Παναγιώτης Καρίκης: «Ο αθλητισμός ως ασπίδα απέναντι στο άγχος και την υπερβολική χρήση οθονών»

Σε μία από τις με­γα­λύ­τε­ρες μά­στι­γες της επο­χής τεί­νει να εξε­λι­χθεί η εξάρ­τη­ση των αν­θρώ­πων και ει­δι­κά των νέων από τις οθό­νες των ηλε­κτρο­νι­κών συ­σκευών.

Το θέμα ανα­λύ­ει, με ένα εν­δια­φέ­ρον άρθρο του στη «δσπορ», ο κα­θη­γη­τής Φυ­σι­κής Αγω­γής και γνω­στός προ­πο­νη­τής πο­δο­σφαί­ρου Πα­να­γιώ­της Κα­ρί­κης, πα­ρου­σιά­ζο­ντας, μέσα από με­λέ­τες που έχουν γίνει, τόσο τις πο­λυ­ε­πί­πε­δες επι­πτώ­σεις της αλό­γι­στης χρή­σης των νέων τε­χνο­λο­γιών, όσο και τη «θε­ρα­πεία», που δεν είναι άλλη από τον αθλη­τι­σμό.

Ανα­λυ­τι­κά:

«Στη σύγ­χρο­νη κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα, τα παι­διά και οι έφη­βοι περ­νούν ολο­έ­να και πε­ρισ­σό­τε­ρο χρόνο μπρο­στά σε οθό­νες, κι­νη­τά, τά­μπλετ, υπο­λο­γι­στές και τη­λε­ό­ρα­ση. Φυ­σι­κά, η τε­χνο­λο­γία έχει πολλά θε­τι­κά.

Όμως, έχεις πα­ρα­τη­ρή­σει πώς η υπερ­βο­λι­κή χρήση της μπο­ρεί να οδη­γή­σει σε άγχος, πίεση ή ακόμα και κοι­νω­νι­κή απο­μό­νω­ση;

Πολ­λές έρευ­νες δεί­χνουν ότι η ψυ­χι­κή υγεία των παι­διών επη­ρε­ά­ζε­ται ση­μα­ντι­κά, κάτι που δεν μπο­ρού­με να αγνο­ή­σου­με.

Μια πρό­σφα­τη φιν­λαν­δι­κή με­λέ­τη (Paavilainenetal, 2025) έδει­ξε ότι οι έφη­βοι που μειώ­νουν τον χρόνο τους από τις οθό­νες και ασκού­νται συ­στη­μα­τι­κά πα­ρου­σιά­ζουν χα­μη­λό­τε­ρα επί­πε­δα άγ­χους και λι­γό­τε­ρες συ­ναι­σθη­μα­τι­κές δυ­σκο­λί­ες.

Πα­ρό­μοια ευ­ρή­μα­τα προ­έ­κυ­ψαν και από έρευ­να στη Βό­ρεια Αμε­ρι­κή (Smithetal, 2025), όπου δια­πι­στώ­θη­κε ότι παι­διά που περ­νούν πάνω από τέσ­σε­ρις ώρες την ημέρα μπρο­στά σε οθό­νες έχουν αυ­ξη­μέ­νο κίν­δυ­νο κα­τά­θλι­ψης, άγ­χους και κοι­νω­νι­κής απο­μό­νω­σης.

Ο κοι­νός πα­ρο­νο­μα­στής;

Λι­γό­τε­ρη σω­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα και χει­ρό­τε­ρη ποιό­τη­τα ύπνου.

Και εδώ ακρι­βώς έρ­χε­ται ο αθλη­τι­σμός ως λύση!!!

Η τα­κτι­κή άσκη­ση δεν ωφε­λεί μόνο το σώμα, αλλά ενι­σχύ­ει και την ψυ­χι­κή ευ­ε­ξία. Σύμ­φω­να με με­λέ­τη στο American Journal of Preventive Medicine (Brownetal, 2010), τα παι­διά που αθλού­νται συ­στη­μα­τι­κά εμ­φα­νί­ζουν λι­γό­τε­ρα συ­ναι­σθη­μα­τι­κά και συ­μπε­ρι­φο­ρι­κά προ­βλή­μα­τα, έχουν υψη­λό­τε­ρη αυ­το­ε­κτί­μη­ση και προ­σαρ­μό­ζο­νται κα­λύ­τε­ρα κοι­νω­νι­κά σε σχέση με συ­νο­μή­λι­κούς τους που ακο­λου­θούν κα­θι­στι­κό τρόπο ζωής.

Επι­πλέ­ον, η άσκη­ση συμ­βάλ­λει στη βελ­τί­ω­ση του ύπνου και στη ρύθ­μι­ση της διά­θε­σης.

Άλ­λω­στε, όλοι μας, και ως ενή­λι­κες, έχου­με νιώ­σει πόσο μια προ­πό­νη­ση, μια πο­δη­λα­τά­δα ή ακόμα και ένας απλός πε­ρί­πα­τος μπο­ρεί να μας ανα­κου­φί­σει από την έντα­ση της ημέ­ρας. Ο αθλη­τι­σμός δεν έρ­χε­ται να αντι­κα­τα­στή­σει την τε­χνο­λο­γία, αλλά να τη συ­μπλη­ρώ­σει, δη­μιουρ­γώ­ντας ισορ­ρο­πία στη ζωή των παι­διών και προ­σφέ­ρο­ντάς τους χαρά, κί­νη­ση και ου­σια­στι­κή κοι­νω­νι­κή επαφή.

Μέσα από τον αθλη­τι­σμό, τα παι­διά μα­θαί­νουν να θέ­τουν στό­χους, να συ­νερ­γά­ζο­νται, να δια­χει­ρί­ζο­νται τις απο­τυ­χί­ες και να χαί­ρο­νται την πρό­ο­δό τους.

Το αί­σθη­μα ότι ανή­κουν σε μια ομάδα λει­τουρ­γεί σαν ασπί­δα απέ­να­ντι στη μο­να­ξιά, την απο­μό­νω­ση και τη συ­ναι­σθη­μα­τι­κή πίεση που συχνά συ­νο­δεύ­ουν την προ­σκόλ­λη­ση με τις οθό­νες.

Σε αυτό το πλαί­σιο, ο ρόλος των γο­νέ­ων, των εκ­παι­δευ­τι­κών και των προ­πο­νη­τών είναι κα­θο­ρι­στι­κός.

Όχι για να πιέ­ζουν για επι­δό­σεις, αλλά για να εμπνέ­ουν, να εν­θαρ­ρύ­νουν και να δη­μιουρ­γούν ευ­και­ρί­ες για συμ­με­το­χή σε αθλη­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες με επί­κε­ντρο τη χαρά, την υγεία και την ισορ­ρο­πία.

Σε έναν κόσμο γε­μά­το οθό­νες, ο αθλη­τι­σμός πα­ρα­μέ­νει ένας πο­λύ­τι­μος σύμ­μα­χος των παι­διών όχι μόνο για να εξε­λι­χθούν σε κα­λύ­τε­ρους αθλη­τές, αλλά κυ­ρί­ως για να με­γα­λώ­σουν ως πιο υγιείς, ψυ­χι­κά αν­θε­κτι­κοί και ισορ­ρο­πη­μέ­νοι άν­θρω­ποι».

Κα­ρί­κης Πα­να­γιώ­της

Κα­θη­γη­τής Φυ­σι­κής Αγω­γής & Προ­πο­νη­τής Πο­δο­σφαί­ρου (UEFA B’)