Γ. Χατζημάρκος : «Δεν είναι θέμα αλληλεγγύης η αντιμετώπιση του μεταναστευτικού»

Ομι­λία του Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη σε εκ­δή­λω­ση της CPMR για το προ­σφυ­γι­κό – με­τα­να­στευ­τι­κό ζή­τη­μα

«Με ενο­χλεί και με προ­σβά­λει η χρήση του όρου “αλ­λη­λεγ­γύη”, γιατί με κάνει να αι­σθά­νο­μαι επαί­της, για ένα ζή­τη­μα που δεν απο­τε­λεί δο­μι­κό θέμα της δικής μου Πε­ρι­φέ­ρειας, σε ένα χώρο που δεν μου έχει ανα­γνω­ρί­σει ακόμη ότι είμαι μέλος της ευ­ρω­παϊ­κής οι­κο­γέ­νειας».

Η φράση αυτή του Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, προ­κά­λε­σε αί­σθη­ση στην διάρ­κεια εκ­δή­λω­σης «Migration: An Active Role for Regions and Cities» ( Με­τα­νά­στευ­ση: Ένας Ενερ­γός Ρόλος για Πε­ρι­φέ­ρειες και Πό­λεις), που έγινε το από­γευ­μα της Τε­τάρ­της στις Βρυ­ξέλ­λες, στο κτή­ριο του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου και στην οποία ήταν με­τα­ξύ των κε­ντρι­κών ομι­λη­τών.

Η εκ­δή­λω­ση εντάσ­σε­ται στο πλαί­σιο του θε­σμού «OPEN DAYS – Ευ­ρω­παϊ­κή εβδο­μά­δα των πε­ρι­φε­ρειών και των πό­λε­ων για την με­τα­νά­στευ­ση» που διορ­γα­νώ­θη­κε για 13η φορά φέτος, από την CPMR (Διά­σκε­ψη των Πα­ρά­κτιων Πε­ρι­φε­ρειών της Ευ­ρώ­πης), με την συμ­με­το­χή εκ­προ­σώ­πων Πε­ρι­φε­ρειών που αντι­με­τω­πί­ζουν κατά κύριο λόγο το με­τα­να­στευ­τι­κό πρό­βλη­μα, όπως η Σι­κε­λία, η Κα­λα­βρία, η Κα­τα­λο­νία και άλλες.

Ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης, πα­ρου­σί­α­σε πο­σο­τι­κά και συ­γκρι­τι­κά στοι­χεία που αφο­ρούν τις με­τα­να­στευ­τι­κές ροές στην Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και ζή­τη­σε να υπάρ­ξει ου­σια­στι­κή βο­ή­θεια της Πε­ρι­φέ­ρειας από πλευ­ράς της Ευ­ρώ­πης για την δια­χεί­ρι­ση του προ­βλή­μα­τος , όχι όμως υπό την μορφή «αλ­λη­λεγ­γύ­ης», που πα­ρα­πέ­μπει σε επαι­τεία, αλλά ως κομ­μά­τι της κοι­νής ευ­ρω­παϊ­κής με­τα­να­στευ­τι­κής πο­λι­τι­κής, για ένα μεί­ζον ευ­ρω­παϊ­κό πρό­βλη­μα.

«Με ενο­χλεί προ­σω­πι­κά πάρα πολύ η χρήση του όρου solidarity (αλ­λη­λεγ­γύη) από πλευ­ράς της Ευ­ρώ­πης. Με ενο­χλεί γιατί με κάνει να αι­σθά­νο­μαι επαί­της σε ένα χώρο που δεν μου έχει ανα­γνω­ρί­σει ακόμη ότι είμαι μέλος αυτής της ευ­ρω­παϊ­κής οι­κο­γέ­νειας. Οι Πε­ρι­φέ­ρειες της Ευ­ρώ­πης οι οποί­ες δέ­χο­νται τις με­τα­να­στευ­τι­κές ροές δεν ζη­τούν βο­ή­θεια δίκην επαί­τη. Το να στα­θείς δίπλα σε μια πε­ριο­χή η οποία έχει ένα πρό­βλη­μα, μπο­ρείς να το κά­νεις, μπο­ρείς και να μην το κά­νεις. Αυτό, ναι, είναι αλ­λη­λεγ­γύη. Το να ανα­γνω­ρί­σεις όμως ότι είναι ευ­ρω­παϊ­κό πρό­βλη­μα, άρα δεν είναι πρό­βλη­μα μόνο του άλλου, τότε δεν είναι θέμα αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Απαι­τεί­ται να χτί­σεις μια πο­λι­τι­κή δική σου. Όταν χτί­ζεις κάτι δικό σου, δεν χρειά­ζε­ται αλ­λη­λεγ­γύη για να το κά­νεις» ανέ­φε­ρε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ο κ. Χα­τζη­μάρ­κος και πρό­σθε­σε:

«Δεν πρό­κει­ται για ένα δο­μι­κό πρό­βλη­μα αυτών των Πε­ρι­φε­ρειών Αυτοί οι οποί­οι περ­νούν τη θά­λασ­σα του Αι­γαί­ου, περ­νούν τα ελ­λη­νι­κά σύ­νο­ρα. Το όνει­ρό τους δεν είναι να ζή­σουν στην Ελ­λά­δα με τα τόσα δη­μο­σιο­νο­μι­κά προ­βλή­μα­τα. Θέ­λουν να πάνε στην κε­ντρι­κή και βό­ρεια Ευ­ρώ­πη. Ποια­νού πρό­βλη­μα είναι αυτό; Αυτού που τους υπο­δέ­χε­ται; Θα το δεχτώ μέχρι ενός ση­μεί­ου. Αλλά δεν πρό­κει­ται να δεχτώ ότι εγώ φταίω γιατί με­τα­κι­νού­νται πλη­θυ­σμοί για πρώτη φορά μετά τον 2ο Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο, σε τέ­τοιο μέ­γε­θος, με τέ­τοια έντα­ση και σε αυτή την έκτα­ση. Δεν φταίω εγώ για το πρό­βλη­μα, δεν είναι δο­μι­κό, εσω­τε­ρι­κό πρό­βλη­μα της δικής μου Πε­ρι­φέ­ρειας και των δικών μου νη­σιών και – ξα­να­λέω – δεν είμαι επαί­της, ούτε στις Βρυ­ξέλ­λες, ούτε στην πρω­τεύ­ου­σα της δικής μου χώρας, στην Αθήνα, για να ζητάω ελε­η­μο­σύ­νη».

Ανα­φε­ρό­με­νος δε στην οι­κο­νο­μι­κή βο­ή­θεια που πρέ­πει να δοθεί στις Πε­ρι­φέ­ρειες για το με­τα­να­στευ­τι­κό, ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης ξε­κα­θά­ρι­σε ότι η συ­ζή­τη­ση γί­νε­ται για επι­πλέ­ον πό­ρους και όχι για κον­δύ­λια από τα υφι­στά­με­να πε­ρι­φε­ρεια­κά προ­γράμ­μα­τα.

«Θα είναι εξαι­ρε­τι­κά υπο­κρι­τι­κό να πει κά­ποια στιγ­μή η Ευ­ρώ­πη, ή και κρά­τος μέλος ακόμη, ότι μια Πε­ρι­φέ­ρεια η οποία έχει να δια­χει­ρι­στεί το πρό­βλη­μα των με­τα­να­στευ­τι­κών ροών, έχει στο πε­ρι­φε­ρεια­κό της πρό­γραμ­μα κα­τα­νε­μη­μέ­νους πό­ρους και μπο­ρεί παίρ­νο­ντας από αυ­τούς να δια­χει­ρι­στεί και αυτό το πρό­βλη­μα» ανέ­φε­ρε και προει­δο­ποί­η­σε: « Να ξέ­ρε­τε ότι αυτό δεν πρό­κει­ται να το δεχτώ»

Κα­τα­λή­γο­ντας, κά­λε­σε την Ευ­ρώ­πη στα στα­θεί στο ύψος των πε­ρι­στά­σε­ων και κοντά στις ιδρυ­τι­κές αρχές και αξίες της , όσον αφορά το προ­σφυ­γι­κό ζή­τη­μα, παρά τις δια­φο­ρε­τι­κές φωνές που υπα­γο­ρεύ­ο­νται από τις εθνι­κές ατζέ­ντες ορι­σμέ­νων χωρών, το­νί­ζο­ντας πως «εμείς δεν μπο­ρού­με να πά­ψου­με να εί­μα­στε ο χώρος ο οποί­ος γέν­νη­σε το φως. Ανα­φέ­ρο­μαι στην Ευ­ρώ­πη. Και θα προ­στα­τεύ­σου­με αυτό ακρι­βώς: ότι εδώ γεν­νή­θη­κε το φως και αυτή η οι­κο­γέ­νεια, η ευ­ρω­παϊ­κή οι­κο­γέ­νεια, ιδρύ­θη­κε για να προ­στα­τεύ­σει αυτό το φως».