To Κολλέγιο στο 4ο Φεστιβάλ Ψηφιακής Δημιουργίας

Στις 4 και 5 Απρι­λί­ου πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στη Ρόδο, στις εγκα­τα­στά­σεις του 5ου Γυ­μνα­σί­ου Ρόδου το 4ο Φε­στι­βάλ Ψη­φια­κής Δη­μιουρ­γί­ας.

Στό­χος του Φε­στι­βάλ και φέτος ήταν:

• η ανά­δει­ξη της δη­μιουρ­γι­κό­τη­τας των μα­θη­τών και των εκ­παι­δευ­τι­κών Πλη­ρο­φο­ρι­κής αλλά και πα­ρου­σί­α­σης της ερ­γα­σί­ας τους σε συμ­μα­θη­τές, εκ­παι­δευ­τι­κούς, γο­νείς και την ευ­ρύ­τε­ρη κοι­νω­νία,

• η ενη­μέ­ρω­ση και διά­δο­ση των μα­θη­σια­κών δρα­στη­ριο­τή­των που στο­χεύ­ουν στην ολό­πλευ­ρη μά­θη­ση, μέσω ερευ­νη­τι­κών σχε­δί­ων ερ­γα­σί­ας (projects), μο­ντε­λο­ποί­η­σης και επί­λυ­σης πρα­κτι­κών προ­βλη­μά­των με την αξιο­ποί­η­ση των Τε­χνο­λο­γι­κών της Πλη­ρο­φο­ρί­ας και των Επι­κοι­νω­νιών (Τ.Π.Ε.) και τέλος

• η ανταλ­λα­γή ιδεών και καλών πρα­κτι­κών με­τα­ξύ των σχο­λι­κών μο­νά­δων και η διά­χυ­ση τους στην το­πι­κή μας κοι­νω­νία.

Το Κολ­λέ­γιο Ρόδου ήταν εκεί με τρεις (3) ερ­γα­σί­ες, οι οποί­ες χα­ρα­κτη­ρί­στη­καν του­λά­χι­στον εντυ­πω­σια­κές.

Οι ερ­γα­σί­ες ήταν οι εξής:

ΡΟ­ΜΠΟ­ΤΙ­ΚΟΣ ΕΚΤΥ­ΠΩ­ΤΗΣ

Στο γρα­φείο και το σπίτι οι πε­ρισ­σό­τε­ροι έχου­με από έναν εκτυ­πω­τή.

• Ποια είναι η αρχή λει­τουρ­γί­ας των εκτυ­πω­τών;

• Πως στέλ­νει ένας υπο­λο­γι­στής τα αρ­χεία για εκτύ­πω­ση;

• Ποια είναι τα θέ­μα­τα πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στούν κατά την υλο­ποί­η­ση μιας τέ­τοιας συ­σκευ­ής;

• Μπο­ρού­με να κα­τα­σκευά­σου­με κάτι αντί­στοι­χο με δικά μας μέσα;

Αυτές οι ερω­τή­σεις βρή­καν απά­ντη­ση κατά την υλο­ποί­η­ση του ρο­μπο­τι­κού εκτυ­πω­τή από τους μα­θη­τές της Β Γυ­μνα­σί­ου Πα­πα­δη­μη­τρί­ου Από­στο­λο και Ρούσ­σο Νι­κό­λαο.

Ο εκτυ­πω­τής είναι σε θέση να εκτυ­πώ­σει οποια­δή­πο­τε φω­το­γρα­φία συ­γκε­κρι­μέ­νων προ­δια­γρα­φών σε ασπρό­μαυ­ρη έκ­δο­ση.

Στο φε­στι­βάλ εκτυ­πώ­θη­κε η Μόνα Λίζα, οι φω­το­γρα­φί­ες πα­ρευ­ρι­σκό­με­νων που τους δό­θη­καν και σαν ανα­μνη­στι­κά δώρα και γνω­στά αστέ­ρια της μου­σι­κής σκη­νής και του κι­νη­μα­το­γρά­φου.

Όλοι εξέ­φρα­σαν τον θαυ­μα­σμό τους και εν­δια­φέρ­θη­καν να μά­θουν λε­πτο­μέ­ρειες για τον τρόπο υλο­ποί­η­σης της συ­σκευ­ής.

Μια άρτια ερ­γα­σία από το σχε­δια­σμό μέχρι την υλο­ποί­η­ση και την πα­ρου­σί­α­σή της.

ΔΙ­ΠΟ­ΔΗ ΡΟ­ΜΠΟ­ΤΙ­ΚΗ ΚΑ­ΤΑ­ΣΚΕΥΗ

Η κί­νη­ση με ρόδες είναι ένα θέμα αρ­κε­τά κοινό στον κόσμο των ρο­μπο­τι­κών κα­τα­σκευών.

Τι γί­νε­ται όμως όταν θε­λή­σου­με να δη­μιουρ­γή­σου­με κάτι που να κι­νεί­ται χωρίς ρόδες;

Στη φύση η κί­νη­ση επι­τυγ­χά­νε­ται χωρίς τη χρήση τρο­χών. Μπο­ρεί μια συν­θε­τι­κή κα­τα­σκευή να κι­νη­θεί με αντί­στοι­χο τρόπο;

Ναι… Μπο­ρεί… και το έδει­ξαν οι μα­θη­τές της Γ Γυ­μνα­σί­ου Μπαρ­μπού­της Αλέ­ξαν­δρος και Τσι­γκου­ρά­κος Ιω­άν­νης.

Δη­μιούρ­γη­σαν ένα δί­πο­δο ρο­μπότ, το οποίο μπο­ρεί να στα­θεί όρθιο στα δύο πόδια, να στα­θεί στο ένα πόδι ισορ­ρο­πώ­ντας στην άκρη του τρα­πε­ζιού και να κάνει βή­μα­τα εμπρός.

Οι πα­ρευ­ρι­σκό­με­νοι είδαν το ‘μικρό μωρό-ρο­μπο­τά­κι’ – έτσι το πα­ρου­σί­α­σαν οι μα­θη­τές – να κάνει τα πρώτα του βή­μα­τα μπρο­στά τους.

Όλοι εντυ­πω­σιά­στη­καν και χει­ρο­κρό­τη­σαν θερμά.

ΤΟ ΣΧΟ­ΛΕΙΟ ΜΑΣ, ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Τέσ­σε­ρις τε­λειό­φοι­τοι του Λυ­κεί­ου μας η Κα­ζού­λη Μαρία, η Πιερή Ελίνα, Τριλ­λί­δης Ρα­φα­ήλ και Χα­στάς Γα­βρι­ήλ απο­φά­σι­σαν να πά­ρουν το σχο­λείο τους στα χέρια τους.

Το έναυ­σμα δό­θη­κε όταν είδαν από περ­σι­νούς μα­θη­τές της Β Λυ­κεί­ου την πα­ρου­σί­α­ση της τε­χνο­λο­γί­ας Επαυ­ξη­μέ­νης Πραγ­μα­τι­κό­τη­τας που έγινε στο 3ο Φε­στι­βάλ Ψη­φια­κής Δη­μιουρ­γί­ας.

Είδαν ότι υπάρ­χει ο τρό­πος να ση­κώ­σουν κυ­ριο­λε­κτι­κά τις εγκα­τα­στά­σεις του Κολ­λε­γί­ου με τα δύο τους χέρια.

Τι έκα­ναν;

Με­λέ­τη­σαν τις απαι­τή­σεις για την δη­μιουρ­γία μιας απλής εφαρ­μο­γής Επαυ­ξη­μέ­νης Πραγ­μα­τι­κό­τη­τας και δη­μιούρ­γη­σαν έναν δι­κτυα­κό τόπο που αφορά αυτή την τε­χνο­λο­γία.

Υλο­ποί­η­σαν ένα κα­τα­πλη­κτι­κό τρισ­διά­στα­το Μο­ντέ­λο των Εγκα­τα­στά­σε­ων του Σχο­λεί­ου. Η λε­πτο­μέ­ρεια του είναι τόσο με­γά­λη, που μπό­ρε­σαν να απει­κο­νί­σουν δέ­ντρα, πα­ρά­θυ­ρα, γή­πε­δα, παι­δι­κή χαρά, θέ­σεις πάρ­κινγκ, σχο­λι­κά λε­ω­φο­ρεία ακόμα και το χώρο στον οποίο δού­λευαν όλους αυ­τούς τους μήνες.

Έπει­τα εν­σω­μά­τω­σαν το μο­ντέ­λο στην κα­τάλ­λη­λη εφαρ­μο­γή Επαυ­ξη­μέ­νης Πραγ­μα­τι­κό­τη­τας και κα­τά­φε­ραν να δεί­ξουν στους πα­ρευ­ρι­σκό­με­νους ότι μπο­ρούν να ση­κώ­σουν το σχο­λείο τους στα χέρια τους.

Όλοι χει­ρο­κρό­τη­σαν με εν­θου­σια­σμό και θαυ­μα­σμό τους μα­θη­τές. Πολ­λοί έσπευ­σαν στην πε­ριο­χή της έκ­θε­σης του έργου για να βιώ­σουν από κοντά αυτή την νέα εμπει­ρία που προ­σφέ­ρει η Σύγ­χρο­νη Τε­χνο­λο­γία.