Επιμύθιο

Από την (αχρεί­α­στη τέτοιες ώρες) ιστορία της Ικαρίας, κρατάμε το επι­μύ­θιο της δήλωσης του κυβερ­νη­τι­κού εκπρο­σώ­που: «Σε κάθε περί­πτωση, στις μελ­λο­ντι­κές περιο­δείες του πρω­θυ­πουρ­γού θα κατα­βλη­θεί κάθε δυνατή φρο­ντίδα έτσι ώστε να μη δημιουρ­γη­θεί καμία εσφαλ­μένη εικόνα». Και να συμπλη­ρώ­σουμε,  όχι μόνον γιατί οι ηγεσίες δεν έχουν μόνο την ευθύνη της εκπό­νη­σης των μέτρων, έχουν ακόμα περισ­σό­τερο την ευθύνη να δώσουν το θετικό παρά­δειγμα και να γίνο­νται σημαιο­φό­ροι στην τήρηση των μέτρων σ’ αυτή την μυλό­πε­τρα του covid,  αλλά γιατί οι εικόνες που είδαμε δεν συνά­δουν με το προφίλ ενός νέου ανθρώ­που. Εικόνες ασπρό­μαυ­ρης ελλη­νι­κής ταινίας με δια­φό­ρους Γκρού­ε­ζες -πιο πολλοί απ’ τους κατοίκους-  να τον εκθέ­τουν τελικά, συνω­στι­ζό­με­νοι δίπλα του, διορ­γα­νώ­νο­ντας μια φιέστα από παλιά. Γιατί αν δεν είναι φιέστα παλαιο­κομ­μα­τι­κής κοπής, να ανοί­γεις Σάββατο το δημο­τικό σχολείο , προ­κει­μέ­νου τα παι­δά­κια του νησιού να περι­μέ­νουν τον Πρω­θυ­πουργό στα θρανία τους τότε τι είναι; Για την εμπι­στο­σύνη στους θεσμούς η λύση είναι απλή αλλά δύσκολη στην πράξη: Να τίθε­νται κανόνες για όλους, να τηρού­νται οι κανόνες από όλους, να είναι ορατή η τήρηση και η κύρωση για την παρά­βαση τους σε όλους. Το μήνυμα που στέλ­νε­ται μέσα από τις ενέρ­γειες του ίδιου του πρω­θυ­πουρ­γού πρέπει να είναι διαυγές, χωρίς να τίθεται σε αμφι­σβή­τηση η ουσία του. Την ουσία πάντως στην Ικαρία, που ήταν  το πρό­γραμμα του εμβο­λια­σμού και εν προ­κει­μένω σε νησιά κάτω των 1.000 κατοί­κων στα οποία είναι καθο­λι­κός, δημιουρ­γώ­ντας μια επι­δη­μιο­λο­γικά ασφαλή «φούσκα», το χάσαμε μες στες πολλές κινή­σεις κι ομιλίες.