Όραμα Νήσου Ρόδου

Με εκτί­μη­ση και σε­βα­σμό στον ανα­γνώ­στη, θα πα­ρα­θέ­σω πα­ρα­κά­τω τις δια­πι­στώ­σεις και τις προ­τά­σεις μου, όπως εγώ τις έχω ορα­μα­τι­σθεί, ως απλώς πο­λί­της που εν­δια­φέ­ρε­ται για το μέλ­λον της αγα­πη­μέ­νης μας Ρόδου. Ίσως κά­ποιες από αυτές οι σκέ­ψεις πε­ριέ­χουν λάθη που χρή­ζουν τρο­πο­ποί­η­σης, ταυ­τό­χρο­να όμως αξί­ζουν να βρουν «ευ­ή­κοα ώτα» και γό­νι­μο έδα­φος στους συ­μπο­λί­τες μας, οι οποί­οι θέ­λουν να εμπνευ­στούν και να συ­μπο­ρευ­τούν στην υλο­ποί­η­σή τους. Όταν ο Ρό­διος απο­μα­κρυν­θεί από το νησί του και ζήσει σε άλ­λους τό­πους για πολ­λούς και διά­φο­ρους λό­γους, μπο­ρεί να δια­πι­στώ­σει και να εκτι­μή­σει με με­γά­λη ευ­κο­λία την μο­να­δι­κό­τη­τά του νη­σιού του. Για αυτήν την μο­να­δι­κό­τη­τα είναι ανά­γκη η ύπαρ­ξη μα­κρο­πρό­θε­σμου στρα­τη­γι­κού σχε­δια­σμού σε συλ­λο­γι­κό επί­πε­δο για να μπο­ρέ­σει ο τόπος μας να ευ­η­με­ρή­σει. Οι βρα­χυ­πρό­θε­σμοι στό­χοι είναι ανού­σιοι εάν δεν συ­μπο­ρεύ­ο­νται με μα­κρο­πρό­θε­σμους στρα­τη­γι­κούς στό­χους που αφο­ρούν το μέλ­λον των κα­τοί­κων του νη­σιού μας.

Οι αρ­μό­διοι φο­ρείς (κυ­βέρ­νη­ση, το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση, ενερ­γοί πο­λί­τες) οφεί­λουν να προσ­διο­ρί­σουν τους μα­κρο­πρό­θε­σμους στό­χους και να συ­ντά­ξουν σχέ­διο κοινά απο­δε­κτό, χωρίς κομ­μα­τι­κές απο­χρώ­σεις για να μπο­ρέ­σει να εξα­σφα­λι­σθεί η βιω­σι­μό­τη­τά του. Στην ση­με­ρι­νή εποχή το «εγώ» και ο «ατο­μι­κι­σμός» κυ­ριαρ­χούν στις πρά­ξεις μας, με απο­τέ­λε­σμα να είναι ανα­γκαίο να στρα­φού­με προς την εται­ρι­κό­τη­τα-συλ­λο­γι­κό­τη­τα  για το κοινό όφε­λος. Το κα­τε­στη­μέ­νο (π.χ.μι­κρο­συμ­φέ­ρο­ντα, συ­ντε­χνί­ες) θα δη­μιουρ­γή­σουν μικρά και με­γά­λα εμπό­δια τα οποία μπο­ρούν να πα­ρα­καμ­φθούν με το υπερ­κομ­μα­τι­κή συμ­με­το­χή των ενερ­γών πο­λι­τών. Οι θι­γό­με­νοι συ­μπο­λί­τες μας είναι δυ­να­τόν να απο­ζη­μιω­θούν με την συμ­με­το­χή τους τόσο κατά την διάρ­κεια της υλο­ποί­η­σης όσο και μετά, στις και­νο­το­μί­ες του σχε­δια­σμού.

Οι δια­πι­στώ­σεις και οι προ­τά­σεις που θα πα­ρα­θέ­σω πα­ρα­κά­τω βα­σί­ζο­νται σε τρείς πυ­λώ­νες: στην ανά­δει­ξη της πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, στην οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη του τόπου και στην ασφά­λεια των κα­τοί­κων της Ρόδου. Αρ­χι­κά, η συ­νει­δη­το­ποί­η­ση της σπου­δαιό­τη­τας της των μνη­μεί­ων της Ρόδου και η κα­τάλ­λη­λη προ­βο­λή τους τόσο στο εξω­τε­ρι­κό όσο και στο εσω­τε­ρι­κό δεν απαι­τεί ιδιαί­τε­ρη προ­σπά­θεια. Όλοι γνω­ρί­ζου­με ότι η παλιά πόλη του νη­σιού απο­τε­λεί μνη­μείο πα­γκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς ως με­σαιω­νι­κή πόλη. Εμείς οι Ρό­διοι την αδι­κού­με διότι δεν το­νί­ζου­με την αρ­χαιό­τη­τά της στο δια­δί­κτυο, στις διε­θνές εκ­θέ­σεις και forum. Αυτό μπο­ρεί να γίνει με την πα­ρου­σί­α­ση των αρ­χαί­ων, των ελ­λη­νι­στι­κών και των βυ­ζα­ντι­νών μνη­μεί­ων της. Για πα­ρά­δειγ­μα οι πε­ρισ­σό­τε­ρες βυ­ζα­ντι­νές εκ­κλη­σί­ες όπως της Αγίας Τριά­δας στην κόκ­κι­νη πόρτα είναι μη επι­σκέ­ψι­μες και γε­νι­κά δί­δε­ται η εντύ­πω­ση ότι η πόλη έχει ιδρυ­θεί την εποχή των ιπ­πο­τών.

Η συ­νε­χής οι­κι­στι­κή δη­μιουρ­γία από την αρ­χαιό­τη­τα στην πόλη της Ρόδου και στην Λίνδο με ανα­γκά­ζει να τις προσ­διο­ρί­ζω ως αρ­χαία πόλη και οι­κι­σμό αντί­στοι­χα. Επι­πλέ­ον, η αρ­χαία πόλη της Ρόδου εμπε­ριέ­χει την με­γα­λύ­τε­ρη και αρ­χαιό­τε­ρη κα­στρο­πο­λι­τεία (οχυ­ρω­μέ­νη ζω­ντα­νή πόλη) στον κόσμο. Το μέ­γε­θος, η πα­λαιό­τη­τα, τα τε­ρά­στια και πε­ρί­πλο­κα οχυ­ρω­μα­τι­κά έργα είναι μο­να­δι­κά πα­γκο­σμί­ως. Κατά την γνώμη μου ο τί­τλος ως μνη­μείο πα­γκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς της πα­λιάς πόλης της Ρόδου την αδι­κεί και την κα­θι­στή ισό­τι­μη με άλλα μνη­μεία πα­γκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς όπως πχ. της πα­λιάς πόλης του Dubrovnik, της Κέρ­κυ­ρας κτλ. Για τους πα­ρα­πά­νω λό­γους στις επί­ση­μες ιστο­σε­λί­δες, στα συ­νέ­δρια και στις εκ­θέ­σεις οφεί­λου­με να την πα­ρου­σιά­ζου­με ως την αρ­χαιό­τε­ρη και με­γα­λύ­τε­ρη κα­στρο­πο­λι­τεία σε όλη την υφή­λιο.

Εξί­σου πα­ρα­με­ρι­σμέ­νη από εμάς τους Ρό­διους είναι το σμα­ρά­γδι του νη­σιού, η Λίν­δος. Η ακρό­πο­λη της Λίν­δου με αρ­χαία και βυ­ζα­ντι­νά μνη­μεία είναι μο­να­δι­κή σε μέ­γε­θος και ομορ­φιά. Κτι­σμέ­νη σε πα­νέ­μορ­φο επι­βλη­τι­κό βράχο, είναι ορατή από την ξηρά και την θά­λασ­σα και προ­κα­λεί δέος. Είναι δεύ­τε­ρη σε μέ­γε­θος και σπου­δαιό­τη­τα μετά την ακρό­πο­λη της Αθή­νας και θα μπο­ρού­σε να προ­τα­θεί ως μνη­μείο πα­γκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς μαζί με το τα­φι­κό μνη­μείο του Κλε­ό­βου­λου. Τον τόπο που γέν­νη­σε τον Κλε­ό­βου­λο και την σπου­δαιό­τε­ρη ρήση της αρ­χαιό­τη­τας το «μέ­τρον άρι­στον», εί­μα­στε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να  απο­δώ­σου­με φόρο τιμής με την υπο­ψη­φιό­τη­τά του ως μνη­μείο πα­γκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς. Η αξία της ακρό­πο­λης της Λίν­δου και η προ­σφο­ρά της στην αν­θρω­πό­τη­τα είναι σαφώς ανώ­τε­ρη από τα ευ­ρω­παϊ­κά μνη­μεία πα­γκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς της Unesco.

Επι­πρό­σθε­τα, δεν πρέ­πει να αγνο­ή­σου­με το πα­ρα­δο­σια­κό οι­κι­σμό της Λίν­δου ο οποί­ος είναι εξαι­ρε­τι­κής ομορ­φιάς, προ­σαρ­μο­σμέ­νος σε ένα υπέ­ρο­χο πε­ρι­βάλ­λον με πα­νέ­μορ­φες πα­ρα­λί­ες και την αρ­χαία ακρό­πο­λη να δε­σπό­ζει στην κο­ρυ­φή του λόφου. Προ­σω­πι­κά, δεν έχω δια­πι­στώ­σει ομορ­φό­τε­ρο πα­ρα­δο­σια­κό οι­κι­σμό στο Αι­γαίο. Όλα τα Λίν­δια σπί­τια, ιδίως τα κα­πε­τα­ναί­ι­κα  με την εσω­τε­ρι­κή αυλή, τα ψη­φι­δω­τά πα­τώ­μα­τα, την ιδιαί­τε­ρη αρ­χι­τε­κτο­νι­κή και τα ψηλά δώ­μα­τα είναι ασυ­να­γώ­νι­στης ομορ­φιάς. Επι­πλέ­ον, η Λίν­δος λόγω το­πο­θε­σί­ας, έχει την κα­λύ­τε­ρη ανα­το­λή ηλίου και δεν το γνω­ρί­ζει σχε­δόν κα­νέ­νας. Η δυ­να­τό­τη­τα πρό­σβα­σης στην ακρό­πο­λη νωρίς το πρωί για την ανα­το­λή του ηλίου, θα μπο­ρού­σε να προ­βλη­θεί στις του­ρι­στι­κές εκ­θέ­σεις και στο δια­δί­κτυο. Ακόμη, δεν πρέ­πει να αγνοη­θεί, η κα­τα­σκευή μα­ρί­νας στην Λίνδο σύγ­χρο­νων προ­δια­γρα­φών, η οποία είναι απα­ραί­τη­τη και θα βοη­θού­σε στο μέ­γι­στο την προ­σέ­λευ­ση ποιο­τι­κού του­ρι­σμού.

Ο Δια­γό­ρας, ο Κλε­ό­βου­λος, ο Κο­λοσ­σός απο­τε­λούν Brand Name για τον τόπο μας, τα οποία αξί­ζουν εντο­νό­τε­ρης προ­βο­λής σε συ­νέ­δρια, σε εκ­θέ­σεις και στις επί­ση­μες ιστο­σε­λί­δες.  Για πα­ρά­δειγ­μα η ζωή του Δια­γό­ρα θα μπο­ρού­σε να απο­τε­λέ­σει αντι­κεί­με­νο ται­νί­ας διε­θνούς επι­πέ­δου. Ακόμη, το αρ­χαίο στά­διο της πόλης της Ρόδου (Ακρό­πο­λη Ρόδου) απο­τε­λεί μικρό πόλο έλξης σε σχέση με την αρ­χαιο­λο­γι­κή του σπου­δαιό­τη­τα. Βρί­σκε­ται σε μα­γευ­τι­κή το­πο­θε­σία δίπλα στον ναό του Απόλ­λω­να, είναι το με­γα­λύ­τε­ρο στά­διο της αρ­χαί­ας κλασ­σι­κής Ελ­λά­δας και θα μπο­ρού­σε κάλ­λι­στα να συν­δε­θεί με τον Δια­γό­ρα και του υπό­λοι­πους Ρό­διους Ολυ­μπιο­νί­κες. Επι­πρό­σθε­τα, η αρ­χαία Κά­μει­ρος είναι χα­μη­λός πόλος έλξης και θα μπο­ρού­σε στις διε­θνείς εκ­θέ­σεις του­ρι­σμού να προ­βλη­θεί ανά­λο­γα.

Πέραν όμως της πο­λι­τι­στι­κής αξίας των μνη­μεί­ων του νη­σιού, είναι πρέ­πον να υπάρ­χει και ορθή οι­κο­νο­μι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση αυτών, προς όφε­λος των δη­μο­τών και του Ελ­λη­νι­κού κρά­τους. Συ­γκε­κρι­μέ­να, στην κα­στρο­πο­λι­τεία της Ρόδου υπάρ­χει με­γά­λος αριθ­μός υπό­γειων, επί­γειων και υπέρ­γειων αξιο­θέ­α­των τα οποία πα­ρα­μέ­νουν μη εκ­με­ταλ­λεύ­σι­μα. Π.χ. οι προ­μα­χώ­νες της πύλης της κο­λό­νας και ένα τμήμα των τει­χών θα μπο­ρού­σε να είναι προ­σβά­σι­μα, με την λήψη κα­τάλ­λη­λων μέ­τρων ασφα­λεί­ας και με ένα φθηνό κό­μι­στρο. Επί­σης κά­ποια κτί­σμα­τα της οδού ιπ­πο­τών, οι μύλοι όπως και ο προ­μα­χώ­νας του Αγίου Νι­κο­λά­ου δίπλα στα ελα­φά­κια (εί­σο­δος λι­μα­νιού) έχουν την δυ­να­τό­τη­τα να αξιο­ποι­η­θούν. Ακόμη, δεν πρέ­πει να αγνο­ή­σου­με την αξιο­ποί­η­ση της Πα­να­γιάς της Φι­λε­ρή­μου με τα πάθη του Χρι­στού και τον επι­βλη­τι­κό σταυ­ρό και την υπέ­ρο­χη ανα­το­λή ηλίου. Η δη­μιουρ­γία επι­τρο­πής αξιο­ποί­η­σης αυτών των χώρων κρί­νε­ται απα­ραί­τη­τη.

Πριν να ανα­φερ­θώ σε επι­πλέ­ον ση­μα­ντι­κούς μα­κρο­πρό­θε­σμους στό­χους θα ήθελα να προβώ σε μια επι­σή­μαν­ση που με στε­να­χω­ρά­ει ιδιαί­τε­ρα. Η Ρόδος και η Κως θε­ω­ρού­νται οι γε­νέ­τει­ρες της ιδέας της χρή­σης του πο­δη­λά­του στην Ελ­λά­δα, στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των πο­λι­τών αλλά ταυ­τό­χρο­να και των του­ρι­στών. Όμως, η πόλη της Ρόδου δεν δια­θέ­τει ολο­κλη­ρω­μέ­νο πο­δη­λα­το­δρό­μο, αγνο­ώ­ντας την πα­ρά­δο­σή της και τις άρι­στες προ­ϋ­πο­θέ­σεις που δια­θέ­τει λόγω του φυ­σι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος, των αξιο­θέ­α­των και του πα­ρα­λια­κού πε­ρι­φε­ρεια­κού δρό­μου. Εγώ προ­σω­πι­κά έχω επι­σκε­φθεί την Χάγη και το Άμ­στερ­νταμ πολ­λές φορές και δεν δια­πί­στω­σα πο­δη­λα­το­δρό­μο που να μην  δια­σταυ­ρώ­νε­ται με άλ­λους δρό­μους υψη­λής κυ­κλο­φο­ρί­ας (με φα­νά­ρια κυ­κλο­φο­ρί­ας). Την πα­ρα­λια­κή δια­δρο­μή από το Ζέ­φει­ρος μέχρι τα Κρη­τι­κά θα την ζή­λευαν ακόμα και οι Ολ­λαν­δοί. Είναι απί­στευ­της ομορ­φιάς, υπάρ­χει χώρος και δεν δια­σταυ­ρώ­νε­ται με κα­νέ­ναν δρόμο υψη­λής κυ­κλο­φο­ρί­ας.

Ως μα­κρο­πρό­θε­σμοι και ταυ­τό­χρο­να δυ­σκο­λό­τε­ροι στό­χοι θα μπο­ρού­σαν να ανα­φερ­θούν η κα­τα­σκευή του αγάλ­μα­τος του Κο­λοσ­σού και της Λιν­δί­ας Αθη­νάς, η δη­μιουρ­γία μέσων στα­θε­ρής τρο­χιάς (τρέ­νων) που θα συν­δέ­ουν το αε­ρο­δρό­μιο και την Λίνδο με την Ρόδο και η ενερ­γο­ποί­η­ση του αε­ρο­δρο­μί­ου των Μα­ρι­τσών. Θα ξε­κι­νή­σω από την ενερ­γο­ποί­η­ση του αε­ρο­δρο­μί­ου Μα­ρι­τσών διότι θε­ω­ρη­τι­κά είναι ευ­κο­λό­τε­ρος στό­χος από τους υπό­λοι­πους.  Αυτό το αε­ρο­δρό­μιο είδη υπάρ­χει, απλώς θα χρεια­σθεί συ­ντή­ρη­ση και ανα­βάθ­μι­ση εγκα­τα­στά­σε­ων και μέσων για την υπο­δο­χή του κό­σμου και των ιπτά­με­νων μέσων. Είναι κυ­ρί­ως κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή από­φα­ση προς την Υπη­ρε­σία Πο­λι­τι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας, που απο­σκο­πεί στην αύ­ξη­ση των αφί­ξε­ων αε­ρο­σκα­φών από το εσω­τε­ρι­κό και το εξω­τε­ρι­κό, με απο­τέ­λε­σμα την αύ­ξη­ση του του­ρι­σμού.

Όσον αφορά την κα­τα­σκευή του αγάλ­μα­τος του Κο­λοσ­σού και της Λιν­δί­ας Αθη­νάς, θα απο­τε­λού­σε τε­ρά­στια προ­βο­λή της Ρόδου στο εξω­τε­ρι­κό και θα προ­κα­λού­σε εκρη­κτι­κή αύ­ξη­ση του του­ρι­σμού. Η προ­κή­ρυ­ξη διε­θνούς δια­γω­νι­σμού έχει την δυ­να­τό­τη­τα να προ­κα­λέ­σει τε­ρά­στια δια­φή­μι­ση του τόπου μας και ταυ­τό­χρο­να να απο­δεί­ξει την ανά­γκη κα­τα­σκευ­ής αυτών των δη­μιουρ­γη­μά­των. Ο δη­μιουρ­γός του αγάλ­μα­τος της ελευ­θε­ρί­ας της Νέας Υόρ­κης εμπνεύ­στη­κε από τον Κο­λοσ­σό και την κε­φα­λή του θεού Ήλιου (Απόλ­λω­να, Φοί­βου) η οποία υπάρ­χει στο μου­σείο του Κα­στέ­λο (πα­λά­τι του με­γά­λου Μα­γί­στρου). Πρέ­πει να ξε­πε­ρα­σθούν τα κολ­λή­μα­τα της αρ­χαιο­λο­γί­ας και να το­πο­θε­τη­θούν στην πε­ριο­χή του αρ­χαί­ου στα­δί­ου ο Κο­λοσ­σός και στην ακρό­πο­λη της Λίν­δου η Αθηνά.

Η εγκα­τά­στα­ση αυτών σε αρ­χαιο­λο­γι­κούς χώ­ρους ανα­βαθ­μί­ζει την σπου­δαιό­τη­τα και την επι­σκε­ψη­μό­τη­τά τους. Εξάλ­λου, ο Κο­λοσ­σός με ανοι­κτά τα πόδια απο­τε­λεί έμπνευ­ση Ιτα­λού ζω­γρά­φου και δεν έχει σχέση με την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Το πιο πι­θα­νό σχέ­διό του υπάρ­χει στο μου­σείο του Κα­στέ­λου στο ισό­γειο, στο οποίο απει­κο­νί­ζε­ται με κλει­στά τα πόδια και να έχει ως δεύ­τε­ρο στή­ριγ­μα το τόξο του στο έδα­φος. Για την Λιν­δία Αθηνά υπάρ­χουν πολ­λές απει­κο­νί­σεις με την πε­ρι­κε­φα­λαία, την ασπί­δα και το δόρυ.  Φα­ντά­ζο­μαι αυτά τα έργα με κα­τάλ­λη­λο φω­τι­σμό να φαί­νο­νται από μά­κρυ­νες απο­στά­σεις από τα πλοία και τα αε­ρο­πλά­να και να προ­κα­λούν δέος. Οι ακτί­νες στο κε­φά­λι του θεού Ήλιου και ο δαυ­λός θα μπο­ρού­σαν να έχουν ακτί­νες λέι­ζερ που να εκτεί­νο­νται στο διά­στη­μα. Η ενερ­γο­ποί­η­ση αυτών των ακτι­νών είναι δυ­να­τόν να γίνει με έκ­δο­ση αε­ρο­πο­ρι­κών αγ­γε­λιών (notam) από τις αε­ρο­πο­ρι­κές αρχές, για να μην επη­ρε­ά­ζο­νται τα αε­ρο­σκά­φη.  Κάτι αντί­στοι­χο μπο­ρεί να γίνει και με την Αθηνά.

Επι­πρό­σθε­τα, είναι πολύ ση­μα­ντι­κό να επι­ση­μαν­θεί ο ρόλος του σω­στού φω­τι­σμού για την ανά­δει­ξη όχι μόνο των ανω­τέ­ρω μνη­μεί­ων, αλλά και των νε­ό­τε­ρων πα­νέ­μορ­φων κτι­σμά­των στην πε­ριο­χή του Μαν­δρα­κί­ου (Ιτα­λι­κά κτί­ρια). Η χρήση της νέας τε­χνο­λο­γί­ας φι­λι­κής προς το πε­ρι­βάλ­λον, που αφορά τον πο­λύ­χρω­μο φω­τι­σμό μέσω φω­το­βολ­ταϊ­κών συ­σκευών, είναι πλέον επι­τα­κτι­κή. Ο φω­τι­σμός του κά­στρου, της πα­λαιάς πόλης και των κτι­ρί­ων της πε­ριο­χής Μαν­δρα­κί­ου  είναι κοινή δια­πί­στω­ση ότι είναι ανε­παρ­κής, αντιοι­κο­νο­μι­κός και μη ικα­νός να ανα­δεί­ξει τα δη­μιουρ­γή­μα­τα που φω­τί­ζει. Φα­ντά­ζο­μαι με την βο­ή­θεια της νέας τε­χνο­λο­γί­ας να υπάρ­χει δυ­να­τό­τη­τα επι­λο­γής χρώ­μα­τος φω­τι­σμού ανα­λό­γως της πε­ρί­στα­σης. Δη­λα­δή, τα Χρι­στού­γεν­να αυτά τα υπέ­ρο­χα μνη­μεία να φω­τί­ζο­νται με κόκ­κι­νο και πρά­σι­νο φως, το Πάσχα με μωβ και τις υπό­λοι­πες μέρες με θερμό φως.

Ακόμη, και ο εσω­τε­ρι­κός φω­τι­σμός της κα­στρο­πο­λι­τεί­ας θα πρέ­πει να εναρ­μο­νί­ζε­ται στον εξω­τε­ρι­κό φω­τι­σμό του κά­στρου. Για πα­ρά­δειγ­μα, η πα­λαιά πόλη της Κέρ­κυ­ρας την εποχή του Πάσχα έχει μωβ φω­τι­σμό και απο­τε­λεί πόλο έλξης για χι­λιά­δες του­ρί­στες. Οι βυ­ζα­ντι­νές εκ­κλη­σί­ες της πα­λιάς πόλης οι οποί­ες είναι με­γά­λης σπου­δαιό­τη­τας, όπως η Πα­να­γιά του κά­στρου (απέ­να­ντι από το μου­σείο), η Αγία Τριά­δα (στην κόκ­κι­νη πόρτα) και άλλες, θα μπο­ρού­σαν να ενερ­γο­ποι­η­θούν την πε­ρί­ο­δο του Πάσχα και οι επι­τά­φιοί τους να συ­να­ντιού­νται στις πλα­τεί­ες των σι­ντρι­βα­νιών. Οι ει­κό­νες με την συμ­με­το­χή του­ρι­στών στα δρό­με­να, είναι σί­γου­ρο ότι θα με­τα­φερ­θούν  σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, δια­φη­μί­ζο­ντας τον τόπο μας στο έπα­κρο. Επι­πλέ­ον, η αλ­λα­γή του χρό­νου στην Ελ­λά­δα την πρω­το­χρο­νιά, υπάρ­χει δυ­να­τό­τη­τα να γίνει με την ενερ­γο­ποί­η­ση (αφή) του λέι­ζερ του δαυ­λού του Κο­λοσ­σού. Η ει­κό­να αυτή θα τα­ξί­δευε σε όλο τον κόσμο.

Άφησα τε­λευ­ταίο τον πιο σπου­δαίο για μένα μα­κρο­πρό­θε­σμο στόχο, την δη­μιουρ­γία μέσων μα­ζι­κής με­τα­φο­ράς στα­θε­ρής τρο­χιάς (τρέ­νων). Είναι ο ση­μα­ντι­κό­τε­ρος στό­χος γιατί προ­στα­τεύ­ει ότι πο­λυ­τι­μό­τε­ρο έχει ο άν­θρω­πος, την αν­θρώ­πι­νη ζωή. Κάθε χρόνο θρη­νού­με φί­λους, συγ­γε­νείς γνω­στούς και άγνω­στους συ­ναν­θρώ­πους μας στα οδικά δυ­στυ­χή­μα­τα, με έξαρ­ση την εποχή του κα­λο­και­ριού. Είναι το ασφα­λέ­στε­ρο και το πιο οι­κο­νο­μι­κό μέσο. Η έλ­λει­ψη ορει­νών όγκων στην πα­ρα­λια­κή πε­ρι­φέ­ρεια Λίν­δου-Αε­ρο­δρο­μί­ου ευ­νο­εί την κα­τα­σκευή σι­δη­ρο­δρό­μου και ανα­βαθ­μί­ζει την ποιό­τη­τα ζωής των κα­τοί­κων (απο­συμ­φό­ρη­ση κυ­κλο­φο­ρί­ας).  Μέσα σε ελά­χι­στο χρο­νι­κό διά­στη­μα, σε οποια­δή­πο­τε χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο της ημέ­ρας και της νύ­κτας, ο κα­θέ­νας μας θα μπο­ρού­σε να με­τα­βεί με ασφά­λεια στις πα­ρα­λί­ες, στην πόλη, στο αε­ρο­δρό­μιο, στην Λίνδο και όπου αλλού υπάρ­χει σι­δη­ρο­δρο­μι­κή στάση. Γνω­ρί­ζω τα προ­βλή­μα­τα που θα προ­κύ­ψουν από τις συ­ντε­χνί­ες, αλλά υπάρ­χουν τρό­ποι που θα είναι όλοι κερ­δι­σμέ­νοι.

Για την επί­τευ­ξη των ανω­τέ­ρω στό­χων είναι απα­ραί­τη­τη συλ­λο­γι­κή προ­σπά­θεια από όλους τους αρ­μό­διους φο­ρείς (κυ­βέρ­νη­ση, το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση, του­ρι­στι­κοί πα­ρά­γο­ντες κ.αλ.), από τους ενερ­γούς πο­λί­τες και από όλους τους φί­λους της Ρόδου στο εσω­τε­ρι­κό και το εξω­τε­ρι­κό. Π.χ. το Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού μπο­ρεί να συμ­με­τά­σχει στη ανεύ­ρε­ση κε­φα­λαί­ων για το φω­τι­σμό της κα­στρο­πο­λι­τεί­ας και άλλων δη­μό­σιων ιστο­ρι­κών κτι­σμά­των της Ρόδου όπως  και της Λίν­δου. Υπάρ­χουν ανεκ­με­τάλ­λευ­τοι ευ­ρω­παϊ­κοί και εθνι­κοί πόροι με τους οποί­ους θα κα­λυ­τε­ρεύ­σουν οι ζωές των πο­λι­τών της νήσου Ρόδου. Κρίνω επί­σης πολύ ση­μα­ντι­κό, την προ­ε­τοι­μα­σία και την διε­ξα­γω­γή ενός πα­γκό­σμιου Συ­νε­δρί­ου με την συμ­με­το­χή αυτών που αγα­πούν το νησί μας και εν­δια­φέ­ρο­νται για το μέλ­λον του. Είμαι σί­γου­ρος ότι θα συμ­με­τά­σχουν επί­ση­μα και οι χώρες των οποί­ων οι πο­λί­τες επι­σκέ­πτο­νται συ­στη­μα­τι­κά το νησί, εφό­σον φυ­σι­κά προ­σκλη­θούν από εμάς (μέσω πρε­σβειών). Το Συ­νέ­δριο αυτό μπο­ρεί  να έχει ως θέμα το μέλ­λον της Ρόδου και την ανα­γκαιό­τη­τα της δη­μιουρ­γί­ας στρα­τη­γι­κού σχε­δια­σμού μα­κρο­πρό­θε­σμων στό­χων.

Τε­λειώ­νο­ντας, επα­να­λαμ­βά­νω ότι το Όραμα της Ρόδου για να επι­τύ­χει, πρέ­πει να χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από την συλ­λο­γι­κό­τη­τα και τον υπερ­κομ­μα­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα της προ­σπά­θειας αυτών που το πι­στεύ­ουν. Είναι γε­γο­νός, ότι τα προ­βλή­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας μας απο­προ­σα­να­το­λί­ζουν από τον ορα­μα­τι­σμό του μέλ­λο­ντος. Για αυτό τον λόγο οι αρ­μό­διοι οι οποί­οι θα ασχο­λού­νται με την ολο­κλή­ρω­ση του στρα­τη­γι­κού σχε­δια­σμού, είναι ανά­γκη να μην αφο­μοιώ­νο­νται από τις δυ­σχέ­ρειες της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας. Ο Πλά­των είπε πως η αλή­θεια για τον ενερ­γό πο­λί­τη έχει πε­ρισ­σό­τε­ρο πλά­τος παρά βάθος. Βρί­σκε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρο στο «πως» θα βρού­με λύ­σεις παρά στο «τι» είναι σωστό να γίνει. Εστιά­ζει δη­λα­δή στον τρόπο που θα βρε­θούν λύ­σεις, με βάση την συλ­λο­γι­κό­τη­τα και το κοινό όφε­λος. Ο χει­ρό­τε­ρος εχθρός για την πρό­ο­δο και την ευ­η­με­ρία είναι ο κακός μας εαυ­τός και δεν πρέ­πει να εστιά­ζου­με σε εξω­γε­νείς πα­ρά­γο­ντες. Αξί­ζει να κά­νου­με μια αρχή, εξάλ­λου ισχύ­ει το αρ­χαίο ρητό «αρχή ήμιση πα­ντός» που το συ­να­ντά­με στον Πυ­θα­γό­ρα, στον Ησί­ο­δο, στον Πλά­τω­να και τον Αρι­στο­τέ­λη.

ΥΣΤΕ­ΡΟ­ΓΡΑ­ΦΟ

Εάν κά­ποιος από τους ανα­γνώ­στες γνω­ρί­ζει την τε­χνι­κή μέσω Η/Υ, για 3D MODEL απει­κό­νι­ση των ανω­τέ­ρων ιδεών ή μέ­ρους αυτών, θα βοη­θού­σε στο μέ­γι­στο βαθμό την προ­ώ­θη­σή τους.

Με εκτί­μη­ση στον Ανα­γνώ­στη

Ιω­άν­νης Κα­λού­δης του Γε­ωρ­γί­ου και της Αι­κα­τε­ρί­νης