• Η δίκη ανοίγει τη Δευτέρα με τις αντίδικες πλευρές να δηλώνουν έτοιμες για πρόοδο της διαδικασίας, ενώ ο κατηγορούμενος παραμένει προσωρινά κρατούμενος με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ρόδου
Η υπόθεση που συντάραξε την τοπική κοινωνία της Ρόδου περνά στο πιο κρίσιμό της στάδιο. Τη Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2026, στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Κω, ο 38χρονος κατηγορούμενος οδηγείται στο εδώλιο, με το βάρος ενός κατηγορητηρίου που περιγράφει εξακολουθητικές πράξεις σε βάρος της 13χρονης θετής του κόρης. Πρόκειται για μια δίκη που δεν αφορά μόνο στη δικαστική διερεύνηση ενός καταγγελλόμενου εγκλήματος, αλλά και στη δοκιμασία της αντοχής των θεσμών όταν η καταγγελία αγγίζει τον πιο ευαίσθητο πυρήνα της οικογένειας και της προστασίας ενός παιδιού.
Στο ακροατήριο, η υποστήριξη της κατηγορίας θα εκπροσωπηθεί από τον δικηγόρο κ. Γιώργο Κυπραίο, ενώ την υπεράσπιση αναλαμβάνουν οι δικηγόροι κ.κ. Στέλιος Κιουρτζής και Δήμος Μουτάφης. Το κλίμα που διαμορφώνεται πριν από την έναρξη είναι αυτό μιας διαδικασίας που όλες οι πλευρές επιθυμούν να προχωρήσει, χωρίς άλλες σκιές καθυστέρησης, με την αντιπαράθεση να μεταφέρεται πλέον από την προδικασία στη δημόσια και απαιτητική σκηνή του δικαστηρίου.
Η μετάβαση από την προδικασία στη μεγάλη δοκιμασία της έδρας
Η πορεία μέχρι το ακροατήριο ήταν ήδη φορτισμένη. Ο κατηγορούμενος έχει κριθεί προσωρινά κρατούμενος, μετά από βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ρόδου, που αξιολόγησε ως καθοριστικές τις ενδείξεις της δικογραφίας και έκρινε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για το αυστηρό αυτό μέτρο έως την εκδίκαση. Η συγκεκριμένη εξέλιξη δεν προέκυψε αυτόματα, αλλά μετά από διαδικασία που ανέδειξε διαφορετικές αναγνώσεις του ίδιου φακέλου, κάτι που συχνά συμβαίνει σε υποθέσεις υψηλής βαρύτητας, όταν το διακύβευμα αφορά ταυτόχρονα στην προστασία ενός ανηλίκου και στα δικαιώματα του κατηγορουμένου.
Η δικογραφία οδηγήθηκε στο Συμβούλιο έπειτα από διαφωνία ανάμεσα στον τακτικό Ανακριτή και την Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου. Από τη μία πλευρά προτάθηκαν περιοριστικοί όροι, με τη λογική ότι μπορούν να διασφαλίσουν την παρουσία του κατηγορουμένου και να αποτρέψουν τυχόν νέες πράξεις, με σεβασμό στο τεκμήριο αθωότητας. Από την άλλη πλευρά διατυπώθηκε η θέση ότι το υλικό, η διάρκεια και ο τρόπος τέλεσης των αποδιδόμενων πράξεων, καθώς και ο κίνδυνος υποτροπής, καθιστούν ανεπαρκή τα ηπιότερα μέτρα.
Το Συμβούλιο, αφού μελέτησε συνολικά το περιεχόμενο της δικογραφίας, συντάχθηκε με την εισαγγελική θέση και διέταξε άμεσα σύλληψη και προσωρινή κράτηση μέχρι την εκδίκαση. Αυτή η απόφαση, ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα της δίκης, λειτουργεί ως ένδειξη του βάρους με το οποίο αντιμετωπίστηκαν οι ενδείξεις που συγκεντρώθηκαν στο προανακριτικό και ανακριτικό στάδιο.
Οι κατηγορίες και το αποτύπωμα της οικογενειακής συνθήκης
Στο κατηγορητήριο αποδίδονται πράξεις ιδιαιτέρως σοβαρές, με κοινό χαρακτηριστικό την κατ’ εξακολούθηση τέλεση και την ειδική συνθήκη οικειότητας, αφού ο κατηγορούμενος φέρεται να διέμενε με την ανήλικη εντός οικογενειακού περιβάλλοντος. Η δικογραφία περιγράφει πλαίσιο συμπεριφορών που, κατά την αξιολόγηση των δικαστικών αρχών στο στάδιο της προφυλάκισης, δεν αντιμετωπίζεται ως μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά ως επαναληπτική και διαρκής κατάσταση.
Αυτό το στοιχείο της συμβίωσης είναι που προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στην υπόθεση στη δημόσια συνείδηση. Η οικογένεια, ως χώρος που θεωρητικά προστατεύει, μετατρέπεται στο σενάριο μέσα στο οποίο εξετάζεται η καταγγελία για παραβίαση της σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας ενός παιδιού.
Η αποκάλυψη και η κινητοποίηση που άνοιξε τον φάκελο
Η υπόθεση αναδύθηκε όταν η 13χρονη, μετά από μάθημα σεξουαλικής αγωγής, αποφάσισε να μιλήσει στη μητέρα της μέσω μηνύματος, περιγράφοντας κακοποιητικές συμπεριφορές από τον θετό της πατέρα. Από εκείνο το σημείο, η καταγγελία μεταφέρθηκε στις αρχές και ενεργοποιήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες, με εμπλοκή εξειδικευμένων επαγγελματιών υγείας και τις αναγκαίες ιατροδικαστικές εξετάσεις.
Κεντρικό ρόλο στη δικανική αποτίμηση, όπως προκύπτει από την εξέλιξη της προδικασίας, είχε η κατάθεση της ανήλικης, η οποία ελήφθη με ειδικό πρωτόκολλο για παιδιά μάρτυρες και παρουσία παιδοψυχολόγου. Η αξιολόγηση αυτής της κατάθεσης περιγράφεται ως σταθερή, πειστική και χωρίς ενδείξεις καθοδήγησης, στοιχείο που συνήθως λειτουργεί ως κρίσιμο σημείο αναφοράς σε υποθέσεις σεξουαλικής βίας ανηλίκων.
Παράλληλα, οι ιατροδικαστικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν από γιατρούς του Εθνικού Συστήματος Υγείας και της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας περιγράφηκαν ως συμβατές με επανειλημμένη κακοποίηση, ενίσχυση που, κατά την προδικαστική αξιολόγηση, στήριξε αποφασιστικά την εισαγγελική κρίση. Στη δικογραφία περιλαμβάνονται επίσης ηλεκτρονικές συνομιλίες που προσκομίστηκαν από τη μητέρα, οι οποίες κατά την εισαγγελική αποτίμηση εκλήφθηκαν ως επιβαρυντικές, καθώς και αναφορές καταθέσεων από το προσωπικό και επαγγελματικό περιβάλλον του 38χρονου, που κατά την εκτίμηση των αρχών συγκλίνουν σε περιγραφές συμπεριφοράς.
Επιπρόσθετα, καταγράφεται κατάθεση που περιγράφει περιστατικό σε κοινωνική εκδήλωση, όπου ο κατηγορούμενος, υπό την επίδραση αλκοόλ, φέρεται να επιδίωξε στενή επαφή με άλλες ανήλικες. Αυτό το στοιχείο, όπως αξιολογήθηκε, συνδέθηκε με την εκτίμηση περί κινδύνου υποτροπής. Τέλος, το κινητό τηλέφωνο του κατηγορούμενου κατασχέθηκε και βρίσκεται υπό εξειδικευμένο έλεγχο για τυχόν ψηφιακά ίχνη που θα μπορούσαν να συνδεθούν με την υπόθεση.
Η υπερασπιστική στάση και το αφήγημα της άρνησης
Ο 38χρονος δηλώνει απόλυτη άρνηση των κατηγοριών. Υποστηρίζει ότι δεν έμεινε ποτέ μόνος με την ανήλικη λόγω του ωραρίου εργασίας και της συνεχούς παρουσίας τρίτων στο σπίτι. Αναγνωρίζει 2 περιστατικά έντονου εναγκαλισμού σε στιγμή ημίγυμνης παρουσίας στο σπίτι, τα οποία χαρακτηρίζει αμήχανα και χωρίς σεξουαλική χροιά, ισχυριζόμενος ότι παρερμηνεύθηκαν. Αμφισβητεί τη βασική ιατροδικαστική γνωμάτευση ως πρόχειρη και επικαλείται τεχνικές αξιολογήσεις ιδιωτών ιατροδικαστών και παιδοψυχολόγων, οι οποίες κατά την άποψή του αποδυναμώνουν το κατηγορητήριο, προτείνοντας εναλλακτικές εκδοχές, ενώ καταγγέλλει κοινωνικό στιγματισμό και διαδικτυακή στοχοποίηση.
