Κεκλεισμένων των θυρών η δίκη για τον βιασμό ανήλικης από μάνα, παππού και θεία!

Ξε­κί­νη­σε χθες κε­κλει­σμέ­νων των θυρών και διε­κό­πη για την 6η Απρι­λί­ου 2017 η εκ­δί­κα­ση ενώ­πιον του Μι­κτού Ορ­κω­τού Εφε­τεί­ου της πο­λύ­κρο­της υπό­θε­σης βια­σμού και απο­πλά­νη­σης κο­ρι­τσιού, ηλι­κί­ας 7 ετών με κα­τη­γο­ρού­με­νους την μη­τέ­ρα, τον παπ­πού και την θεία του, κα­τοί­κους Ρόδου.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο έχει επι­βά­λει ποινή κά­θειρ­ξης 35 ετών στη μη­τέ­ρα του θύ­μα­τος και ποινή κά­θειρ­ξης 25 ετών στον παπ­πού του και στην θεία του, ενώ έχει κρί­νει αθώα την για­γιά του.

Το λαϊκό δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε εξάλ­λου το αί­τη­μα των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων για την ανα­γνώ­ρι­ση ελα­φρυ­ντι­κών αλλά και για την ανα­στο­λή έκτι­σης της ποι­νής τους, ενό­ψει κα­τά­θε­σης εφέ­σε­ως και επα­νε­ξέ­τα­σής της σε δεύ­τε­ρο βαθμό.

Με απο­φά­σεις που εξέ­δω­σαν τον Ιού­νιο του 2015 το Πε­ντα­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου και τον Οκτώ­βριο του ίδιου έτους το Μικτό Ορ­κω­τό Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου, απορ­ρί­φθη­καν ισά­ριθ­μες αι­τή­σεις των τριών κα­τη­γο­ρού­με­νων για την ανα­στο­λή των πο­λυ­ε­τών ποι­νών κα­θείρ­ξε­ως που τους επέ­βα­λε το Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο της Κω.

Ο μη­νυ­τής πα­τέ­ρας και η κα­τη­γο­ρού­με­νη μη­τέ­ρα της παι­δί­σκης είχαν τε­λέ­σει γάμο στις 11 Νο­εμ­βρί­ου 1995. Από τις 22 Σε­πτεμ­βρί­ου 2000 ο μη­νυ­τής και η μη­τέ­ρα της παι­δί­σκης τε­λούν σε διά­στα­ση και με από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, (δια­δι­κα­σία ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων), αφαι­ρέ­θη­κε η προ­σω­ρι­νή επι­μέ­λεια της ανή­λι­κης από την κα­τη­γο­ρού­με­νη και ανα­τέ­θη­κε προ­σω­ρι­νά στο μη­νυ­τή με τον οποίο δια­μέ­νει στην κα­τοι­κία του.

Με άλλη από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου ρυθ­μί­στη­κε το δι­καί­ω­μα της προ­σω­πι­κής επι­κοι­νω­νί­ας της κα­τη­γο­ρού­με­νης μη­τέ­ρας με την θυ­γα­τέ­ρα της.

Στο πλαί­σιο της επι­κοι­νω­νί­ας αυτής η μη­τέ­ρα φέ­ρε­ται να πήρε την ανή­λι­κη θυ­γα­τέ­ρα της από την οικία του μη­νυ­τή και την πήγε στο σπίτι της, όπου βρι­σκό­ταν και η δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρου­μέ­νη, αδελ­φή της.

Αυτό έγινε πριν την εορτή του Πάσχα 2003 σε μη ακρι­βώς προσ­διο­ρι­σμέ­νη ημε­ρο­μη­νία.

Εκεί, όπως κα­ταγ­γέλ­θη­κε, η πρώτη κα­τη­γο­ρου­μέ­νη, και ενώ η δεύ­τε­ρη κρα­τού­σε σφι­χτά τα χέρια της ανή­λι­κης, την ακι­νη­το­ποί­η­σε, έπεσε πάνω στην ανή­λι­κη και έβαλε το χέρι της μέσα στο αι­δοίο της, προ­κα­λώ­ντας της πόνο και αι­μορ­ρα­γία.

Μετά το πε­ρι­στα­τι­κό αυτό η ανή­λι­κη δεν ήθελε να πάει στη μη­τέ­ρα της. Ούτε όμως και η πρώτη κα­τη­γο­ρου­μέ­νη εν­δια­φε­ρό­ταν να πάρει την κόρη της για επι­κοι­νω­νία.

Το Νο­έμ­βριο του 2003 η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη μη­τέ­ρα πήγε να πάρει την κόρη της για επι­κοι­νω­νία, αλλά η μικρή αρ­νή­θη­κε πει­σμα­τι­κά να πάει μαζί της. Όταν ο μη­νυ­τής ρώ­τη­σε την κόρη του γιατί αρ­νεί­ται να πάει με τη μη­τέ­ρα της, αυτή του απά­ντη­σε ότι στην τε­λευ­ταία συ­νά­ντη­σή τους, πριν το Πάσχα 2003, η μη­τέ­ρα της έβγα­λε το εσώ­ρου­χο και, ενώ η θεία της, δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρού­με­νη, την κρα­τού­σε σφι­χτά από τα χέρια, η μη­τέ­ρα της τής άνοι­ξε τα πόδια και της πεί­ρα­ξε το γεν­νη­τι­κό της όρ­γα­νο. Την ερώ­τη­σε γιατί δεν του το είπε αμέ­σως, κι η μικρή απά­ντη­σε ότι η μη­τέ­ρα της την απεί­λη­σε ότι θα σκο­τώ­σει τον πα­τέ­ρα της και την ίδια με όπλο.

Σε βάρος της κα­τη­γο­ρεί­ται ότι έχει ασελ­γή­σει και ο παπ­πούς της.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι αρ­νή­θη­καν τις κα­τη­γο­ρί­ες και ισχυ­ρί­στη­καν ότι οι κα­τα­θέ­σεις της ανή­λι­κης ήταν απο­τέ­λε­σμα επη­ρε­α­σμού από τον πα­τέ­ρα και τους γο­νείς του με τους οποί­ους υπάρ­χει με­γά­λη έντα­ση λόγω του χω­ρι­σμού. Και ότι με αυτό τον τρόπο πέ­τυ­χαν την αφαί­ρε­ση της επι­μέ­λειας από την μη­τέ­ρα της.

Χθες κα­τέ­θε­σαν πρώ­τοι στην υπό­θε­ση η ανή­λι­κη, ο πα­τέ­ρας της και ο πα­τέ­ρας του τε­λευ­ταί­ου και παπ­πούς της κι ακόμη ένας μάρ­τυ­ρας κα­τη­γο­ρί­ας.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων πα­ρί­στα­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Μα­νώ­λης Κου­τσού­κος και Χ. Σύψας (Αθη­νών) ενώ ως συ­νή­γο­ρος πο­λι­τι­κής αγω­γής πα­ρί­στα­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Ευάγ­γε­λος Λε­βέ­ντης.