BBC: Ο Φελπς έσπασε το Ολυμπιακό ρεκόρ που κρατούσε ο Λεωνίδας της Ρόδου από το 152 π.Χ

Με το 13ο του με­τάλ­λιο σε ατο­μι­κό αγώ­νι­σμα, ο Αμε­ρι­κα­νός υπε­ρα­θλη­τής κα­τέρ­ρι­ψε ένα στοι­χειω­μέ­νο ρεκόρ 2.000 ετών – Ποιος ήταν ο διά­ση­μος αθλη­τής της αρ­χαιό­τη­τας Λε­ω­νί­δας της Ρόδου

Με τη νίκη του στον τε­λι­κό των 200 μέ­τρων μει­κτό, ο Αμε­ρι­κα­νός σού­περ­σταρ της κο­λύμ­βη­σης Μάικλ Φέλπς κα­τέ­κτη­σε το 22ο χρυσό με­τάλ­λιο της κα­ριέ­ρας του και το 13ο συ­νο­λι­κά σε ατο­μι­κό αγώ­νι­σμα (έχει 9 με­τάλ­λια σε ομα­δι­κές σκυ­τα­λο­δρο­μί­ες).   Και αφού έχει κα­ταρ­ρί­ψει κάθε ρεκόρ στη σύγ­χρο­νη κο­λύμ­βη­ση, είπε να ξε­πε­ρά­σει και την επί­δο­ση ενός αρ­χαί­ου Έλ­λη­να πρω­τα­θλη­τή που κρατά πε­ρί­που 2.000 χρό­νια.   Σύμ­φω­να με το BBC και το δη­μο­σιο­γρά­φο John Kelly, με τη ση­με­ρι­νή του νίκη, ο Φελπς ξε­πέ­ρα­σε τους 12 με­μο­νω­μέ­νους τί­τλους που είχε κερ­δί­σει ο Λε­ω­νί­δας της Ρόδου, πριν δύο πε­ρί­που χι­λιε­τί­ες.

Ο Λε­ω­νί­δας της Ρόδου δια­γω­νί­στη­κε σε τέσ­σε­ρις δια­δο­χι­κούς Ολυ­μπια­κούς αγώ­νες (164 π.χ., 160 π.χ., 156 και 152 π.χ), κερ­δί­ζο­ντας σε κάθε μία από αυτές τρεις δια­φο­ρε­τι­κούς αγώ­νες δρό­μου.

Ένας αθλη­τής, εξη­γεί το BBC, που κα­τά­φερ­νε να βγει πρώ­τος σε τρεις δια­φο­ρε­τι­κούς αγώ­νες γι­νό­ταν γνω­στός ως τρια­στής. Στην αρ­χαιό­τη­τα υπήρ­ξαν μόλις επτά αθλη­τές που κα­τά­φε­ραν να κερ­δί­σουν τον τίτλο του τρια­στή, με τον Λε­ω­νί­δα να το πε­τυ­χαί­νει σε πα­ρα­πά­νω από μία πε­ρι­πτώ­σεις. Αξιο­θαύ­μα­στο μά­λι­στα είναι το γε­γο­νός πως ο Ρο­δί­της αθλη­τής ήταν 36 ετών όταν το κα­τά­φε­ρε την τέ­ταρ­τη φορά, όντας πέντε χρό­νια με­γα­λύ­τε­ρος απ’ όσο είναι ο Φελπς σή­με­ρα.

Τα αθλή­μα­τα στα οποία θριάμ­βευ­σε ο Λε­ω­νί­δας ήταν το στά­διο (σ.σ. γρή­γο­ρο σπριντ σε από­στα­ση 180μ), ο δί­αυ­λος, (σ.σ. επί­σης αγώ­νας τα­χύ­τη­τας, αλλά με δι­πλά­σια δια­δρο­μή απ’ ότι το στά­διο) και η οπλι­το­δρο­μία. Αντί­θε­τα με τα πε­ρισ­σό­τε­ρα αγω­νί­σμα­τα, όπου οι αθλη­τές ήταν σχε­δόν γυ­μνοί, η οπλι­το­δρο­μία απαι­τού­σε θω­ρά­κι­ση, βαρύ εξο­πλι­σμό μάχης, πι­θα­νώς ένα κρά­νος, θώ­ρα­κα, πα­νο­πλί­ες κνή­μης και μια ασπί­δα από μπρού­τζο και ξύλο.

«Έσπα­σε τη διά­κρι­ση (σ.σ. ο Λε­ω­νί­δας) με­τα­ξύ των σπρί­ντερ και των αθλη­τών αντο­χής« λέει ωλ Γκά­ντλετζ, κα­θη­γη­τής της Κλα­σι­κής Φι­λο­λο­γί­ας στο Πα­νε­πι­στή­μιο του Κέ­μπριτζ. Μέχρι τότε, ο αγώ­νας με πλήρη εξάρ­τη­ση δεν θε­ω­ρού­νταν κα­τάλ­λη­λος για δρο­μείς τα­χύ­τη­τας.

«Για να αγω­νι­στείς σε όλα αυτά τα αθλή­μα­τα,το ένα μετά το άλλο, ήταν ένα με­γά­λο κα­τόρ­θω­μα» είπε λέει η Τζά­ντιθ Σό­ου­ντλινγκ, ανώ­τε­ρη επι­με­λη­τής στο Βρε­τα­νι­κό Μου­σείο. «Έτρε­χαν με πα­νο­πλία, ενώ η θερ­μο­κρα­σία ήταν 40 ° C. Οι συν­θή­κες ήταν εξαι­ρε­τι­κά δυ­σά­ρε­στες και απαι­τού­σαν τε­λεί­ως δια­φο­ρε­τι­κή εκ­γύ­μνα­ση και γυ­μνα­στι­κές δε­ξιό­τη­τες».

Υπάρ­χουν πολύ λίγα στοι­χεία για το Λε­ω­νί­δα εξή­γη­σε ο Πωλ Γκά­ντλετζ, ενώ η μορφή του δεν υπάρ­χει σε κα­νέ­να αγ­γείο ή τοι­χο­γρα­φία.

Αλλά, όπως ανα­φέ­ρει το BBC, το όνομά του – που προ­έρ­χε­ται από την ελ­λη­νι­κή λέξη λιο­ντά­ρι – υπο­δη­λώ­νει ότι ήταν ένας δια­κε­κρι­μέ­νος άν­θρω­πος. «Πρό­κει­ται για αρι­στο­κρά­τη, μάλ­λον πλού­σιο, πι­θα­νό­τα­τα με κα­τα­γω­γή από οι­κο­γέ­νεια αθλη­τών,» τό­νι­σε ο Γκά­ντλετζ.

Η Ρόδος είχε μια ισχυ­ρή αθλη­τι­κή πα­ρά­δο­ση. Ένα άλλος με­γά­λος Ολυ­μπιο­νί­κης από το νησί ήταν ο πυγ­μά­χος Δια­γό­ρας, ο οποί­ος ξε­κί­νη­σε μια δυ­να­στεία αθλη­τών. Εκεί­νη την εποχή δεν υπήρ­χαν χρυσά, αρ­γυ­ρά ή χάλ­κι­να με­τάλ­λια. Ο νι­κη­τής έπαιρ­νε ένα απλό στε­φά­νι ελιάς (κό­τι­νο).

Ο Λε­ω­νί­δας μετά το θά­να­τό του «λα­τρεύ­τη­κε ως το­πι­κή θε­ό­τη­τα» στη Ρόδο, είπε η Σά­ου­ντλινγκ. Επί­σης μνη­μο­νεύ­ο­ταν στην αρ­χαία ελ­λη­νι­κή λο­γο­τε­χνία. Ο Παυ­σα­νί­ας τον πε­ριέ­γρα­ψε ως «τον πιο διά­ση­μο δρο­μέα». Τον 3ο αιώνα, έγρα­ψε γι αυτόν ο Φι­λό­στρα­τος ο Αθη­ναί­ος στον «Γυ­μνα­στι­κό». Ένα άγαλ­μά του στη Ρόδο φέρει την επι­γρα­φή: «Είχε την τα­χύ­τη­τα ενός Θεού».

Με πλη­ρο­φο­ρί­ες από το BBC και το ΑΠΕ-ΜΠΕ