Κ. Μητσοτάκης: Θα υπάρχουν καλές εξαγγελίες και για τους συνταξιούχους που δεν είδαν καμία αύξηση τον τελευταίο μήνα

«Η πρώτη εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση είναι η κρί­σι­μη κάλπη. Αυτή θα στεί­λει το μή­νυ­μα τού ποιος θα κυ­βερ­νή­σει τον τόπο την επό­με­νη τε­τρα­ε­τία» τό­νι­σε ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης στην εκ­δή­λω­ση κοπής της πίτας της Β3 Διοι­κού­σας Επι­τρο­πής Εκλο­γι­κής Πε­ρι­φέ­ρειας και της Νο­μαρ­χια­κής Επι­τρο­πής Β’ Νό­τιου Τομέα Αθη­νών Ο.Ν.ΝΕ.Δ. στην Αρ­γυ­ρού­πο­λη. Ο Πρω­θυ­πουρ­γός ανέ­φε­ρε ακόμα με­τα­ξύ άλλων ότι το κρί­σι­μο ζή­τη­μα είναι αν .θα συ­νε­χί­σου­με να πη­γαί­νου­με μπρο­στά ή θα πάμε πίσω και σε άλλο ση­μείο υπο­γράμ­μι­σε ότι «το πιο ση­μα­ντι­κό είναι ποιος πρέ­πει να κυ­βερ­νά αυτόν τον τόπο; Η Νέα Δη­μο­κρα­τία ή ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ; Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης ή ο Αλέ­ξης Τσί­πρας; Αυτό είναι το τε­λι­κό ερώ­τη­μα το οποίο θα κλη­θούν να απα­ντή­σουν οι πο­λί­τες στις κάλ­πες της άνοι­ξης».

Ακόμα ο πρω­θυ­πουρ­γός ανα­φε­ρό­με­νος στους συ­ντα­ξιού­χους ανέ­φε­ρε ότι «και επει­δή όπου πη­γαί­νω ακούω κά­ποια δι­καιο­λο­γη­μέ­να πα­ρά­πο­να για το θέμα της προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς, μπορώ να σας πω: κάντε λίγο υπο­μο­νή, θα υπάρ­χουν καλές εξαγ­γε­λί­ες και για τους συ­ντα­ξιού­χους που δεν είδαν καμία αύ­ξη­ση τον τε­λευ­ταίο μήνα».

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης έκοψε ένα κομ­μά­τι πίτας για τους δια­σώ­στες της ΕΜΑΚ καθώς όπως είπε «αυτά τα παι­διά αξί­ζουν το χει­ρο­κρό­τη­μά σας. Γιατί βρέ­θη­καν στην πρώτη γραμ­μή πρώ­τοι και απέ­δει­ξαν ότι τους λαούς μας δεν τους χω­ρί­ζει τί­πο­τα, ότι μπο­ρού­με να ζούμε φι­λι­κά με την Τουρ­κία και ότι τε­λι­κά οι σχέ­σεις μας είναι  πολύ πιο βα­θιές και στις δύ­σκο­λες στιγ­μές».

Oλό­κλη­ρος ο χαι­ρε­τι­σμός του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη

Κα­λη­σπέ­ρα σας και να έχου­με μια καλή χρο­νιά. Χαί­ρο­μαι πάρα πολύ που βρί­σκο­μαι σή­με­ρα μαζί σας εδώ σε έναν χώρο, αγα­πη­τέ μου Δή­μαρ­χε, ο οποί­ος μού είναι ιδιαί­τε­ρα οι­κεί­ος, όπως οι­κεία εξάλ­λου μού είναι ολό­κλη­ρη η Πε­ρι­φέ­ρεια της Β΄ Αθή­νας, η οποία τώρα έχει σπά­σει στα τρία.

Όλοι οι χώροι εδώ, του Νό­τιου Τομέα, μού θυ­μί­ζουν πολύ καλές στιγ­μές που διέ­τρε­ξα κατά τη διάρ­κεια της δικής μου πο­λι­τι­κής δια­δρο­μής και θυ­μό­μουν, μά­λι­στα, καθώς ερ­χό­μουν σή­με­ρα να βρεθώ μαζί σας ότι το 2023 συ­μπλη­ρώ­νο­νται εί­κο­σι χρό­νια από τότε που έκανα τα πρώτα μου βή­μα­τα στην πο­λι­τι­κή, ως υπο­ψή­φιος Βου­λευ­τής της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας.

Και δεν ξεχνώ ποτέ ότι είμαι Πρω­θυ­πουρ­γός της Ελ­λά­δος επει­δή είμαι Πρό­ε­δρος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, της με­γά­λης μας πο­λι­τι­κής οι­κο­γέ­νειας. Της πα­ρά­τα­ξης που στέ­κε­ται πάντα στο ύψος των πε­ρι­στά­σε­ων, της πα­ρά­τα­ξης που κρά­τη­σε όρθια τη χώρα σε πολύ δύ­σκο­λες συ­γκυ­ρί­ες αυτά τα τέσ­σε­ρα χρό­νια που μάς πέ­ρα­σαν, ώστε να μπο­ρού­με να κοι­τά­με με αυ­το­πε­ποί­θη­ση και με αξιο­πρέ­πεια τους πο­λί­τες στα μάτια και να τους πούμε: Ναι, η Ελ­λά­δα σή­με­ρα είναι πιο ισχυ­ρή από ό,τι ήταν πριν από τέσ­σε­ρα χρό­νια.

Πιο ισχυ­ρή οι­κο­νο­μι­κά, πιο ισχυ­ρή γε­ω­πο­λι­τι­κά, πιο συ­νε­κτι­κή κοι­νω­νι­κά και αυτό παρά το γε­γο­νός ότι, όπως ξέ­ρε­τε, αντι­με­τω­πί­σα­με πολύ με­γά­λες φουρ­τού­νες, αυτά τα τέσ­σε­ρα χρό­νια: Μία παν­δη­μία, έναν επι­θε­τι­κό γεί­το­να, με­γά­λες προ­σφυ­γι­κές πιέ­σεις και τώρα ένα πό­λε­μο στην Ου­κρα­νία, ο οποί­ος είχε ως απο­τέ­λε­σμα τη με­γα­λύ­τε­ρη αύ­ξη­ση τιμών πα­γκο­σμί­ως που έχου­με δει εδώ και σα­ρά­ντα χρό­νια. Κι όμως, απέ­να­ντι σε όλες αυτές τις προ­κλή­σεις κα­τα­φέ­ρα­με και στα­θή­κα­με κοντά στους πο­λί­τες, πρω­τί­στως στους πιο αδύ­να­μους συ­μπο­λί­τες μας. Θυ­μη­θεί­τε τα χρό­νια της παν­δη­μί­ας και πως στη­ρί­ξα­με τις επι­χει­ρή­σεις, τους ερ­γα­ζό­με­νους, όλους τους Έλ­λη­νες και όλες τις Ελ­λη­νί­δες, ξο­δεύ­ο­ντας πα­ρα­πά­νω από 40 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια.

Και ανα­λο­γι­στεί­τε τι κά­νου­με τώρα για να αντι­με­τω­πί­σου­με αυτό το πρω­το­φα­νές κύμα ακρί­βειας: Τη στή­ρι­ξη που έχου­με δώσει σε νοι­κο­κυ­ριά, το γε­γο­νός ότι μέσα στον επό­με­νο μήνα θα τεθεί σε λει­τουρ­γεί το Market Pass το οποίο θα δώσει 10% έκ­πτω­ση σε όλες τις αγο­ρές που θα κά­νε­τε στο super market.

Το γε­γο­νός ότι σε αυτές τις δύ­σκο­λες συν­θή­κες για πρώτη φορά εί­χα­με ση­μα­ντι­κή αύ­ξη­ση συ­ντά­ξε­ων εδώ και 12 χρό­νια. Και επει­δή όπου πη­γαί­νω ακούω κά­ποια δι­καιο­λο­γη­μέ­να πα­ρά­πο­να για το θέμα της προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς, μπορώ να σας πω: κάντε λίγο υπο­μο­νή, θα υπάρ­χουν καλές εξαγ­γε­λί­ες και για τους συ­ντα­ξιού­χους που δεν είδαν καμία αύ­ξη­ση τον τε­λευ­ταίο μήνα.

Έτσι απο­δει­κνύ­ει, λοι­πόν, φίλες και φίλοι, αυτή η πα­ρά­τα­ξη το πώς αντι­λαμ­βά­νε­ται και την πρό­ο­δο και την κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή. Και με αυτό το έργο το οποίο έχου­με επι­τε­λέ­σει θα προ­σέλ­θου­με στην εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση, η οποία θα λάβει χώρα σε λί­γους μήνες, με το κόμμα συ­ντε­ταγ­μέ­νο, με αυ­το­πε­ποί­θη­ση, με σι­γου­ριά για να κερ­δί­σου­με μια δεύ­τε­ρη εκλο­γή με με­γά­λη δια­φο­ρά για να μπο­ρέ­σου­με να εί­μα­στε αυ­το­δύ­να­μοι, για να μπο­ρέ­σου­με να υπε­ρα­σπι­στού­με την έν­νοια της αυ­το­δύ­να­μης Ελ­λά­δος, όπως το κά­να­με αυτά τα τέσ­σε­ρα χρό­νια.

Και θέλω να επα­να­λά­βω κάτι το οποίο το λέω σε κάθε δη­μό­σια μου πα­ρέμ­βα­ση, γιατί ξέρω ότι απευ­θύ­νο­μαι σε παλιά και σε νέα κομ­μα­τι­κά στε­λέ­χη.  Και ξέρω ότι πολ­λοί από εσάς έχετε με­γά­λη εμπει­ρία από εκλο­γές. Η πρώτη εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση είναι η κρί­σι­μη κάλπη. Αυτή θα στεί­λει το μή­νυ­μα τού ποιος θα κυ­βερ­νή­σει τον τόπο την επό­με­νη τε­τρα­ε­τία.

Και τα δι­λήμ­μα­τα ξέ­ρε­τε, φίλες και φίλοι, είναι πια πολύ απλά.  Δεν είναι «δη­μο­κρα­τία ή Νέα Δη­μο­κρα­τία», «κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη ή αυ­ταρ­χι­σμός», κά­ποια αφη­ρη­μέ­να πράγ­μα­τα τα οποία ακούω από την Αξιω­μα­τι­κή Αντι­πο­λί­τευ­ση. Τα πράγ­μα­τα είναι απλά. Θα συ­νε­χί­σου­με να πη­γαί­νου­με μπρο­στά ή θα πάμε πίσω; Θα κα­το­χυ­ρώ­σου­με όλα τα κε­κτη­μέ­να αυτής της τε­τρα­ε­τί­ας, πρω­τί­στως τους χα­μη­λό­τε­ρους φό­ρους, ή θα ξα­να­βρε­θού­με με μια Κυ­βέρ­νη­ση που θα τσα­κί­σει τη με­σαία τάξη, όπως το έκανε με­τα­ξύ του 2015 και του 2019; Θα εξα­κο­λου­θού­με να υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε τα σύ­νο­ρά μας όπως το κά­να­με με με­γά­λη επι­τυ­χία ή θα ξα­να­κά­νου­με τη χώρα «ξέ­φρα­γο αμπέ­λι»; Θα εξα­κο­λου­θού­με να στη­ρί­ζου­με τις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις μας και να κά­νου­με στο­χευ­μέ­νες επεν­δύ­σεις σε εξο­πλι­σμούς ή θα πα­ρα­δο­θού­με σε άλλες γε­ω­πο­λι­τι­κές ανα­ζη­τή­σεις που πα­ρα­πέ­μπουν σε τρι­το­κο­σμι­κές χώρες και όχι σε χώρες μέλη του δυ­τι­κού κό­σμου;

Και τε­λι­κά, και το πιο ση­μα­ντι­κό: ποιος πρέ­πει να κυ­βερ­νά αυτόν τον τόπο; Η Νέα Δη­μο­κρα­τία ή ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ; Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης ή ο Αλέ­ξης Τσί­πρας; Αυτό είναι το τε­λι­κό ερώ­τη­μα το οποίο θα κλη­θούν να απα­ντή­σουν οι πο­λί­τες στις κάλ­πες της άνοι­ξης.

Χαί­ρο­μαι, αγα­πη­τέ μου Πρό­ε­δρε, που βλέπω τον κομ­μα­τι­κό μας μη­χα­νι­σμό σε από­λυ­τη ετοι­μό­τη­τα. Θέλω να σάς πω ότι ο Πρό­ε­δρος, το ξέ­ρε­τε εξάλ­λου, έχει μία κομ­μα­τι­κή ιστο­ρία, καθώς θυ­μά­μαι -και δεν το ξεχνώ ποτέ- ότι όταν ήμουν απλός βου­λευ­τής κάθε φορά που ανέ­βαι­να προς τον Υμητ­τό υπήρ­χε μία Το­πι­κή, η οποία ήταν ανοι­χτή. Και ήταν η Το­πι­κή του πα­τέ­ρα του και χαί­ρο­μαι που τώρα υπάρ­χει αυτή η συ­νέ­χεια και χαί­ρο­μαι που ο κομ­μα­τι­κός μας μη­χα­νι­σμός είναι σε από­λυ­τη εγρή­γορ­ση.

Χαί­ρο­μαι, αγα­πη­τέ Δή­μαρ­χε, που υπάρ­χει και μία εξαι­ρε­τι­κή συ­νερ­γα­σία με την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση, είναι κάτι στο οποίο εξάλ­λου έχουν βοη­θή­σει και όλα τα στε­λέ­χη μας. Ξέ­ρε­τε, εδώ στο Νότιο Τομέα έχου­με εννέα βου­λευ­τές. Θέλω να βγά­λου­με του­λά­χι­στον δέκα την επό­με­νη φορά. Με τον Γιώρ­γο Πα­τού­λη έχου­με δου­λέ­ψει πολλά θέ­μα­τα τα οποία αφο­ρούν το Νότιο Τομέα. Και φυ­σι­κά εδώ στο δικό σας Δήμο, αγα­πη­τέ μου Δή­μαρ­χε, λύ­σα­με επι­τέ­λους τα ζη­τή­μα­τα των κοι­νό­χρη­στων χώρων και φυ­σι­κά η επέν­δυ­ση στο Ελ­λη­νι­κό, όλοι το βλέ­πε­τε, προ­χω­ρά πια με πολύ γρή­γο­ρους ρυθ­μούς.

Και να ανα­δεί­ξω επί­σης τη με­γά­λη, τη σπου­δαία δου­λειά που έχετε κάνει στην προ­στα­σία του Υμητ­τού, καθώς ξέ­ρε­τε πόσο προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι πρέ­πει να εί­μα­στε. Θυ­μά­στε πέ­ρυ­σι η πρώτη φωτιά ήταν εδώ, λίγο πιο πάνω από εμάς, που μάς έτυχε. Όμως νο­μί­ζω ότι απο­δεί­ξα­με ότι και στα θέ­μα­τα της πο­λι­τι­κής προ­στα­σί­ας έχου­με κάνει με­γά­λη πρό­ο­δο, γιατί το πρώτο μέ­λη­μα του κρά­τους πρέ­πει να είναι πάντα η προ­στα­σία της αν­θρώ­πι­νης ζωής, η προ­στα­σία των πε­ριου­σιών και η προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος. Και θέλω να εξάρω αυτή την εξαι­ρε­τι­κή συ­νερ­γα­σία που έχου­με με την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση σε όλα τα επί­πε­δα.  Και αυτό θα συ­νε­χί­σει και την επό­με­νη μέρα.

Βέ­βαια, θέλω να πω, φίλες και φίλοι, ότι οι δικές μας πίτες της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας είναι λίγο πιο πα­ρα­δο­σια­κές, λίγο πιο συ­ντη­ρη­τι­κές, γιατί πλη­ρο­φο­ρή­θη­κα ότι στην πίτα του Δη­μάρ­χου έρι­χνε κάτι ζεϊ­μπε­κιές, εδώ δεν θα δείτε τέ­τοια πράγ­μα­τα. Εδώ εμείς εί­μα­στε πιο πει­θαρ­χη­μέ­νοι, πιο συ­ντη­ρη­τι­κοί, αλλά, εν πάση πε­ρι­πτώ­σει, εγώ χαί­ρο­μαι που βλέπω τόσο κόσμο εδώ, γιατί; Γιατί θα σας ζη­τή­σου­με τώρα, τώρα θα αρ­χί­σει η σο­βα­ρή δου­λειά προ­ε­τοι­μα­σί­ας από τον Παύλο Μα­ρι­νά­κη και από τα κομ­μα­τι­κά μας στε­λέ­χη, διότι όπως κα­τα­λα­βαί­νε­τε δεν μπο­ρού­με να λέμε ότι εί­μα­στε πρώτο κόμμα, πρώτη δύ­να­μη, το πιο ορ­γα­νω­μέ­νο κόμμα στην Ευ­ρώ­πη και να μην έχου­με εκλο­γι­κούς αντι­προ­σώ­πους σε κάθε κάλπη. Έτσι δεν είναι; Οπότε θα ζη­τή­σου­με τη βο­ή­θειά σας για ακόμα μια φορά, ώστε όταν έρθει η μέρα των εκλο­γών να εί­μα­στε, φίλες και φίλοι, απο­λύ­τως έτοι­μοι να κά­νου­με τη δου­λειά μας σε όλα τα επί­πε­δα. Και μην έχετε καμία αμ­φι­βο­λία ότι όταν κα­τα­με­τρη­θεί και η τε­λευ­ταία  ψήφος, η εμπι­στο­σύ­νη των Ελ­λή­νων πο­λι­τών θα το­πο­θε­τη­θεί και πάλι στη με­γά­λη μας πα­ρά­τα­ξη, στη Νέα Δη­μο­κρα­τία.

Θα κόψω, λοι­πόν, τώρα εγώ το πρώτο κομ­μά­τι του Χρι­στού -το έχει ήδη κόψει ο πάτερ- αλλά εγώ θέλω να κόψω ένα κομ­μά­τι το οποίο νο­μί­ζω ότι -αυτό είναι  εδώ του Χρι­στού- νο­μί­ζω ότι σε αυτή τη συ­γκυ­ρία έχει ξε­χω­ρι­στή ση­μα­σία.   Θέλω να κόψω ένα κομ­μά­τι για τους δια­σώ­στες της ΕΜΑΚ. Αυτά τα παι­διά αξί­ζουν το χει­ρο­κρό­τη­μά σας. Γιατί βρέ­θη­καν στην πρώτη γραμ­μή πρώ­τοι και απέ­δει­ξαν ότι τους λαούς μας δεν τους χω­ρί­ζει τί­πο­τα, ότι μπο­ρού­με να ζούμε φι­λι­κά με την Τουρ­κία και ότι τε­λι­κά οι σχέ­σεις μας είναι  πολύ πιο βα­θιές και στις δύ­σκο­λες στιγ­μές. Στις δύ­σκο­λες στιγ­μές φαί­νο­νται οι πραγ­μα­τι­κοί φίλοι και δεν νο­μί­ζω ότι υπάρ­χει πιο δυ­να­τή ει­κό­να και για το μέλ­λον των Ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών σχέ­σε­ων, από αυτήν του δια­σώ­στη της ΕΜΑΚ μαζί με έναν Τούρ­κο συ­νά­δελ­φό του να βγά­ζουν από τα συ­ντρίμ­μια αυτού του κα­τα­στρο­φι­κού σει­σμού ένα νεαρό κο­ρι­τσά­κι. Και εύ­χο­μαι μέσα από αυτό το δράμα, μέσα από αυτήν την ανεί­πω­τη κα­τα­στρο­φή, αν­θρω­πι­στι­κή, αλλά κα­τα­στρο­φή και σε επί­πε­δο υπο­δο­μών -μι­λού­σα πριν από λίγο με τον Υπουρ­γό Εξω­τε­ρι­κών, ο οποί­ος  γύ­ρι­σε από την Τουρ­κία. Μι­λά­με για μια πρω­το­φα­νή κα­τα­στρο­φή- να ξε­πη­δή­σει του­λά­χι­στον κάτι καλό όσον αφορά στις σχέ­σεις με­τα­ξύ των δύο λαών. Αυτό το κομ­μά­τι, λοι­πόν, το αξί­ζουν τα στε­λέ­χη της ΕΜΑΚ, όπως το αξί­ζουν όλοι όσοι φο­ρούν το εθνό­ση­μο, είτε είναι  οι συ­νο­ριο­φύ­λα­κές μας, είτε είναι  τα στε­λέ­χη του Λι­με­νι­κού, είτε είναι οι πι­λό­τοι μας, είτε είναι  τα παι­διά που είναι  στα υπο­βρύ­χια. Τόσες και τόσοι που ξα­γρυ­πνούν 365 μέρες το χρόνο για να μπο­ρού­με όλοι εμείς να κοι­μό­μα­στε ήσυ­χοι. Η πα­τρί­δα τους οφεί­λει πολλά και γνω­ρί­ζουν τα στε­λέ­χη των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων και οι έν­στο­λοί μας, ότι εμείς εί­μα­στε η πα­ρά­τα­ξη που στέ­κε­ται έμπρα­κτα πάντα κοντά τους.

Λοι­πόν, θέλω και πάλι να σάς ευ­χα­ρι­στή­σω. Ξέ­ρε­τε δεν είχα κα­τα­φέ­ρει να πάω σε καμία πίτα φέτος, γιατί είχα ένα βαρύ πρό­γραμ­μα και το είχα λίγο καημό να έρθω.

Χαί­ρο­μαι πάρα πολύ που κα­τά­φε­ρα και ήρθα και βρέ­θη­κα μαζί σας εδώ πέρα. Και πάλι να ευ­χη­θώ να έχου­με μια καλή χρο­νιά, υγεία και χαρά στις οι­κο­γέ­νειές σας και με­γά­λες χαρές στη με­γά­λη πο­λι­τι­κή μας οι­κο­γέ­νεια, τη Νέα Δη­μο­κρα­τία.

Είμαι σί­γου­ρος ότι με τη δική σας βο­ή­θεια θα τα κα­τα­φέ­ρου­με και πάλι. Να είστε καλά, καλή δύ­να­μη και καλή χρο­νιά.