Συσπειρώσεις και αποχή τα «κλειδιά» της κάλπης

Οι δη­μο­σκο­πή­σεις των δύο πρώ­των εβδο­μά­δων της προ­ε­κλο­γι­κής πε­ριό­δου για την ανα­μέ­τρη­ση της 20ής Σε­πτεμ­βρί­ου απο­τυ­πώ­νουν μια ου­σιώ­δη με­τα­βο­λή στις πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις σε σχέση με αυτό που συ­νη­θί­σα­με να βλέ­που­με τους τε­λευ­ταί­ους έξι μήνες: η δια­φο­ρά με­τα­ξύ ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και Ν.Δ. συρ­ρι­κνώ­θη­κε δρα­μα­τι­κά ή και εξα­φα­νί­στη­κε.

Από το δη­μο­σκο­πι­κό τοπίο του κυ­ρί­αρ­χου κόμ­μα­τος, επι­στρέ­ψα­με στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα του ασθε­νούς μεν, υπαρ­κτού δε, δι­κομ­μα­τι­σμού. Η με­τα­βο­λή αυτή των όρων του κομ­μα­τι­κού αντα­γω­νι­σμού απο­τυ­πώ­νε­ται χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά στις συ­σπει­ρώ­σεις των κομ­μά­των και στις δη­λού­με­νες με­τα­κι­νή­σεις των εκλο­γέ­ων αυτή τη στιγ­μή. Βε­βαί­ως, για άλλη μία φορά οφεί­λου­με να υπεν­θυ­μί­σου­με πως οι δη­μο­σκο­πή­σεις απο­τε­λούν ευαί­σθη­τη φω­το­γρα­φία της στιγ­μής και όχι εκτί­μη­ση του εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος και πως οι δύο εβδο­μά­δες που απο­μέ­νουν μέχρι την ημέρα των εκλο­γών είναι ικανό διά­στη­μα για να δούμε κάθε εί­δους ανα­τρο­πή της ση­με­ρι­νής ει­κό­νας.

Σε όλες τις έρευ­νες η συ­σπεί­ρω­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ κι­νεί­ται κοντά στο 60%, αρ­κε­τά χα­μη­λά για την πα­ρού­σα φάση. Ενα όχι ευ­κα­τα­φρό­νη­το πο­σο­στό ψη­φο­φό­ρων του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, πε­ρί­που το 10% των ψη­φο­φό­ρων του Ια­νουα­ρί­ου (3% του εκλο­γι­κού σώ­μα­τος), δη­λώ­νει σε αυτή τη φάση πως θα από­σχει από τις εκλο­γές, γε­γο­νός που θα δυ­σκο­λέ­ψει την προ­σπά­θεια του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ αν οι ψη­φο­φό­ροι αυτοί επι­μεί­νουν μέχρι το τέλος στην από­φα­σή τους.

Σε ό,τι αφορά τις απώ­λειες του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, αυτές κα­τευ­θύ­νο­νται κυ­ρί­ως προς τη Λαϊκή Ενό­τη­τα του Π. Λα­φα­ζά­νη, η οποία ει­σπράτ­τει προς το παρόν πε­ρί­που το 10% των εκλο­γέ­ων του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ που δη­λώ­νουν πως θα συμ­με­τά­σχουν στις εκλο­γές. Επι­πλέ­ον, ένα 5%-7% δη­λώ­νει πως θα ψη­φί­σει Ν.Δ., ενώ μι­κρό­τε­ρα πο­σο­στά με­τα­κι­νού­νται προς την Ενωση Κε­ντρώ­ων ή το Πο­τά­μι. Από την άλλη, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δέ­χε­ται εισ­ρο­ές ψη­φο­φό­ρων κυ­ρί­ως από το Πο­τά­μι, το ΚΚΕ και τους ΑΝΕΛ, εισ­ρο­ές που προς το παρόν δεν ισο­σκε­λί­ζουν τις απώ­λειές του.

Αντί­θε­τα από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, η Νέα Δη­μο­κρα­τία πα­ρου­σιά­ζει μια εντυ­πω­σια­κή συ­σπεί­ρω­ση της εκλο­γι­κής της βάσης της τάξης του 80%. Η πα­ρου­σία του Β. Μεϊ­μα­ρά­κη φαί­νε­ται πως λει­τούρ­γη­σε συ­σπει­ρω­τι­κά, ιδιαί­τε­ρα μετά την ει­κό­να βα­θιάς απο­συ­σπεί­ρω­σης που πα­ρου­σί­α­ζε το προη­γού­με­νο εξά­μη­νο υπό τον Αντ. Σα­μα­ρά. Οι απώ­λειες της Ν.Δ. είναι μι­κρές και κα­τευ­θύ­νο­νται κυ­ρί­ως προς το Πο­τά­μι και την Ενωση Κε­ντρώ­ων του Β. Λε­βέ­ντη.

Αντί­θε­τα, η Ν.Δ. υπο­δέ­χε­ται ψη­φο­φό­ρους από τη Χρυσή Αυγή (20% των ψη­φο­φό­ρων της), από τους ΑΝΕΛ (18%), το ΠΑΣΟΚ (20%) και το Πο­τά­μι (14%), και βε­βαί­ως από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ (7%).

Τα μι­κρό­τε­ρα κόμ­μα­τα

Παρά το γε­γο­νός πως το βα­σι­κό σε­νά­ριο δεί­χνει ότι θα έχου­με μια Βουλή 8 κομ­μά­των, η επα­νά­καμ­ψη του δι­κομ­μα­τι­σμού απο­τε­λεί εμπό­διο στις φι­λο­δο­ξί­ες των μι­κρό­τε­ρων κομ­μά­των για αύ­ξη­ση της δύ­να­μής τους. Βέ­βαια, η ήπια (προς το παρόν) πό­λω­ση δεν λει­τουρ­γεί σε όλους με τον ίδιο τρόπο. Για πα­ρά­δειγ­μα, η Χ.Α. και το ΚΚΕ έχουν πο­σο­στά συ­σπεί­ρω­σης της τάξης του 80%, γε­γο­νός που τους επι­τρέ­πει να προσ­δο­κούν εύ­λο­γα μια αύ­ξη­ση των δυ­νά­με­ών τους ή έστω στα­θε­ρο­ποί­η­ση. Σχε­τι­κά καλή ει­κό­να δεί­χνει και το ΠΑΣΟΚ που πα­ρου­σιά­ζει γύρω στο 60% συ­σπεί­ρω­ση, όχι εντυ­πω­σια­κό μεν πο­σο­στό, αλλά αρ­κε­τά υψηλό για το ΠΑΣΟΚ των τε­λευ­ταί­ων χρό­νων. Ση­μά­δι ανη­συ­χί­ας για το ΠΑΣΟΚ είναι το γε­γο­νός πως, με εξαί­ρε­ση την «αι­μο­δο­σία» που του προ­σφέ­ρουν οι πρώην ψη­φο­φό­ροι του ΚΙ­ΔΗ­ΣΟ, προς το παρόν δεν έχει άλλη σο­βα­ρή πηγή άντλη­σης ψήφων.

Αντί­θε­τα με την ει­κό­να των τριών πα­ρα­πά­νω κομ­μά­των, η ει­κό­να μπο­ρεί να χα­ρα­κτη­ρι­στεί σχε­τι­κά προ­βλη­μα­τι­κή για το Πο­τά­μι (μόλις 45% συ­σπεί­ρω­ση), που ακόμη δεν δεί­χνει να έχει πεί­σει πε­ρί­που τους μι­σούς από τους ψη­φο­φό­ρους του των τε­λευ­ταί­ων εκλο­γών. Βέ­βαια το Πο­τά­μι είχε δεί­ξει ανά­λο­γη τάση και τον Ια­νουά­ριο, όταν η συ­σπεί­ρω­σή του σε σχέση με τις Ευ­ρω­ε­κλο­γές πα­ρου­σί­α­ζε πα­ρό­μοια χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά. Με άλλα λόγια, οι ψη­φο­φό­ροι του δεί­χνουν με­γά­λη κι­νη­τι­κό­τη­τα και ρευ­στό­τη­τα, πράγ­μα που άλ­λο­τε είναι καλό αλλά άλ­λο­τε μπο­ρεί να απο­βεί ζη­μιο­γό­νο για την εκλο­γι­κή του επί­δο­ση. Η κα­τά­στα­ση είναι ακόμη χει­ρό­τε­ρη για τους ΑΝΕΛ. Με πο­σο­στό συ­σπεί­ρω­σης λίγο πάνω από 30% και με απώ­λειες τόσο προς τη Ν.Δ. όσο και προς τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, δεν υπάρ­χει αμ­φι­βο­λία πως το κα­μπα­νά­κι του συ­να­γερ­μού για πι­θα­νό απο­κλει­σμό του κόμ­μα­τος του Π. Καμ­μέ­νου από την επό­με­νη Βουλή έχει χτυ­πή­σει.

ΝΙΚΟΣ ΜΑ­ΡΑΝ­ΤΖΙ­ΔΗΣ*, ΓΙΩΡ­ΓΟΣ ΣΙΑ­ΚΑΣ**

*Ο κ. Νίκος Μα­ραν­τζί­δης είναι κα­θη­γη­τής Πο­λι­τι­κής Επι­στή­μης στο Πα­νε­πι­στή­μιο Μα­κε­δο­νί­ας.

** Ο κ. Γιώρ­γος Σιά­κας είναι πο­λι­τι­κός επι­στή­μο­νας και επι­στη­μο­νι­κός συ­νερ­γά­της της Μο­νά­δας Ερευ­νών Κοι­νής Γνώ­μης του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Μα­κε­δο­νί­ας.

Κα­θη­με­ρι­νή