Γιώργος Υψηλάντης: Βάζουμε ρότα για πορεία με ρήξεις

Τους λόγους που τον οδή­γη­σαν, να διεκ­δι­κή­σει το Δήμο Ρόδου εξήγησε στην εκδή­λωση που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε σήμερα στο Εμπο­ρικό και Βιο­μη­χα­νικό Επι­με­λη­τή­ριο Δωδε­κα­νή­σου ο κ. Γιώργος Υψη­λά­ντης.

Χαι­ρε­τι­σμό απηύ­θυνε ο βου­λευ­τής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Δημή­τρης Γάκης υπο­γραμ­μί­ζο­ντας πως, η βαρ­κούλα της δημο­τι­κής παρά­τα­ξης “Ρόδο Κόκκινο” απο­σύ­ρε­ται, για να αλλάξει μηχανή και αν χρεια­στεί να πέσει ξανά στο νερό.

“Το ποτάμι της ανα­τρο­πής και όχι αυτό των μιντια­κών δια­πλεγ­μέ­νων θα ξεχει­λί­σει σε όλη τη χώρα” , δήλωσε ο Συντο­νι­στής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Νίκος Μαυ­ρο­μα­τά­κος.

Στη συνέ­χεια το λόγο πήρε ο γραμ­μα­τέας της Νομαρ­χια­κής Επι­τρο­πής της ΔΗΜΑΡ κ. Γιάννης Καλα­πο­δά­κης που άσκησε κριτική στη σημε­ρινή δημο­τική αρχή, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας πως είναι ανα­πο­τε­λε­σμα­τική και λει­τουρ­γεί, με μικρο­πο­λι­τική και πελα­τειακή αντί­ληψη.

“Είμαι εδώ για να υπο­δη­λώσω, την στήριξη στον κ. Γιώργο Υψη­λά­ντη. Οι καιροί που ζούμε επι­βάλ­λουν υπερ­βά­σεις”, δήλωσε ο κ. Γιώργος Κασ­σά­ρας εκ μέρους της Κοι­νω­νι­κής Συμ­φω­νίας.

“Μέσω της σύγ­χρο­νης τεχνο­λο­γίας θα βοηθώ όσο μπορώ για να αλλά­ξουμε τη νοο­τρο­πία που δεν σέβεται τον άνθρωπο”, δήλωσε με τη βοήθεια του νοση­λευτή της η κ. Κική Τσακίρη.

“Είναι ώρα το νέο να διώξει το σάπιο. Νέος αέρας πνέει για να διώξει, τις ανα­θυ­μιά­σεις από τα σκάν­δαλα και τις κραι­πά­λες που μαστί­ζουν την κοι­νω­νία”, δήλωσε ο πρώην δήμαρ­χος κ. Μάνος Κόκ­κι­νος.

“Είμαι εδώ για πολι­τι­κούς και συναι­σθη­μα­τι­κούς λόγους. Δεν μπο­ρούσα να λείπω αο την εκδή­λωση”, δήλωσε συγκι­νη­μέ­νος ο πρώην δήμαρ­χος κ. Γιώργος Γιαν­νό­που­λος.

Τον υπο­ψή­φιο δήμαρχο προ­λό­γισε ο κ. Σάββας Καρα­γιάν­νης.

“Εδώ και καιρο η κοινή γνώμη ασχο­λή­θηκε με τον αριθμό των δήμων και όχι με την τοπική αυτο­διοί­κηση. Είναι ανάγκη, να χαρα­χθεί ανα­πτυ­ξιακή πολι­τική. Πρέπει να αντι­με­τω­πί­σουμε τις συνέ­πειες του μνη­μο­νίου. Να κοντρά­ρουμε το κράτος πηγαί­νο­ντας το στα δικα­στή­ρια για την κατά­ντια σημα­ντι­κών ακι­νή­των”, τόνισε προ­λο­γί­ζο­ντας τον κ. Γ. Υψη­λά­ντη ο πρώην δήμαρ­χος κ. Σάββας Καρα­γιάν­νης.

Λαμ­βά­νο­ντας το λόγο στη συνέ­χεια ο κ. Γιώργος Υψη­λά­ντης ανα­κοί­νωσε ότι θα είναι υπο­ψή­φια με την παρά­ταξή του η Ρόδος πορεία ανα­τρο­πής, η κ. Κική Τσακίρη.

“Ζητάμε να ενώ­σουμε τα όνειρα τις ελπίδες τις προ­τά­σεις σε ένα κοινό σχέδιο και όραμα που θα ανα­τρέ­ψει αυτό που ζούμε”, τόνισε ο κ. Γιώργος Υψη­λά­ντης.

“Βάζουμε ρότα για πορεία με ρήξεις. Ξεκι­νάμε ταξίδι χωρίς εξαρ­τή­σεις. Θέλουμε ένα δήμο με λόγο για όσα σχε­διά­ζο­νται χωρίς αυτόν από το αθη­νο­κε­ντρικό κράτος”, τόνισε ο κ. Γ Υψη­λά­ντης που ανέλυσε τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να λει­τουρ­γεί ο δήμος ώστε να είναι κοντά στους πολίτες. ” Θα δώσουμε αγώνα χωρίς ακρό­τη­τες και εξα­γο­ρές συνει­δή­σεων. Ανα­τρέ­πουμε το παλιό και κτί­ζουμε το νέο. Απόψε ξεκι­νή­σαμε. Καλό αγώνα”, τόνισε ο κ. Υψη­λά­ντης.

Την ομιλία του στην κατά­με­στη αίθουσα του ΕΒΕΔ παρα­κο­λού­θη­σαν πολλοί φορείς της περιο­χής μας και πλήθος κόσμου.

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΥΨΗΛΑΝΤΗ

Αγα­πη­τοί επί­ση­μοι προ­σκε­κλη­μέ­νοι,

Η αποψινή σας παρου­σία, απο­τε­λεί μεγάλη τιμή για ολό­κληρη την παρά­ταξή μας και για μένα προ­σω­πικά. Σας ευχα­ρι­στώ από καρδιάς!

Ροδίτες και Ροδί­τισ­σες, συνα­γω­νι­στές και συνα­γω­νί­στριες, φίλες και φίλοι της παρά­τα­ξης μας,

το μήνυμα απόψε είστε εσείς.

Το μήνυμα από την καρδιά της πόλης, σαν αστραπή θα φτάσει και θα φωτίσει κάθε γωνιά του νησιού μας. Κι είναι μήνυμα βρο­ντερό.

Εσείς είστε η απά­ντηση.

Σ΄όλους εκεί­νους που πριν μας δουν, πριν μας ακού­σουν, πριν μας ζυγί­σουν, πριν μας μετρή­σουν, έσπευ­σαν να ψιθυ­ρί­σουν ότι είμαστε μικροί! Το μπόι του καθενός μας όμως, το ορίζει ο λαός. Κι ο λαός απόψε είναι εδώ!

Θέλησαν να μας περι­γρά­ψουν.

Προ­σπά­θη­σαν να μας περι­χα­ρα­κώ­σουν, σε κόμματα, σε παρεν­θέ­σεις και αγκύλες!

Πίστε­ψαν πως έτσι θα περιο­ρί­σουν τη δύναμη και τη δυνα­μική μας! Έκαναν λάθος! Απόψε το βλέπουν!

Απόψε βλέπουν πως η ΡΟΔΟΣ ΠΟΡΕΙΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ, δεν χωρά σε στε­νά­χωρα κοστού­μια. Δεν έχει δεύ­τε­ρες ταμπέ­λες, δεν έχει σύνορα, δεν έχει φράχτες.

Είναι ανοιχτή στους Ροδίτες και στις Ροδί­τισ­σες που αγαπούν αυτόν τον τόπο!

Τους αγκα­λιά­ζει όλους και την αγκα­λιά­ζουν όλοι! Είναι η συνέ­χεια των καλύ­τε­ρων αυτο­διοι­κη­τι­κών παρα­δό­σεων και παρα­τά­ξεων αυτού του τόπου! Άλλοι είναι αυτοί που σχίζουν τα ιμάτια τους, για να μας πείσουν ότι είναι ανε­ξάρ­τη­τοι και ακη­δε­μό­νευ­τοι.

Ποιοί;

Αυτοί που δια­γκω­νί­ζο­νται στο ποιος θα πρω­το­φω­το­γρα­φη­θεί πλάι σ’ εκεί­νους που έχουν ρημάξει τον λαό μας. Ας μην τους χαλά­σουμε το χατίρι λοιπόν.

Αυτοί θα κάνουν πως είναι ανε­ξάρ­τη­τοι, κι εμείς θα κάνουμε ότι τους πιστεύ­ουμε!

Αν αυτό τους βοηθά να νοιώ­θουν καλύ­τερα, εμείς δεν έχουμε αντίρ­ρηση.

Η κατά­σταση του τόπου και της κοι­νω­νίας, είναι αυτή που ορίζει την αποψινή μας παρου­σία εδώ.

Η Ρόδος γερνά και ξεφτί­ζει, η Ρόδος πλη­γώ­νε­ται και μας πλη­γώ­νει! Τα βάσανα και τις ταλαι­πω­ρίες που βιώνει ολό­κλη­ρος ο λαός μας, τα βιώ­νουμε σχεδόν με την ίδια ένταση κι εμείς, οι Ροδίτες και οι Ροδί­τισ­σες!

Η μάχη για την επι­βί­ωση και το άγχος, σημα­δεύ­ουν την καθη­με­ρι­νό­τητά μας. Δου­λειές χάνο­νται, επι­χει­ρή­σεις κλεί­νουν κι άλλες περνούν σε ξένα χέρια.

Τα παιδιά μας, τα πιο προι­κι­σμένα και καταρ­τι­σμένα μυαλά αυτού του τόπου, τα πιο δυνατά εργα­τικά μας χέρια, παίρ­νουν τους δρόμους της οικο­νο­μι­κής προ­σφυ­γιάς.

Όμως απόψε είμαστε όλοι εδώ.

Όχι να μοι­ρο­λο­γή­σουμε τη Ρόδο, όχι να κλά­ψουμε για τα βάσανά μας!

Είμαστε εδώ απο­φα­σι­σμέ­νοι. Να σηκώ­σουμε κεφάλι. Να φύγουμε μπροστά.

Να ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ αυτά που μας πονούν και μας πλη­γώ­νουν!

Μέσα από δια­φο­ρε­τι­κές δια­δρο­μές , δια­φο­ρε­τι­κές κατα­βο­λές και προ­σεγ­γί­σεις, συνα­ντιό­μα­στε απόψε στην καρδιά της Ρόδου.

Στο σταυ­ρο­δρόμι της πλα­τείας Κύπρου.

Στο σπίτι του κόσμου της παρα­γω­γής και της ανά­πτυ­ξης αυτού του τόπου. Στο ΕΒΕΔ. Καθόλου τυχαίο βέβαια, αντί­θετα πολύ συμ­βο­λικό.

Δεν ζητούμε να εκφρά­σουμε την οργή και την αγα­νά­κτηση του λαού μας. Έτσι κι αλλιώς την κου­βα­λάμε όλοι μέσα μας.

Δεν ζητούμε ψήφο δια­μαρ­τυ­ρίας, αλλά ψήφο εμπι­στο­σύ­νης.

Δεν ζητούμε να διχά­σουμε, αλλά να ενώ­σουμε!

Να ενώ­σουμε τα όνειρα, τις ελπίδες, τις σκέψεις, τις προ­τά­σεις μας, σ ένα μεγάλο κοινό όραμα, σε ένα σχέδιο, σ’ ένα συγκε­κρι­μένο πρό­γραμμα που θα ανα­τρέ­ψει αυτό που βλέ­πουμε γύρω μας, αυτό που ζούμε σήμερα! Σ’ ένα πρό­γραμμα αφιε­ρω­μένο στη δημιουρ­γία και στην ανά­πτυξη!

Δεν ερχό­μα­στε να γκρε­μί­σουμε όσα όμορφα και σωστά έχτισαν με κόπο άλλοι πριν από μας. Δεν θεω­ρούμε όμως τίποτα αυτο­νό­ητο.

Γιατί αν όλα ήταν αυτο­νό­ητα και σωστά καμω­μένα, τότε πως φτάσαμε ως εδώ; Γιατί δεν νοιώ­θουμε χαρά και ικα­νο­ποί­ηση από το χώρο γύρω μας;

Γιατί δεν απο­λαμ­βά­νουμε την ίδια τη ζωή μας;

Γιατί αισθα­νό­μα­στε ζήλια βλέ­πο­ντας άλλους τόπους που κάποτε είχαν σαν πρότυπο και ζήλευαν τη Ρόδο;

Δεν υπάρ­χουν για μας θέσφατα, δεν υπάρ­χουν δεδο­μένα.

Για μας υπάρ­χουν κυρίως ζητού­μενα.

Γι αυτό τέλος , tabula raza! Όλα πάνω στο τραπέζι!

Να τα ξανα­δούμε με καθαρή ματιά, να τα εντά­ξουμε σ’ ένα συνε­κτικό σχέδιο, βασι­σμένο σε στόχους, μετρή­σεις και απο­τε­λέ­σματα!

Να πετά­ξουμε ότι μας βαραί­νει, ότι μας κου­ρά­ζει, ότι μας περισ­σεύει.

Να κρα­τή­σουμε ότι είναι χρήσιμο κι απο­τε­λε­σμα­τικό.

Να χτί­σουμε με και­νούρ­για εργα­λεία και και­νούρ­για υλικά το αύριο της Ρόδου.

Ροδίτες και Ροδί­τισ­σες,

Η τοπική αυτο­διοί­κηση είναι ο προ­νο­μια­κός χώρος ενερ­γο­ποί­η­σης των πολιτών. Σ’ αυτόν μπορούν να λύσουν τις υπο­θέ­σεις που αφορούν άμεσα στη ζωή και στην καθη­με­ρι­νό­τητά τους.

Όμως οι Δήμοι σήμερα έπαψαν να έχουν τη ζωντά­νια και την αυτο­τέ­λεια που χρειά­ζο­νται για ν’ ανα­πνεύ­σουν. Ασφυ­κτιούν σ’ ένα θεσμικό πλαίσιο γρα­φειο­κρα­τίας και κανόνων «δήθεν» δια­φά­νειας. Απο­γυ­μνώ­νο­νται από πόρους.

Καταρ­γού­νται δομές, κι απο­λύ­ο­νται εργα­ζό­με­νοι. Αυτό θα ενταθεί και οι Δήμοι θα οδη­γη­θούν κυριο­λε­κτικά στην «εντα­τική».

Το ίδιο βέβαια, συμ­βαί­νει και στο δικό μας Δήμο.

Το πολι­τικό προ­σω­πικό που έχει την ευθύνη δια­χεί­ρι­σής του, έρχεται από μιαν άλλη εποχή. Είναι κου­ρα­σμένο από την πολύ­χρονη ανα­κύ­κλωση της παρου­σίας του στα δρώμενα του τόπου. Είναι εθι­σμένο στο κτίσιμο των πελα­τεια­κών σχέσεων και των προ­σω­πι­κών πολι­τι­κών δια­δρο­μών. Είναι γαλου­χη­μένο για το χάιδεμα αυτιών, για το χτύπημα στην πλάτη. Τρέμει στην ανάληψη του όποιου πολι­τι­κού κόστους. Ισορ­ρο­πεί στις βάρκες της ατολ­μίας και της αδρά­νειας. Και φυσικά δεν δια­νο­εί­ται να σπάσει αυγά. Έτσι τα πράγ­ματα γίνο­νται χει­ρό­τερα από ότι θα περί­μενε κανείς.

Ροδίτες και Ροδί­τισ­σες,

Σ’ αυτό το ζοφερό τοπίο, ξεκι­νάμε σήμερα το αυτο­διοι­κη­τικό μας ταξίδι.

Με αισιο­δο­ξία, με πείσμα, με απόφαση να τ’ ανα­τρέ­ψουμε όλα! Βάζουμε ρότα για πορεία ρήξης. Με πολι­τι­κές, νοο­τρο­πίες, πρόσωπα, κατε­στη­μένα και παθο­γέ­νειες που μας οδή­γη­σαν στη σημε­ρινή κατά­σταση.

Είναι για μας ταξίδι χωρίς δεσμά, χωρίς εξαρ­τή­σεις, χωρίς παζάρια, χωρίς ανοιχτά γραμ­μά­τια. Το μόνο γραμ­μά­τιο που υπο­γρά­φουμε, είναι η δέσμευσή μας να υπη­ρε­τή­σουμε το Ροδιακό λαό. Με ειλι­κρί­νεια, εντι­μό­τητα και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα.

Θέλουμε μια Ρόδο:

 Που εκτός από τον ήλιο, τη θάλασσα και τις φυσικές της ομορ­φιές, θ’ αξιο­ποι­ή­σει ένα μεγάλο συγκρι­τικό της πλε­ο­νέ­κτημα. Την πλούσια πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά και παρά­δοση που της χάρισε η προ­νο­μιακή της θέση στο σταυ­ρο­δρόμι τριών ηπείρων και πολλών πολι­τι­σμών.

 Που πρέπει επι­τέ­λους να καλύψει τις ελλεί­ψεις της σε βασικές υπο­δο­μές και σε έργα ολο­κλη­ρω­μέ­νης και βιώ­σι­μης προ­στα­σίας του περι­βάλ­λο­ντος.

 Που πρέπει να ολο­κλη­ρώ­σει τα ανα­πτυ­ξιακά έργα που σέρ­νο­νται για χρόνια απο­τε­λώ­ντας ανοι­χτές πληγές, όπως τα λιμάνια, οι μαρίνες και το καρ­νά­γιο.

 Που θα φρο­ντί­σει, θα ανα­δεί­ξει και θα αξιο­ποι­ή­σει τα στο­λί­δια που την έκαναν γνωστή στην οικου­μένη. Το Ροδίνι, την Καλ­λι­θέα, τη Φιλέ­ρημο, τις Πετα­λού­δες, τη Λίνδο, την Κάμειρο, την Κυμι­σάλα και πάνω απ’ όλα τη Μεσαιω­νική μας Πόλη.

 Που μέσα από μια ολο­κλη­ρω­μένη στρα­τη­γική για την ποιο­τική και περι­βαλ­λο­ντικά βιώσιμη και όχι την ποσο­τική ανα­βάθ­μιση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος, θα αυξήσει τους ρυθμούς ανά­πτυ­ξης της, προς όφελος των κατοί­κων της.

Θέλουμε ένα Δήμο:

 Αυτο­τελή όπως το Σύνταγμα ορίζει στη δια­χεί­ριση των τοπικών υπο­θέ­σεων .

 Με λόγο για όσα σχε­διά­ζο­νται γι αυτόν, χωρίς αυτόν, από ένα κράτος, συγκε­ντρω­τικό, υδρο­κέ­φαλο και αρτη­ριο­σκλη­ρω­τικό.

 Μαχη­τικό και διεκ­δι­κη­τικό απέ­να­ντι στην όποια κεντρική εξουσία όταν κι όποτε αυτή αντι­στρα­τεύ­ε­ται στα συμ­φέ­ρο­ντα της Ρόδου.

 Συμ­με­το­χικό και συλ­λο­γικό κι όχι δημαρ­χο­κε­ντρικό. Με απο­κε­ντρω­μέ­νες εξου­σίες απευ­θείας στα τοπικά συμ­βού­λια, συνο­δευό­με­νες από πόρους, μέσα και ανθρώ­πινο δυνα­μικό.

 Με υπη­ρε­σιακή δομή που θα έχει πρω­τα­γω­νι­στικό ρόλο, όντας προ­ση­λω­μένη στην υλο­ποί­ηση του δημο­τι­κού έργου. Όχι εξα­να­γκα­σμένη στην εξυ­πη­ρέ­τηση των πελα­τεια­κών υπο­χρε­ώ­σεων των «πολι­τι­κών προϊ­στα­μέ­νων» της.

 Με εργα­ζό­με­νους που θα έχουν τη στήριξη και την προ­στα­σία της δημο­τι­κής αρχής, ώστε με τη σειρά τους να αντα­πο­δί­δουν τα μέγιστα με τη δουλειά και την προ­σφορά τους.

 Με μέριμνα διεκ­δί­κη­σης, δια­φύ­λα­ξης και αξιο­ποί­η­σης της περιου­σίας του Ροδια­κού λαού, προς όφελός του.

 Ρυθ­μι­στή και καθο­δη­γητή της βιώ­σι­μης και ισόρ­ρο­πης ανά­πτυ­ξης του τόπου. Με μόχλευση της του­ρι­στι­κής βιο­μη­χα­νίας και των δυνα­το­τή­των του πρω­το­γε­νούς και δευ­τε­ρο­γε­νούς τομέα της τοπικής οικο­νο­μίας.

 Συνερ­γάτη της τοπικής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, της και­νο­το­μίας και της προ­ώ­θη­σης δημιουρ­γίας νέων θέσεων εργα­σίας.

 Συμπα­ρα­στάτη της νέας γενιάς, της παι­δείας, της αθλη­τι­κής και της πολι­τι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας της Ρόδου.

 Αρωγό των ΑΜΕΑ και δεκτικό στην ενσω­μά­τωση των ευαί­σθη­των κοι­νω­νι­κών ομάδων.

 Εγγυητή της ξεκά­θα­ρης απαί­τη­σης για κατο­χύ­ρωση του αισθή­μα­τος ασφά­λειας των δημοτών και προ­στα­σίας της περιου­σίας τους.

 Υπο­στη­ρι­κτή, συντο­νι­στή και αξιό­πι­στο συνερ­γάτη των εθε­λο­ντι­κών ομάδων, των κινή­σεων των πολιτών και των κοι­νω­νι­κών συνε­ται­ρι­στι­κών πρω­το­βου­λιών.

Θέλουμε Δημο­τικό Συμ­βού­λιο:

 Να χαράζει πολι­τι­κές και δράσεις ανά­πτυ­ξης του τόπου, στα πλαίσια ενός γενικού Ρυθ­μι­στι­κού Σχεδίου.

 Να μην ανα­λώ­νε­ται στα μικρά γρα­φειο­κρα­τικά ζητή­ματα της καθη­με­ρι­νής δια­χεί­ρι­σης.

 Ανοιχτό στην κοι­νω­νία και σε συνεχή διάλογο με τους κοι­νω­νι­κούς φορείς και τις παρα­γω­γι­κές τάξεις.

Θέλουμε μια Δημο­τική Αρχή:

 Κοντά στον δημότη και στα καθη­με­ρινά του προ­βλή­ματα κι όχι κλει­σμένη στους τοίχους του δημαρ­χια­κού μεγάρου.

 Πρόθυμη να λογο­δο­τεί στην κοι­νω­νία, χωρίς να φοβάται την πρό­κληση της ανα­κλη­τό­τη­τας των εκπρο­σώ­πων της.

 Ικανή να συντο­νί­σει μαζί με τους υπό­λοι­πους παρά­γο­ντες της τοπικής πολι­τι­κής -βουλευτές, περι­φε­ρειακή αυτο­διοί­κηση, κοι­νω­νι­κοί φορείς, παρα­γω­γι­κές τάξεις- αλλά κυρίως με τους ίδιους τους πολίτες, τη μαχη­τική διεκ­δί­κηση των τοπικών υπο­θέ­σεων.

 Παρούσα στα συλ­λο­γικά όργανα της αυτο­διοί­κη­σης και στα κέντρα λήψης ή επη­ρε­α­σμού των απο­φά­σεων.

Εμπρός όλοι μαζί, να Ανα­τρέ­ψουμε:

 Τον κατή­φορο και τη φθί­νουσα πορεία της πόλης και των χωριών μας.

 Τη λογική της άνισης μετα­χεί­ρι­σης των πολιτών και το δια­χω­ρι­σμό τους σε πατρι­κί­ους και πλη­βεί­ους, σε φίλους και εχθρούς, σε δικούς μας και σε ξένους.

 Τη λογική ότι οι δημότες πρέπει να πλη­ρώ­νουν αλλά δεν έχουν το δικαί­ωμα να απαι­τούν.

 Τις στρε­βλώ­σεις του θεσμι­κού πλαι­σίου που κυριο­λε­κτικά πνίγει και παρα­λύει την τοπική αυτο­διοί­κηση.

Εμπρός όλοι μαζί,

Να φρε­νά­ρουμε τις συνέ­πειες της βαθιάς ανθρω­πι­στι­κής κρίσης, που μαστί­ζει τον τόπο και τις οικο­γέ­νειές μας. Σύνθημα μας να γίνει το «κανείς μόνος του στην κρίση»! Όλοι μαζί, θα τα κατα­φέ­ρουμε!

Να κλεί­σουμε τους δρόμους της ξενι­τιάς που παίρ­νουν τα καλύ­τερα μυαλά και τα πιο άξια χέρια του τόπου μας.

Να παλέ­ψουμε για δομές κοι­νω­νι­κής αλλη­λεγ­γύης και δράσεις προ­στα­σίας των ανέργων, των αδύ­να­μων και ευπαθών συμπο­λι­τών μας.

Να χτί­σουμε από τα κάτω το σχέδιο της παρα­γω­γι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης της Ρόδου.

Απόψε ξεκι­νάμε έναν όμορφο αγώνα!

Θα τον δώσουμε με ήθος, ευπρέ­πεια και αξιο­πρέ­πεια.

Χωρίς υπερ­βο­λές, χωρίς ακρό­τη­τες.

Οι πρα­κτι­κές του παρελ­θό­ντος, δεν χωράνε πουθενά.

Η εξαγορά συνει­δή­σεων και ψήφων, η συναλ­λαγή, οι στη­μέ­νες δημο­σκο­πή­σεις κι ο επη­ρε­α­σμός των μέσων δια­μόρ­φω­σης της κοινής γνώμης, δεν έχουν θέση σ’ αυτές τις εκλογές.

Δεν έχουν θέση για μας και ευχό­μα­στε ότι δεν θα χωρέ­σουν στην ατζέντα κανενός.

Ο λαός μας όσο φτωχός, όσο ταλαι­πω­ρη­μέ­νος και νάναι, θα τις απο­κρού­σει! Έχει αξιο­πρέ­πεια και πικρή γεύση από όλους εκεί­νους που τις χρη­σι­μο­ποί­η­σαν στο παρελ­θόν.

Κι εμείς είμαστε εδώ. Άγρυ­πνοι κι έτοιμοι να τις αντι­με­τω­πί­σουμε!

Απόψε ξεκι­νάμε έναν όμορφο ταξίδι!

Θα χαρούμε πρώτα απ’ όλα το ίδιο το ταξίδι. Θ’ απο­λαύ­σουμε την κοινή μας πορεία, την επαφή μας με τον κόσμο.

Γιατί ο κόσμος είναι η δύναμή μας.

Ο απλός κόσμος, της εργα­σίας, του εμπο­ρίου, του χωρα­φιού και της παρα­γω­γής! Και κυρίως τα νιάτα του τόπου μας.

Δεν είναι οι παρά­γο­ντες που επί δεκα­ε­τίες άλλαζαν πόστα και ρόλους, καθι­σμέ­νοι στη δική μας πλάτη.

Αυτοί μας έφτασαν εδώ!

Και εξα­κο­λου­θούν να μένουν προ­σκολ­λη­μέ­νοι στην ίδια νοο­τρο­πία, ζητώ­ντας να τους εμπι­στευ­θούμε ξανά και ξανά!

Δεν θέλησαν ποτέ να κατα­λά­βουν κι ούτε τώρα κατα­λα­βαί­νουν.

Αυτοί όφειλαν να υπη­ρε­τή­σουν τον λαό κι όχι ο λαός εκεί­νους! ΄

Είναι πλέον αργά για να το κατα­λά­βουν.

Θα μπούμε πρώτοι στην Ιθάκη.

Μ’ ανοιχτά πανιά και ούριο άνεμο από κάθε γει­το­νιά της πόλης, από κάθε χωριό της Ρόδου.

Θα σαλ­πί­σουμε το μήνυμα μας.

Το μήνυμα των νέων ανθρώ­πων, που μπορεί να ξεκι­νούν από το τίποτα, αλλά είναι απο­φα­σι­σμέ­νοι να δώσουν τα πάντα!

Τα πάντα για τη Ρόδο, τα πάντα για την προκοπή και την ευη­με­ρία της!

ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΛΙΟ, ΧΤΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ!

Ας ξεκι­νή­σουμε λοιπόν!

Ας μετα­φέ­ρουμε το μήνυμά μας παντού!

Σε κάθε γωνιά της Ρόδου, σε κάθε σπίτι, σε κάθε χώρο δου­λειάς, πόρτα, πόρτα, στόμα με στόμα, πρόσωπο με πρόσωπο!

Όλοι μαζί.

Για τη Ρόδο που ονει­ρευό­μα­στε, για τη Ρόδο που μας αξίζει!

Σας ευχα­ρι­στώ από τα βάθη της ψυχής μου, για την τιμή που μου κάνετε να σηκώσω μαζί σας τη σημαία αυτής της παρά­τα­ξης.

Σας ευχα­ρι­στώ για τη μεγα­λειώδη παρου­σία σας απόψε!

Θα την τιμήσω!

Καλό και έντιμο αγώνα!

Ξεκι­νή­σαμε …