Επιπλέον μέτρα 1,8 δισ. ευρώ θέλει το ΔΝΤ

Με την κυβέρ­νηση να έχει πλέον απο­δε­χθεί την παρου­σία του Διε­θνούς Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου (ΔΝΤ) στην Ελλάδα, η «μάχη» πλέον έχει μετα­φερ­θεί στη διάρ­κεια του πρώτου ελέγχου. Η επι­κε­φα­λής του Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ δήλωσε χθες πως ενδε­χο­μέ­νως η όλη δια­δι­κα­σία να κατα­λή­ξει σε απο­τέ­λε­σμα το δεύτερο τρίμηνο του 2016, απα­ντώ­ντας επί της ουσίας στην εκτί­μηση του υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών Ευ. Τσα­κα­λώ­του, ότι ο έλεγχος θα μπο­ρούσε να κλείσει σε 4 εβδο­μά­δες. Δηλαδή στα τέλη Φεβρουα­ρίου.Τα τεχνικά κλι­μά­κια ανα­μέ­νο­νται τη Δευτέρα και οι επι­κε­φα­λής αργό­τερα την επόμενη ή τη μεθε­πό­μενη εβδο­μάδα.

Η πρόθεση της κυβέρ­νη­σης είναι οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις να μην κρα­τή­σουν πολύ. Ωστόσο τα μηνύ­ματα που στέλ­νουν οι δανει­στές –και κυρίως το ΔΝΤ– είναι ότι τα θέματα του ελέγχου είναι τέτοια που πολύ δύσκολα θα μπο­ρούσε να κλείσει γρήγορα ο έλεγχος. Το ένα μεγάλο «αγκάθι» είναι το ασφα­λι­στικό, αλλά ακόμα πιο δύσκολο φαί­νε­ται να είναι το θέμα της κάλυψης του δημο­σιο­νο­μι­κού κενού με νέα μέτρα. Ειδικά για το δεύτερο, υπάρ­χουν εκ δια­μέ­τρου αντί­θε­τες εκτι­μή­σεις στα δύο στρα­τό­πεδα, με την Αθήνα να «βλέπει» υπε­ρα­πό­δοση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού που οδηγεί σε μικρό πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα από το 2015, και τους θεσμούς να θεωρούν ότι υπάρχει «κενό» που πρέπει να αντι­με­τω­πι­σθεί με νέα μέτρα από το 2016.

«Το ΔΝΤ βλέπει μια πολι­τική δια­δι­κα­σία στην Αθήνα, αλλά δεν ξέρουμε πόσο θα διαρ­κέ­σει. Ισως μέχρι το δεύτερο τρίμηνο του 2016», δήλωσε χθες η κ. Λαγκάρντ σε συνέ­ντευξή της στη γερ­μα­νική εφη­με­ρίδα Sueddeutsche Zeitung. Από προχθές, όμως, είχε προ­δη­μο­σιευ­τεί συνέ­ντευξη του κ. Τσα­κα­λώ­του στην επίσης γερ­μα­νική εφη­με­ρίδα Handelsblatt, ο οποίος εκτός από την αναφορά του για παρα­μονή του Ταμείου στην Ελλάδα, υπο­στή­ριζε ότι ο έλεγχος μπορεί να κλείσει σε τέσ­σε­ρις εβδο­μά­δες.

Το θέμα που θα κρίνει τη διάρ­κεια του ελέγχου είναι αυτό των νέων δημο­σιο­νο­μι­κών μέτρων. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, το ΔΝΤ τηρεί σκληρή στάση, ζητώ­ντας νέα μέτρα για το 2016 της τάξης του 1,8 δισ. ευρώ (1% του ΑΕΠ), πέραν εκείνων που έχουν συμ­φω­νη­θεί και δεν έχουν ακόμα εφαρ­μο­στεί και εκτός των νέων μέτρων που θα πρέπει να ληφθούν για τη διετία 2017 – 2018 (άλλα περίπου 1,8 δισ. ευρώ). Μάλιστα, θεωρεί ότι θα πρέπει οι νέες παρεμ­βά­σεις να προ­έλ­θουν από τις συντά­ξεις, δεδο­μέ­νου ότι η κυβέρ­νηση δεν θέλει να περι­κό­ψει μισθούς και η οικο­νο­μία δεν αντέχει άλλους φόρους. Από την πλευρά της, η Κομι­σιόν και το ευρω­παϊκό σκέλος των δανει­στών, γενι­κό­τερα, έχουν εκτι­μή­σεις που φέρνουν σχεδόν στο μισό το δημο­σιο­νο­μικό κενό του 2016 (κοντά στα 900 εκατ. ευρώ) και εμφα­νί­ζο­νται περισ­σό­τερο διαλ­λα­κτι­κοί από το Ταμείο. Στην κυβέρ­νηση δια­πι­στώ­νουν ότι το ΔΝΤ τηρεί αρκετά «σκληρή στάση», ενώ αυτό είναι κάτι που προ­βλη­μα­τί­ζει και ευρω­παϊ­κές πρω­τεύ­ου­σες, καθώς φοβού­νται ότι μπορεί να έχει εξίσου σκληρή θέση και στο θέμα του χρέους.

Σε ό,τι αφορά την ελλη­νική πλευρά, το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών «βλέπει» ότι με τα τελευ­ταία στοι­χεία για την πορεία των εσόδων προ­κύ­πτει υπε­ρα­πό­δοση του περυ­σι­νού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού στο σκέλος των εσόδων κατά 1,9 δισ. ευρώ. Μάλιστα, αρμόδια στελέχη ανα­φέ­ρουν στην «Κ» ότι μόνο τα φορο­λο­γικά έσοδα ήταν του­λά­χι­στον 700 εκατ. ευρώ υψη­λό­τερα από τους στόχους που είχαν τεθεί, λόγω του ότι οι στόχοι αυτοί ήταν αρκετά υπο­τι­μη­μέ­νοι.

Ουσια­στικά, η «γραμμή άμυνας» της κυβέρ­νη­σης έναντι των απαι­τή­σεων για νέα δημο­σιο­νο­μικά μέτρα φέτος στη­ρί­ζε­ται στα εξής επι­χει­ρή­ματα:

1. Το 2015 κατα­γρά­φηκε υπε­ρα­πό­δοση των εσόδων και του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, που συνο­λικά –και σε ταμειακή βάση– ανέρ­χε­ται σε 1,9 δισ. ευρώ. Μάλιστα, το μεγα­λύ­τερο μέρος αυτής της υπε­ρα­πό­δο­σης απο­δί­δε­ται σε μόνιμου χαρα­κτήρα φορο­λο­γικά έσοδα (όπως αυτά από τον ΦΠΑ) που θα έχουν θετική επί­πτωση και στους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς του 2016 και των επό­με­νων ετών. Στο πλαίσιο αυτό, αρμόδια στελέχη ανα­φέ­ρουν ότι για το 2015 ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός κλείνει με ένα μικρό πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα τελικά (αντί στόχου για πρω­το­γε­νές έλλειμμα 0,25% του ΑΕΠ), το οποίο βελ­τιώ­νει την εικόνα και των επό­με­νων προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών. «Αν επι­κυ­ρω­θεί και από τους θεσμούς ότι το δημο­σιο­νο­μικό κενό είναι μικρό­τερο από ό,τι προ­βλε­πό­ταν, τότε δεν χρειά­ζε­ται και κανένα επι­πλέον δημο­σιο­νο­μικό μέτρο» ανα­φέ­ρουν τα ίδια στελέχη. Και στο πλαίσιο αυτό, η συζή­τηση για το επι­και­ρο­ποι­η­μένο Μεσο­πρό­θε­σμο Πρό­γραμμα (που θα πρέπει να περι­λαμ­βά­νει τα μέτρα για το 2017 και το 2018) θα είναι ευκο­λό­τερη, αφού θα απαι­τού­νται λιγό­τερα μέτρα από αυτά που έχουν προ­βλε­φθεί.

2. Η κυβέρ­νηση θα εφαρ­μό­σει τα μέτρα που έχουν συμ­φω­νη­θεί και ακόμα δεν έχουν υλο­ποι­η­θεί. Πρό­κει­ται για:

– Την περι­κοπή των αμυ­ντι­κών δαπανών κατά 350 εκατ. ευρώ φέτος.

– Την αύξηση των εσόδων κατά 150 εκατ. ευρώ φέτος από την αλλαγή της φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος.

– Την αύξηση των εσόδων κατά 120 εκατ. ευρώ από τα VLT’s.

– Την αύξηση των εσόδων κατά 150 εκατ. ευρώ από την αύξηση των συντε­λε­στών φορο­λό­γη­σης των εισο­δη­μά­των από τα ενοίκια.

Η υλο­ποί­ηση αυτών των μέτρων (συνο­λι­κού ύψους 770 εκατ. ευρώ) είναι βασικό προ­α­παι­τού­μενο για να μην προ­κύ­ψει πρό­βλημα στην εκτέ­λεση του φετινού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού.

3. Το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών θα προ­χω­ρή­σει στην εκπό­νηση νέας έκθεσης ελέγχου των κρα­τι­κών δαπανών (spending review), ώστε να προ­κύ­ψουν επι­πλέον εξοι­κο­νο­μή­σεις. Ηδη, η Αθήνα έχει στείλει το σχετικό αίτημα για παροχή τεχνι­κής βοή­θειας για το spending review σε Κομι­σιόν και ΔΝΤ. Παράλ­ληλα, εξε­τά­ζε­ται και να έρθουν νωρί­τερα μέτρα που θα βοη­θή­σουν στα έσοδα του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, όπως η εφαρ­μογή του συστή­μα­τος ηλε­κτρο­νι­κών συναλ­λα­γών (να γίνει από τώρα, αντί του Ιουνίου).

Σε ό,τι αφορά το άλλο μεγάλο θέμα του ελέγχου, το ασφα­λι­στικό, οι θεσμοί έχουν ενη­με­ρώ­σει για τις βασικές ενστά­σεις τους επί της ελλη­νι­κής πρό­τα­σης. Αυτές είναι:

1. Τα ποσοστά ανα­πλή­ρω­σης είναι υψηλά (σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις ξεπερ­νούν ακόμα και το 100%).

2. Η δημο­σιο­νο­μική επί­πτωση των μέτρων και κυρίως για το 2017-2018. Ακόμα δεν έχει προσ­διο­ρι­στεί η «τρύπα» που υπάρχει στο σύστημα.

3. Η μελ­λο­ντική βιω­σι­μό­τητα του συστή­μα­τος, δεδο­μέ­νου ότι το ύψος της σύντα­ξης συν­δέ­ε­ται με την πορεία του ΑΕΠ.

Καθη­με­ρινή