΕΗ και πέφτουν λιπό­θυ­μοι, ή γυρνούν με λειψό καλάθι από το σούπερ μάρκετ, δεν είναι ούτε φτωχοί, ούτε απελ­πι­σμέ­νοι, είναι απλώς μίζεροι.