Το επετειακό του Προέδρου

Η ει­κό­να του Νίκου Βού­τση ανά­με­σα στις κο­πέ­λες με τις πα­ρα­δο­σια­κές φο­ρε­σιές των Δω­δε­κα­νή­σων, έχει κάτι τρυ­φε­ρό και ταυ­τό­χρο­να νο­σταλ­γι­κό. Τρυ­φε­ρό διότι το ύφος του Προ­έ­δρου της Βου­λής έχει κάτι πα­τρι­κό. Θυ­μί­ζει αμή­χα­νο αλλά υπε­ρή­φα­νο πάτερ φα­μί­λια σε ανα­μνη­στι­κή φω­το­γρα­φία με τις κόρες του Και πα­ράλ­λη­λα σε κάνει να νο­σταλ­γείς μια παλιά εκ­δο­χή της Ελ­λά­δας, τότε που οι πα­ρά­τες, οι τε­λε­τές και οι επε­τεια­κοί «δε­κά­ρι­κοι» ήταν από τα βα­σι­κά μας προ­βλή­μα­τα. Και φυ­σι­κά κα­νείς δεν θα ήθελε να βρί­σκε­ται στη θέση του Νίκου Βού­τση, ο οποί­ος εν μέσω τόσων προ­βλη­μά­των κα­λεί­ται να βρει και να πει κάτι εμπνευ­σμέ­νο και πα­τριω­τι­κό. Όμως ο Πρό­ε­δρος της Βου­λής ξέρει να τα λέει. Και τι πιο πα­τριω­τι­κό από μια ανα­φο­ρά στις τι­τα­νο­μα­χί­ες της κυ­βέρ­νη­σης με τους δα­νει­στές; Ετσι, ο οι­κο­δε­σπό­της των κο­ρι­τσιών με τις πα­ρα­δο­σια­κές φο­ρε­σιές και τις κορ­δέ­λες που έγρα­φαν ονό­μα­τα νη­σιών ανα­φέρ­θη­κε στους πρώ­τους έν­δο­ξους μήνες της δια­πραγ­μά­τευ­σης με τους δα­νει­στές. Εξει­δι­κεύ­ο­ντας μά­λι­στα στις εκ­δι­κη­τι­κές και τι­μω­ρη­τι­κές απαι­τή­σεις με τις οποί­ες πά­λε­ψε η κυ­βέρ­νη­ση και οι οποί­ες αφο­ρού­σαν στην αύ­ξη­ση του ΦΠΑ στα νησιά. Με άλλα λόγια κα­τά­φε­ρε εν μέσω κο­ρύ­φω­σης του προ­σφυ­γι­κού, με όλα τα θέ­μα­τα ανοι­χτά και το ηθικό της χώρας στα τάρ­τα­ρα, να επι­νο­ή­σει μια ηρω­ι­κή ιστο­ρία που εξά­ρει το πα­τριω­τι­κό φρό­νη­μα. Και όλα αυτά με την εκ­πρό­σω­πο της Κω (σ.σ.: το μόνο νησί που φέρ­νει προ­βλή­μα­τα με τους πρό­σφυ­γες, όπως είπε στη συ­νέ­ντευ­ξή του ο Πρω­θυ­πουρ­γός) να είναι η μόνη που δεν χα­μο­γε­λά­ει αλλά κοι­τά­ζει με βλο­συ­ρό ύφος κατά τη διάρ­κεια της ανα­μνη­στι­κής φω­το­γρα­φί­ας.

( με τη ματιά του protagon.gr)