ΑΠΟΨΕΙΣ

Όραμα Νήσου Ρόδου

Ιωάννης Καλούδης του Γεωργίου
11 λεπτά ανάγνωση

Με εκτί­μηση και σεβασμό στον ανα­γνώ­στη, θα παρα­θέσω παρα­κάτω τις δια­πι­στώ­σεις και τις προ­τά­σεις μου, όπως εγώ τις έχω ορα­μα­τι­σθεί, ως απλώς πολίτης που ενδια­φέ­ρε­ται για το μέλλον της αγα­πη­μέ­νης μας Ρόδου. Ίσως κάποιες από αυτές οι σκέψεις περιέ­χουν λάθη που χρήζουν τρο­πο­ποί­η­σης, ταυ­τό­χρονα όμως αξίζουν να βρουν «ευήκοα ώτα» και γόνιμο έδαφος στους συμπο­λί­τες μας, οι οποίοι θέλουν να εμπνευ­στούν και να συμπο­ρευ­τούν στην υλο­ποί­ησή τους. Όταν ο Ρόδιος απο­μα­κρυν­θεί από το νησί του και ζήσει σε άλλους τόπους για πολλούς και διά­φο­ρους λόγους, μπορεί να δια­πι­στώ­σει και να εκτι­μή­σει με μεγάλη ευκολία την μονα­δι­κό­τητά του νησιού του. Για αυτήν την μονα­δι­κό­τητα είναι ανάγκη η ύπαρξη μακρο­πρό­θε­σμου στρα­τη­γι­κού σχε­δια­σμού σε συλ­λο­γικό επίπεδο για να μπο­ρέ­σει ο τόπος μας να ευη­με­ρή­σει. Οι βρα­χυ­πρό­θε­σμοι στόχοι είναι ανού­σιοι εάν δεν συμπο­ρεύ­ο­νται με μακρο­πρό­θε­σμους στρα­τη­γι­κούς στόχους που αφορούν το μέλλον των κατοί­κων του νησιού μας.

Οι αρμό­διοι φορείς (κυβέρ­νηση, τοπική αυτο­διοί­κηση, ενεργοί πολίτες) οφεί­λουν να προσ­διο­ρί­σουν τους μακρο­πρό­θε­σμους στόχους και να συντά­ξουν σχέδιο κοινά απο­δε­κτό, χωρίς κομ­μα­τι­κές απο­χρώ­σεις για να μπο­ρέ­σει να εξα­σφα­λι­σθεί η βιω­σι­μό­τητά του. Στην σημε­ρινή εποχή το «εγώ» και ο «ατο­μι­κι­σμός» κυριαρ­χούν στις πράξεις μας, με απο­τέ­λε­σμα να είναι ανα­γκαίο να στρα­φούμε προς την εταιρικότητα-συλλογικότητα  για το κοινό όφελος. Το κατε­στη­μένο (π.χ.μικρο­συμ­φέ­ρο­ντα, συντε­χνίες) θα δημιουρ­γή­σουν μικρά και μεγάλα εμπόδια τα οποία μπορούν να παρα­καμ­φθούν με το υπερ­κομ­μα­τική συμ­με­τοχή των ενεργών πολιτών. Οι θιγό­με­νοι συμπο­λί­τες μας είναι δυνατόν να απο­ζη­μιω­θούν με την συμ­με­τοχή τους τόσο κατά την διάρ­κεια της υλο­ποί­η­σης όσο και μετά, στις και­νο­το­μίες του σχε­δια­σμού.

Οι δια­πι­στώ­σεις και οι προ­τά­σεις που θα παρα­θέσω παρα­κάτω βασί­ζο­νται σε τρείς πυλώνες: στην ανά­δειξη της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, στην οικο­νο­μική ανά­πτυξη του τόπου και στην ασφά­λεια των κατοί­κων της Ρόδου. Αρχικά, η συνει­δη­το­ποί­ηση της σπου­δαιό­τη­τας της των μνη­μείων της Ρόδου και η κατάλ­ληλη προβολή τους τόσο στο εξω­τε­ρικό όσο και στο εσω­τε­ρικό δεν απαιτεί ιδιαί­τερη προ­σπά­θεια. Όλοι γνω­ρί­ζουμε ότι η παλιά πόλη του νησιού απο­τε­λεί μνημείο παγκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς ως μεσαιω­νική πόλη. Εμείς οι Ρόδιοι την αδι­κούμε διότι δεν τονί­ζουμε την αρχαιό­τητά της στο δια­δί­κτυο, στις διεθνές εκθέ­σεις και forum. Αυτό μπορεί να γίνει με την παρου­σί­αση των αρχαίων, των ελλη­νι­στι­κών και των βυζα­ντι­νών μνη­μείων της. Για παρά­δειγμα οι περισ­σό­τε­ρες βυζα­ντι­νές εκκλη­σίες όπως της Αγίας Τριάδας στην κόκκινη πόρτα είναι μη επι­σκέ­ψι­μες και γενικά δίδεται η εντύ­πωση ότι η πόλη έχει ιδρυθεί την εποχή των ιπποτών.

Η συνεχής οικι­στική δημιουρ­γία από την αρχαιό­τητα στην πόλη της Ρόδου και στην Λίνδο με ανα­γκά­ζει να τις προσ­διο­ρίζω ως αρχαία πόλη και οικισμό αντί­στοιχα. Επι­πλέον, η αρχαία πόλη της Ρόδου εμπε­ριέ­χει την μεγα­λύ­τερη και αρχαιό­τερη καστρο­πο­λι­τεία (οχυ­ρω­μένη ζωντανή πόλη) στον κόσμο. Το μέγεθος, η παλαιό­τητα, τα τερά­στια και περί­πλοκα οχυ­ρω­μα­τικά έργα είναι μονα­δικά παγκο­σμίως. Κατά την γνώμη μου ο τίτλος ως μνημείο παγκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς της παλιάς πόλης της Ρόδου την αδικεί και την καθιστή ισότιμη με άλλα μνημεία παγκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς όπως πχ. της παλιάς πόλης του Dubrovnik, της Κέρ­κυ­ρας κτλ. Για τους παρα­πάνω λόγους στις επί­ση­μες ιστο­σε­λί­δες, στα συνέ­δρια και στις εκθέ­σεις οφεί­λουμε να την παρου­σιά­ζουμε ως την αρχαιό­τερη και μεγα­λύ­τερη καστρο­πο­λι­τεία σε όλη την υφήλιο.

Εξίσου παρα­με­ρι­σμένη από εμάς τους Ρόδιους είναι το σμα­ρά­γδι του νησιού, η Λίνδος. Η ακρό­πολη της Λίνδου με αρχαία και βυζα­ντινά μνημεία είναι μονα­δική σε μέγεθος και ομορφιά. Κτι­σμένη σε πανέ­μορφο επι­βλη­τικό βράχο, είναι ορατή από την ξηρά και την θάλασσα και προ­κα­λεί δέος. Είναι δεύτερη σε μέγεθος και σπου­δαιό­τητα μετά την ακρό­πολη της Αθήνας και θα μπο­ρούσε να προ­τα­θεί ως μνημείο παγκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς μαζί με το ταφικό μνημείο του Κλε­ό­βου­λου. Τον τόπο που γέννησε τον Κλε­ό­βουλο και την σπου­δαιό­τερη ρήση της αρχαιό­τη­τας το «μέτρον άριστον», είμαστε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να  απο­δώ­σουμε φόρο τιμής με την υπο­ψη­φιό­τητά του ως μνημείο παγκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς. Η αξία της ακρό­πο­λης της Λίνδου και η προ­σφορά της στην ανθρω­πό­τητα είναι σαφώς ανώτερη από τα ευρω­παϊκά μνημεία παγκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς της Unesco.

Επι­πρό­σθετα, δεν πρέπει να αγνο­ή­σουμε το παρα­δο­σιακό οικισμό της Λίνδου ο οποίος είναι εξαι­ρε­τι­κής ομορ­φιάς, προ­σαρ­μο­σμέ­νος σε ένα υπέροχο περι­βάλ­λον με πανέ­μορ­φες παρα­λίες και την αρχαία ακρό­πολη να δεσπό­ζει στην κορυφή του λόφου. Προ­σω­πικά, δεν έχω δια­πι­στώ­σει ομορ­φό­τερο παρα­δο­σιακό οικισμό στο Αιγαίο. Όλα τα Λίνδια σπίτια, ιδίως τα καπε­τα­ναί­ικα  με την εσω­τε­ρική αυλή, τα ψηφι­δωτά πατώ­ματα, την ιδιαί­τερη αρχι­τε­κτο­νική και τα ψηλά δώματα είναι ασυ­να­γώ­νι­στης ομορ­φιάς. Επι­πλέον, η Λίνδος λόγω τοπο­θε­σίας, έχει την καλύ­τερη ανατολή ηλίου και δεν το γνω­ρί­ζει σχεδόν κανένας. Η δυνα­τό­τητα πρό­σβα­σης στην ακρό­πολη νωρίς το πρωί για την ανατολή του ηλίου, θα μπο­ρούσε να προ­βλη­θεί στις του­ρι­στι­κές εκθέ­σεις και στο δια­δί­κτυο. Ακόμη, δεν πρέπει να αγνοη­θεί, η κατα­σκευή μαρίνας στην Λίνδο σύγ­χρο­νων προ­δια­γρα­φών, η οποία είναι απα­ραί­τητη και θα βοη­θούσε στο μέγιστο την προ­σέ­λευση ποιο­τι­κού του­ρι­σμού.

Ο Δια­γό­ρας, ο Κλε­ό­βου­λος, ο Κολοσ­σός απο­τε­λούν Brand Name για τον τόπο μας, τα οποία αξίζουν εντο­νό­τε­ρης προ­βο­λής σε συνέ­δρια, σε εκθέ­σεις και στις επί­ση­μες ιστο­σε­λί­δες.  Για παρά­δειγμα η ζωή του Διαγόρα θα μπο­ρούσε να απο­τε­λέ­σει αντι­κεί­μενο ταινίας διε­θνούς επι­πέ­δου. Ακόμη, το αρχαίο στάδιο της πόλης της Ρόδου (Ακρό­πολη Ρόδου) απο­τε­λεί μικρό πόλο έλξης σε σχέση με την αρχαιο­λο­γική του σπου­δαιό­τητα. Βρί­σκε­ται σε μαγευ­τική τοπο­θε­σία δίπλα στον ναό του Απόλ­λωνα, είναι το μεγα­λύ­τερο στάδιο της αρχαίας κλασ­σι­κής Ελλάδας και θα μπο­ρούσε κάλ­λι­στα να συν­δε­θεί με τον Διαγόρα και του υπό­λοι­πους Ρόδιους Ολυ­μπιο­νί­κες. Επι­πρό­σθετα, η αρχαία Κάμει­ρος είναι χαμηλός πόλος έλξης και θα μπο­ρούσε στις διε­θνείς εκθέ­σεις του­ρι­σμού να προ­βλη­θεί ανάλογα.

Πέραν όμως της πολι­τι­στι­κής αξίας των μνη­μείων του νησιού, είναι πρέπον να υπάρχει και ορθή οικο­νο­μική εκμε­τάλ­λευση αυτών, προς όφελος των δημοτών και του Ελλη­νι­κού κράτους. Συγκε­κρι­μένα, στην καστρο­πο­λι­τεία της Ρόδου υπάρχει μεγάλος αριθμός υπό­γειων, επί­γειων και υπέρ­γειων αξιο­θέ­α­των τα οποία παρα­μέ­νουν μη εκμε­ταλ­λεύ­σιμα. Π.χ. οι προ­μα­χώ­νες της πύλης της κολόνας και ένα τμήμα των τειχών θα μπο­ρούσε να είναι προ­σβά­σιμα, με την λήψη κατάλ­λη­λων μέτρων ασφα­λείας και με ένα φθηνό κόμι­στρο. Επίσης κάποια κτί­σματα της οδού ιπποτών, οι μύλοι όπως και ο προ­μα­χώ­νας του Αγίου Νικο­λάου δίπλα στα ελα­φά­κια (είσοδος λιμα­νιού) έχουν την δυνα­τό­τητα να αξιο­ποι­η­θούν. Ακόμη, δεν πρέπει να αγνο­ή­σουμε την αξιο­ποί­ηση της Πανα­γιάς της Φιλε­ρή­μου με τα πάθη του Χριστού και τον επι­βλη­τικό σταυρό και την υπέροχη ανατολή ηλίου. Η δημιουρ­γία επι­τρο­πής αξιο­ποί­η­σης αυτών των χώρων κρί­νε­ται απα­ραί­τητη.

Πριν να ανα­φερθώ σε επι­πλέον σημα­ντι­κούς μακρο­πρό­θε­σμους στόχους θα ήθελα να προβώ σε μια επι­σή­μανση που με στε­να­χω­ράει ιδιαί­τερα. Η Ρόδος και η Κως θεω­ρού­νται οι γενέ­τει­ρες της ιδέας της χρήσης του ποδη­λά­του στην Ελλάδα, στην καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών αλλά ταυ­τό­χρονα και των του­ρι­στών. Όμως, η πόλη της Ρόδου δεν δια­θέ­τει ολο­κλη­ρω­μένο ποδη­λα­το­δρόμο, αγνο­ώ­ντας την παρά­δοσή της και τις άριστες προ­ϋ­πο­θέ­σεις που δια­θέ­τει λόγω του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος, των αξιο­θέ­α­των και του παρα­λια­κού περι­φε­ρεια­κού δρόμου. Εγώ προ­σω­πικά έχω επι­σκε­φθεί την Χάγη και το Άμστερ­νταμ πολλές φορές και δεν δια­πί­στωσα ποδη­λα­το­δρόμο που να μην  δια­σταυ­ρώ­νε­ται με άλλους δρόμους υψηλής κυκλο­φο­ρίας (με φανάρια κυκλο­φο­ρίας). Την παρα­λιακή δια­δρομή από το Ζέφει­ρος μέχρι τα Κρητικά θα την ζήλευαν ακόμα και οι Ολλαν­δοί. Είναι απί­στευ­της ομορ­φιάς, υπάρχει χώρος και δεν δια­σταυ­ρώ­νε­ται με κανέναν δρόμο υψηλής κυκλο­φο­ρίας.

Ως μακρο­πρό­θε­σμοι και ταυ­τό­χρονα δυσκο­λό­τε­ροι στόχοι θα μπο­ρού­σαν να ανα­φερ­θούν η κατα­σκευή του αγάλ­μα­τος του Κολοσ­σού και της Λινδίας Αθηνάς, η δημιουρ­γία μέσων στα­θε­ρής τροχιάς (τρένων) που θα συν­δέ­ουν το αερο­δρό­μιο και την Λίνδο με την Ρόδο και η ενερ­γο­ποί­ηση του αερο­δρο­μίου των Μαρι­τσών. Θα ξεκι­νήσω από την ενερ­γο­ποί­ηση του αερο­δρο­μίου Μαρι­τσών διότι θεω­ρη­τικά είναι ευκο­λό­τε­ρος στόχος από τους υπό­λοι­πους.  Αυτό το αερο­δρό­μιο είδη υπάρχει, απλώς θα χρεια­σθεί συντή­ρηση και ανα­βάθ­μιση εγκα­τα­στά­σεων και μέσων για την υποδοχή του κόσμου και των ιπτά­με­νων μέσων. Είναι κυρίως κυβερ­νη­τική πολι­τική απόφαση προς την Υπη­ρε­σία Πολι­τι­κής Αερο­πο­ρίας, που απο­σκο­πεί στην αύξηση των αφίξεων αερο­σκα­φών από το εσω­τε­ρικό και το εξω­τε­ρικό, με απο­τέ­λε­σμα την αύξηση του του­ρι­σμού.

Όσον αφορά την κατα­σκευή του αγάλ­μα­τος του Κολοσ­σού και της Λινδίας Αθηνάς, θα απο­τε­λούσε τερά­στια προβολή της Ρόδου στο εξω­τε­ρικό και θα προ­κα­λούσε εκρη­κτική αύξηση του του­ρι­σμού. Η προ­κή­ρυξη διε­θνούς δια­γω­νι­σμού έχει την δυνα­τό­τητα να προ­κα­λέ­σει τερά­στια δια­φή­μιση του τόπου μας και ταυ­τό­χρονα να απο­δεί­ξει την ανάγκη κατα­σκευής αυτών των δημιουρ­γη­μά­των. Ο δημιουρ­γός του αγάλ­μα­τος της ελευ­θε­ρίας της Νέας Υόρκης εμπνεύ­στηκε από τον Κολοσσό και την κεφαλή του θεού Ήλιου (Απόλ­λωνα, Φοίβου) η οποία υπάρχει στο μουσείο του Καστέλο (παλάτι του μεγάλου Μαγί­στρου). Πρέπει να ξεπε­ρα­σθούν τα κολ­λή­ματα της αρχαιο­λο­γίας και να τοπο­θε­τη­θούν στην περιοχή του αρχαίου σταδίου ο Κολοσ­σός και στην ακρό­πολη της Λίνδου η Αθηνά.

Η εγκα­τά­σταση αυτών σε αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους ανα­βαθ­μί­ζει την σπου­δαιό­τητα και την επι­σκε­ψη­μό­τητά τους. Εξάλλου, ο Κολοσ­σός με ανοικτά τα πόδια απο­τε­λεί έμπνευση Ιταλού ζωγρά­φου και δεν έχει σχέση με την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Το πιο πιθανό σχέδιό του υπάρχει στο μουσείο του Καστέ­λου στο ισόγειο, στο οποίο απει­κο­νί­ζε­ται με κλειστά τα πόδια και να έχει ως δεύτερο στή­ριγμα το τόξο του στο έδαφος. Για την Λινδία Αθηνά υπάρ­χουν πολλές απει­κο­νί­σεις με την περι­κε­φα­λαία, την ασπίδα και το δόρυ.  Φαντά­ζο­μαι αυτά τα έργα με κατάλ­ληλο φωτισμό να φαί­νο­νται από μάκρυ­νες απο­στά­σεις από τα πλοία και τα αερο­πλάνα και να προ­κα­λούν δέος. Οι ακτίνες στο κεφάλι του θεού Ήλιου και ο δαυλός θα μπο­ρού­σαν να έχουν ακτίνες λέιζερ που να εκτεί­νο­νται στο διά­στημα. Η ενερ­γο­ποί­ηση αυτών των ακτινών είναι δυνατόν να γίνει με έκδοση αερο­πο­ρι­κών αγγε­λιών (notam) από τις αερο­πο­ρι­κές αρχές, για να μην επη­ρε­ά­ζο­νται τα αερο­σκάφη.  Κάτι αντί­στοιχο μπορεί να γίνει και με την Αθηνά.

Επι­πρό­σθετα, είναι πολύ σημα­ντικό να επι­ση­μαν­θεί ο ρόλος του σωστού φωτι­σμού για την ανά­δειξη όχι μόνο των ανωτέρω μνη­μείων, αλλά και των νεό­τε­ρων πανέ­μορ­φων κτι­σμά­των στην περιοχή του Μαν­δρα­κίου (Ιταλικά κτίρια). Η χρήση της νέας τεχνο­λο­γίας φιλικής προς το περι­βάλ­λον, που αφορά τον πολύ­χρωμο φωτισμό μέσω φωτο­βολ­ταϊ­κών συσκευών, είναι πλέον επι­τα­κτική. Ο φωτι­σμός του κάστρου, της παλαιάς πόλης και των κτιρίων της περιο­χής Μαν­δρα­κίου  είναι κοινή δια­πί­στωση ότι είναι ανε­παρ­κής, αντιοι­κο­νο­μι­κός και μη ικανός να ανα­δεί­ξει τα δημιουρ­γή­ματα που φωτίζει. Φαντά­ζο­μαι με την βοήθεια της νέας τεχνο­λο­γίας να υπάρχει δυνα­τό­τητα επι­λο­γής χρώ­μα­τος φωτι­σμού ανα­λό­γως της περί­στα­σης. Δηλαδή, τα Χρι­στού­γεννα αυτά τα υπέροχα μνημεία να φωτί­ζο­νται με κόκκινο και πράσινο φως, το Πάσχα με μωβ και τις υπό­λοι­πες μέρες με θερμό φως.

Ακόμη, και ο εσω­τε­ρι­κός φωτι­σμός της καστρο­πο­λι­τείας θα πρέπει να εναρ­μο­νί­ζε­ται στον εξω­τε­ρικό φωτισμό του κάστρου. Για παρά­δειγμα, η παλαιά πόλη της Κέρ­κυ­ρας την εποχή του Πάσχα έχει μωβ φωτισμό και απο­τε­λεί πόλο έλξης για χιλιά­δες του­ρί­στες. Οι βυζα­ντι­νές εκκλη­σίες της παλιάς πόλης οι οποίες είναι μεγάλης σπου­δαιό­τη­τας, όπως η Παναγιά του κάστρου (απέ­να­ντι από το μουσείο), η Αγία Τριάδα (στην κόκκινη πόρτα) και άλλες, θα μπο­ρού­σαν να ενερ­γο­ποι­η­θούν την περίοδο του Πάσχα και οι επι­τά­φιοί τους να συνα­ντιού­νται στις πλα­τείες των σιντρι­βα­νιών. Οι εικόνες με την συμ­με­τοχή του­ρι­στών στα δρόμενα, είναι σίγουρο ότι θα μετα­φερ­θούν  σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, δια­φη­μί­ζο­ντας τον τόπο μας στο έπακρο. Επι­πλέον, η αλλαγή του χρόνου στην Ελλάδα την πρω­το­χρο­νιά, υπάρχει δυνα­τό­τητα να γίνει με την ενερ­γο­ποί­ηση (αφή) του λέιζερ του δαυλού του Κολοσ­σού. Η εικόνα αυτή θα ταξί­δευε σε όλο τον κόσμο.

Άφησα τελευ­ταίο τον πιο σπου­δαίο για μένα μακρο­πρό­θε­σμο στόχο, την δημιουρ­γία μέσων μαζικής μετα­φο­ράς στα­θε­ρής τροχιάς (τρένων). Είναι ο σημα­ντι­κό­τε­ρος στόχος γιατί προ­στα­τεύει ότι πολυ­τι­μό­τερο έχει ο άνθρω­πος, την ανθρώ­πινη ζωή. Κάθε χρόνο θρη­νούμε φίλους, συγ­γε­νείς γνω­στούς και άγνω­στους συναν­θρώ­πους μας στα οδικά δυστυ­χή­ματα, με έξαρση την εποχή του καλο­και­ριού. Είναι το ασφα­λέ­στερο και το πιο οικο­νο­μικό μέσο. Η έλλειψη ορεινών όγκων στην παρα­λιακή περι­φέ­ρεια Λίνδου-Αεροδρομίου ευνοεί την κατα­σκευή σιδη­ρο­δρό­μου και ανα­βαθ­μί­ζει την ποιό­τητα ζωής των κατοί­κων (απο­συμ­φό­ρηση κυκλο­φο­ρίας).  Μέσα σε ελά­χι­στο χρονικό διά­στημα, σε οποια­δή­ποτε χρονική περίοδο της ημέρας και της νύκτας, ο καθένας μας θα μπο­ρούσε να μεταβεί με ασφά­λεια στις παρα­λίες, στην πόλη, στο αερο­δρό­μιο, στην Λίνδο και όπου αλλού υπάρχει σιδη­ρο­δρο­μική στάση. Γνωρίζω τα προ­βλή­ματα που θα προ­κύ­ψουν από τις συντε­χνίες, αλλά υπάρ­χουν τρόποι που θα είναι όλοι κερ­δι­σμέ­νοι.

Για την επί­τευξη των ανωτέρω στόχων είναι απα­ραί­τητη συλ­λο­γική προ­σπά­θεια από όλους τους αρμό­διους φορείς (κυβέρ­νηση, τοπική αυτο­διοί­κηση, του­ρι­στι­κοί παρά­γο­ντες κ.αλ.), από τους ενερ­γούς πολίτες και από όλους τους φίλους της Ρόδου στο εσω­τε­ρικό και το εξω­τε­ρικό. Π.χ. το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού μπορεί να συμ­με­τά­σχει στη ανεύ­ρεση κεφα­λαίων για το φωτισμό της καστρο­πο­λι­τείας και άλλων δημό­σιων ιστο­ρι­κών κτι­σμά­των της Ρόδου όπως  και της Λίνδου. Υπάρ­χουν ανεκ­με­τάλ­λευ­τοι ευρω­παϊ­κοί και εθνικοί πόροι με τους οποίους θα καλυ­τε­ρεύ­σουν οι ζωές των πολιτών της νήσου Ρόδου. Κρίνω επίσης πολύ σημα­ντικό, την προ­ε­τοι­μα­σία και την διε­ξα­γωγή ενός παγκό­σμιου Συνε­δρίου με την συμ­με­τοχή αυτών που αγαπούν το νησί μας και ενδια­φέ­ρο­νται για το μέλλον του. Είμαι σίγου­ρος ότι θα συμ­με­τά­σχουν επίσημα και οι χώρες των οποίων οι πολίτες επι­σκέ­πτο­νται συστη­μα­τικά το νησί, εφόσον φυσικά προ­σκλη­θούν από εμάς (μέσω πρε­σβειών). Το Συνέ­δριο αυτό μπορεί  να έχει ως θέμα το μέλλον της Ρόδου και την ανα­γκαιό­τητα της δημιουρ­γίας στρα­τη­γι­κού σχε­δια­σμού μακρο­πρό­θε­σμων στόχων.

Τελειώ­νο­ντας, επα­να­λαμ­βάνω ότι το Όραμα της Ρόδου για να επι­τύ­χει, πρέπει να χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από την συλ­λο­γι­κό­τητα και τον υπερ­κομ­μα­τικό χαρα­κτήρα της προ­σπά­θειας αυτών που το πιστεύ­ουν. Είναι γεγονός, ότι τα προ­βλή­ματα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας μας απο­προ­σα­να­το­λί­ζουν από τον ορα­μα­τι­σμό του μέλ­λο­ντος. Για αυτό τον λόγο οι αρμό­διοι οι οποίοι θα ασχο­λού­νται με την ολο­κλή­ρωση του στρα­τη­γι­κού σχε­δια­σμού, είναι ανάγκη να μην αφο­μοιώ­νο­νται από τις δυσχέ­ρειες της καθη­με­ρι­νό­τη­τας. Ο Πλάτων είπε πως η αλήθεια για τον ενεργό πολίτη έχει περισ­σό­τερο πλάτος παρά βάθος. Βρί­σκε­ται περισ­σό­τερο στο «πως» θα βρούμε λύσεις παρά στο «τι» είναι σωστό να γίνει. Εστιά­ζει δηλαδή στον τρόπο που θα βρεθούν λύσεις, με βάση την συλ­λο­γι­κό­τητα και το κοινό όφελος. Ο χει­ρό­τε­ρος εχθρός για την πρόοδο και την ευη­με­ρία είναι ο κακός μας εαυτός και δεν πρέπει να εστιά­ζουμε σε εξω­γε­νείς παρά­γο­ντες. Αξίζει να κάνουμε μια αρχή, εξάλλου ισχύει το αρχαίο ρητό «αρχή ήμιση παντός» που το συνα­ντάμε στον Πυθα­γόρα, στον Ησίοδο, στον Πλάτωνα και τον Αρι­στο­τέλη.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

Εάν κάποιος από τους ανα­γνώ­στες γνω­ρί­ζει την τεχνική μέσω Η/Υ, για 3D MODEL απει­κό­νιση των ανω­τέ­ρων ιδεών ή μέρους αυτών, θα βοη­θούσε στο μέγιστο βαθμό την προ­ώ­θησή τους.

Με εκτί­μηση στον Ανα­γνώ­στη

Ιωάννης Καλού­δης του Γεωρ­γίου και της Αικα­τε­ρί­νης

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.