«Θρίλερ» με τα ακίνητα της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου

-Σε ακίνητο του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου υπάρχει ανύ­παρ­κτο κτη­μα­το­λο­γικά κτήριο

στο οποίο στε­γά­ζο­νται υπη­ρε­σίες του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών, της Περι­φέ­ρειας

Νοτίου Αιγαίου, της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου και του Υπουρ­γείου Παι­δείας

-Να συμ­μα­ζέ­ψει τα ασυμ­μά­ζευτα επι­διώ­κει ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος

-Εκκρεμότητες από το 1995 με την ακίνητη περιου­σία της Περι­φέ­ρειας

Δια­στά­σεις πραγ­μα­τι­κού «θρίλερ» για την περι­φε­ρειακή αρχή προ­σλαμ­βά­νει η προ­σπά­θεια τακτο­ποί­η­σης ακι­νή­των ιδιο­κτη­σίας της, μετά τη δια­πί­στωση ότι το κτήριο του «Ζέφυρος» είναι κτη­μα­το­λο­γικά ανύ­παρ­κτο.

Μετά από έρευνα, δια­πι­στώ­θηκε συγκε­κρι­μένα ότι το συγκε­κρι­μένο κτήριο, για την κατα­σκευή του οποίου δεν εκδό­θηκε οικο­δο­μική άδεια και ανε­γέρθη με δια­δι­κα­σίες «εξπρές», κείται σε γήπεδο ιδιο­κτη­σίας του δημο­σίου, αφού η αίτηση για την μετα­βί­βασή του στην ιδιο­κτη­σία της πρώην Νομαρ­χίας Δωδε­κα­νή­σου εκκρε­μεί από το έτος 1995!

Πιο συγκε­κρι­μένα μέχρι και το έτος 1983, για την ανέ­γερση δημο­σίων ακι­νή­των η διοί­κηση δεν ήταν υπο­χρε­ω­μένη να  εκδώσει οικο­δο­μική άδεια. Προ­ϋ­πό­θεση ήταν όμως να υφί­στα­ται πιστο­ποι­η­τικό ιδιο­κτη­σίας.

Για την ιδιο­κτη­σία του συγκε­κρι­μέ­νου ακι­νή­του υπήρχε εκκρε­μό­τητα αφού το διεκ­δι­κούσε από το Ελλη­νικό Δημόσιο η ανώνυμη εται­ρεία Ορυ­κτέ­λαιων και Καυ­σί­μων «ΑΕΚΟ» η οποία χρη­σι­μο­ποιούσε υφι­στά­μενο ακίνητο, κοντά στη θάλασσα, πλησίον της νέας μαρίνας, για την τρο­φο­δο­σία με πλοία των εγκα­τα­στά­σεών της.

Σημειώ­νε­ται μάλιστα ότι στη μερίδα 1486 Γαιών Ρόδου στην οποία έχει ανε­γερ­θεί το κτήριο, πέρασε η περι­με­τρική οδός χωρίς να ακο­λου­θη­θούν οι δια­δι­κα­σίες απαλ­λο­τρί­ω­σης και χωρίς να υπάρξει καμία όχληση από την πρώην Νομαρ­χία Δωδε­κα­νή­σου, ιδιο­κτη­σία της οποίας υπο­τί­θε­ται ότι ήταν το ακίνητο.

Εν πάση περι­πτώ­σει με την υπ’ αρίθμ. 59/56 απόφαση του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, που είναι γραμ­μένη στα οικεία βιβλία της συγκε­κρι­μέ­νης μερίδας στο Κτη­μα­το­λό­γιο το ακίνητο φέρεται να παρέ­μεινε στην ιδιο­κτη­σία του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου.

Η μόνη εγγραφή που υφί­στα­ται και μάλιστα με μολύβι (πρό­κει­ται για προ­σω­ρινή εγγραφή που δεν παράγει έννομα απο­τε­λέ­σματα) είναι της αιτή­σεως του πρώην νομάρχη Δωδε­κα­νή­σου κ. Γιάννη Παρα­σκευά, το έτος 1995 για την παρα­χώ­ρηση του συγκε­κρι­μέ­νου γηπέδου και όχι του κτηρίου, το οποίο δεν υφί­στα­ται κτη­μα­το­λο­γικά ως κτίσμα, από το Ελλη­νικό Δημόσιο στην πρώην Νομαρ­χία Δωδε­κα­νή­σου.

Αλλη εγγραφή δεν προ­κύ­πτει κτη­μα­το­λο­γικά!

Αυτό που προ­κύ­πτει δηλαδή, για τη νομική κατά­σταση του ακι­νή­του και είναι πράγ­ματι για «γέλια και για κλάματα» είναι ότι σε ακίνητο του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, υπάρχει ανύ­παρ­κτο κτη­μα­το­λο­γικά κτήριο, στο οποίο στε­γά­ζο­νται υπη­ρε­σίες του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών, της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου και του Υπουρ­γείου Παι­δείας…

Το ζήτημα που έχει ανα­κύ­ψει είναι σοβαρό, αν ανα­λο­γι­στεί κανείς ότι η Νομική Σύμ­βου­λος της Νομαρ­χια­κής Αυτο­διοί­κη­σης Δωδε­κα­νή­σου έχει κρούσει τον κώδωνα με γνω­μο­δό­τησή της για τη συγκε­κρι­μένη εκκρε­μό­τητα από την 14η Ιουλίου 2003, που αφο­ρούσε την ακίνητη περιου­σία της Νομαρ­χίας Δωδε­κα­νή­σου!

Με αφορμή την με αριθμό κατά­θε­σης 358/1998 αγωγή του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου κατά της Νομαρ­χια­κής Αυτο­διοί­κη­σης Δωδε­κα­νή­σου, για την κυριό­τητα 8 ακι­νή­των, η οποία εκκρε­μεί από τον Οκτώ­βριο του 2013 στο Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου για την έκδοση από­φα­σης, η νομική σύμ­βου­λος είχε κάνει έρευνα στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου.

Δια­πί­στωσε ότι με την από 20-6-1995 αίτηση του τότε νομάρχη Δωδε­κα­νή­σου Ιωάννη Παρα­σκευά ζητή­θηκε η μετα­γραφή υπέρ της Νομαρ­χια­κής Αυτο­διοί­κη­σης Δωδ/σου, σύμφωνα με το άρθρο 39, ακι­νή­των του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου.

Eιδικότερα, σύμφωνα με την ως άνω διάταξη οι υφι­στά­με­νες κατά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού δημό­σιες πολι­τι­κές υπη­ρε­σίες, που συγκρο­τούν τη Νομαρ­χία καθώς και τα Επαρ­χεία και οι διοι­κη­τι­κές τους υπη­ρε­σίες καταρ­γού­νται αυτο­δι­καίως με την έναρξη λει­τουρ­γίας της Nομαρχιακής Aυτοδιοίκησης, ενώ ακίνητα που ανήκουν στην κυριό­τητα του Δημο­σίου ή Νομικών Προ­σώ­πων Δημο­σίου Δικαίου και χρη­σι­μο­ποιού­νται από τις υπη­ρε­σίες που καταρ­γού­νται για τη στέγασή τους, περιέρ­χο­νται αυτο­δι­καίως στη Nομαρχιακή Aυτοδιοίκηση, στην περι­φέ­ρεια της οποίας βρί­σκο­νται.

Η ανωτέρω διάταξη, όμως, έχει εφαρ­μογή μόνο στις περι­πτώ­σεις που στο δημόσιο κτήμα στε­γά­ζο­νται απο­κλει­στι­κώς και αμιγώς υπη­ρε­σίες, οι οποίες με την έναρξη λει­τουρ­γίας της Nομαρχιακής Aυτοδιοίκησης καταρ­γού­νται αυτο­δι­καίως και δεν εφαρ­μό­ζε­ται όταν συστε­γά­ζο­νται.

Tούτο διότι, όπως δέχεται και η υπ’ αριθμόν 218/2004 απόφαση του Eφετείου Δωδε­κα­νή­σου αλλά και απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου, την ακύρωση της οποίας επι­διώ­κει η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, ενώπιον του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, δημόσια ακίνητα που δεν χρη­σι­μο­ποιού­νται απο­κλει­στι­κώς από τις καταρ­γού­με­νες υπη­ρε­σίες δεν μπορούν να περιέλ­θουν αυτο­δι­καίως στη Nομαρχιακή Aυτοδιοίκηση.

Το ακίνητο του «Ζέφυρος», όπως και εκείνο της 95 ΑΔΤΕ στο κέντρο της πόλης, φέρεται να περι­λαμ­βά­νε­ται στα ακίνητα που δεν στέ­γα­ζαν μόνο υπη­ρε­σίες της πρώην Νομαρ­χίας και έτσι φέρεται να δικαιο­λο­γεί­ται το γεγονός ότι δεν έγινε ορι­στική εγγραφή στα οικεία βιβλία του Κτη­μα­το­λο­γίου.

Στην γνω­μο­δό­τηση της νομικής συμ­βού­λου της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου ανα­φε­ρό­ταν συγκε­κρι­μένα για το θέμα τα εξής:

«Η μερίδα 1486 Γαιών Ρόδου, στην- οποία έχει ανε­γερ­θεί το κτήριο όπου στε­γά­ζο­νται κάποιες υπη­ρε­σίες της ΝΑΔ και η ΔΟΥ Ρόδου, είναι από αυτά τα ακίνητα, στα οποία εκκρε­μεί η αίτηση της ΝΑΔ.

Είχα προ­τεί­νει, παλιό­τερα και το ξανα­προ­τείνω, ότι πρέπει οι τεχνι­κές υπη­ρε­σίες της Νομαρ­χίας να προβούν σε όλες τις απα­ραί­τη­τες ενέρ­γειες προ­κει­μέ­νου να γίνουν συστά­σεις ορι­ζό­ντιων, ιδιο­κτη­σιών και ό,τι άλλο χρειά­ζε­ται προ­κει­μέ­νου,να μετα­γρα­φούν στο Κτη­μα­το­λό­γιο και να γίνει μια πλήρης κατα­γραφή της υφι­στα­μέ­νης κατά­στα­σης.

Στην προη­γού­μενη νομαρ­χιακή αρχή δεν είχε παρα­δο­θεί κανένας φάκελος όσον αφορά την ακίνητη περιου­σία της ΝΑΔ και αυτό ενι­σχύ­ε­ται από το γεγονός ότι τα όλα τα πιστο­ποι­η­τικά που σας προ­σκο­μίζω είναι μετά το 2000 (σε όλα αυτά τα ακίνητα οι αιτή­σεις στο Κτη­μα­το­λό­γιο , ήταν αμε­τά­γρα­πτες, όπως συνη­θί­ζουμε να λέμε “με το μολυ­βάκι”).

Οδηγό σ’ αυτή την προ­σπά­θειά μου είχα την προη­γού­μενη ανα­φε­ρό­μενη αγωγή του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου κατά των αιτή­σεων μετα­γρα­φών που έγιναν όταν νομάρ­χης ήταν ο Γ. Παρα­σκευάς.

Αλλο χαρα­κτη­ρι­στικό ότι δεν υπήρχε φάκελος ακί­νη­της περιου­σίας είναι και το γεγονός ότι στον ετήσιο προϋπολογισμό-απολογισμό, που συντάσ­σε­ται από τις οικο­νο­μι­κές υπη­ρε­σίες της ΝΑΔ, μέχρι πρό­σφατα, στην ένδειξη ακίνητη περιου­σία, δεν ανα­φε­ρό­τανε τίποτα».

Οπως έχει απο­κα­λύ­ψει η “δημο­κρα­τική”, πέραν του ακι­νή­του που στέγαζε τις εγκα­τα­στά­σεις της Μεραρ­χίας της 95 ΑΔΤΕ στο κέντρο της πόλης, η νομαρ­χιακή με αρχή απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου έχει «χάσει» την ιδιο­κτη­σία της σε ακόμη 7 ακίνητα συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και του τερα­στίας αξίας ακι­νή­του του Φυτω­ρίου!!

Σημειώ­νε­ται μάλιστα ότι με αφορμή τους “λεο­ντα­ρι­σμούς” του κ. Γιάννη Μαχαι­ρίδη μετά την έκδοση της από­φα­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με την οποία κρίθηκε παρά­νομη η μετα­γραφή υπέρ της Νομαρ­χια­κής Αυτο­διοί­κη­σης Δωδε­κα­νή­σου των ως άνω ακι­νή­των ιδιο­κτη­σίας του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, σημειώ­θηκε δημόσια παρέμ­βαση από τον πρώην Νομάρχη κ. Γιάννη Παρα­σκευά…

«Στραβά που τα φέρνει καμιά φορά η ζωή. Προ­σπα­θείς, ταλαι­πω­ρεί­σαι, σχε­διά­ζεις με προσοχή και φρο­ντίδα, ανοί­γεις λάκκους για τους άλλους και εντελώς ξαφνικά εκεί που δεν το περι­μέ­νεις σκου­ντου­φλάς και βρί­σκε­σαι εσύ ο ίδιος στους λάκκους, που προ­ό­ρι­ζες για τους καλούς σου φίλους».

Ο πρώην Νομάρ­χης, με λακω­νικό άρθρο του, είχε υπεν­θυ­μί­σει ότι ο κ. Μαχαι­ρί­δης, που εμφα­νί­ζε­ται υπέρ­μα­χος της ιδέας να αφαι­ρε­θεί η αρμο­διό­τητα της αξιο­ποί­η­σης της δημό­σιας περιου­σίας στα Δωδε­κά­νησα από το Ελλη­νικό Δημόσιο, με αιχμή του δόρατος το ακίνητο που στέγαζε την 95 ΑΔΤΕ, ήταν εκείνος που ενερ­γώ­ντας στο παρελ­θόν ως κρα­τι­κός αξιω­μα­τού­χος – Περι­φε­ρεια­κός Διευ­θυ­ντής, εμπό­δισε, ασκώ­ντας προ­σφυγή υπέρ του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, την ομαλή μετά­βαση της κυριό­τη­τας των 8 επί­δι­κων ακι­νή­των στη Nομαρχιακή Aυτοδιοίκηση Δωδε­κα­νή­σου!