Αγωγή για την απόδοση του ακινήτου στο οποίο στεγάζεται το Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου!!

Ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με την ειδική δια­δι­κα­σία περιου­σια­κών δια­φο­ρών – μισθω­τική διαφορά κατ’ άρθρο 614 παρ. 1 ΚΠολΔ προ­σέ­φυγε ανώνυμη ξενο­δο­χειακή εται­ρεία της Ρόδου στην ιδιο­κτη­σία της οποίας είναι το ακίνητο που μισθώ­νει το Ελλη­νικό Δημόσιο για την στέγαση του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, ζητώ­ντας την απόδοσή του!

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», ο κίν­δυ­νος να μείνει εκ νέου χωρίς στέγη το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο της Ρόδου ελλο­χεύει μετά την απόφαση των ιδιο­κτη­τών του ακι­νή­του στην οδό Αλ. Διάκου 19-21 να μην ανα­νε­ώ­σουν την μισθω­τική σύμβαση, η οποία έχει ήδη λήξει και την δια­πί­στωση ότι οι δια­γω­νι­σμοί για την μίσθωση νέου κτηρίου απέ­βη­σαν άγονοι.

Οπως τονί­ζε­ται και στην αγωγή στις 18.12.2006 η αρμόδια Επι­τροπή, κατά τη διάταξη του άρθρου 9 ν. 3130/2003, προέβη στην παρα­λαβή του μισθίου από το νόμιμο εκπρό­σωπο της εται­ρίας. Όπως δε ανα­φέ­ρε­ται και στο σχετικό πρω­τό­κολλο παρά­δο­σης – παρα­λα­βής μισθίου του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, οι προ­βλε­πό­με­νες εργα­σίες που ανα­φέ­ρο­νται στο από 19.10.2006 πρα­κτικό καταλ­λη­λό­τη­τας είχαν πλήρως εκτε­λε­σθεί και ως εκ τούτου το μίσθιο δεν έχρηζε άλλων επι­σκευών, προ­σθη­κών ή διαρ­ρυθ­μί­σεων, καθώς επίσης κάλυπτε πλήρως και άμεσα τις ανάγκες στέ­γα­σης του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου.

Σύμφωνα με τον όρο 3. της από 4.12.2006 σύμ­βα­σης μίσθω­σης ο συμ­βα­τι­κός χρόνος διάρ­κειας της έληξε στις 18.12.2018.

Το Δημόσιο δεν προέβη σε μονο­μερή παρά­ταση της μίσθω­σης, κατά τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 3 ν. 3130/2003, ήτοι σε παρά­ταση για χρονικό διά­στημα μέχρι τρία (3) έτη, με απόφαση του Υπουρ­γού Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών, ύστερα από σχετική γνω­μο­δό­τηση της αρμό­διας Επι­τρο­πής Στέ­γα­σης.

Σε περί­πτωση λήψης μιας τέτοιας από­φα­σης, η απόφαση αυτή θα έπρεπε να είχε κοι­νο­ποι­η­θεί από την αρμόδια Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία στην εκμι­σθώ­τρια εταιρία έναν (1) του­λά­χι­στον μήνα πριν από την ημε­ρο­μη­νία λήξης της μίσθω­σης, αφότου όμως είχε προη­γη­θεί η διε­νέρ­γεια δύο του­λά­χι­στον δημο­πρα­σιών για μίσθωση άλλου ακι­νή­του, οι οποίες απέ­βη­σαν άγονες ή ασύμ­φο­ρες.

Σύμφωνα με τον όρο 4 της από 4.12.2006 σύμ­βα­σης μίσθω­σης καθο­ρί­στηκε στο ποσό των τριών χιλιά­δων οκτα­κο­σίων ευρώ (3.800,00€), κατόπιν δε δια­δο­χι­κών μειώ­σεων (ν. 4002/2011, ν. 4081/2012), ανέρ­χε­ται σήμερα στο ποσό των τριών χιλιά­δων τετρα­κο­σίων δύο ευρώ και ογδόντα οκτώ λεπτών (3.402,88€) μηνιαίως.

Με την από 10.9.2019 εξώδικη δια­μαρ­τυ­ρία – δήλωση- πρό­σκληση της εται­ρίας προς το ενα­γό­μενο, Ελλη­νικό Δημόσιο και την Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία του Νομού Δωδε­κα­νή­σου, η εται­ρεία δήλωσε ότι δεν στέργει στη συνέ­χιση της μίσθω­σης και κάλεσε το ενα­γό­μενο να απο­δώ­σει το μίσθιο.

Το ενα­γό­μενο δεν έχει εισέτι απο­δώ­σει στην εται­ρεία ελεύ­θερη τη χρήση του μισθίου ακι­νή­του. Συνεπώς, η εν θέματι μίσθωση παρα­τά­θηκε σιωπηρά κατά το χρονικό διά­στημα από τις 18.12.2018 μέχρι και τις 18.9.2019, οπότε και η εται­ρεία δήλωσε ότι δεν στέργει στη συνέ­χιση της μίσθω­σης. Η δε μίσθωση έληξε μόλις η εταιρία γνω­στο­ποί­ησε στο ενα­γό­μενο την από 10.9.2019 εξώδικη δια­μαρ­τυ­ρία – δήλωση – πρό­σκλησή της.

Η εται­ρεία ενη­μέ­ρωσε σχετικά με το ανα­κύ­πτον ζήτημα της στέ­γα­σης του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου το Δικη­γο­ρικό Σύλλογο Ρόδου με την από 23.9.2019 επι­στολή.

Ζητά έτσι να υπο­χρε­ω­θεί το ενα­γό­μενο, καθώς και κάθε τρίτος που τυχόν έλκει δικαιώ­ματα από αυτό ή κατέχει το μίσθιο, να απο­δώ­σει στην εταιρία ελεύ­θερη τη χρήση του και να κατα­βά­λει το ποσό των 37.410 €, ως απο­ζη­μί­ωση για την απο­κα­τά­σταση της ζημίας που υπέστη η εται­ρεία, συνι­στά­μενη σε δια­φυ­γόν κέρδος.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται η δικη­γό­ρος κ. Ειρήνη Α. Σαρρή.