• Ζευγάρι ημεδαπών καταγγέλλει αυθαίρετη εγκατάσταση, επαναλαμβανόμενες υπερχειλίσεις ανά 20 με 25 μέρες και διαρροή προς ποταμό, ενώ η υπόθεση περνά πλέον στο Πολυμελές με παράσταση της νομικής συμβούλου της επιχείρησης
Η εικόνα που περιγράφεται στην υπόθεση δεν θυμίζει απλώς μια τεχνική βλάβη που ζητά συντήρηση, αλλά ένα διαρκές επεισόδιο καθημερινής πίεσης σε μια γειτονιά, με επίκεντρο ένα αντλιοστάσιο ακαθάρτων που βρίσκεται εντός ιδιωτικής ιδιοκτησίας στην Παστίδα. Ένα ανδρόγυνο, ημεδαποί κάτοικοι Ρόδου, προσέφυγαν ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου ζητώντας αποζημίωση από αδικοπραξία κατά της ΔΕΥΑ Ρόδου, περιγράφοντας μια μακρά ακολουθία περιστατικών που, όπως υποστηρίζουν, υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής τους, προκαλεί ρύπανση και δημιουργεί κινδύνους για την υγεία.
Στην καρδιά της διαμάχης βρίσκεται η λειτουργία ενός αντλιοστασίου λυμάτων, το οποίο, σύμφωνα με την αγωγή, είχε τοποθετηθεί αυθαίρετα και χωρίς τις νόμιμες διαδικασίες και διατυπώσεις. Το ακίνητο, όπου κατοικεί η οικογένεια από το 2011, είναι περιφραγμένο εξ ολοκλήρου με συρματόπλεγμα και η πρόσβαση γίνεται από σιδερένια πόρτα με αυτόματο ηλεκτροκίνητο μηχανισμό που χρησιμοποιείται μόνο από τα μέλη της οικογένειας. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ιδιωτικότητας, η ύπαρξη μιας δημόσιας εγκατάστασης αποχέτευσης δεν αποτελεί απλώς παράδοξο, αλλά και πεδίο σύγκρουσης για το ποιος φέρει την ευθύνη όταν η υποδομή, αντί να προστατεύει, επιβαρύνει.
Η καθημερινότητα δίπλα σε μια υποδομή που δεν μένει στο υπόγειο
Το αντλιοστάσιο, όπως περιγράφεται, εμφανίζει συχνότατα προβλήματα λειτουργίας τουλάχιστον από το 2010. Οι βλάβες αποδίδονται είτε σε μηχανολογικά ζητήματα είτε σε διακοπές ρεύματος, με αποτέλεσμα υπερχειλίσεις και έξοδο λυμάτων από την εγκατάσταση. Η κρίσιμη λεπτομέρεια δεν είναι μόνο ότι τα λύματα διαχέονται εντός της ιδιοκτησίας, αλλά και ότι κατά την καταγγελλόμενη ροή καταλήγουν πολλές φορές στον παρακείμενο ποταμό «Αποστολή» και, τους χειμερινούς μήνες, λόγω βροχοπτώσεων, οδηγούνται τελικά στη θάλασσα.
Η επανάληψη των υπερχειλίσεων ανά 20 με 25 μέρες, με περιστατικό «προ λίγων ημερών» κατά την περιγραφή των εναγόντων, δημιουργεί μια κατάσταση που δεν αντιμετωπίζεται ως μεμονωμένο συμβάν αλλά ως διαρκής κύκλος. Αναθυμιάσεις, δυσοσμία, λιμνάζοντα λύματα στην επιφάνεια του ακινήτου και αίσθηση μιας μολυσματικής ζώνης είναι οι όροι με τους οποίους αποδίδεται η πραγματικότητα που βιώνεται. Το γεγονός ότι η κατοικία απέχει περίπου 40 μέτρα από το αντλιοστάσιο μετατρέπει το πρόβλημα από τεχνικό σε άμεσα βιοτικό, με έμφαση στην υγεία των κατοίκων και ειδικά των παιδιών, καθώς η οικογένεια έχει 2 ανήλικα τέκνα.
Στην υπόθεση προστίθεται και ένα στοιχείο αυξημένης ευαλωτότητας, καθώς ο ένας από τους 2 ενάγοντες είναι ανάπηρος με ποσοστό αναπηρίας 70%. Σε τέτοιες συνθήκες, η έκθεση σε επιβαρυμένη ατμόσφαιρα και πιθανούς μολυσματικούς παράγοντες αποκτά άλλη βαρύτητα, όχι ως ρητορικό επιχείρημα αλλά ως πρακτικό όριο αντοχής στην καθημερινότητα.
Η διαδρομή των διαμαρτυριών και η αίσθηση ακινησίας
Σύμφωνα με το ιστορικό που περιγράφεται, οι διαμαρτυρίες ξεκινούν ήδη από το 2010, αρχικά προς τον τότε δήμο που είχε την ευθύνη λειτουργίας και αργότερα προς τον διάδοχο φορέα, μετά τη διοικητική ενοποίηση. Το κεντρικό παράπονο δεν είναι απλώς ότι υπήρξε βλάβη, αλλά ότι υπήρξαν επανειλημμένες προφορικές και έγγραφες οχλήσεις, μαζί με διαβεβαιώσεις από στελέχη της επιχείρησης και κατά νόμο εκπροσώπους της για απομάκρυνση της κατασκευής, χωρίς ωστόσο να ακολουθήσει, κατά τους ενάγοντες, οποιαδήποτε ουσιαστική εργασία απομάκρυνσης.
Η μήνυση, η αυτοψία και τα ευρήματα που τροφοδοτούν τη δικαστική διεκδίκηση
Στις 18/02/2023, ο ένας εκ των εναγόντων προσέφυγε στο ΑΤ Ιαλυσού και υπέβαλε μήνυση κατά παντός υπευθύνου, υποστηρίζοντας ότι η ΔΕΥΑ Ρόδου έχει εγκαταστήσει και λειτουργεί αντλιοστάσιο ακαθάρτων χωρίς τις απαραίτητες αδειοδοτήσεις και εγκρίσεις και χωρίς σύμφωνη γνώμη, ενώ η λειτουργία του δεν είναι εύρυθμη και οδηγεί σε ρύπανση του περιβάλλοντος και διακινδύνευση της υγείας της οικογένειας.
Μετά τη μήνυση, η Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας επικοινώνησε με τη ΔΕΥΑ Ρόδου ζητώντας να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες αποκατάστασης και απέστειλε υπάλληλο για αυτοψία στις 07/04/2023. Εκεί, κατά τα καταγγελλόμενα, διαπιστώθηκε μικρή ποσότητα λυματολάσπης κοντά στην τσιμεντένια βάση του αντλιοστασίου, ενώ εντοπίστηκε και θαμμένος πλαστικός σωλήνας με έξοδο μέσα στον ποταμό, από τον οποίο εξέρχονταν λύματα. Το εύρημα αυτό, εφόσον επιβεβαιώνεται στο πλαίσιο της δικογραφίας, μεταφέρει το ζήτημα από την αυλή μιας οικογένειας σε ένα ευρύτερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, καθώς η ρύπανση υδάτινου αποδέκτη δεν αφορά μόνο στους άμεσα θιγόμενους αλλά και στο κοινό αγαθό.
Η δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης αποτυπώνεται και σε υπηρεσιακό έγγραφο της ίδιας της ΔΕΥΑ Ρόδου. Σύμφωνα με απόσπασμα πρακτικού του Διοικητικού Συμβουλίου, στη συνεδρίαση της 30/12/2025 εγκρίθηκε η παράσταση της νομικής συμβούλου της επιχείρησης ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου.
Στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται ότι οι ενάγοντες ζητούν να τους καταβληθεί ποσό 25.000,00 € στον καθένα ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, ενώ παράλληλα ζητείται να υποχρεωθεί η ΔΕΥΑ Ρόδου να απομακρύνει άμεσα το αντλιοστάσιο ακαθάρτων που έχει εγκαταστήσει εντός του ακινήτου τους.
Την υπόθεση των εναγόντων χειρίζεται ο δικηγόρος κ. Μιχάλης Καντιδενός.
