Πέθανε το ιστορικό στέλεχος του ΠαΣοΚ Γ. Χαραλαμπόπουλος

Πέ­θα­νε το πρωί της Πέμ­πτης σε ηλι­κία 95 ετών, ο Γιάν­νης Χα­ρα­λα­μπό­που­λος, στε­νός συ­νερ­γά­της του Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου και ιστο­ρι­κό στέ­λε­χος του ΠΑΣΟΚ.

Είχε δια­τε­λέ­σει αντι­πρό­ε­δρος των κυ­βερ­νή­σε­ων του ΠΑΣΟΚ, υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών και υπουρ­γός Άμυ­νας. Ο Γιάν­νης Χα­ρα­λα­μπό­που­λος είχε ανα­πτύ­ξει έντο­νη αντι­δι­κτα­το­ρι­κή δράση και είχε φυ­λα­κι­στεί στη Γυάρο, ενώ υπήρ­ξε και αρ­χη­γός του ΠΑΚ στην Ελ­λά­δα. Είχε πρω­το­ε­κλε­γεί βου­λευ­τής της Ένω­σης Κέ­ντρου υπό τον Γε­ωρ­γί­ου Πα­παν­δρέ­ου το 1964, και ήταν από τους πρώ­τους που ακο­λού­θη­σαν τον Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου. Επί­σης, ήταν από τους πρώ­τους ευ­ρω­βου­λευ­τές.

Ει­δι­κό­τε­ρα, γεν­νή­θη­κε τον Φε­βρουά­ριο του 1919 στο Ψάρι της Μεσ­ση­νί­ας και προ­έρ­χε­ται από οι­κο­γέ­νεια με στρα­τιω­τι­κή πα­ρά­δο­ση.

Απο­φοί­τη­σε από τη Στρα­τιω­τι­κή Σχολή Ευ­ελ­πί­δων το 1939 ως αν­θυ­πο­λο­χα­γός του Μη­χα­νι­κού, αλλά πο­λέ­μη­σε στην πρώτη γραμ­μή ως διοι­κη­τής λόχου Πε­ζι­κού στο Αλ­βα­νι­κό Μέ­τω­πο το 1940-1941, συμ­με­τέ­χο­ντας στην απε­λευ­θέ­ρω­ση της Βο­ρεί­ου Ηπεί­ρου. Κατά την Κα­το­χή διέ­φυ­γε στη Μέση Ανα­το­λή όπου υπη­ρέ­τη­σε στις μά­χι­μες μο­νά­δες του Ελ­λη­νι­κού Στρα­τού. Μετά το 1945 συ­νέ­χι­σε τις σπου­δές του με υπο­τρο­φία του Στρα­τού στo Ιν­στι­τού­το Γού­λιτς (Woolwich) της Με­γά­λης Βρε­τα­νί­ας.

Το κα­λο­καί­ρι του 1967 φυ­λα­κί­στη­κε και εξο­ρί­στη­κε στη Σύρο. Μετά από σύ­ντο­μη απο­φυ­λά­κι­ση κρα­τή­θη­κε εκ νέου στις φυ­λα­κές και εξο­ρί­στη­κε από το 1968 μέχρι το 1971, οπότε ανέ­λα­βε την ηγε­σία του ΠΑΚ στην Ελ­λά­δα. Μετά τα γε­γο­νό­τα του Πο­λυ­τε­χνεί­ου, στα οποία είχε ενερ­γό συμ­με­το­χή, συ­νε­λή­φθη και βα­σα­νί­στη­κε στην ΕΣΑ απ’ όπου με­τα­φέρ­θη­κε στη Γυάρο μέχρι την πτώση της δι­κτα­το­ρί­ας.

Το 1974 μαζί με τον Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου και άλλα στε­λέ­χη του κι­νή­μα­τος ίδρυ­σε το ΠΑΣΟΚ, του οποί­ου διε­τέ­λε­σε κοι­νο­βου­λευ­τι­κός εκ­πρό­σω­πος (1977-1981) και μέλος του Εκτε­λε­στι­κού Γρα­φεί­ου (1977-1985). Ο Γιάν­νης Χα­ρα­λα­μπό­που­λος κα­τεί­χε το αξί­ω­μα του Υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών από το 1981 μέχρι το 1985, ήταν Αντι­πρό­ε­δρος της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης από το 1985 μέχρι τον Ιού­λιο 1989, ενώ από τον Απρί­λιο του 1986 ως τον Ιού­λιο του 1989 ήταν ταυ­τό­χρο­να και υπουρ­γός Εθνι­κής Άμυ­νας.

Τον Ια­νουά­ριο του 1996 και μετά την πα­ραί­τη­ση του Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου από το αξί­ω­μά του πρω­θυ­πουρ­γού, έθεσε υπο­ψη­φιό­τη­τα για την ανά­δει­ξη νέου πρω­θυ­πουρ­γού, που θα εξέ­λε­γε η κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Δεν κα­τά­φε­ρε να εκλε­γεί με αντι­πά­λους τους Κώστα Ση­μί­τη, Άκη Τσο­χα­τζό­που­λο και Γε­ρά­σι­μο Αρ­σέ­νη (εξε­λέ­γη ο πρώ­τος).

Ήταν πα­ντρε­μέ­νος με την Άγα Χα­ρα­λαμπoπού­λου. Ήταν πα­τέ­ρας δύο παι­διών του Γιώρ­γου – Ερ­νέ­στου, πρώην βου­λευ­τή του ΠΑΣΟΚ στη Β’ Αθη­νών και δι­κη­γό­ρου, και του Χάρη Χα­ρα­λα­μπό­που­λου.

Το 2001, ο Ιω­άν­νης Χα­ρα­λα­μπό­που­λος εξέ­δω­σε τα απο­μνη­μο­νεύ­μα­τά του, Κρί­σι­μα Χρό­νια: Αγώ­νες για τη Δη­μο­κρα­τία, 1936-1996, που θε­ω­ρού­νται ση­μα­ντι­κή πηγή για την με­λέ­τη της με­τα­πο­λε­μι­κής ελ­λη­νι­κής πο­λι­τι­κής ιστο­ρί­ας.

Το ΒΗΜΑ