Ασφαλιστικό: Το Σεπτέμβριο τελικά η ψήφιση του νέου Επικουρικού – Μπρα ντε φερ με τους Θεσμούς

Τα «αγκά­θια» στη δια­πραγ­μά­τευ­ση με τους Θε­σμούς για το νέο επι­κου­ρι­κό Τα­μείο – Τι απα­ντά το υπουρ­γείο στην κρι­τι­κή της αντι­πο­λί­τευ­σης

Τον Σε­πτέμ­βριο ανα­μέ­νε­ται να ει­σα­χθεί προς συ­ζή­τη­ση και ψή­φι­ση στη Βουλή το νο­μο­σχέ­διο για την ασφα­λι­στι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση που έχει θέσει ήδη σε δη­μό­σια δια­βού­λευ­ση το υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας.

Νέο επι­κου­ρι­κό: Το Σε­πτέμ­βριο η ψή­φι­ση – Το χρο­νο­διά­γραμ­μα

Το χρο­νο­διά­γραμ­μα όπως το ανα­κοί­νω­σε το υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας προ­βλέ­πει πως:

η ηλε­κτρο­νι­κή δια­βού­λευ­ση του νο­μο­σχε­δί­ου ολο­κλη­ρώ­νε­ται την επό­με­νη εβδο­μά­δα, μαζί με τη δια­βού­λευ­ση με τους φο­ρείς η οποία προ­χω­ρεί πα­ράλ­λη­λα.

αμέ­σως μετά θα προ­χω­ρή­σει η επε­ξερ­γα­σία των σχε­τι­κών πα­ρα­τη­ρή­σε­ων και

το νο­μο­σχέ­διο θα κα­τα­τε­θεί για συ­ζή­τη­ση στην αρ­μό­δια Επι­τρο­πή πριν από το κλεί­σι­μο της Βου­λής τον Αύ­γου­στο

Πρό­θε­ση του υπουρ­γεί­ου και της κυ­βέρ­νη­σης είναι, σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, το νο­μο­σχέ­διο να συ­ζη­τη­θεί και στην Ολο­μέ­λεια της Βου­λής αμέ­σως μετά την επα­να­λει­τουρ­γία της (δη­λα­δή τέλη Αυ­γού­στου με αρχές Σε­πτεμ­βρί­ου)

Η αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση μιλά για άτα­κτη υπο­χώ­ρη­ση λέ­γο­ντας πως το νο­μο­σχέ­διο πα­ρα­πέ­μπε­ται στις κα­λέν­δες, καθώς υπήρ­χαν πλη­ρο­φο­ρί­ες το προη­γού­με­νο διά­στη­μα πως το νο­μο­σχέ­διο θα ψη­φί­ζο­νταν έως τα τέλη Ιου­λί­ου. Το υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας απα­ντά πως δεν υπάρ­χει καμία αλ­λα­γή πλεύ­σης και καμία χρο­νι­κή με­τά­θε­ση.

Το «αγκά­θι» του κό­στους με­τά­βα­σης

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες που επι­κα­λεί­ται το imerisia.gr, στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τα τε­χνι­κά κλι­μά­κια των θε­σμών στο πλαί­σιο της με­τα­μνη­μο­νια­κής αξιο­λό­γη­σης, οι οποί­ες δια­βου­λεύ­σεις θα συ­νε­χι­στούν την επό­με­νη εβδο­μά­δα με τους επι­κε­φα­λής των θε­σμών, στο επί­κε­ντρο των συ­ζη­τή­σε­ων βρί­σκο­νται τα δη­μο­σιο­νο­μι­κά στοι­χεία της με­ταρ­ρύθ­μι­σης με κυ­ρί­αρ­χο το κό­στος με­τά­βα­σης, το χρη­μα­το­δο­τι­κό κενό δη­λα­δή που προ­κα­λεί η με­τά­βα­ση από το ανα­δια­νε­μη­τι­κό σύ­στη­μα νοη­τής κε­φα­λαιο­ποί­η­σης στο κε­φα­λαιο­ποι­η­τι­κό σύ­στη­μα, κό­στος που υπερ­βαί­νει τα 50 δις έως το 2070.

Σύμ­φω­να με τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρί­ες, αν και οι θε­σμοί πα­ρα­δέ­χο­νται πως τα πρώτα 20 χρό­νια δεν φαί­νε­ται να προ­κύ­πτει ζή­τη­μα, ωστό­σο ξε­ψα­χνί­ζουν τα στοι­χεία των με­λε­τών, καθώς φέ­ρο­νται να έχουν κατά αρχήν δια­φο­ρε­τι­κές εκτι­μή­σεις για το δη­μο­σιο­νο­μι­κό απο­τύ­πω­μα της με­ταρ­ρύθ­μι­σης, δη­λα­δή τις δη­μο­σιο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις που προ­κα­λεί το κό­στος με­τά­βα­σης από το ένα σύ­στη­μα στο άλλο.

Αυτό είναι και το με­γα­λύ­τε­ρο «αγκά­θι» της ασφα­λι­στι­κής με­ταρ­ρύθ­μι­σης, το με­γά­λο κό­στος με­τά­βα­σης, το οποίο η κυ­βέρ­νη­ση προσ­δο­κά να αντι­σταθ­μί­σει από το λε­γό­με­νο «μέ­ρι­σμα ανά­πτυ­ξης», που κατά τις με­λέ­τες του ΙΟΒΕ μπο­ρεί να φτά­σει τα 50 δις. Το νο­μο­σχέ­διο προ­βλέ­πει πως το κό­στος αυτό θα το επω­μι­στεί ο κρα­τι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός.

Η με­λέ­τη της Εθνι­κής Ανα­λο­γι­στι­κής Αρχής

Σύμ­φω­να με τα συ­μπε­ρά­σμα­τα της με­λέ­της της Εθνι­κής Ανα­λο­γι­στι­κής Αρχής για να δια­τη­ρη­θούν οι συ­ντά­ξεις των ση­με­ρι­νών συ­ντα­ξιού­χων στο τρέ­χον επί­πε­δο του δια­νε­μη­τι­κού συ­στή­μα­τος και να μην υπο­στούν οι ασφα­λι­σμέ­νοι που θα πα­ρα­μεί­νουν σε αυτό, τις συ­νέ­πειες της με­τά­βα­σης από το δια­νε­μη­τι­κό στο κε­φα­λαιο­ποι­η­τι­κό σύ­στη­μα, πρέ­πει οι τιμές για τη νοητή από­δο­ση και την ανα­προ­σαρ­μο­γή των συ­ντά­ξε­ων να είναι αυτές της ανοι­χτής ομά­δας του συ­στή­μα­τος NDC. Η με­λέ­τη το­νί­ζει ότι σε πε­ρί­πτω­ση ελ­λει­μά­των αυτά θα κα­λυ­φθούν από τα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία του τα­μεί­ου, όπως προ­βλέ­πει ο νόμος. Δη­λα­δή εφαρ­μό­ζε­ται αυ­τό­μα­τα ο μη­χα­νι­σμός εξι­σορ­ρό­πη­σης, (μη ανα­προ­σαρ­μο­γή των συ­ντά­ξε­ων εφό­σον προ­κύ­πτουν ετή­σια ελ­λείμ­μα­τα), τα οποία κα­λύ­πτο­νται από την πε­ριου­σία προ­κει­μέ­νου να μην μειω­θούν οι συ­ντά­ξεις.

Ωστό­σο όπως επι­ση­μαί­νει η ανα­λο­γι­στι­κή αρχή θα χρεια­στεί επι­πλέ­ον χρη­μα­το­δό­τη­ση από τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό από το 2030 και μετά η οποία θα αυ­ξά­νε­ται στα­δια­κά κατά την πε­ρί­ο­δο προ­βο­λής. Το 2055 θα ανέρ­χε­ται σε πο­σο­στό πε­ρί­που 1% του ΑΕΠ και πα­ρα­μέ­νει του­λά­χι­στον σε αυτό το επί­πε­δο και στα επό­με­να έτη ως το 2070.

Συ­νο­λι­κά το κό­στος με­τά­βα­σης υπο­λο­γί­ζε­ται από 49 έως 78 δισ ευρώ μέχρι το 2070 και στο σε­νά­ριο βάσης υπο­λο­γί­ζε­ται στα 56 δισ. ευρώ. Την πρώτη δε­κα­ε­τία και μέχρι το 2030 το κό­στος υπο­λο­γί­ζε­ται σω­ρευ­τι­κά σε 3 δισ, ωστό­σο από τότε αυ­ξά­νε­ται στα­δια­κά.

Τι λέει το ΙΟΒΕ

Στη δική του με­λέ­τη για τις επι­πτώ­σεις του νέου επι­κου­ρι­κού στην οι­κο­νο­μία το ΙΟΒΕ εκτι­μά ότι η με­ταρ­ρύθ­μι­ση θα οδη­γή­σει σε ση­μα­ντι­κή αύ­ξη­ση του ΑΕΠ της χώρας, σε σύ­γκρι­ση με το επί­πε­δο του ΑΕΠ στο ισχύ­ον σύ­στη­μα. Η εν λόγω αύ­ξη­ση στο σε­νά­ριο βάσης εκτι­μά­ται κατά 0,32% το 2032, 1,18% το 2042 και 6,55% το 2070. Υπό το αι­σιό­δο­ξο σε­νά­ριο (ΗΗΟ), το ΑΕΠ της χώρας ενι­σχύ­ε­ται λόγω της με­ταρ­ρύθ­μι­σης κατά 0,48% το 2032, 1,73% το 2042 και 6,97% το 2070, σε σύ­γκρι­ση με το επί­πε­δο οι­κο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας αν δεν υλο­ποι­η­θεί η με­ταρ­ρύθ­μι­ση (υπό το συ­ντη­ρη­τι­κό σε­νά­ριο LLL, η ενί­σχυ­ση του ΑΕΠ είναι αντί­στοι­χα 0,14% το 2032, 0,67% το 2042 και 4,54% το 2070).

Από την ανά­λυ­ση ευαι­σθη­σί­ας ανα­δει­κνύ­ε­ται ότι οι επι­δρά­σεις της με­ταρ­ρύθ­μι­σης στο ΑΕΠ απα­σχό­λη­σης στη χώρα, σε σύ­γκρι­ση με το επί­πε­δο απα­σχό­λη­σης στη χώρα αν δεν είχε υλο­ποι­η­θεί η με­ταρ­ρύθ­μι­ση.

Στο σε­νά­ριο βάσης, η απα­σχό­λη­ση ενι­σχύ­ε­ται κατά 0,08% το 2032, 0,18% το 2042 και 0,39% το 2070 λόγω της με­ταρ­ρύθ­μι­σης, σε σύ­γκρι­ση με το επί­πε­δο απα­σχό­λη­σης αν δια­τη­ρεί­το το ισχύ­ον σύ­στη­μα. Υπό το αι­σιό­δο­ξο σε­νά­ριο (HHO), η ενί­σχυ­ση της απα­σχό­λη­σης φτά­νει το 0,12% το 2032, το 0,25% το 2042 και το 0,53% το 2070, σε σύ­γκρι­ση με τη δια­τή­ρη­ση του ισχύ­ο­ντος συ­στή­μα­τος (υπό το συ­ντη­ρη­τι­κό σε­νά­ριο LLL, η ενί­σχυ­ση της απα­σχό­λη­σης είναι αντί­στοι­χα 0,05% το 2032, 0,12% το 2042 και 0,28% το 2070).

Σε σχέση με τις δη­μο­σιο­νο­μι­κές επι­δρά­σεις, αυτές δια­κρί­νο­νται σε άμε­σες και έμ­με­σες. Η εφαρ­μο­γή της με­ταρ­ρύθ­μι­σης ενέ­χει άμεσο δη­μο­σιο­νο­μι­κό κό­στος σε τα­μεια­κή βάση, αφού προ­κα­λεί χρη­μα­το­δο­τι­κό κενό, κα­θό­τι οι ει­σφο­ρές των ασφα­λι­σμέ­νων με το νέο σύ­στη­μα πλέον κα­τευ­θύ­νο­νται σε επεν­δύ­σεις μέσω του τα­μεί­ου της νέας επι­κου­ρι­κής. Ταυ­τό­χρο­να ωστό­σο, μία από τις ευ­ερ­γε­τι­κές συ­νέ­πειες της ενί­σχυ­σης της οι­κο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στη χώρα, η οποία προ­κα­λεί­ται από την υλο­ποί­η­ση της με­ταρ­ρύθ­μι­σης, είναι και η ενί­σχυ­ση των φο­ρο­λο­γι­κών εσό­δων του Δη­μο­σί­ου μεσο-μα­κρο­πρό­θε­σμα. Ο ενι­σχυ­μέ­νος σχη­μα­τι­σμός πά­γιου κε­φα­λαί­ου με τους πό­ρους του νέου τα­μεί­ου οδη­γεί στην αύ­ξη­ση της πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τας των ερ­γα­ζο­μέ­νων, η οποία προ­δια­γρά­φει υψη­λό­τε­ρους μι­σθούς για τους ερ­γα­ζό­με­νους συ­νο­λι­κά και εμ­μέ­σως υψη­λό­τε­ρες συ­ντά­ξεις για τους δι­καιού­χους του πα­λαιού συ­στή­μα­τος.

Πα­ράλ­λη­λα, η τό­νω­ση της εγ­χώ­ριας ζή­τη­σης αυ­ξά­νει τα δη­μό­σια έσοδα από φο­ρο­λο­γία και ει­σφο­ρές κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης. Είναι ση­μα­ντι­κό ότι η εν λόγω ενί­σχυ­ση των εσό­δων του Δη­μο­σί­ου εκτι­μά­ται ότι αντι­σταθ­μί­ζει πλή­ρως, σε πραγ­μα­τι­κούς όρους, το ετή­σιο δη­μο­σιο­νο­μι­κό κενό που δη­μιουρ­γεί η με­ταρ­ρύθ­μι­ση, με τη μεί­ω­ση των εσό­δων του Δη­μο­σί­ου από ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές, οι οποί­ες πλέον κα­τευ­θύ­νο­νται στο Νέο Τα­μείο, ήδη από το 2032 στο σε­νά­ριο βάσης. Υπό το αι­σιό­δο­ξο σε­νά­ριο (HHO), η εν λόγω πλή­ρης αντι­στάθ­μι­ση του ετή­σιου δη­μο­σιο­νο­μι­κού κενού επέρ­χε­ται ακόμη νω­ρί­τε­ρα, το έτος 2031 (υπό το συ­ντη­ρη­τι­κό σε­νά­ριο LLL, η αντι­στάθ­μι­ση του ετή­σιου δη­μο­σιο­νο­μι­κού κενού επέρ­χε­ται αρ­γό­τε­ρα, το έτος 2038).

Τι δεί­χνει η με­λέ­τη του ΟΔΔΗΧ

Στη δική του με­λέ­τη για τη βιω­σι­μό­τη­τα του δη­μο­σί­ου χρέ­ους ο ΟΔΔΗΧ με­λε­τά δυο σε­νά­ρια. Στο σε­νά­ριο που με­τρά­ει τις επι­δρά­σεις της με­ταρ­ρύθ­μι­σης εφό­σον τα ομό­λο­γα του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου που θα δια­κρα­τού­νται από το υπό ίδρυ­ση τα­μείο δεν εντα­χθούν από την Eurostat στο εν­δο­κυ­βερ­νη­τι­κό χρέος (κάτι που μένει να ορι­στι­κο­ποι­η­θεί), τότε η με­λέ­τη ανα­φέ­ρει πως:

Βρα­χυ­πρό­θε­σμα έως με­σο­πρό­θε­σμα (έως το 2030), ο λόγος χρέ­ους προς ΑΕΠ αυ­ξά­νε­ται σε όλα τα σε­νά­ριο, κατά ένα αμε­λη­τέο ωστό­σο ποσό. Ο λόγος χρέ­ους προς ΑΕΠ είναι υψη­λό­τε­ρος το 2030 (σε σύ­γκρι­ση με το σε­νά­ριο χωρίς με­ταρ­ρύθ­μι­ση) κατά 0,3 – 0,4 μο­νά­δες του ΑΕΠ. Αυτό οφεί­λε­ται κυ­ρί­ως στο ασθε­νέ­στε­ρο προ­φίλ πρω­το­γε­νούς ισο­ζυ­γί­ου και στα 4 σε­νά­ρια (τόσο σε από­λυ­τους όσο και σε σχε­τι­κούς – ως πο­σο­στό του ΑΕΠ – όρους).

Μα­κρο­πρό­θε­σμα, ο λόγος χρέ­ους προς ΑΕΠ απο­κλί­νει με­τα­ξύ των σε­να­ρί­ων. Αυτό αντα­να­κλά κυ­ρί­ως την επί­δρα­ση στην πο­ρεία του πρω­το­γε­νούς ισο­ζυ­γί­ου, το οποίο ξε­κι­νά να βελ­τιώ­νε­ται σε όλα τα σε­νά­ρια εκτός από το «Απαι­σιό­δο­ξο/Συ­ντη­ρη­τι­κό» σε­νά­ριο. Η επί­δρα­ση του πα­ρο­νο­μα­στή (ΑΕΠ) επι­δρά θε­τι­κά στο λόγο χρέ­ους προς ΑΕΠ, καθώς η με­ταρ­ρύθ­μι­ση ενι­σχύ­ει το ΑΕΠ.

Στο «αι­σιό­δο­ξο» (HHO) και στο «σχε­τι­κά αι­σιό­δο­ξο» (HHH) σε­νά­ριο, ο λόγος χρέ­ους προς ΑΕΠ το 2070 είναι χα­μη­λό­τε­ρος σε σύ­γκρι­ση με το σε­νά­ριο χωρίς με­ταρ­ρύθ­μι­ση κατά 9,5 και 7,3 πο­σο­στιαί­ες μο­νά­δες του ΑΕΠ αντί­στοι­χα.

Στο «απαι­σιό­δο­ξο/συ­ντη­ρη­τι­κό» σε­νά­ριο (LLL), ο λόγος χρέ­ους προς ΑΕΠ είναι υψη­λό­τε­ρος κατά 9,5 πο­σο­στιαί­ες μο­νά­δες του ΑΕΠ σε σύ­γκρι­ση με το σε­νά­ριο χωρίς με­ταρ­ρύθ­μι­ση.

Στο βα­σι­κό σε­νά­ριο (MMM), ο λόγος χρέ­ους προς ΑΕΠ το 2070 είναι ελά­χι­στα υψη­λό­τε­ρος σε σύ­γκρι­ση με το σε­νά­ριο χωρίς με­ταρ­ρύθ­μι­ση κατά 2 πο­σο­στιαί­ες μο­νά­δες του ΑΕΠ.

Η επί­δρα­ση τις ακα­θά­ρι­στες χρη­μα­το­δο­τι­κές ανά­γκες ως προς το ΑΕΠ

Βρα­χυ­πρό­θε­σμα έως με­σο­πρό­θε­σμα (έως το 2030), ο λόγος των χρη­μα­το­δο­τι­κών ανα­γκών προς το ΑΕΠ δεν απο­κλί­νει ου­σιω­δώς από το σε­νά­ριο χωρίς με­ταρ­ρύθ­μι­ση και στα τέσ­σε­ρα σε­νά­ρια (αύ­ξη­ση κατά 0,1 μο­νά­δα του ΑΕΠ το 2030), αντα­να­κλώ­ντας το γε­γο­νός ότι απαι­τεί­ται χρό­νος, έως ότου το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα με­τα­τρα­πεί σε δια­κυ­μάν­σεις των ακα­θά­ρι­στων χρη­μα­το­δο­τι­κών ανα­γκών (μέσω του “snow-ball effect”).

Μα­κρο­πρό­θε­σμα, ο λόγος των ακα­θά­ρι­στων χρη­μα­το­δο­τι­κών ανα­γκών ως προς το ΑΕΠ ακο­λου­θεί την ίδια τάση με το λόγο χρέ­ους προς ΑΕΠ:

Στο «αι­σιό­δο­ξο» (HHO) και στο «σχε­τι­κά αι­σιό­δο­ξο» (ΗΗΗ) σε­νά­ριο βελ­τιώ­νε­ται κατά 1,4 και 1,1 πο­σο­στιαί­ες μο­νά­δες του ΑΕΠ αντί­στοι­χα.

Επι­δει­νώ­νε­ται στο «απαι­σιό­δο­ξο/συ­ντη­ρη­τι­κό» σε­νά­ριο (LLL), όπου δια­μορ­φώ­νε­ται κατά 1,3% του ΑΕΠ υψη­λό­τε­ρο σε σχέση με το σε­νά­ριο χωρίς με­ταρ­ρύθ­μι­ση το 2070.

Επι­δει­νώ­νε­ται ελά­χι­στα στο βα­σι­κό σε­νά­ριο (ΜΜΜ), όπου δια­μορ­φώ­νε­ται κατά 0,2 % του ΑΕΠ υψη­λό­τε­ρο σε σχέση με το σε­νά­ριο χωρίς με­ταρ­ρύθ­μι­ση το 2070.

Πηγή ethnos.gr