Κατηγορείται για υπεξαίρεση αντικειμένου μεγάλης αξίας

Σε δίκη ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των, κα­τη­γο­ρού­με­νος για υπε­ξαί­ρε­ση αντι­κει­μέ­νου ιδιαι­τέ­ρως με­γά­λης αξίας, που το εμπι­στεύ­θη­καν στον υπαί­τιο λόγω της ιδιό­τη­τας του ως με­σεγ­γυού­χου, πα­ρα­πέ­μπε­ται με Βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ένας Ρο­δί­της.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είναι συ­νι­διο­κτή­της ακι­νή­του που εκ­μι­σθώ­θη­κε το έτος 2009 σε γνω­στό επι­χει­ρη­μα­τία του κλά­δου της δια­σκέ­δα­σης. Στο ίδιο ακί­νη­το η οι­κο­γέ­νεια του μη­νυ­τή κα­τα­σκεύ­α­σε μια κα­τοι­κία στην οποία διέ­με­ναν μό­νι­μα μέλη της.

Εξαι­τί­ας μη κα­τα­βο­λής των συμ­φω­νη­θέ­ντων μι­σθω­μά­των, οι ιδιο­κτή­τες του ακι­νή­του, τους απέ­βα­λαν από το μί­σθιο.

Κατά το χρόνο της απο­βο­λής, τον Ιού­λιο του 2011, στο ακί­νη­το βρέ­θη­καν διά­φο­ρα κι­νη­τά πράγ­μα­τα που δεν απο­τε­λού­σαν αντι­κεί­με­νο της εκτέ­λε­σης, τα οποία κα­τα­γρά­φη­καν από τον δι­κα­στι­κό επι­με­λη­τή στην έκ­θε­ση απο­βο­λής.

Επρό­κει­το τόσο για αντι­κεί­με­να που πε­ρι­λαμ­βά­νο­νταν στον εξο­πλι­σμό του νυ­χτε­ρι­νού κέ­ντρου δια­σκέ­δα­σης, όσο και για τα έπι­πλα και οι­κο­συ­σκευ­ές της κα­τοι­κί­ας στην οποία διέ­με­ναν.

Ο δι­κα­στι­κός επι­με­λη­τής είχε διο­ρί­σει με­σεγ­γυού­χο τους τον κα­τη­γο­ρού­με­νο, και του πα­ρέ­δω­σε τα κι­νη­τά πράγ­μα­τα για προ­σω­ρι­νή φύ­λα­ξη και με­σεγ­γύ­η­ση.

Τον Σε­πτέμ­βριο του 2011 ζη­τή­θη­κε από τον μη­νυ­τή να πα­ρα­λά­βει τα κι­νη­τά πράγ­μα­τα, δια­φο­ρε­τι­κά θα προ­έ­βαι­ναν στην εκ­ποί­η­ση αυτών με δη­μό­σιο πλει­στη­ρια­σμό.

Δεν εν­δια­φέρ­θη­κε ο μη­νυ­τής ή μέλη της οι­κο­γε­νεί­ας τους και κα­τα­τέ­θη­κε τον Οκτώ­βριο του 2011 αί­τη­ση ενώ­πιον του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου με αί­τη­μα τη χο­ρή­γη­ση άδειας εκ­ποί­η­σης των κι­νη­τών, η οποία μα­ταιώ­θη­κε.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος μαζί με τους λοι­πούς ιδιο­κτή­τες μί­σθω­σαν το ακί­νη­το το Νο­έμ­βριο του 2011 σε άλλη εται­ρεία και τον Μαϊο του 2012 δια­πι­στώ­θη­κε ότι ορι­σμέ­να από τα αντι­κεί­με­να που ήταν σε με­σεγ­γύ­η­ση ήταν σε επι­χεί­ρη­ση υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος στην Κά­λα­θο ιδιο­κτη­σί­ας ενός αλ­λο­δα­πού.

Επε­νέ­βη η αστυ­νο­μία και ο αλ­λο­δα­πός ισχυ­ρί­στη­κε αρ­χι­κά ότι τα είχε βρεί στα σκου­πί­δια  και εν συ­νε­χεία κα­τέ­θε­σε ότι του τα είχε δώσει ο νέος μι­σθω­τής του ακι­νή­του από το οποίο είχαν απο­βλη­θεί.