Λάερμα, Προφύλια και Βάτι, οι παλιές παραδόσεις παραμένουν ζωντανές

Η χθε­σι­νή γιορ­τή του Γε­νε­σί­ου της Θε­ο­τό­κου γιορ­τά­στη­κε με ευ­λά­βεια, ιε­ρο­πρέ­πεια και με­γά­λη συμ­με­το­χή των πι­στών σε πολλά χωριά της Ρόδου.

Ρε­πορ­τάζ: Χρή­στος Μυ­στι­λιά­δης – enlefko

Υπάρ­χουν, όμως, και εκεί­νες οι γιορ­τές που απο­κτούν μια ξε­χω­ρι­στή ση­μα­σία, γιατί εξα­κο­λου­θούν να πραγ­μα­το­ποιού­νται μα­κριά από τα με­γά­λα προ­σκυ­νή­μα­τα και τα πο­λυ­σύ­χνα­στα πα­νη­γύ­ρια, εκεί όπου οι κά­τοι­κοι κρα­τούν ζω­ντα­νές τις πα­ρα­δό­σεις όπως τις πα­ρέ­λα­βαν από τις προη­γού­με­νες γε­νιές.

Μια τέ­τοια ιδιαί­τε­ρη θρη­σκευ­τι­κή εκ­δή­λω­ση πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε χθες στα Λά­ερ­μα και τα Προ­φύ­λια.

Νωρίς το πρωί έγινε η με­τα­φο­ρά της ει­κό­νας από τον Άγιο Γε­ώρ­γιο Λα­έρ­μων στο εξω­κλή­σι της Κυράς, σε μια δια­δρο­μή πε­ρί­που δύο χι­λιο­μέ­τρων. Εκεί τε­λέ­στη­κε, με πε­ρισ­σή κα­τά­νυ­ξη, η Θεία Λει­τουρ­γία από τον ηγού­με­νο της Ιεράς Μονής Θάρρι, αρ­χι­μαν­δρί­τη Νε­κτά­ριο Πόκ­κια.

Λίγο πριν από το τέλος της λει­τουρ­γί­ας, ο π. Νε­κτά­ριος με­τέ­φε­ρε στους πι­στούς τις πα­τρι­κές ευχές και ευ­λο­γί­ες του Σε­βα­σμιω­τά­του Μη­τρο­πο­λί­τη Ρόδου κ. Κυ­ρίλ­λου και ανα­φέρ­θη­κε στο βα­θύ­τε­ρο θε­ο­λο­γι­κό νόημα της εορ­τής του Γε­νε­σί­ου της Θε­ο­τό­κου.

«Η Γέν­νη­ση της Πα­να­γί­ας ση­μα­το­δο­τεί την έναρ­ξη του εκ­κλη­σια­στι­κού έτους αλλά και την απαρ­χή της σω­τη­ρί­ας της αν­θρω­πό­τη­τας. Η Θε­ο­τό­κος απο­τε­λεί την αιτία της “προ­αιώ­νιας θε­ώ­σε­ως” του αν­θρώ­που, καθώς μέσω Εκεί­νης ο Θεός σαρ­κώ­θη­κε για να προ­σφέ­ρει την αθα­να­σία και την αιω­νιό­τη­τα».

Μετά το τέλος της λει­τουρ­γί­ας ακο­λού­θη­σε η επι­στρο­φή στα Λά­ερ­μα. Ο εφη­μέ­ριος του χω­ριού, π. Ευ­τύ­χιος, συ­νέ­χι­σε ένα ακόμη παλιό έθιμο: με την ει­κό­να της Πα­να­γί­ας πέ­ρα­σε από τα σπί­τια του χω­ριού, με­τα­φέ­ρο­ντας την ευ­λο­γία της στους κα­τοί­κους.

…ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΛΑ­ΕΡ­ΜΑ ΣΤΟ ΒΑΤΙ

Ανά­λο­γο ξε­χω­ρι­στό θρη­σκευ­τι­κό χρώμα είχε και το πα­νη­γύ­ρι του Αρ­χαγ­γέ­λου Μι­χα­ήλ του «Πα­ρα­λι­μνιώ­τη» στο Βάτι Ρόδου, το οποίο φέτος είχε ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία, καθώς ολο­κλη­ρώ­θη­καν οι ερ­γα­σί­ες ανα­στή­λω­σης και ανα­καί­νι­σης του ιστο­ρι­κού ναϋ­δρί­ου.

Ο πρε­σβύ­τε­ρος Γα­βρι­ήλ Ιορ­δα­νό­γλου, μι­λώ­ντας στους πι­στούς, ανα­φέρ­θη­κε στην ιστο­ρία του Αρ­χαγ­γέ­λου Μι­χα­ήλ του Πα­ρα­λι­μνιώ­τη, στο θαύμα των Χωνών, στα παλιά πα­νη­γύ­ρια του χω­ριού, αλλά και στους αν­θρώ­πους που συ­νέ­βα­λαν στην ανα­καί­νι­ση του ναϋ­δρί­ου.

Δύο ακόμη μι­κρές ψη­φί­δες από τη με­γά­λη ει­κό­να της Ρόδου.

Γιατί η θρη­σκευ­τι­κή πα­ρά­δο­ση του νη­σιού δεν βρί­σκε­ται μόνο στα γνω­στά και πο­λυ­σύ­χνα­στα προ­σκυ­νή­μα­τα. Ζει και στους χω­μα­τό­δρο­μους των χω­ριών, στις ει­κό­νες που με­τα­φέ­ρο­νται από χέρι σε χέρι, στα σπί­τια που ανοί­γουν τις πόρ­τες τους και στους αν­θρώ­πους που συ­νε­χί­ζουν όσα πα­ρέ­λα­βαν από τους προη­γού­με­νους.