• Αντίθετοι πολλοί εκπαιδευτικοί από την απόφαση του υπουργείου Παιδείας να διαγράψει εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές που χάνουν τα δικαιώματά τους στις σπουδές • Πώς έχει η κατάσταση στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου
«Ο χαρακτηρισμός του ‘αιώνιου’ προσβάλλει τους φοιτητές που προσπαθούν να πάρουν το πτυχίο τους, ενώ εργάζονται». Αυτό δηλώνει κατηγορηματικά προς την ‘δ’ η πρόεδρος του Συλλόγου Διοικητικού και Ερευνητικού Προσωπικού του Πανεπιστημίου Αιγαίου κα Τίνα Ζορμπαλά, με αφορμή την διαδικασία διαγραφής εκατοντάδων χιλιάδων φοιτητών από κρατικά πανεπιστήμια της Ελλάδας, η πρώτη φάση της οποίας έχει ξεκινήσει –ενώ επίκειται και η δεύτερη.
Όπως εξηγεί, οι φοιτητές που παρατείνουν την φοίτησή τους στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, είναι εργαζόμενοι που προσπαθούν να βγάλουν τα προς το ζην για να μπορέσουν να αποκτήσουν ένα πτυχίο. Με αυτή την απόφασή της, η κυβέρνηση αφαίρεσε τα δικαιώματα όσων παιδιών σπουδάζουν με συνέπεια, να δημιουργείται πλέον σοβαρό πρόβλημα.
Όπως έγινε γνωστό, το υπουργείο Παιδείας προχώρησε στις διαγραφές των λεγόμενων «αιωνίων φοιτητών» -όπως τους ονόμασε. Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου όπως και τα υπόλοιπα ΑΕΙ της χώρας, στην σχετική διαδικασία βάσει της νέας νομοθεσίας, με περίπου 5.271 φοιτητές του επηρεάζονται κατά την πρώτη φάση που ξεκίνησε στο τέλος του 2025. Η διαδικασία αφορά φοιτητές πενταετών (διαγραφή το 2026) και εξαετών (διαγραφή το 2027) προγραμμάτων και υλοποιείται με συγκεκριμένες προθεσμίες και εξαιρέσεις. Η διαδικασία ξεκίνησε περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2025. Σύμφωνα με τα στοιχεία που είδαν την δημοσιότητα, ο αριθμός για το Πανεπιστήμιο Αιγαίου μπορεί και να ξεπεράσει τους 5.271 φοιτητές που βρέθηκαν στη λίστα διαγραφής.
«Με βάση τα στοιχεία που έχουμε από το υπουργείο Παιδείας, η πρώτη φάση των διαγραφών ολοκληρώθηκε στις 31.1.2025. Οι διοικήσεις των δημοσίων πανεπιστημίων, απέστειλαν τους καταλόγους με τους υπό διαγραφή φοιτητές. Στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου από τους 16.000 φοιτητές που φοιτούν στα τετραετή τμήματα διαγράφονται περί τους 5.271 φοιτητές –δηλαδή , σχεδόν ένας στους τρεις. Αυτός είναι ένας πολύ μεγάλος αριθμός φοιτητών, οι οποίοι δεν έρχονται από το….1950. Στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, είναι εργαζόμενοι και για διάφορους λόγους δεν μπόρεσαν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, έγκαιρα και σήμερα, με μια διοικητική πράξη, βρίσκονται εκτός δημοσίου πανεπιστημίου» -όπως ανέφερε.
Την ίδια ώρα, το ‘αφήγημα’ περί οικονομικής επιβάρυνσης του κρατικού προυπολογισμού και όσων επικαλέστηκε το υπουργείο για να προχωρήσει στις μαζικές διαγραφές, δεν φαίνεται ότι αφορά σε όλες τις περιπτώσεις. Σύμφωνα με την κα Ζορμπαλά: «Όσοι φοιτούν πάνω από ν+2 έτη σε ένα τετραετές τμήμα σε δημόσιο πανεπιστήμιο (δηλαδή μέχρι έξι χρόνια) δικαιούνται βιβλία, συγγράμματα, σίτιση, στέγαση και πάσο. Από εκεί κι έπειτα, ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχαν κανένα άλλο δικαίωμα στην δωρεάν φοίτηση και μέχρι πρότινος δεν επιβάρυναν τα οικονομικά του εκάστοτε πανεπιστημίου και κατ’ επέκταση του δημοσίου. Το μόνο δικαίωμα που είχαν ήταν ότι έπρεπε να δίνουν εξετάσεις. Δυστυχώς, η κυβέρνηση έδωσε έναν πολύ προσβλητικό χαρακτηρισμό σε αυτούς τους φοιτητές, αποκαλώντας τους ‘αιώνιους’ και ‘λιμνάζοντες’. Είναι απαξιωτικοί αυτοί οι χαρακτηρισμοί. Όταν κάτι λιμνάζει είναι βαλτωμένο και βρώμικο. Δεν είναι σωστό να χρησιμοποιούνται τέτοιοι όροι για παιδιά που προσπαθούν να σπουδάσουν σε ένα δημόσιο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα, ενώ εργάζονται για να επιβιώσουν κι έδωσαν αγώνα για να περάσουν στα πανεπιστήμια. Πάρα πολλά παιδιά που φοιτούν, εργάζονται την καλοκαιρινή σεζόν για να βγάλουν τα προς το ζην και για να μπορέσουν να πάρουν ένα πτυχίο. Κι έρχεται τώρα το υπουργείο Παιδείας και τους αντιμετωπίζει σαν αριθμό. Δεν είναι έτσι. Είναι τα δικά μας παιδιά με τα οποία εμείς, οι εκπαιδευτικοί ζούμε μαζί τους και προσπαθούμε να τα βοηθήσουμε να σπουδάσουν και να πάρουν ένα επίσημο πτυχίο, ένα χαρτί για να μπορέσουν να βγουν στην αγορά εργασίας. Είναι άνθρωποι και όχι αριθμοί».
Όπως υπογράμμισε η πρόεδρος του Συλλόγου Διοικητικού και Ερευνητικού Προσωπικού του Πανεπιστημίου Αιγαίου, οι διαγραφές δεν αποτελούν επίτευγμα και επιτυχία της κυβέρνησης, αλλά μια προσπάθεια να υποβαθμιστεί ο δημόσιος χαρακτήρας των κρατικών πανεπιστημίων:
«Εδώ και χρόνια τα δημόσια πανεπιστήμια, αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα επιβίωσης λόγω της συνεχούς υποχρηματοδότησης. Οι φοιτητές που διαγράφονται, χάνουν τα δικαιώματά τους (μετά από χρόνια φοίτησης) και είναι αναγκασμένοι να πάνε σε ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα για να συνεχίσουν τις σπουδές τους (ενδεχομένως και σε άλλο παρεμφερές πεδίο) για να πάρουν ένα πτυχίο.
Επιπλέον, οι φοιτητές που διαγράφονται είναι όσοι έχουν εγγραφεί από το 2016-2017 και προς τα πίσω. Παρ όλα αυτά, μαθαίνουμε ότι έχουν γίνει λάθη σε διαγραφές φοιτητών και μετά το 2017. Προφανώς τα πανεπιστήμια δεν πρόλαβαν να διαγράψουν φοιτητές που ήταν παλαιότεροι –επί εποχής που δεν υπήρχε η ηλεκτρονική καταγραφή κ.λπ. Ευτυχώς, υπάρχει και η ‘αίτηση θεραπείας’ γι αυτές τις περιπτώσεις ώστε να γνωρίζουμε ποιος είναι ο πραγματικός αριθμός των διαγραφέντων….»
Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση με τους φοιτητές που διαγράφονται από τα κρατικά πανεπιστήμια, αποδεικνύεται ότι δεν ήταν τόσο σωστά οργανωμένη. Στο επόμενο διάστημα, θα φανεί πόσοι ήταν οι πραγματικοί ‘αιώνιοι’ που αποτελούσαν βάρος για το κρατικό εκπαιδευτικό σύστημα ενώ επίκειται και η δεύτερη φάση των διαγραφών.
