Μαρκογιαννάκης: Χονδροειδώς μεθοδευμένη πολιτική δίωξη

«Χον­δροει­δώς με­θο­δευ­μέ­νη πο­λι­τι­κή δίωξη» χα­ρα­κτη­ρί­ζει ο Χρή­στος Μαρ­κο­γιαν­νά­κης την ασκη­θεί­σα, όπως ανα­φέ­ρει, σε βάρος του «ποι­νι­κή δίωξη από τον Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ιω­αν­νί­νων για ηθική αυ­τουρ­γία σε πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος, σε σχέση με την υπό­θε­ση του θα­νά­του του Βαγ­γέ­λη Για­κου­μά­κη».

Στην ανα­κοί­νω­σή του, ο κ. Μαρ­κο­γιαν­νά­κης επι­ση­μαί­νει ότι στό­χος της δη­μο­σιο­ποί­η­σης της ποι­νι­κής δί­ω­ξης σε βάρος του τη συ­γκε­κρι­μέ­νη χρο­νι­κή συ­γκυ­ρία είναι «να πλη­γεί η Νέα Δη­μο­κρα­τία, ενό­ψει των επι­κεί­με­νων βου­λευ­τι­κών εκλο­γών».

Η ανα­κοί­νω­ση του Χρή­στου Μαρ­κο­γιαν­νά­κη:

«Η ασκη­θεί­σα σε βάρος μου ποι­νι­κή δίωξη από τον Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ/κών Ιω­αν­νί­νων για ηθική αυ­τουρ­γία σε πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος, σε σχέση με την υπό­θε­ση του θα­νά­του του Βαγ­γέ­λη Για­κου­μά­κη, δεν είναι μια αθώα υπερ­βο­λή ή έστω προ­πε­τής και επι­πό­λαια ενέρ­γεια.

Δυ­στυ­χώς πρό­κει­ται για μια απί­στευ­τα προ­κλη­τι­κή και βά­ναυ­ση κα­κο­ποί­η­ση του απο­δει­κτι­κού υλι­κού της σχε­τι­κής δι­κο­γρα­φί­ας, που ακόμη και ο χα­ρα­κτη­ρι­σμός της ως «κα­τά­χρη­σης εξου­σί­ας» είναι επιει­κής.

Μια συ­νή­θης και επι­βε­βλη­μέ­νη, αν­θρώ­πι­νη ενέρ­γεια, σε ανύ­πο­πτο χρόνο, πε­ρί­που ένα χρόνο προ του θα­νά­του Βαγ­γέ­λη Για­κου­μά­κη, που δεν είχε καμία σχέση με bulling, βα­σα­νι­σμούς κ.λπ., την οποία από την πρώτη στιγ­μή που άρ­χι­σε να δια­φαί­νε­ται κα­κό­βου­λη εκ­με­τάλ­λευ­σή της, δη­μό­σια επι­βε­βαί­ω­σα, δια­στρε­βλώ­θη­κε σκό­πι­μα και “βα­πτί­στη­κε” ηθική αυ­τουρ­γία σε πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος και μά­λι­στα σε σχέση με πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά που ούτε ο πλέον νο­ση­ρός νους θα μπο­ρού­σε εύ­κο­λα να συν­θέ­σει. Σέ­βο­μαι τους θε­σμούς τους οποί­ους όμως θα πρέ­πει, πρώ­τοι απ’ όλους, να σέ­βο­νται εκεί­νοι που τους υπη­ρε­τούν.

Προ­σω­πι­κά θεωρώ ότι είναι υψί­στη τιμή για μένα το ότι επί μία σχε­δόν δε­κα­ε­τία υπη­ρέ­τη­σα με από­λυ­το σε­βα­σμό, ήθος και αντι­κει­με­νι­κό­τη­τα τον θεσμό του Ει­σαγ­γε­λι­κού Λει­τουρ­γού και μά­λι­στα από καί­ριες θέ­σεις, χωρίς να δώσω το δι­καί­ω­μα της ελά­χι­στης υπό­νοιας πα­ρά­βα­σης του υπη­ρε­σια­κού μου κα­θή­κο­ντος. Τότε, σε πολύ νεαρά ηλι­κία, εμπέ­δω­σα και την αρχή ότι και οι κρί­νο­ντες δεν μέ­νουν στο απυ­ρό­βλη­το. Και αυτοί θα πρέ­πει να κρί­νο­νται και μά­λι­στα αυ­στη­ρά.

Δυ­στυ­χώς εν προ­κει­μέ­νω η με­θό­δευ­ση είναι πλέον ή εμ­φα­νής, λαμ­βα­νο­μέ­νης υπόψη, προ πά­ντων, της χρο­νι­κής συ­γκυ­ρί­ας δη­μο­σιο­ποί­η­σης της άθλιας σε βάρος μου ποι­νι­κής δί­ω­ξης. Η στό­χευ­ση είναι να πλη­γεί η Νέα Δη­μο­κρα­τία, ενό­ψει των επι­κεί­με­νων βου­λευ­τι­κών εκλο­γών.

Λυ­πά­μαι που είμαι υπο­χρε­ω­μέ­νος να πω ότι πρό­κει­ται για μια χο­ντροει­δώς με­θο­δευ­μέ­νη πο­λι­τι­κή δίωξη, που πι­στεύω ότι δεν μπο­ρεί να αφή­σει ασυ­γκί­νη­τη την κ. Ει­σαγ­γε­λέα του Α.Π., που κατά την γνώμη μου πρέ­πει να πα­ρέμ­βει τα­χέ­ως και αυ­τε­παγ­γέλ­τως. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση και πα­ρα­φρά­ζο­ντας την φράση που απηύ­θυ­νε ο Γερ­μα­νός μυ­λω­νάς προς τον αυ­το­κρά­το­ρα που θέ­λη­σε να του πάρει το ωραίο κτήμα του, λέω προς τους, κατά πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος, διώ­κτες μου. «Υπάρ­χουν Δι­κα­στές στα Ιω­άν­νι­να».

enikos.gr