Οι όροι Μητσοτάκη για επανέναρξη διαλόγου – Πυρετώδεις διεργασίες από Μέρκελ

Σε πλήρη κλι­μά­κω­ση βρί­σκε­ται στο πα­ρα­σκή­νιο η σο­βα­ρή, όπως την πε­ρι­γρά­φουν, ανώ­τε­ρες δι­πλω­μα­τι­κές πηγές δια­με­σο­λα­βη­τι­κή πρω­το­βου­λία της Γερ­μα­νί­δας Κα­γκε­λα­ρί­ου, προ­κει­μέ­νου να κα­τα­στεί ει δυ­να­τόν και εντός των επο­μέ­νων 24ώρων εφι­κτή η επα­νεκ­κί­νη­ση του ελ­λη­νο­τουρ­κι­κού δια­λό­γου μέσω του διαύ­λου των διε­ρευ­νη­τι­κών επα­φών.

Η δεύ­τε­ρη τη­λε­φω­νι­κή επι­κοι­νω­νία ανά­με­σα στον Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη και την Αν­γκε­λα Μέρ­κελ μέσα σε τρία 24ώρα -μο­λο­νό­τι η εί­δη­ση που προ­έ­κυ­ψε ήταν η συμ­φω­νία της Γερ­μα­νί­ας να δε­χθεί στο έδα­φός της 1.553 πρό­σφυ­γες στους οποί­ους έχει απο­νε­μη­θεί άσυλο από διά­φο­ρα νησιά- προ­δί­δει αν μη τι άλλο το ορ­γιώ­δες δι­πλω­μα­τι­κό πα­ρα­σκή­νιο, καθώς μετά την από­συρ­ση του Oruc Reis και την προϊ­ού­σα απο­χώ­ρη­ση των μο­νά­δων του τουρ­κι­κού πο­λε­μι­κού Ναυ­τι­κού από τη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή, ανοι­χτά του Κα­στε­λό­ρι­ζου, το Βε­ρο­λί­νο επι­χει­ρεί να φέρει τις δύο πλευ­ρές στο τρα­πέ­ζι του δια­λό­γου σε χρόνο πριν από την ει­δι­κή Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής το δι­ή­με­ρο 24/25 Σε­πτεμ­βρί­ου στις Βρυ­ξέλ­λες, όπου έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί να τε­θούν επί τά­πη­τος όλες οι πτυ­χές των ευρω – τουρ­κι­κών σχέ­σε­ων.

Έντο­νη κι­νη­τι­κό­τη­τα πα­ρα­τη­ρεί­ται και στο τρί­γω­νο Σου­ρα­νή – Χέκερ – Καλίν, καθώς ο δι­πλω­μα­τι­κός σύμ­βου­λος της κυ­ρί­ας Μέρ­κελ έχει ανα­λά­βει ενερ­γό ρόλο, ώστε να φέρει εκ νέου τις δύο πλευ­ρές σε κα­τά­στα­ση δια­λό­γου, χωρίς να έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί, ωστό­σο, του­λά­χι­στον έως αργά χθες βράδυ, κά­ποια συ­νά­ντη­ση στο συ­γκε­κρι­μέ­νο τρί­γω­νο. Η εν λόγω προ­ο­πτι­κή, ήτοι η άμεση, εντός των επο­μέ­νων 24ωρων επα­νέ­ναρ­ξη των «πα­γω­μέ­νων» από το 2016 διε­ρευ­νη­τι­κών επα­φών δεν βρί­σκει αντί­θε­τη την Αθήνα. «Θα ήταν μία θε­τι­κή εξέ­λι­ξη» πα­ρα­τη­ρεί στε­νός συ­νερ­γά­της του κ. Μη­τσο­τά­κη, που δια­δρα­μα­τί­ζει κομ­βι­κό ρόλο στα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά, υπό τον όρο, ωστό­σο, πως η τάση για απο­κλι­μά­κω­ση, που υιο­θε­τεί προ­σφά­τως η Τουρ­κία να απο­κτή­σει τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά της συ­νέ­χειας και της συ­νέ­πειας. Το σύν­θη­μα, εξάλ­λου, έδωσε ο ίδιος ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός ο οποί­ος, από τις κοι­νές του δη­λώ­σεις με τον πρό­ε­δρο του Ευ­ρω­παϊ­κού Συμ­βου­λί­ου, Σαρλ Μισέλ, φρό­ντι­σε να δια­μη­νύ­σει προς τη γεί­το­να πως η Αθήνα είναι έτοι­μη να επα­ναρ­χί­σουν άμεσα οι διε­ρευ­νη­τι­κές επα­φές, εφό­σον η γεί­το­να απέ­χει προ­κλη­τι­κών και μο­νο­με­ρών ενερ­γειών σε πε­ριο­χές, όπως διευ­κρί­νι­σε, μη οριο­θε­τη­μέ­νης υφα­λο­κρη­πί­δας.

Οι όροι της Αθή­νας

Συ­γκλί­νου­σες πλη­ρο­φο­ρί­ες, μαρ­τυ­ρούν το κα­ταρ­χήν «ναι» της Αθή­νας σε μία προ­ο­πτι­κή άμε­σης επα­νέ­ναρ­ξης των διε­ρευ­νη­τι­κών επα­φών. Για την ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά, πά­ντως και αυτό κα­θί­στα­ται κατά πλη­ρο­φο­ρί­ες ξε­κά­θα­ρο σε κάθε εν­δια­φε­ρό­με­νο, το πλαί­σιο είναι σαφές: ο ελ­λη­νο­τουρ­κι­κός διά­λο­γος αφορά τη μία και μόνη υφι­στά­με­νη δια­φο­ρά, ήτοι την οριο­θέ­τη­ση υφα­λο­κρη­πί­δας και υπερ­κεί­με­νης ΑΟΖ και η επα­νεκ­κί­νη­σή του δεν γί­νε­ται από μη­δε­νι­κή βάση, αλλά από το ση­μείο όπου απο­χώ­ρη­σαν οι Τούρ­κοι το 2016, ση­μεία, που είχαν συμ­φω­νη­θεί στην άτυπη τρι­με­ρή του Βε­ρο­λί­νου ανά­με­σα σε Σου­ρα­νή, Χέκερ και Καλίν.

Την ίδια ώρα, πά­ντως, Αθήνα και Λευ­κω­σία επι­διώ­κουν να κρα­τή­σουν ζω­ντα­νή την προ­ο­πτι­κή επι­βο­λής κυ­ρώ­σε­ων κατά της Τουρ­κί­ας, καθώς η ελ­λη­νο­κυ­πρια­κή πλευ­ρά δεν έχει πει­στεί για την ει­λι­κρί­νεια των τουρ­κι­κών προ­θέ­σε­ων. Εξ ου και ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης τόσο στην επι­κοι­νω­νία του με την Άν­γκε­λα Μέρ­κελ, όσο και στη συ­νά­ντη­σή του με τον Σαρλ Μισέλ, φρό­ντι­σε να κα­τα­στή­σει σαφές πως η Αθήνα ζητά «εγ­γυ­ή­σεις» ότι τυχόν εκ νέου διο­λί­σθη­ση της Άγκυ­ρας στο μο­νο­πά­τι της επι­θε­τι­κό­τη­τας θα τη φέρει άμεσα και χωρίς δια­δι­κα­στι­κή χρο­νο­τρι­βή αντι­μέ­τω­πη με την ενερ­γο­ποί­η­ση -οδυ­νη­ρών για την οι­κο­νο­μία- κυ­ρώ­σε­ων.

Πέραν της γερ­μα­νι­κής δια­με­σο­λά­βη­σης, πά­ντως, έντο­νη δρα­στη­ριο­ποί­η­ση εμ­φα­νί­ζει και ο αμε­ρι­κα­νι­κός πα­ρά­γων, που δεν μοιά­ζει δια­τε­θει­μέ­νος να αφή­σει μόνο του το Βε­ρο­λί­νο να κα­θο­ρί­ζει τους κα­νό­νες του δι­πλω­μα­τι­κού παι­γνι­διού. Πέραν της ευ­θεί­ας πα­ρέμ­βα­σης Πο­μπέο τα προη­γού­με­να 24ωρα, η αμε­ρι­κα­νι­κή ανά­μι­ξη έχει ως πυ­ρή­να του το ΝΑΤΟ, όπου οι εν εξε­λί­ξει ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές επα­φές για τη δια­μόρ­φω­ση ενός μη­χα­νι­σμού απε­μπλο­κής (deconfliction mechanism) βάσει του κει­μέ­νου ιδεών του ΓΓ της Συμ­μα­χί­ας, Γενς Στολ­τεν­μπεργκ, και δη πι­θα­νή συμ­φω­νία επ’ αυτού, αντι­με­τω­πί­ζε­ται από καλά πλη­ρο­φο­ρη­μέ­νες πηγές ως το πρε­λού­διο της επα­νεκ­κί­νη­σης του ελ­λη­νο­τουρ­κι­κού δια­λό­γου.