Καταγγελία για μεθοδεύσεις στη μετακίνηση οδηγών

Απαι­τούμε να στα­μα­τή­σουν αμέσως οι μεθο­δεύ­σεις για την “μετα­κί­νηση” των συνα­δέλ­φων μας οδηγών

Καταγ­γέλ­λουμε την απα­ρά­δε­κτη μεθό­δευση της συγκυ­βέρ­νη­σης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, που προ­κει­μέ­νου να συγκα­λύ­ψει τα τερά­στια προ­βλή­ματα, που η ίδια δημιούρ­γησε στη λει­τουρ­γία των δημό­σιων νοσο­κο­μείων με την απόφασή της για δια­θε­σι­μό­τητα των οδηγών των ασθε­νο­φό­ρων, προ­σπα­θεί τώρα να “μετα­κι­νή­σει” οδηγούς από διά­φο­ρες δημό­σιες υπη­ρε­σίες, μεταξύ των οποίων και από τις Απο­κε­ντρω­μέ­νες Διοι­κή­σεις.

Αυτό προ­κύ­πτει από έγγραφο του Περι­φε­ρειάρχη Νότιου Αιγαίου προς την Γενική Γραμ­μα­τέα της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου για την κάλυψη των αναγκών των Νοσο­κο­μείων Ρόδου και Σύρου.

Έτσι προ­σπα­θούν οι “Αυτο­διοι­κη­τι­κοί” να μπα­λώ­σουν τα προ­βλή­ματα που δημιούρ­γησε κυβέρ­νηση, Ε.Ε. και ΔΝΤ από τον πολυ­νόμο που προ­ώ­θη­σαν πρό­σφατα για ψήφιση (ν. 4254/2014), σύμφωνα με τον οποίο εκτός των άλλων “οι οδηγοί που εργά­ζο­νται στα νοσο­κο­μεία, τίθε­νται από τις 8 Απρίλη σε δια­θε­σι­μό­τητα, του­λά­χι­στον για ένα μήνα”. Αυτή είναι η “ανε­ξάρ­τητη”, “αντι­μνη­μο­νιακή” Τοπική Αυτο­διοί­κηση!!!

Αυτό είναι το “νέο, και­νο­τόμο σύστημα κινη­τι­κό­τη­τας των δημο­σίων υπαλ­λή­λων”, η “εσω­τε­ρική αγορά εργα­σίας”, που επαγ­γέλ­λε­ται η κυβέρ­νηση για όλους τους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους ως “μόνιμο μηχα­νι­σμό”.

Η σπουδή της συγκυ­βέρ­νη­σης να καλύψει προ­σω­ρινά και όπως – όπως τα κενά που δημιουρ­γεί, απο­δει­κνύει ότι οι ισχυ­ρι­σμοί της για την βελ­τί­ωση των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών, μόνο ως μαύρο χιούμορ μπορούν να εκλη­φθούν. Η κατά­σταση στα νοσο­κο­μεία είναι τραγική. Στα ήδη υπάρ­χο­ντα προ­βλή­ματα η σημε­ρινή συγκυ­βέρ­νηση – όπως και οι προηγούμενες- προ­σθέ­τει κι άλλα, γιατί θεωρεί την υγειο­νο­μική περί­θαλψη “κόστος” για το κεφά­λαιο και το αστικό κράτος, που πρέπει να το ξεφορ­τω­θεί και ταυ­τό­χρονα πηγή κερ­δο­φο­ρίας για τους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομίλους.

Γι αυτό λει­τουρ­γεί τα νοσο­κο­μεία με ιδιω­τι­κο­οι­κο­νο­μικά κρι­τή­ρια, με κρι­τή­ριο το κέρδος, κλείνει άλλα νοσο­κο­μεία, ιατρεία και υπη­ρε­σίες υγείας, απε­λευ­θε­ρώ­νει το φάρμακο, ιδιω­τι­κο­ποιεί τη σίτιση, τη δια­χεί­ριση απορ­ριμ­μά­των, την πλη­ρο­φο­ρική, τη φύλαξη και την καθα­ριό­τητα, χτυπάει τις εργα­σια­κές σχέσεις, οδηγεί στη δια­θε­σι­μό­τητα και την απόλυση εργα­ζό­με­νους (οδηγούς, υπαλ­λή­λους ΟΠΑΔ κ.α.).

Σε όλα αυτά η επι­χεί­ρηση μετα­κί­νη­σης στα ασθε­νο­φόρα, οδηγών χωρίς την κατάλ­ληλη εκπαί­δευση κατα­γρά­φει και την αδια­φο­ρία της κυβέρ­νη­σης για τη ζωή και τα βάσανα του λαού.

Απαι­τούμε από κυβέρ­νηση, Περι­φε­ρειάρ­χες και τους Γ.Γ. των Απο­κε­ντρω­μέ­νων Διοι­κή­σεων να στα­μα­τή­σουν αμέσως τις μεθο­δεύ­σεις για την “μετα­κί­νηση” των συνα­δέλ­φων οδηγών. Απαι­τούμε την ακύρωση της ρύθ­μι­σης για την δια­θε­σι­μό­τητα των οδηγών των ασθε­νο­φό­ρων.

Καλούμε ακόμη όλους τους εργα­ζό­με­νους, ανε­ξάρ­τητα από χώρο και σχέση εργα­σίας, να αγω­νι­στούν με απο­φα­σι­στικό τρόπο για την ανα­τροπή της αδί­στα­κτης αυτής αντι­λαϊ­κής πολι­τι­κής, που θυσιά­ζει τα πάντα υπέρ της κερ­δο­φο­ρίας των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων που υπη­ρε­τεί.

Οι εργα­ζό­με­νοι, τα λαϊκά στρώ­ματα δεν πρέπει να τρέφουν καμιά αυτα­πάτη από τα ψέματα της συγκυ­βέρ­νη­σης ότι η ανα­διορ­γά­νωση του δημό­σιου τομέα που προωθεί η κυβέρ­νηση, γίνεται προς όφελός τους.

Η πολι­τική της «αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας» και της ενί­σχυ­σης της «επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας» (επι­δο­τή­σεις, φορο­α­παλ­λα­γές κλπ) δεν αφήνουν περι­θώ­ρια για σύγ­χρο­νες, δημό­σιες και δωρεάν υπη­ρε­σίες για τους εργα­ζο­μέ­νους και τα λαϊκά στρώ­ματα.

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα αυτή ανα­δει­κνύει την ανα­γκαιό­τητα για οργα­νω­μένη πάλη των εργα­ζο­μέ­νων και των ανέργων με τα ταξικά σωμα­τεία και συν­δι­κάτα, με τις λαϊκές επι­τρο­πές στην γει­το­νιά και το χωριό, όχι μόνο για την ανα­σύ­νταξη του λαϊκού κινή­μα­τος και την ανα­τροπή της βάρ­βα­ρης πολι­τι­κής των κυβερ­νή­σεων της πλου­το­κρα­τίας, της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και του Δ.Ν.Τ., αλλά και την δια­μόρ­φωση ενός κοινού πλαι­σίου διεκ­δι­κή­σεων που θα ικα­νο­ποιεί το σύνολο των σύγ­χρο­νων κοι­νω­νι­κών – λαϊκών αναγκών, τα δικαιώ­ματα στη δουλειά, την παιδεία, την υγεία, την ασφά­λιση, την κατοι­κία τον ελεύ­θερο χρόνο. –