Αγωγή από αδικοπραξία εις βάρος Ροδίτη ξενοδόχου από τον αδελφό του!

Ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, προ­σέ­φυ­γε χθες με αγωγή από αδι­κο­πρα­ξία εις βάρος Ρο­δί­τη ξε­νο­δό­χου, ο αδελ­φός του, πο­λι­τι­κός ενά­γων στις ποι­νι­κές δίκες που προη­γή­θη­καν και κα­τέ­λη­ξαν σε αμε­τά­κλη­τη κα­τα­δί­κη του.

Ο ενά­γων διεκ­δι­κεί με την αγωγή του χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 500.000 ευρώ.

Ση­μειώ­νε­ται ότι με την υπ’ αρίθμ. 252/2018 από­φα­ση του Στ’ Τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου απορ­ρί­φθη­κε η αί­τη­ση αναί­ρε­σης, που υπέ­βα­λε ο ξε­νο­δό­χος, για την ακύ­ρω­ση από­φα­σης του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, με την οποία κα­τα­δι­κά­στη­κε σε ποινή φυ­λά­κι­σης 4 ετών με­τα­τρέ­ψι­μη προς 5 ευρώ ημε­ρη­σί­ως για πλα­στο­γρα­φία μετά χρή­σε­ως.

Ο ξε­νο­δό­χος, που είχε κα­τα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή κά­θειρ­ξης 10 ετών, κρί­θη­κε αθώος απά­της και ένο­χος πλα­στο­γρα­φί­ας σε δύο από τις πέντε με­ρι­κό­τε­ρες πρά­ξεις πλα­στο­γρά­φη­σης πρα­κτι­κών της γε­νι­κής συ­νέ­λευ­σης της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας που ήταν δια­χει­ρι­στής στο Πε­ντα­με­λές Εφε­τείο.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», μέχρι το έτος 2004 οι σχέ­σεις των μελών του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας και ει­δι­κά των δύο αδελ­φών με­τό­χων ήταν ομα­λές χωρίς να πα­ρου­σιά­ζο­νται έρι­δες και προ­βλή­μα­τα.

Μέχρι την 30η Ιου­νί­ου 2004 τα δύο αδέλ­φια είχαν στην κα­το­χή τους από 26.338 με­το­χές έκα­στος.

Ωστό­σο, στις 30 Ιου­νί­ου 2004 συ­νε­τά­γη πρα­κτι­κό γε­νι­κής συ­νέ­λευ­σης, το οποίο υπέ­γρα­ψε νο­μό­τυ­πα με την ιδιό­τη­τά του ως πρό­ε­δρος ο μη­νυ­τής και στη συ­νέ­χεια ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, φέ­ρε­ται εν αγνοία του, να πρό­σθε­σε πα­ρα­πο­μπή στο κεί­με­νο του πρα­κτι­κού, αλ­λά­ζο­ντας τη με­το­χι­κή σύν­θε­ση στην εται­ρεία απο­κτώ­ντας έτσι την πλειο­ψη­φία των με­το­χών.

Στις 20 Αυ­γού­στου 2004, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, φέ­ρε­ται πα­ρα­πέ­ρα να συ­νέ­τα­ξε σε δα­κτυ­λο­γρα­φη­μέ­νη μορφή έγ­γρα­φο το οποίο πε­ριε­λάμ­βα­νε το πε­ριε­χό­με­νο του χει­ρό­γρα­φου πρα­κτι­κού της συ­νε­δριά­σε­ως των μελών του ΔΣ της εται­ρεί­ας, θέ­το­ντας στη θέση «ο πρό­ε­δρος» κατ’ απο­μί­μη­ση, την υπο­γρα­φή του αδελ­φού του, χωρίς ο τε­λευ­ταί­ος να συ­ναι­νεί προς τούτο, ενώ στο πρω­τό­τυ­πο χει­ρό­γρα­φο πρα­κτι­κό δεν είχε τεθεί υπο­γρα­φή στη θέση «ο πρό­ε­δρος».

Με το ανω­τέ­ρω πρα­κτι­κό πι­στο­ποιεί­ται η αύ­ξη­ση του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου που προ­ήλ­θε από κα­τα­θέ­σεις ποσού 69.975,90 ευρώ.

Πε­ραι­τέ­ρω, κα­τη­γο­ρή­θη­κε αλλά αθω­ώ­θη­κε ότι πλα­στο­γρά­φη­σε την υπο­γρα­φή του αδελ­φού του και σε άλλα πρα­κτι­κά ενώ φέ­ρε­ται να προ­έ­κυ­ψε από λο­γι­στι­κή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη ότι, ο συ­νο­λι­κός αριθ­μός των με­το­χών, που απέ­κτη­σε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είναι 20.805, ενώ η συ­νο­λι­κή αξία των με­το­χών που απο­κτή­θη­καν ανήλ­θε στο ποσό των 726.658,75 ευρώ.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αρ­νή­θη­κε απο­λο­γού­με­νος τα όσα του κα­τα­λο­γί­ζο­νται υπο­στη­ρί­ζο­ντας συ­νο­πτι­κώς ότι η με­τα­βο­λή της με­το­χι­κής σύν­θε­σης στην εται­ρεία έγινε με την συ­ναί­νε­ση του αδελ­φού του, το­νί­ζο­ντας μά­λι­στα ότι από τρείς γρα­φο­λο­γι­κές πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες δεν προ­έ­κυ­ψε η πλα­στό­τη­τα των υπο­γρα­φών του.

Υπο­στή­ρι­ξε ότι η πρώτη αύ­ξη­ση του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου έγινε με χρή­μα­τα που διέ­θε­σε απο­κλει­στι­κά ο ίδιος κι ότι ο αδελ­φός του δεν συ­νεί­σφε­ρε αν και του ζη­τή­θη­κε στο κε­φά­λαιο ενώ πε­ραι­τέ­ρω τό­νι­σε ότι οι αυ­ξή­σεις του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου που ακο­λού­θη­σαν έγι­ναν με τη συ­ναί­νε­ση του και δυ­νά­μει νόμου ενώ τα πο­σο­στά τους αυ­ξή­θη­καν ανα­λο­γι­κώς.

Ο Αρειος Πάγος έκρι­νε ότι το Πε­ντα­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου διέ­λα­βε στην από­φα­ση του την απαι­τού­με­νη από τις δια­τά­ξεις του Συ­ντάγ­μα­τος και του Κώ­δι­κα Ποι­νι­κής Δι­κο­νο­μί­ας ει­δι­κή και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νη αι­τιο­λο­γία.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Βα­σί­λης Κα­βου­ριού.