Περνάμε μια χαρά στη Ζάμπια λένε Ελληνες μετανάστες

Έλ­λη­νες με­τα­νά­στες μι­λούν για τη δεύ­τε­ρη πα­τρί­δα τους

«Γί­να­με Ζά­μπια», ήταν μία φράση που ακού­στη­κε πολ­λές φορές τις τε­λευ­ταί­ες μέρες, μετά την από­φα­ση της κυ­βέρ­νη­σης να ομα­δο­ποι­ή­σει τις οφει­λές της προς το ΔΝΤ για τον Ιού­νιο σε μία δόση, στο τέλος του μήνα, μία δυ­να­τό­τη­τα που είχε αξιο­ποι­ή­σει και η Ζά­μπια κατά τη δε­κα­ε­τία του ’80΄.

Μήπως όμως η φράση αυτή είναι… υπο­τι­μη­τι­κή για τη Ζά­μπια; Έλ­λη­νες ομο­γε­νείς που ζουν στην αφρι­κα­νι­κή χώρα, μι­λώ­ντας στο Έθνος της Κυ­ρια­κής, δί­νουν μία δια­φο­ρε­τι­κή ει­κό­να από αυτήν που οι πε­ρισ­σό­τε­ροι έχου­με στο μυαλό μας.

«Για να γί­νου­με… Ζά­μπια θέ­λου­με πολλή δου­λειά, ορ­γά­νω­ση και πολλά άλλα, από πού να αρ­χί­σω και πού να τε­λειώ­σω! Εί­μα­στε πολύ, μα πάρα πολύ πίσω για να ονει­ρευό­μα­στε ότι μπο­ρού­με να φτά­σου­με μια μέρα αυτήν τη χώρα. Κι αν, αν λέω, τα κα­τα­φέ­ρου­με να πλη­σιά­σου­με τον δρόμο που βρί­σκε­ται η Ζά­μπια, εγώ θα γυ­ρί­σω πίσω στην Ελ­λά­δα τρέ­χο­ντας», ήταν η πρώτη, αυ­θόρ­μη­τη απά­ντη­ση του Νίκου Ζάρρα, που τα τε­λευ­ταία έξι χρό­νια ζει στην πρω­τεύ­ου­σα της χώρας, Λου­σά­κα.

Ο Νίκος Ζάρ­ρας μαζί με τη γυ­ναί­κα του απο­φά­σι­σαν πριν από έξι χρό­νια να πά­ρουν το δρόμο της ξε­νι­τιάς, αφού οι συν­θή­κες στη Θεσ­σα­λο­νί­κη, όπου διέ­με­ναν, είχαν γίνει ασφυ­κτι­κές. «Για 50 χρό­νια δού­λευα σκλη­ρά και το μόνο που έκανα ήταν να δη­μιουρ­γώ χρέη», δι­η­γεί­ται ο ίδιος, που στην Ελ­λά­δα ασχο­λεί­το, όπως και η σύ­ζυ­γός του, με ζω­γρα­φι­κή και βιτρό. Στη Ζά­μπια γνώ­ρι­ζε έναν ομο­γε­νή που ήθελε να χτί­σει νο­σο­κο­μείο, έγινε ερ­γο­δη­γός, δού­λε­ψε σκλη­ρά και κα­τά­φε­ρε να ξε­χρε­ώ­σει. Τώρα η σύ­ζυ­γός του έχει το καφέ του νο­σο­κο­μεί­ου, ενώ από τον Οκτώ­βριο θα ανοί­ξουν ένα δικό τους εστια­τό­ριο στη Λου­σά­κα.

Όμως δεν είναι οι μόνοι Έλ­λη­νες που βρή­καν την… υγειά τους στη Ζά­μπια. Ο μη­χα­νι­κός Αν­δρέ­ας Βλά­χος και η συ­ζυ­γός του Σάσα Καλ­λι­μά­νη ζουν και ερ­γά­ζο­νται στην αφρι­κα­νι­κή χώρα εδώ και λίγα χρό­νια.

«Για μια νοι­κο­κυ­ρά η Ζά­μπια είναι πα­ρά­δει­σος. Γιατί όταν ο σύ­ζυ­γος ερ­γά­ζε­ται και υπάρ­χει ικανό ει­σό­δη­μα στο σπίτι, είναι σύ­νη­θες να έχεις με­γά­λο σπίτι, οι­κια­κή βοηθό και πολύ προ­σω­πι­κό χρόνο. Εγώ επέ­λε­ξα να δου­λεύω στην εται­ρεία με τον σύ­ζυ­γό μου. Και πάλι βρί­σκω χρόνο να συν­δυά­σω δου­λειά και ξε­κού­ρα­ση», δη­λώ­νει η κ. Καλ­λι­μά­νη.

Όσο για το αν θα ήταν καλό η Ελ­λά­δα να γίνει Ζά­μπια; «Θα ήταν πολύ καλό για τη γρα­φειο­κρα­τία – είναι κλη­ρο­νο­μιά των Βρε­τα­νών και είναι πολύ ορ­γα­νω­μέ­νοι στο Δη­μό­σιο. Επί­σης, οι νόμοι είναι πιο απλοί. Οι επεν­δύ­σεις πιο εύ­κο­λες, εν­θαρ­ρύ­νο­νται. Όσο για τους πο­λι­τι­κούς, αυτοί δεν νο­μί­ζω να είναι κα­λύ­τε­ροι από τους δι­κούς μας», λένε.

«Μα­κά­ρι να ήμα­σταν Ζά­μπια στον τομέα των θε­σμών και των δομών», λέει από την πλευ­ρά του ο Δη­μή­τρης Λου­κάς, επι­χει­ρη­μα­τί­ας με δρα­στη­ριό­τη­τα στη χώρα. Όπως ση­μειώ­νει ο ίδιος, η Ζά­μπια έχει στα­θε­ρό φο­ρο­λο­γι­κό σύ­στη­μα, με φόρο 35% στις επι­χει­ρή­σεις χωρίς προ­κα­τα­βο­λή ή άλ­λους άμε­σους και έμ­με­σους φό­ρους, η φο­ρο­λο­γι­κή πο­λι­τι­κή είναι απλή, χωρίς συ­νε­χείς τρο­πο­ποι­ή­σεις και εγκυ­κλί­ους, ενώ δί­νο­νται και κί­νη­τρα στις επι­χει­ρή­σεις να επεν­δύ­σουν, όπως απαλ­λα­γή από τους φό­ρους για την πρώτη πε­ντα­ε­τία, ενώ είναι αδα­σμο­λό­γη­τα τα υλικά που ει­σά­γο­νται για την επέν­δυ­ση. Επι­πλέ­ον, συ­νε­χί­ζει, υπάρ­χει έλεγ­χος και δεν μπαί­νει κα­νείς εύ­κο­λα στη χώρα, ενώ η άδεια πα­ρα­μο­νής δεν είναι απλή υπό­θε­ση, ακόμα και για επι­χει­ρη­μα­τί­ες.

Ο ει­δι­κευό­με­νος γε­νι­κός για­τρός από τη Θεσ­σα­λο­νί­κη Χρή­στος Γκο­λο­μπί­ας είναι μία δια­φο­ρε­τι­κή πε­ρί­πτω­ση, καθώς έζησε στη Ζά­μπια για δύο χρό­νια και επέ­στρε­ψε στην Ελ­λά­δα. «Η ψα­λί­δα με­τα­ξύ πλου­σί­ων και φτω­χών είναι πολύ με­γά­λη. Υπάρ­χει δια­φθο­ρά. Ο μέσος μι­σθός του ντό­πιου είναι πε­ρί­που 80 δο­λά­ρια. Όμως οι φτω­χοί δε ζουν άσχη­μα γιατί έτσι έχουν συ­νη­θί­σει», πε­ρι­γρά­φει. «Η κα­τά­στα­ση είναι πολύ άσχη­μη. Τα φάρ­μα­κα τα πλη­ρώ­νει ο ασθε­νής, πλη­ρώ­νουν για τα πάντα. Με­γά­λο πο­σο­στό του πλη­θυ­σμού έχει AIDS. Είναι μια χώρα όπου οι ηλι­κιω­μέ­νοι είναι ελά­χι­στοι…», προ­σθέ­τει.

newsbeast.gr