Θολό τοπίο για τα μικρά κόμματα

Η έντα­ση της αντι­πα­ρά­θε­σης με­τα­ξύ ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας έχει δη­μιουρ­γή­σει -στην κα­λύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση-ρωγ­μές στη συ­νο­χή των δύο σχη­μα­τι­σμών που οι δη­μο­σκο­πή­σεις αμ­φι­σβη­τούν την εί­σο­δό τους στην επό­με­νη Βουλή. Η πι­θα­νό­τη­τα εκ­πλή­ξε­ων είναι μο­νί­μως στην ημε­ρή­σια διά­τα­ξη.

Με αγω­νία πε­ρι­μέ­νουν την ψη­φο­φο­ρία του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του 2019 στην Ενωση Κε­ντρώ­ων, μετά τη δή­λω­ση του Γιάν­νη Σα­ρί­δη στην Ολο­μέ­λεια της Βου­λής, σύμ­φω­να με την οποία δεν μπο­ρεί να τον κα­τα­ψη­φί­σει. Μέχρι στιγ­μής η δή­λω­ση δεν έχει προ­κα­λέ­σει ορ­γα­νω­τι­κά μέτρα από την Ενωση Κε­ντρώ­ων.

Σε πρώτο επί­πε­δο η αιτία εντο­πί­ζε­ται στο ότι μέ­νο­ντας με τέσ­σε­ρις μόλις βου­λευ­τές το κόμμα του Βα­σί­λη Λε­βέ­ντη χάνει τα «προ­νό­μια» της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομά­δας, αφού το μί­νι­μουμ που απαι­τεί­ται είναι πέντε βου­λευ­τές. Στο πο­λι­τι­κό επί­πε­δο, πά­ντως, μια τέ­τοια κί­νη­ση θα μπο­ρού­σε να έχει δια­λυ­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα για την ει­κό­να της Ενω­σης Κε­ντρώ­ων μετά τις συ­νε­χείς απο­χω­ρή­σεις των τε­λευ­ταί­ων μηνών (Με­γα­λο­οι­κο­νό­μου, Κα­τσια­ντώ­νης κ.λπ.).

Αυτά τη στιγ­μή που ο Βα­σί­λης Λε­βέ­ντης δεί­χνει ιδιαί­τε­ρα «ευ­έ­λι­κτος» σε πο­λι­τι­κά ανοίγ­μα­τα. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό είναι πως δεν υπο­δέ­χθη­κε με αρ­νη­τι­κό τρόπο τη δή­λω­ση του Πάνου Καμ­μέ­νου στη Βουλή, σύμ­φω­να με την οποία η Ενωση Κε­ντρώ­ων είναι η μο­να­δι­κή πο­λι­τι­κή δύ­να­μη με ξε­κά­θα­ρη θέση στο «Μα­κε­δο­νι­κό». Αν και εκτι­μά ως δύ­σκο­λη την προ­σέγ­γι­ση των δύο χώρων, επε­σή­μα­νε ότι είναι όλα δυ­να­τά στην πο­λι­τι­κή.

Πο­τά­μι

Με εμ­φα­νή δυ­σκο­λία δια­τη­ρού­νται οι ισορ­ρο­πί­ες στο Πο­τά­μι. Το ζή­τη­μα της Συμ­φω­νί­ας των Πρε­σπών συ­νε­χί­ζει να είναι κα­τα­λύ­της, ώστε το κόμμα να εμ­φα­νί­ζε­ται με δύο πρό­σω­πα. Η Κοι­νο­βου­λευ­τι­κή Ομάδα του είναι μοι­ρα­σμέ­νη, αφού Γ.Αμυ­ράς και Γρ. Ψα­ρια­νός, εκτός από τον συ­νε­χή αντι­κυ­βερ­νη­τι­κό τους λόγο, έχουν τα­χθεί κατά της συμ­φω­νί­ας με ξε­κά­θα­ρο τρόπο. Αντί­θε­τα, Σπύ­ρος Λυ­κού­δης και Σπύ­ρος Δα­νέλ­λης εμ­φα­νί­ζο­νται θε­τι­κοί στη συμ­φω­νία. Πά­ντως, ο Σταύ­ρος Θε­ο­δω­ρά­κης και ο Γιώρ­γος Μαυ­ρω­τάς επι­χει­ρούν να κρα­τή­σουν με­τέ­ω­ρη την κα­τά­στα­ση. Αφε­νός μεν είναι θε­τι­κά δια­κεί­με­νοι απέ­να­ντι στη συμ­φω­νία, αφε­τέ­ρου δε δη­λώ­νουν ότι μπο­ρούν να εξε­τα­στούν κά­ποια ση­μεία της.

Στο βάθος αυτής της δια­φο­ρο­ποί­η­σης υπάρ­χει το ζή­τη­μα του πο­λι­τι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού του Πο­τα­μιού, που επι­διώ­κει να φτά­σει ως τις εκλο­γές χωρίς να δη­μο­σιο­ποι­ή­σει τις προ­τι­μή­σεις του σχε­τι­κά με ποιον από τους δύο βα­σι­κούς πό­λους επι­θυ­μεί να συ­νερ­γα­στεί σε πε­ρί­πτω­ση που είναι στη Βουλή.

Την ίδια στιγ­μή, ανα­ζω­πυ­ρώ­νο­νται σε­νά­ρια σε σχέση «με­τα­γρα­φές» βου­λευ­τών από τη δε­ξα­με­νή των ανε­ξάρ­τη­των.

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή είναι η δή­λω­ση του Χάρη Θε­ο­χά­ρη που δεν θα ψη­φί­σει, όπως δή­λω­σε, τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2019, όμως αρ­νεί­ται ότι έχει μι­λή­σει με τη Νέα Δη­μο­κρα­τία ή με οποιο­δή­πο­τε άλλο κόμμα. Την ίδια στιγ­μή, τά­χθη­κε κατά των αντι­συ­γκε­ντρώ­σε­ων με αφορ­μή την εκ­δή­λω­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στη Θεσ­σα­λο­νί­κη ·

Πηγή ethnos.gr

Συ­ντά­κτης Γε­ρά­σι­μος Λι­βι­τσά­νος