• Το περιεχόμενο της εισαγγελικής παραγγελίας δεν εστιάζει μόνο στους κινδύνους για τη δημόσια υγεία από την απουσία νερού αλλά επεισέρχεται ουσιαστικά και στην εκκρεμή αστική αντιπαράθεση μεταξύ των δύο φορέων, ζητώντας αναλυτική απεικόνιση των αμοιβαίων οφειλών τους
Ήταν κανονική ημέρα συναλλαγών στη Ρόδο, στις 12 Μαρτίου 2026. Κανονική ημέρα εργασίας, κανονική ημέρα που πολίτες προσέρχονται για να εξυπηρετηθούν. Και όμως, το νερό κόπηκε. Η ΔΕΥΑΡ όπως έγραψε η «δημοκρατική» προχώρησε αιφνιδίως σε διακοπή της υδροδότησης στο κτήριο του Ζέφυρου, ιδιοκτησίας του Ελληνικού Δημοσίου, όπου στεγάζεται η ΔΟΥ Ρόδου σε δύο ορόφους, μαζί με άλλες δημόσιες υπηρεσίες. Εργαζόμενοι και συναλλασσόμενοι, άνθρωποι που θεωρούν αυτονόητη τη στοιχειώδη υγιεινή ενός δημόσιου κτηρίου, βρέθηκαν μπροστά σε μια κατάσταση που δεν είναι μόνο πρακτικό πρόβλημα. Γίνεται θεσμικό, γίνεται ζήτημα ασφάλειας, γίνεται ζήτημα στοιχειώδους λειτουργίας.
Η διακοπή δεν περιορίστηκε στο κτήριο της ΔΟΥ. Επεκτάθηκε σε μια σειρά κρίσιμων εγκαταστάσεων που συνθέτουν τον διοικητικό και υπηρεσιακό ιστό της Ρόδου. Το διοικητήριο της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, τα σφαγεία και η υπηρεσία μεταφορών ήταν ανάμεσα στους χώρους που έμειναν χωρίς νερό. Σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις, η απουσία υδροδότησης δεν είναι απλώς ενόχληση. Είναι διακοπή κρίσιμης υποδομής που αλλάζει όρους λειτουργίας και θα μπορούσε να αποβεί εξαιρετικά μοιραία σε περίπτωση πυρκαγιάς από την αδυναμία λειτουργίας συστημάτων πυρόσβεσης.
Η περίπτωση των σφαγείων αξίζει ιδιαίτερης αναφοράς. Σε αυτές τις εγκαταστάσεις η ύπαρξη νερού δεν συνδέεται με άνεση αλλά με στοιχειώδεις υγειονομικούς κανόνες. Η παρουσία αίματος και υπολειμμάτων από τη σφαγή ζώων απαιτεί συνεχή δυνατότητα πλύσης και καθαρισμού. Χωρίς νερό, η κατάσταση δεν περιγράφεται ως δυσκολία. Περιγράφεται ως άμεσος κίνδυνος για τη δημόσια υγεία. Αντίστοιχα, στο διοικητήριο της Περιφέρειας και στην υπηρεσία μεταφορών, η καθημερινή ροή εργαζομένων και συναλλασσομένων δεν αφήνει περιθώρια για αυτοσχεδιασμούς.
Στο κέντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται και το οικονομικό σκέλος. Η οφειλή για το κτήριο της ΔΟΥ στο Ζέφυρο, βάσει τιμολογίου που φέρεται να εκδόθηκε τον Μάιο του 2025, δεν υπερβαίνει τις 50.000 ευρώ. Παράλληλα, το κόστος επωμίζεται η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, παρότι το ακίνητο δεν της ανήκει, καθώς δεν έχει μεταγραφεί στην ιδιοκτησία της. Έτσι, η διακοπή δεν αφορά μόνο έναν λογαριασμό. Αφορά στην επιλογή να αφαιρεθεί ένα βασικό αγαθό από δημόσιες υπηρεσίες, μέσα σε ένα πλαίσιο όπου η Περιφέρεια σηκώνει λειτουργικά βάρη για κτίριο που τυπικά δεν της ανήκει.
Η ειρωνεία των 20.000.000 ευρώ και η επιλεκτική αυστηρότητα
Εδώ εισέρχεται η πιο αιχμηρή διάσταση της υπόθεσης. Η ίδια η ΔΕΥΑΡ φέρεται να οφείλει τουλάχιστον 20.000.000 ευρώ στη ΔΕΗ από την ηλεκτροδότησή της. Ο φορέας που έκλεισε τη στρόφιγγα επικαλούμενος χρέη, εμφανίζεται να κουβαλά ένα ιδιαίτερα βαρύ ανεξόφλητο υπόλοιπο προς έναν από τους πιο κρίσιμους παρόχους του. Το μήνυμα που εκπέμπεται δεν είναι μήνυμα συνέπειας και χρηστής διοίκησης. Είναι μήνυμα επιλεκτικής αυστηρότητας, όπου οι στρόφιγγες κλείνουν προς τα έξω ενώ τα μεγάλα βάρη παραμένουν αλλού.
Προστίθεται και μια ακόμη αιχμή. Η ΔΕΥΑΡ κόβει το νερό στην Περιφέρεια ενώ της οφείλει ποσά που συνδέονται με το φράγμα Γαδουρά, που τροφοδοτεί το ίδιο το σύστημα υδροδότησης. Ο φορέας που δέχεται πίεση μέσω διακοπής υδροδότησης εμφανίζεται ταυτόχρονα ως πιστωτής σε κρίσιμη πλευρά της υδροδοσίας της Ρόδου. Η ειρωνεία εδώ δεν χρειάζεται ενίσχυση. Προκύπτει από μόνη της.
Η Περιφέρεια στην Εισαγγελία, η αίτηση επανασύνδεσης και η μηνυτήρια αναφορά
Μπροστά στις συνέπειες που άμεσα αναπτύχθηκαν, η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου πέρασε γρήγορα από το πολιτικό στο θεσμικό και δικαστικό πεδίο. Οπως απεκάλυψε η «δημοκρατική» στην Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου είχε μεταβεί ο περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζημάρκος συνοδευόμενος από τον προϊστάμενο της Νομικής Υπηρεσίας της Περιφέρειας κ. Γιώργο Μαυρομμάτη. Κατά την επίσκεψη τέθηκαν δύο άξονες κινδύνου. Ο πρώτος αφορούσε στη δημόσια υγεία, καθώς η απουσία νερού σε χώρους καθημερινής εξυπηρέτησης και εργασίας καθιστά αδύνατη τη στοιχειωδώς ασφαλή λειτουργία. Ο δεύτερος αφορούσε στην ασφάλεια σε περίπτωση εκδήλωσης φωτιάς, αφού η ύπαρξη υδροδότησης αποτελεί κρίσιμη προϋπόθεση για την αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών.
Η Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών ανταποκρίθηκε με επίσημο έγγραφο προς τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΡ, με κοινοποίηση στην Περιφέρεια, ζητώντας άμεση αποκατάσταση της παροχής υδροδότησης. Στο ίδιο έγγραφο επισημαινόταν ότι η διακοπή προκάλεσε διατάραξη της λειτουργίας των δημόσιων υπηρεσιών, ενώ γινόταν ειδική αναφορά σε σοβαρό κίνδυνο για την υγεία των εργαζομένων. Η Περιφέρεια προανήγγειλε παράλληλα ότι θα ακολουθήσει και υποβολή μηνυτήριας αναφοράς.
Η εισαγγελική παραγγελία που ξεπέρασε τα αναμενόμενα όρια
Αυτό που δεν ήταν ευρέως γνωστό μέχρι πρόσφατα είναι το πλήρες περιεχόμενο της εισαγγελικής παραγγελίας που ακολούθησε. Στο πλαίσιο της κατεπείγουσας αυτοπρόσωπης προκαταρκτικής εξέτασης, η Εισαγγελία Πρωτοδικών Ρόδου απέστειλε στις 13 Μαρτίου 2026, δηλαδή μία ημέρα μετά τη διακοπή, έγγραφη παραγγελία προς τη ΔΕΥΑΡ. Το έγγραφο αυτό ήρθε στο φως μέσα από τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑΡ στις 23 Μαρτίου 2026, στην οποία η νομική σύμβουλος της επιχείρησης ανέφερε ρητά την ύπαρξη και το περιεχόμενό της.
Η παραγγελία ζητά από τη ΔΕΥΑΡ, εντός προθεσμίας έως τις 27 Μαρτίου 2026, έγγραφη αναφορά σχετικά με δύο σκέλη. Το πρώτο αφορά στις οφειλές της ΔΕΥΑΡ προς την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, με αναλυτική καταγραφή της αιτίας κάθε οφειλής, του ύψους της, της χρονολογίας δημιουργίας της και του απαιτητού και ληξιπρόθεσμου εκάστης. Το δεύτερο, και εξίσου σημαντικό, αφορά στις οφειλές της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου προς τη ΔΕΥΑΡ, με τα ίδια ακριβώς αναλυτικά στοιχεία.
Η επέκταση αυτή αποτελεί το κρίσιμο σημείο. Μια προκαταρκτική εξέταση που εκκινεί από τη διακοπή υδροδότησης και τους κινδύνους για τη δημόσια υγεία, αναμένεται να ερευνά αν η συγκεκριμένη πράξη της ΔΕΥΑΡ στοιχειοθετεί ποινικό αδίκημα. Αντ’ αυτού, η παραγγελία εισέρχεται στο λεπτομερές οικονομικό ιστορικό των δύο φορέων, ζητώντας στοιχεία που ανήκουν στη σφαίρα της αστικής και διοικητικής διαφοράς.
Το πραγματικό διακύβευμα πίσω από τις στρόφιγγες
Η υπόθεση που αρχικά παρουσιάστηκε ως διοικητική σύγκρουση δύο φορέων αποκτά διαστάσεις που ξεπερνούν την αρχική της εικόνα. Πίσω από τη διακοπή νερού στη ΔΟΥ, στο διοικητήριο, στα σφαγεία και στη διεύθυνση μεταφορών, βρίσκεται ένα πολυεπίπεδο πλέγμα αμφισβητούμενων οφειλών, εκκρεμών δικαστικών υποθέσεων, κατασχέσεων τραπεζικών λογαριασμών και αντίρροπων χρεών που κανένας εκ των δύο φορέων δεν φαίνεται να έχει διευθετήσει.
Σε αυτό το πλαίσιο, η εισαγγελική παρέμβαση έρχεται να προσθέσει ένα ακόμη επίπεδο θεσμικής εμπλοκής. Το ερώτημα που αναδύεται δεν είναι μόνο αν η διακοπή υδροδότησης συνιστά ποινικό αδίκημα
