Δημοσκοπήσεις σε θολό τοπίο – Τι δείχνουν τα γκάλοπ για τα κόμματα

Ο τί­τλος «κυ­ριαρ­χία του Μη­τσο­τά­κη στο Κέ­ντρο» εμ­φα­νί­ζε­ται στα μί­ντια έπει­τα από σχε­δόν κάθε νέα δη­μο­σκό­πη­ση που δη­μο­σιεύ­ε­ται. Αφορ­μή συ­νή­θως είναι εκεί­νη η δια­φά­νεια με την μπάρα των θε­τι­κών γνω­μών που εκ­φρά­ζουν ψη­φο­φό­ροι του ΚΙΝΑΛ για τον Πρω­θυ­πουρ­γό. Μια σειρά από ανα­λύ­σεις για τη διείσ­δυ­σή του στη συ­γκε­κρι­μέ­νη εκλο­γι­κή δε­ξα­με­νή, αλλά και εκτι­μή­σεις για το πώς αυτή θα επη­ρε­ά­σει το απο­τέ­λε­σμα της επό­με­νης εθνι­κής κάλ­πης ακο­λου­θούν. Η συχνή επι­στρο­φή της σχε­τι­κής κου­βέ­ντας στην πο­λι­τι­κή επι­και­ρό­τη­τα προ­κα­λεί, όμως, ένα επι­πλέ­ον ερώ­τη­μα: Είναι άραγε τόσο κρί­σι­μη εκλο­γι­κά μάζα η κι­να­λί­τι­κη βάση;

Η πιο πρό­σφα­τη φορά που συ­ζη­τή­θη­κε σε πο­λι­τι­κά πη­γα­δά­κια το θέμα ήταν στις αρχές της εβδο­μά­δας, όταν ο Βα­σί­λης Κε­γκέ­ρο­γλου εξε­μά­νη στα σό­σιαλ μί­ντια με το «εμ­βε­ρι­κό» 92% των ψη­φο­φό­ρων του κόμ­μα­τός του που αξιο­λο­γούν θε­τι­κά τον Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη στην τε­λευ­ταία έρευ­να της Metron Analysis. Ο επι­κε­φα­λής της εται­ρεί­ας, Στρά­τος Φα­να­ράς, απά­ντη­σε αναρ­τώ­ντας μια μα­κρο­σκε­λή ακτι­νο­γρα­φία της συ­μπε­ρι­φο­ράς τους στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης. Εκεί εξη­γού­σε πως στην πα­ρού­σα φάση εμ­φα­νί­ζο­νται πιο κοντά στον Πρω­θυ­πουρ­γό παρά στο κόμμα του οποί­ου εκεί­νος ηγεί­ται, επι­ση­μαί­νο­ντας έτσι ότι αυτή η εγ­γύ­τη­τα δεν συ­νε­πά­γε­ται απα­ραί­τη­τα και με­τα­κί­νη­σή τους προς την Πει­ραιώς.

Κι άλλοι συ­νά­δελ­φοί του συμ­φω­νούν με την προ­σέγ­γι­σή του, φέρ­νο­ντας ως πα­ρά­δειγ­μα τα υψηλά πο­σο­στά θε­τι­κής αξιο­λό­γη­σης του αρ­χη­γού της ΝΔ από τους ψη­φο­φό­ρους του ΚΙΝΑΛ που κα­τα­γρά­φο­νται στην πλειο­νό­τη­τα των με­τρή­σε­ων ενώ η επί­δο­ση του κόμ­μα­τος στην πρό­θε­ση ψήφου πα­ρα­μέ­νει στα­θε­ρή. Στη δε­δο­μέ­νη συ­γκυ­ρία πρό­κει­ται για τάση, ση­μειώ­νουν, αφού κυ­μαί­νο­νται πάντα με­τα­ξύ 60% και 70%.

«Θολό τοπίο»

Παρ’ όλα αυτά, σύμ­φω­να με έναν έμπει­ρο ανα­λυ­τή «το τοπίο είναι τόσο θολό, λόγω της παν­δη­μί­ας και της συ­νε­πα­κό­λου­θης οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, που όλα τα γκά­λοπ καλό είναι να αντι­με­τω­πί­ζο­νται σαν πρό­σκαι­ρα. Δεν μπο­ρεί, δη­λα­δή, κά­ποιος να πει με σι­γου­ριά αν σκια­γρα­φούν σωστά την κα­τά­στα­ση που θα ακο­λου­θή­σει». Στην ανά­γνω­σή του πρέ­πει «πρώτα να ξε­κα­θα­ρί­σει το τοπίο, για να δούμε ποια ζη­τή­μα­τα θα κρί­νο­νται ως πρω­ταρ­χι­κά από την κοινή γνώμη». Τότε η ει­κό­να για το ποιο κόμμα εκλαμ­βά­νε­ται ως κα­ταλ­λη­λό­τε­ρο να τα λύσει θα δίνει και μια ιδέα για τις εκλο­γι­κές επι­λο­γές των κε­ντρώ­ων ψη­φο­φό­ρων.

Αν, πά­ντως, υπάρ­χει κάτι στο οποίο σχε­δόν όλοι οι επαγ­γελ­μα­τί­ες των με­τρή­σε­ων συ­μπί­πτουν, είναι ότι ο χώρος του Κέ­ντρου – με την ευ­ρεία του όρου έν­νοια, όχι μόνο με εκεί­νη του κομ­μα­τι­κού ακρο­α­τη­ρί­ου της Χα­ρι­λά­ου Τρι­κού­πη – πα­ρα­μέ­νει κα­θο­ρι­στι­κός για τους πο­λι­τι­κούς συ­σχε­τι­σμούς.

Το κρί­σι­μο 25%

Ενας πα­λιός δη­μο­σκό­πος τον προσ­διο­ρί­ζει ως μέ­γε­θος κοντά στο 25% του εκλο­γι­κού σώ­μα­τος. «Από αυτό», λέει, «το 10% έχει πάει στον Μη­τσο­τά­κη, το 8% πα­ρα­μέ­νει στο ΚΙΝΑΛ και το υπό­λοι­πο 7% βρί­σκε­ται στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ». Στα δικά του μάτια όμως – λαμ­βά­νο­ντας φυ­σι­κά υπόψη την εμπει­ρία του πα­ρελ­θό­ντος – ο συ­γκε­κρι­μέ­νος χώρος είναι «κι­νού­με­νη άμμος. Εύ­κο­λα τον προ­σεγ­γί­ζει κά­ποιος, αλλά κι εύ­κο­λα φεύ­γει. Το βα­σι­κό του κρι­τή­ριο πίσω από το πα­ρα­βάν είναι οι­κο­νο­μι­κό. Και δεν έχει φα­να­τι­σμό».

Ο προ­α­να­φερ­θείς ανα­λυ­τής επι­μέ­νει ότι ο όρος Κέ­ντρο είναι πια τόσο ξε­πε­ρα­σμέ­νος όσο οι όροι Δεξιά κι Αρι­στε­ρά. «Πολ­λοί αυ­το­χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται κε­ντρώ­οι επει­δή δεν θέ­λουν να χα­ρα­κτη­ρι­στούν κάτι άλλο. Ούτε καν κε­ντρο­δε­ξιοί ή κε­ντρο­α­ρι­στε­ροί. Ωστό­σο, όσοι αυ­το­το­πο­θε­τού­νται στις τά­ξεις των κε­ντρώ­ων φαί­νε­ται να εν­δια­φέ­ρο­νται πε­ρισ­σό­τε­ρο για τις πο­λι­τι­κές, όχι για τις ιδε­ο­λο­γί­ες». Εξού κι ο Μη­τσο­τά­κης δεί­χνει να τους πεί­θει, «επει­δή επεν­δύ­ει ρη­το­ρι­κά στην απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα».

Προ­βά­δι­σμα στη ΝΔ. Ετε­ρος γνω­στός δη­μο­σκό­πος ση­μειώ­νει πως τα στοι­χεία που έχει τώρα στα χέρια του δεί­χνουν ότι το 38% των κε­ντρώ­ων στην ερώ­τη­ση της πρό­θε­σης ψήφου απα­ντά «ΝΔ». Τα αντί­στοι­χα πο­σο­στά για ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και ΚΙΝΑΛ κυ­μαί­νο­νται λίγο πάνω από το 10%. Βέ­βαια, το πιο εν­δια­φέ­ρον ίσως εύ­ρη­μα που επι­ση­μαί­νει στους συ­νο­μι­λη­τές του αφορά το πο­σο­στό των απευ­θεί­ας με­τα­κι­νή­σε­ων από το κόμμα της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης προς το κυ­βερ­νών, το οποίο αυτή τη στιγ­μή αγ­γί­ζει το 10%.

Η βάση του ΚΙΝΑΛ, λοι­πόν, είναι κρί­σι­μη για την εκλο­γι­κή επι­βί­ω­ση του ίδιου του κόμ­μα­τος. Αλλά για τη με­γά­λη ει­κό­να είναι απο­φα­σι­στι­κό­τε­ρης ση­μα­σί­ας η συ­μπε­ρι­φο­ρά όσων κά­πο­τε το ψή­φι­ζαν – είτε με την τω­ρι­νή του ονο­μα­σία, είτε με το ιδρυ­τι­κό του αρ­κτι­κό­λε­ξο ΠΑΣΟΚ. Το απο­τέ­λε­σμα της επό­με­νης εθνι­κής ανα­μέ­τρη­σης, άρα, θα κρι­θεί από τη στάση του άλ­λο­τε απο­κα­λού­με­νου με­σαί­ου χώρου – όπως άλ­λω­στε συμ­βαί­νει τα τε­λευ­ταία πολλά χρό­νια -, υπο­ο­μά­δα του οποί­ου απο­τε­λούν οι νυν κι­να­λί­τες ψη­φο­φό­ροι.

Εντο­πί­ζε­ται βέ­βαια μια δια­φο­ρά με τα με­τα­πο­λι­τευ­τι­κά ειω­θό­τα. Εγκει­ται στο γε­γο­νός πως οι εκλο­γείς που συν­θέ­τουν τον χώρο στον οποίο ομνύ­ουν τρία κομ­μα­τι­κά επι­τε­λεία δεν απο­φα­σί­ζουν πλέον με βάση τις ιδε­ο­λο­γι­κές τα­μπέ­λες. Αντί­θε­τα, κι­νη­το­ποιού­νται βαθ­μο­λο­γώ­ντας τη δια­χει­ρι­στι­κή επάρ­κεια, τον ρε­α­λι­σμό των προ­γραμ­μα­τι­κών προ­τά­σε­ων για προ­βλή­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας και τη με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κή διά­θε­ση. Ή όπως το έθεσε κι ο Βαγ­γέ­λης Βε­νι­ζέ­λος τις προ­άλ­λες: «Το Κέ­ντρο είναι έν­νοια στη γε­ω­με­τρία, όχι στην πο­λι­τι­κή».

Πηγή : tanea.gr