Ευρύτερη ανησυχία προκαλεί το «λουκέτο» στην Παναγία Σουμελά

Υπάρ­χει όντως θέμα ασφά­λειας των προ­σκυ­νη­τών ή πρό­κει­ται για τέ­χνα­σμα των τουρ­κι­κών αρχών να τερ­μα­τί­σουν πρό­ω­ρα την επα­να­λει­τουρ­γία της εμ­βλη­μα­τι­κής Ιεράς Μονής της Πα­να­γί­ας Σου­με­λά στην Τρα­πε­ζού­ντα του Πό­ντου, ως ορ­θο­δό­ξου χρι­στια­νι­κού μνη­μεί­ου;

Η από­φα­ση του υπουρ­γεί­ου Πο­λι­τι­σμού της Τουρ­κί­ας να μη χο­ρη­γή­σει, φέτος, άδεια τέ­λε­σης από τον Οι­κου­με­νι­κό Πα­τριάρ­χη κ. Βαρ­θο­λο­μαίο, της Θείας Λει­τουρ­γί­ας ανή­με­ρα την εορτή της Πα­να­γί­ας, στο ιστο­ρι­κό μο­να­στή­ρι που έχει με­τα­τρα­πεί σε μου­σείο, πυ­ρο­δο­τεί αντι­δρά­σεις στον κόσμο όχι μόνο του πο­ντια­κού ελ­λη­νι­σμού αλλά και γε­νι­κό­τε­ρα των ορ­θο­δό­ξων.

Οπως απο­κά­λυ­ψε από τις 29 Ιου­νί­ου η «Κ», σε σχε­τι­κή επι­στο­λή της προς τον κ. Βαρ­θο­λο­μαίο, η τουρ­κι­κή κυ­βέρ­νη­ση τον ενη­μέ­ρω­νε ότι είναι αδύ­να­τη για φέτος κάθε θρη­σκευ­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα στην Πα­να­γία Σου­με­λά, τον Δε­κα­πε­νταύ­γου­στο, καθώς δεν προ­βλέ­πε­ται να έχουν πε­ρα­τω­θεί έως τότε οι ερ­γα­σί­ες στή­ρι­ξης των υπερ­κεί­με­νων βρά­χων του βου­νού, που (πράγ­μα­τι)διε­ξά­γο­νται στον χώρο του μο­να­στη­ριού από τον Σε­πτέμ­βριο του 2015. Πλη­ρο­φο­ρού­σε, δε, το Φα­νά­ρι ότι μετά το πέρας των ερ­γα­σιών στή­ρι­ξης των βρά­χων θα ξε­κι­νή­σουν άλλες ερ­γα­σί­ες απο­κα­τά­στα­σης της μονής, οι οποί­ες και «θα γίνει προ­σπά­θεια» να πε­ρα­τω­θούν μέχρι τα τέλη του έτους.

Αυτό το τε­λευ­ταίο ήταν που τρο­φο­δό­τη­σε πε­ραι­τέ­ρω τις υπο­ψί­ες ότι η ασφά­λεια από τις πέ­τρες ίσως απο­τε­λεί δι­καιο­λο­γία για τη μα­ταί­ω­ση των φε­τι­νών εκ­δη­λώ­σε­ων, του χρό­νου την ίδια μέρα μπο­ρεί να μην έχουν ολο­κλη­ρω­θεί οι ερ­γα­σί­ας «απο­κα­τά­στα­σης της μονής» και τη με­θε­πο­μέ­νη χρο­νιά ίσως «φυ­τρώ­σει» στο προ­αύ­λιο και κά­ποιος μι­να­ρές.

Υπερ­βο­λι­κές ανη­συ­χί­ες χρι­στια­νών, εκ­πο­ρευό­με­νες από συ­νω­μο­σιο­λο­γι­κές ερ­μη­νεί­ες τρο­φο­δο­τού­με­νες από «εχθρούς» της δη­μο­κρα­τί­ας α λα Ερ­ντο­γάν; Πά­ντως όχι αβά­σι­μες, δε­δο­μέ­νης της κλι­μα­κού­με­νης επι­χεί­ρη­σης ισλα­μο­ποί­η­σης της τουρ­κι­κής κοι­νω­νί­ας στο πλαί­σιο της οποί­ας επι­χει­ρεί­ται, παρά τις διε­θνείς αντι­δρά­σεις, η με­τα­τρο­πή εμ­βλη­μα­τι­κών χρι­στια­νι­κών μνη­μεί­ων σε τε­μέ­νη.

Και δεν είναι μόνο η από­φα­ση του Ερ­ντο­γάν να επι­τρέ­ψει, αγνο­ώ­ντας το γε­γο­νός ότι προ­κα­λεί το αί­σθη­μα των ανά τον πλα­νή­τη χρι­στια­νών, την απ’ ευ­θεί­ας τη­λε­ο­πτι­κή με­τά­δο­ση του Κο­ρα­νί­ου κατά τη διάρ­κεια του Ρα­μα­ζα­νί­ου από το κο­ρυ­φαίο θρη­σκευ­τι­κό μνη­μείο του Χρι­στια­νι­σμού, την Αγία Σοφία στην Κων­στα­ντι­νού­πο­λη, κατ’ απαί­τη­ση των ισλα­μι­στών. Αλλες δύο χρι­στια­νι­κές εκ­κλη­σί­ες της Αγίας Σο­φί­ας, η μία στην Τρα­πε­ζού­ντα και η άλλη στη Νι­κο­μή­δεια, έχουν ήδη με­τα­τρα­πεί από μου­σεία σε μου­σουλ­μα­νι­κά τε­μέ­νη και αυτό παρά τη σφο­δρή αντί­θε­ση των το­πι­κών φο­ρέ­ων και συλ­λό­γων, όπως ο σύλ­λο­γος αρ­χι­τε­κτό­νων και το τε­χνι­κό επι­με­λη­τή­ριο της Τρα­πε­ζού­ντας, που κα­τήγ­γει­λαν ανοι­χτά την κα­τα­στρο­φή «πο­λι­τι­στι­κών μνη­μεί­ων».

Ερ­χε­ται μήπως η σειρά της Πα­να­γί­ας Σου­με­λά, ενός μο­να­στη­ριού που εκτός της θρη­σκευ­τι­κής του ση­μα­σί­ας για τους ορ­θο­δό­ξους χρι­στια­νούς, απο­τε­λεί ακοί­μη­το μάρ­τυ­ρα της εξό­ντω­σης και της βί­αι­ης εκ­δί­ω­ξης του Πο­ντια­κού Ελ­λη­νι­σμού από την Τρα­πε­ζού­ντα; Και μήπως έχει σχέση η κι­νη­τι­κό­τη­τα αυτή στο όρος Μελάς με αυτό ακρι­βώς και ο ισλα­μι­στής ηγέ­της θέλει να σβή­σει μνή­μες μέσω μνη­μεί­ων; Κα­νείς δεν είναι σε θέση να γνω­ρί­ζει τι έχει στο μυαλό του ο απρό­βλε­πτος Ερ­ντο­γάν, που δεν θα εξέ­πλητ­τε ακόμα και εάν έπαιρ­νε ορι­στι­κά πίσω την από­φα­ση της δικής του κυ­βέρ­νη­σης να επι­τρέ­ψει μια φορά τον χρόνο την τέ­λε­ση της Θείας Λει­τουρ­γί­ας στη Σου­με­λά, στο πλαί­σιο της προ­βο­λής για την Τουρ­κία ενός προ­φίλ θρη­σκευ­τι­κής ανε­κτι­κό­τη­τας.

Οι­κο­νο­μι­κή πα­ρά­με­τρος

Υπάρ­χει βέ­βαια και μια άλλη πα­ρά­με­τρος στην υπό­θε­ση της Πα­να­γί­ας Σου­με­λά, η οι­κο­νο­μι­κή, που θα μπο­ρού­σε να δη­μιουρ­γή­σει αι­σιο­δο­ξία, ότι η αι­τιο­λο­γία της τουρ­κι­κής κυ­βέρ­νη­σης είναι ει­λι­κρι­νής και πως όταν ολο­κλη­ρω­θούν οι ερ­γα­σί­ες η μονή θα επα­να­λει­τουρ­γή­σει. Γύρω από τις εορ­τα­στι­κές εκ­δη­λώ­σεις του Δε­κα­πε­νταύ­γου­στου, από το 2009 και μετά, έχει στη­θεί μια με­γά­λη του­ρι­στι­κή βιο­μη­χα­νία στη­ρι­ζό­με­νη στους χι­λιά­δες ορ­θο­δό­ξους που συρ­ρέ­ουν τις μέρες εκεί­νες στις πλα­γιές του όρους Μελάς για προ­σκύ­νη­μα. Ποιος όμως μπο­ρεί να είναι βέ­βαιος ότι δεν θα αδια­φο­ρή­σει γι’ αυτό ο απρό­βλε­πτος Ερ­ντο­γάν, στο όνομα μιας δη­μο­κρα­τί­ας του Αλλάχ;

Ο Οι­κου­με­νι­κός Πα­τριάρ­χης κ. Βαρ­θο­λο­μαί­ος πά­ντως, κρά­τη­σε χα­μη­λούς τους τό­νους και με δη­λώ­σεις του (έγρα­ψε η «Κ»), στην Πα­να­γία Σου­με­λά του Βερ­μί­ου στην Ημα­θία στα τέλη Ιου­νί­ου, πε­ριο­ρί­στη­κε να εκ­φρά­σει την ελ­πί­δα ότι θα ολο­κλη­ρω­θούν οι ερ­γα­σί­ες μέχρι τον Δε­κα­πε­νταύ­γου­στο. Οι οποί­ες βε­βαί­ως δεν ευο­δώ­θη­καν.

Η συ­ντο­νί­στρια Εξω­τε­ρι­κών και Αμυ­νας της Ν.Δ., Ντόρα Μπα­κο­γιάν­νη, εξέ­φρα­σε τη λύπη της για τη μη τέ­λε­ση λει­τουρ­γί­ας στην Πα­να­γία Σου­με­λά εξαι­τί­ας της κα­θυ­στέ­ρη­σης στην ολο­κλή­ρω­ση των έργων. «Ανα­μέ­νου­με από την τουρ­κι­κή κυ­βέρ­νη­ση να επι­σπεύ­σει τις δια­δι­κα­σί­ες για να μπο­ρέ­σου­με να εορ­τά­σου­με του χρό­νου και πάλι στην Πα­να­γία Σου­με­λά του Πό­ντου», υπο­γράμ­μι­σε.