Δυσάρεστη έκπληξη για Δωδ/σιο πολιτικό – Aπορρίφθηκε η αίτηση αναστολής που υπέβαλε

Μια εξαι­ρε­τικά δυσά­ρε­στη έκπληξη επε­φύ­λαξε το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου σε Δωδ/νήσιο πολι­τικό που ερη­μο­δι­κά­στηκε σε αίτηση που υπέβαλε για την ανακοπή δια­τα­γής πλη­ρω­μής, που εξέδωσε εις βάρος του τρα­πε­ζικό ίδρυμα, το έτος 2012 για να κινήσει ανα­γκα­στική εκτέ­λεση για οφειλή ύψους 135.000 ευρώ σε τρα­πε­ζικό δάνειο, που δεν εξυ­πη­ρε­τή­θηκε.

Το δικα­στή­ριο με την απόφαση που εξέδωσε απορ­ρί­πτει την αίτηση του πολι­τι­κού ο οποίος ωστόσο έχει εξα­σφα­λί­σει προ­σω­ρινή διαταγή του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου, όπου έχει προ­σφύ­γει με το νόμο περί υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών και έχει ρυθ­μί­σει τις οφειλές του.

Η κύρια αγωγή του για την υπαγωγή στο νόμο δεν έχει ακόμη συζη­τη­θεί κι αν τυχόν απορ­ρι­φθεί τότε αυτό­ματα θα κινηθεί και η δια­δι­κα­σία κατά­σχε­σης από την τράπεζα μετά την απόρ­ριψη της ανα­κο­πής του.

Ο πολι­τι­κός είχε υπαχθεί στον νόμο όταν οι μηνιαίες απο­δο­χές του έφταναν τα 1.200 ευρώ και κατέ­βαλε με την σύζυγό του 137 ευρώ ως μηνιαία δόση για το σύνολο του δανει­σμού τους, ύψους 253.000 ευρώ περίπου.

Στην πορεία το εισό­δημά του αυξή­θηκε και αιτή­θηκε εκ νέου την παρα­μονή στις ευερ­γε­τι­κές δια­τά­ξεις του νόμου Κατσέλη προ­τεί­νο­ντας η δόση του να προσ­διο­ρι­στεί στα 600 ευρώ τον μήνα. Το δικα­στή­ριο προσ­διό­ρισε προ­σω­ρινά την δόση στα 750 ευρώ.

Ο πολι­τι­κός βίωσε τις πολι­τι­κές φτω­χο­ποί­η­σης τα χρόνια του μνη­μο­νίου και ανα­γκά­στηκε να υπο­βά­λει αίτημα υπα­γω­γής στο νόμο Κατσέλη

Προς ολι­γό­μηνη παρά­ταση του νόμου Κατσέλη ως την αντι­κα­τά­στασή του

Η παρά­ταση για λίγους μήνες, κατά πάσα πιθα­νό­τητα έως και τον Ιούνιο του 2019, του νόμου Κατσέλη, ώστε να δοθεί χρόνος για την αντι­κα­τά­στασή του με ένα νέο μοντέλο προ­στα­σίας των αδύ­να­μων οικο­νο­μικά νοι­κο­κυ­ριών, φαντά­ζει πλέον ως το πιο πιθανό σενάριο.

Σύμφωνα με τρα­πε­ζι­κές πηγές, ο χρόνος που απο­μέ­νει ως το τέλος του έτους δεν επαρκεί για τη δια­μόρ­φωση ενός ολο­κλη­ρω­μέ­νου σχεδίου, που θα προ­σαρ­μό­ζει τον ισχύ­ο­ντα νόμο για τα υπερ­χρε­ω­μένα νοι­κο­κυ­ριά στα νέα μετα­μνη­μο­νιακά δεδο­μένα.

Με δεδο­μένο ωστόσο ότι τόσο οι θεσμοί όσο και οι τρά­πε­ζες θεωρούν ότι το υφι­στά­μενο πλαίσιο δεν εξυ­πη­ρε­τεί την προ­σπά­θεια απο­κλι­μά­κω­σης των «κόκ­κι­νων» δανείων, καθώς δίνει κατα­φύ­γιο και σε στρα­τη­γι­κούς κακο­πλη­ρω­τές, εκτι­μά­ται ότι θα δοθεί ένα χρονικό περι­θώ­ριο μερικών μηνών για συνέ­χιση των σχε­τι­κών δια­βου­λεύ­σεων.

Στο πλαίσιο αυτό, οι τρά­πε­ζες θεωρούν ότι κυβέρ­νηση και ευρω­παϊ­κές αρχές θα συμ­φω­νή­σουν τις επό­με­νες εβδο­μά­δες την παρά­ταση, με μειω­μένα ωστόσο όρια ως προς τα εισο­δή­ματα και την εμπο­ρική αξία του προ­ση­μειω­μέ­νου ακι­νή­του, της περιό­δου ισχύος του σημε­ρι­νού νόμου, ώστε να δοθεί χρόνος για την ολο­κλή­ρωση των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων.

Τόσο η ΕΚΤ όσο και οι ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες σε αυτό το μετα­βα­τικό στάδιο θέλουν ο πήχης ως προς την αξία της πρώτης κατοι­κίας να μπει πολύ πιο χαμηλά από το όριο των 280.000 ευρώ που ισχύει σήμερα, στα επίπεδα των 100.000 ευρώ ή και χαμη­λό­τερα.

Σε σχέση με την επόμενη ημέρα, τρα­πε­ζι­κοί κύκλοι πιστεύ­ουν πως τα σενάρια είναι δύο:

– Να καταρ­γη­θεί πλήρως κάθε προ­στα­σία της πρώτης κατοι­κίας.

– Να θεσπι­στεί ένα σχέδιο αντί­στοιχο του Εστία που ισχύει στην Κύπρο, με το κράτος να επι­δο­τεί το 1/3 της μηνιαίας δόσης των αδύ­να­μων δανειο­λη­πτών που θα δεχθούν τη ρύθμιση που θα τους προ­τεί­νει η τράπεζα.

Το κυπριακό μοντέλο

Με βάση το μοντέλο προ­στα­σίας της κύριας κατοι­κίας και ανα­διάρ­θρω­σης οφειλών που ισχύει στην Κύπρο, οι δανειο­λή­πτες που δέχο­νται τη ρύθμιση των χρεών τους κερ­δί­ζουν τα εξής:

– Ελά­φρυνση του χρέους τους.

– Κατα­βολή του 1/3 των δόσεων του δανείου τους (τόκους και κεφά­λαιο) από το κράτος.

– Μικρό­τερη δόση και μειω­μένο επι­τό­κιο.

– Επι­μή­κυνση της περιό­δου απο­πλη­ρω­μής ανάλογα με την ηλικία του δανειο­λή­πτη και υπό συγκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Για την ένταξη σε αυτό το καθε­στώς, ισχύουν συγκε­κρι­μένα εισο­δη­μα­τικά και περιου­σιακά κρι­τή­ρια. Σε όσους τα πληρούν, οι τρά­πε­ζες προ­σφέ­ρουν μια τυπο­ποι­η­μένη λύση ανα­διάρ­θρω­σης με προ­κα­θο­ρι­σμέ­νους όρους.

Συγκε­κρι­μένα, το ανα­διαρ­θρω­μένο ποσό υπο­λο­γί­ζε­ται ως το χαμη­λό­τερο μεταξύ:

α. του υπο­λοί­που του δανείου που εξα­σφα­λί­ζε­ται με την πρώτη κατοι­κία κατά την ημε­ρο­μη­νία της ανα­διάρ­θρω­σης.

β. της αγο­ραίας αξίας της πρώτης κατοι­κίας.

Δηλαδή κατά μέγιστο κου­ρεύ­ε­ται η διαφορά μεταξύ της τρέ­χου­σας αξίας του προ­ση­μειω­μέ­νου ακι­νή­του και της οφειλής στην τράπεζα. Αν π.χ. μια κατοι­κία απο­τι­μά­ται στις 200.000 ευρώ και το χρέος ανέρ­χε­ται σε 260.000 ευρώ, τότε εφαρ­μό­ζε­ται κούρεμα 60.000 ευρώ και το υπό­λοιπο ρυθ­μί­ζε­ται.

Οι δανειο­λή­πτες μετά την εφαρ­μογή της ρύθ­μι­σης απο­πλη­ρώ­νουν στην τράπεζα τα 2/3 των πλη­ρω­μών τόκου και κεφα­λαίου σύμφωνα με τους όρους του ανα­διαρ­θρω­μέ­νου δανείου.

To κράτος καλύ­πτει το 1/3 των πλη­ρω­μών τόκου και κεφα­λαίου μία φορά τον χρόνο, εφόσον ο δανειο­λή­πτης συνε­χί­ζει να κατα­βάλ­λει τα 2/3 και να εξυ­πη­ρε­τεί το ανα­διαρ­θρω­μένο του δάνειο.

Σε περί­πτωση που τα μη εξυ­πη­ρε­τού­μενα δάνεια καλύ­πτο­νται και από άλλες εμπράγ­μα­τες εξα­σφα­λί­σεις, η τράπεζα θα προ­σφέ­ρει επι­πρό­σθετο ανα­διαρ­θρω­μένο δάνειο σε ένα ποσό το οποίο ισούται με το χαμη­λό­τερο μεταξύ:

α) του ενα­πο­μεί­να­ντος υπο­λοί­που του δανείου κατά την ημε­ρο­μη­νία ανα­διάρ­θρω­σης και

β) της αγο­ραίας αξίας των άλλων εμπράγ­μα­των εξα­σφα­λί­σεων.

Σε περί­πτωση που παρα­μέ­νει υπό­λοιπο, το οποίο δεν καλύ­πτε­ται από άλλες εμπράγ­μα­τες εξα­σφα­λί­σεις, αυτό θα παρα­μέ­νει παγω­μένο και θα καθί­στα­ται απαι­τητό από την τράπεζα μόνο σε περί­πτωση αθέ­τη­σης των ανα­διαρ­θρω­μέ­νων υπο­χρε­ώ­σεων του δανειο­λή­πτη.

Οι υπάρ­χου­σες εξα­σφα­λί­σεις / εγγυ­ή­σεις δια­τη­ρού­νται και θα ζητού­νται πρό­σθε­τες, εκτός και αν συντρέ­χουν ορι­σμέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις.