Χαιρετισμός της Μίκας Ιατρίδη στη διημερίδα της ΕΣΗΕΑ

Στη δι­η­με­ρί­δα της ΕΣΗΕΑ, η οποία πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε την Πα­ρα­σκευή και το Σάβ­βα­το, με θέμα το ρόλο των μέσων ενη­μέ­ρω­σης στην έξαρ­ση του ρα­τσι­σμού και του νε­ο­να­ζι­σμού, πα­ρευ­ρέ­θη­κε η βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου των Ανε­ξάρ­τη­των Ελ­λή­νων, Μίκα Ια­τρί­δη, ως εκ­πρό­σω­πος του προ­έ­δρου του κι­νή­μα­τος, Πάνου Καμ­μέ­νου.

Στο σύ­ντο­μο χαι­ρε­τι­σμό της, η Μίκα Ια­τρί­δη, έκανε, με­τα­ξύ άλλων, ένα σαφή δια­χω­ρι­σμό με­τα­ξύ της «προ­μνη­μο­νια­κής» και «μνη­μο­νια­κής» επο­χής και ση­μεί­ω­σε ότι η πλειο­ψη­φία των μέσων ενη­μέ­ρω­σης πα­ρου­σιά­ζει μια συ­γκε­κρι­μέ­νη ει­κό­να για το μνη­μό­νιο, η οποία, σε συν­δυα­σμό με ρη­το­ρι­κές κοι­νω­νι­κού αυ­το­μα­τι­σμού και την τρα­γι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που ζουν οι Έλ­λη­νες πο­λί­τες, έχει οδη­γή­σει στην έξαρ­ση συ­νο­λι­κά του ρα­τσι­σμού και του νε­ο­να­ζι­σμού.

Κλεί­νο­ντας το χαι­ρε­τι­σμό της, η βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου ευ­χή­θη­κε «η δι­η­με­ρί­δα αυτή να οδη­γή­σει σε χρή­σι­μες σκέ­ψεις, ώστε οι δη­μο­σιο­γρά­φοι και τα μέσα μα­ζι­κής ενη­μέ­ρω­σης να αντι­λη­φθούν το μη πα­ρα­γω­γι­κό ρόλο που δια­δρα­μα­τί­ζουν στην έξαρ­ση των δυο αλ­λη­λέν­δε­των φαι­νο­μέ­νων».

Το πλή­ρες κεί­με­νο του χαι­ρε­τι­σμού έχει ως εξής:

Κυ­ρί­ες και κύ­ριοι,

Θέλω να σας ευ­χα­ρι­στή­σω για την πρό­σκλη­ση στην δι­η­με­ρί­δα σας και να σας με­τα­φέ­ρω τους θερ­μούς χαι­ρε­τι­σμούς του Προ­έ­δρου των Ανε­ξάρ­τη­των Ελ­λή­νων, Πάνου Καμ­μέ­νου.

Είναι ιδιαί­τε­ρα χρή­σι­μο που η Ένωση σας κα­τα­πιά­νε­ται με ένα φλέ­γον και επί­και­ρο θέμα.

Ένα θέμα το οποίο απα­σχο­λεί το σύ­νο­λο της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας, ένα θέμα που απο­τε­λεί, πλέον, ανα­πό­σπα­στο κομ­μά­τι της δύ­σκο­λης κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας που όλοι βιώ­νου­με.

Είμαι σί­γου­ρη ότι θα ακού­σου­με σή­με­ρα εν­δια­φέ­ρου­σες από­ψεις.

Σε κάθε σύγ­χρο­νη κοι­νω­νία, σε κάθε σύγ­χρο­νη δη­μο­κρα­τία, ο ρόλος των μέσων μα­ζι­κής ενη­μέ­ρω­σης μπο­ρεί να απο­δει­χθεί κα­θο­ρι­στι­κός.

Το βλέ­που­με, άλ­λω­στε και με τα γε­γο­νό­τα στην Ου­κρα­νία, αλλά και σε άλλες χώρες.

Για εμάς, εδώ στην Ελ­λά­δα πι­στεύω ότι θα πρέ­πει να βά­λου­με ένα δια­χω­ρι­σμό με­τα­ξύ της προ-μνη­μο­νια­κής και της μνη­μο­νια­κής επο­χής.

Είναι προ­φα­νές, ότι η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία των, πα­νελ­λή­νιας εμ­βέ­λειας, μέσων ενη­μέ­ρω­σης, ηλε­κτρο­νι­κών και μη, επι­μέ­νει να πα­ρου­σιά­ζει μια συ­γκε­κρι­μέ­νη ει­κό­να για το μνη­μό­νιο.

Ότι αυτό είναι, δήθεν, μο­νό­δρο­μος, ότι δεν υπάρ­χει λύση, ότι πρέ­πει να το ακο­λου­θή­σου­με.

Ταυ­τό­χρο­να, λίγοι, ευ­τυ­χώς, δη­μο­σιο­γρά­φοι, εντός και εκτός ει­σα­γω­γι­κών, προ­ω­θούν την έν­νοια του κοι­νω­νι­κού ρα­τσι­σμού λοι­δο­ρώ­ντας κάθε φορά τις κι­νη­το­ποι­ή­σεις όλων των κλά­δων των ερ­γα­ζό­με­νων, οι οποί­οι δια­μαρ­τύ­ρο­νται για τα μέτρα που λαμ­βά­νο­νται.

Αυτή η ρη­το­ρι­κή του κοι­νω­νι­κού αυ­το­μα­τι­σμού, οι υμνο­λο­γί­ες για το μνη­μό­νιο που οδη­γεί στη στα­δια­κή και μαρ­τυ­ρι­κή εξα­θλί­ω­ση με­γά­λων τμη­μά­των του ελ­λη­νι­κού λαού, η κά­λυ­ψη με­γά­λων οι­κο­νο­μι­κών σκαν­δά­λων, απο­τε­λεί ένα εκρη­κτι­κό μείγ­μα που οδη­γεί στην έξαρ­ση συ­νο­λι­κά του ρα­τσι­σμού και του νε­ο­να­ζι­σμού.Εύ­χο­μαι, η δι­η­με­ρί­δα αυτή να οδη­γή­σει σε χρή­σι­μες σκέ­ψεις, ώστε οι δη­μο­σιο­γρά­φοι και τα μέσα μα­ζι­κής ενη­μέ­ρω­σης να αντι­λη­φθούν το μη πα­ρα­γω­γι­κό ρόλο που δια­δρα­μα­τί­ζουν στην έξαρ­ση των δυο αλ­λη­λέν­δε­των φαι­νο­μέ­νων.

Καλή επι­τυ­χία στις ερ­γα­σί­ες της ημε­ρί­δας σας.