«Κούρεμα» δανείων και ρύθμιση δόσεων ζευγαριού από τη Ρόδο

Ση­μα­ντι­κό «κού­ρε­μα» αλλά και ρύθ­μι­ση των δό­σε­ων δα­νεί­ων ενός ζευ­γα­ριού από την Ρόδο απο­φά­σι­σε το Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τα σο­βα­ρά οι­κο­νο­μι­κά αδιέ­ξο­δα που έχουν πε­ριέλ­θει και υπα­γά­γο­ντάς τους στο νόμο Κα­τσέ­λη περί υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών.

Οι αι­τού­ντες ηλι­κί­ας 58 και 55 ετών είναι πα­ντρε­μέ­νοι και από το γάμο τους έχουν απο­κτή­σει δύο ενή­λι­κα σή­με­ρα τέκνα, εκ των οποί­ων ο με­γά­λος γιος τους δια­μέ­νει μαζί τους.

Μέχρι και το 2007 οι αι­τού­ντες ερ­γα­ζό­ντου­σαν τους χει­με­ρι­νούς μήνες σε χω­ρά­φια τρί­των προ­σώ­πων και την του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο με­τέ­βαι­ναν στη Ρόδο όπου ερ­γά­ζο­νταν ως επο­χια­κοί υπάλ­λη­λοι απο­κο­μί­ζο­ντας ικα­νο­ποι­η­τι­κά ει­σο­δή­μα­τα που ξε­περ­νού­σαν τα 17.500 ευρώ ετη­σί­ως και ανέρ­χο­νταν στα 1.500 πε­ρί­που ευρώ το μήνα, οπότε και ανέ­λα­βαν δά­νεια από τρά­πε­ζα προ­κει­μέ­νου να αγο­ρά­σουν ένα δικό τους σπίτι, με τις μη­νιαί­ες δό­σεις να ανέρ­χο­νται στα 450 ευρώ πε­ρί­που.

Καθώς προ­έ­κυ­ψε μία ερ­γα­σια­κή ευ­και­ρία για τον πρώτο στη Ρόδο και να αυ­ξή­σει έτσι τα οι­κο­γε­νεια­κά ει­σο­δή­μα­τα, ενώ και η κόρη τους θα ξε­κι­νού­σε σε το λύ­κειο και χρεια­ζό­ταν ένα στα­θε­ρό σχο­λι­κό πε­ρι­βάλ­λον, οι αι­τού­ντες με­τα­κό­μι­σαν στο νησί.

Ωστό­σο το 2008 ο πρώ­τος υπέ­στη βλάβη στη σπον­δυ­λι­κή του στήλη και υπο­βλή­θη­κε σε χει­ρουρ­γι­κή επέμ­βα­ση, με απο­τέ­λε­σμα να μεί­νει εκτός ερ­γα­σί­ας και να χρεια­στεί φυ­σιο­θε­ρα­πεί­ες για αρ­κε­τούς μήνες, ενώ και η δεύ­τε­ρη έπρε­πε να πα­ρα­μέ­νει στο πλευ­ρό του για να τον φρο­ντί­ζει και να τον συν­δρά­μει.

Τα επό­με­να έτη ο πρώ­τος συ­νέ­χι­σε να ερ­γά­ζε­ται ως οδη­γός, λόγω όμως των προ­βλη­μά­των υγεί­ας του δεν μπο­ρού­σε να ερ­γά­ζε­ται πολ­λές ώρες κα­θη­με­ρι­νά και τα ετή­σια ει­σο­δή­μα­τά τους ανήλ­θαν συ­νο­λι­κά στα 8.828,26 ευρώ το 2008, στα 8.447,16 ευρώ το 2009 και στα 8.904,50 ευρώ το 2010, ση­μειώ­νο­ντας αι­σθη­τή πτώση.

Οι αι­τού­ντες συ­νέ­χι­σαν να απο­πλη­ρώ­νουν τις δα­νεια­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις μέχρι και τον Οκτώ­βριο του 2010 χρη­σι­μο­ποιώ­ντας και τις μέχρι τότε απο­τα­μιεύ­σεις τους, κα­τα­βάλ­λο­ντας στην τρά­πε­ζα του­λά­χι­στον 500 ευρώ κάθε μήνα, οπότε πλέον μη δυ­νά­με­νοι να συ­νε­χί­σουν να εξυ­πη­ρε­τούν τα δά­νεια υπέ­βα­λαν αί­τη­σή τους για να υπα­χθούν στις δια­τά­ξεις του ν. 3869/2010, η οποία απορ­ρί­φθη­κε ως απα­ρά­δε­κτη με προη­γού­με­νη από­φα­ση του Δι­κα­στη­ρί­ου λόγω μη τή­ρη­σης της τότε υπο­χρε­ω­τι­κής προ­δι­κα­σί­ας.

Πα­ράλ­λη­λα προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σουν πε­ρισ­σό­τε­ρα ει­σο­δή­μα­τα άρ­χι­σαν από το 2012 να εκ­μι­σθώ­νουν κα­τοι­κία τους, η οποία ωστό­σο λόγω της θέσης της μη ευ­ρι­σκό­με­νη σε πα­ρα­θα­λάσ­σιο και κε­ντρι­κό ση­μείο του οι­κι­σμού, δεν μπο­ρού­σε να απο­δώ­σει πολλά έσοδα.

Με τις πλημ­μύ­ρες που έπλη­ξαν το νησί της Ρόδου τον Νο­έμ­βριο του 2013 το αυ­το­κί­νη­το που εκ­μί­σθω­νε ο πρώ­τος υπέ­στη ση­μα­ντι­κές βλά­βες, για την απο­κα­τά­στα­ση των οποί­ων πα­ρέ­μει­νε στο συ­νερ­γείο για επι­σκευή επί δύο μήνες και ο πρώ­τος ανα­γκά­στη­κε να κα­τα­βά­λει 5.000 ευρώ πε­ρί­που.

Ο πρώ­τος υπέ­βα­λε στην Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, όπως είχε προ­βλε­φθεί, αί­τη­ση για κα­τα­γρα­φή των ζη­μιών και λήψη έκτα­κτης οι­κο­νο­μι­κής ενί­σχυ­σης και μετά την απα­ραί­τη­τη προ­δι­κα­σία το αί­τη­μά του για απο­ζη­μί­ω­ση κα­τα­χω­ρή­θη­κε, αλλά μέχρι σή­με­ρα δεν έχει λάβει κά­ποιο χρη­μα­τι­κό ποσό.

Δύο μήνες μετά, τον Ια­νουά­ριο του 2014 από την συ­ναι­σθη­μα­τι­κή φόρ­τι­ση λόγω των πρό­σφα­των γε­γο­νό­των, υπέ­στη ένα ελα­φρύ εγκε­φα­λι­κό επει­σό­διο.

Με την βλάβη στο αυ­το­κί­νη­το και τα προ­βλή­μα­τα υγεί­ας του πρώ­του τα ει­σο­δή­μα­τά τους υπέ­στη­σαν νέα πτώση και ανήλ­θαν στα 1710,01 ευρώ το 2017 και το 2018, μη έχο­ντας δε τη δυ­να­τό­τη­τα να ενοι­κιά­ζουν σπίτι φι­λο­ξε­νού­νταν προ­σω­ρι­νά σε οικία φι­λι­κού προ­σώ­που.

Τα τε­λευ­ταία έτη λόγω και των προ­βλη­μά­των υγεί­ας του ο πρώ­τος ερ­γά­ζε­ται πε­ρι­στα­σια­κά απο­κο­μί­ζο­ντας 400 πε­ρί­που ευρώ το μήνα και η δεύ­τε­ρη έχει ανα­λά­βει τη φύ­λα­ξη παι­διών απο­κερ­δί­ζο­ντας 450 πε­ρί­που ευρώ μη­νιαί­ως, ενώ λαμ­βά­νουν και 150 ευρώ από την εκ­μί­θω­ση της κα­τοι­κί­ας τους.

Καθώς δεν μπο­ρού­σαν να πα­ρα­μεί­νουν φι­λο­ξε­νού­με­νοι, οι αι­τού­ντες νοί­κια­σαν τον Μάιο του 2019 μία κα­τοι­κία για να στε­γά­σουν την οι­κο­γέ­νειά τους με μη­νιαίο μί­σθω­μα 400 ευρώ.

Πε­ραι­τέ­ρω απο­δεί­χθη­κε ότι έχουν στην κυ­ριό­τη­τά τους κατά πο­σο­στό ½ εξ αδιαι­ρέ­του, ένα δια­μέ­ρι­σμα πρώ­του ορό­φου. Επι­πλέ­ον ο αιτών έχει στην κυ­ριό­τη­τά του ένα αυ­το­κί­νη­το αξίας 1.800 ευρώ.

Εχουν λάβει στε­γα­στι­κά δά­νεια ύψους 52.077,04 ευρώ και 126.700,80 ευρώ και κα­τα­να­λω­τι­κά δά­νεια ποσού 5.000 και 3.000 ευρώ.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι εξαι­τί­ας των προ­βλη­μά­των υγεί­ας που αντι­με­τώ­πι­σε πρώτα το 2008 και εν συ­νε­χεία το 2014 ο πρώ­τος, που πε­ριό­ρι­σαν ση­μα­ντι­κά την ικα­νό­τη­τά του να ερ­γα­στεί και το είδος της ερ­γα­σί­ας που μπο­ρού­σε να ασκή­σει, με πα­ράλ­λη­λη ανά­γκη φυ­σι­κής πα­ρου­σί­ας και υπο­στή­ρι­ξής του από την σύ­ζυ­γό του κατά το διά­στη­μα της απο­θε­ρα­πεί­ας που μεί­ω­σαν αντί­στοι­χα και τη δυ­να­τό­τη­τα ερ­γα­σί­ας της τε­λευ­ταί­ας, καθώς και το κό­στος απο­κα­τά­στα­σης των ζη­μιών του αυ­το­κι­νή­του από τις πλημ­μύ­ρες το 2013 και τα προ­βλή­μα­τα υγεί­ας που αντι­με­τώ­πι­σε και αντι­με­τω­πί­ζει ο γιος τους από το 2018, του οποί­ου κα­λύ­πτουν τα έξοδα δια­βί­ω­σης, μειώ­θη­καν ση­μα­ντι­κά τα έσοδά τους, σε σύ­γκρι­ση με τα ει­σο­δή­μα­τα που είχαν κατά από το χρόνο που ανέ­λα­βαν τα δά­νεια.

Απο­τέ­λε­σμα των ανω­τέ­ρω ήταν οι αι­τού­ντες μετά τα τέλη του 2010 οπότε και είχαν εξα­ντλή­σει τις απο­τα­μιεύ­σεις τους, να μην είναι σε θέση πλέον να αντα­πο­κρι­θούν στις υπο­χρε­ώ­σεις τους η δε αδυ­να­μία τους αυτή δεν οφεί­λε­ται σε δόλο.

Το δι­κα­στή­ριο με την από­φα­ση του ρυθ­μί­ζει τα χρέη τους με μη­νιαί­ες κα­τα­βο­λές ποσού 26,70 ευρώ) επί 36 μήνες, οι οποί­ες θα ξε­κι­νή­σουν το πρώτο δε­κα­ή­με­ρο του μηνός Ιου­λί­ου 2020 και εντεύ­θεν.

Εξαι­ρεί της εκ­ποί­η­σης την κύρια κα­τοι­κία των αι­τού­ντων συ­νι­διο­κτη­σί­ας τους και τους επι­βάλ­λει την υπο­χρέ­ω­ση να κα­τα­βά­λουν για τη διά­σω­ση της κα­τοι­κί­ας τους από τον μήνα Ιού­λιο του 2023 και εντεύ­θεν, μη­νιαία δόση κε­φα­λαί­ου ύψους 169,65 ευρώ για 28 έτη.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε η δι­κη­γό­ρος κ. Ευη Αρ­νι­θε­νού.