”Χαίρομαι που ήρθα στη Ρόδο”

Την πρώτη του προ­πό­νηση με τη φανέλα του Γ.Σ. Δωδε­κά­νη­σος έκανε χθες το μεση­μέρι στο «Βενε­τό­κλειο» ο Πανα­γιώ­της Κοντο­γιάν­νης, που απο­τε­λεί το ένα από τα τρία νέα μετα­γρα­φικά απο­κτή­ματα της ομάδας μας. Ο 36χρονος αθλητής (γεν­νη­θείς στις 29 Νοεμ­βρίου 1980) ξεκί­νησε να παίζει το 2009 στους Τιτάνες Αχαΐας, συνέ­χισε στο Μαρούσι και την τελευ­ταία σεζόν αγω­νί­στηκε στον Ήφαιστο Πάτρας. Ο Πατρι­νός στην κατα­γωγή αθλητής παίζει με classification 2.5, έδειξε ότι βρί­σκε­ται σε άριστη κατά­σταση και μάλιστα τα τελευ­ταία χρόνια είναι διεθνής, φορώ­ντας τη φανέλα με το εθνό­σημο στο στήθος. Ο Πανα­γιώ­της Κοντο­γιάν­νης είχε το ατύχημα το 1995, όταν σε ηλικία 15 ετών, έκανε το λάθος να πάρει κρυφά το αυτο­κί­νητο του πατέρα του. Μετά τη σύγκρουση, βρέθηκε στο νοσο­κο­μείο και όταν συνήλθε είχε την ατυχία να μείνει ανά­πη­ρος. Ο ίδιος λέει. «Ήταν ένα μεγάλο παιδικό λάθος μου. Πήρα το αυτο­κί­νητο του πατέρα μου, έχασα τον έλεγχο και αυτό ήταν. Η αλήθεια είναι ότι ήμουν παιδί και δεν είχα συνει­δη­το­ποι­ή­σει τι ακριβώς γινόταν. Σίγουρα όμως η οικο­γέ­νεια μου, πέρασε δύσκο­λες στιγμές και αυτό δεν ήταν ωραίο. Μαθαί­νο­ντας λοιπόν από το δικό μου λάθος, θα ήθελα να πω σε όλους να προ­σέ­χουν στο δρόμο γιατί ένα λάθος μπορεί να αποβεί μοιραίο. Εγώ δεν μπορώ να περ­πα­τήσω, αλλά του­λά­χι­στον βγήκα ζωντα­νός. Τότε πάντως δεν με πήρε από κάτω. Προ­σπά­θησα και πάλεψα με όλες τις δυνά­μεις μου. Έκανα άρση βαρών και στίβο και ξεκί­νησα το μπάσκετ στους Τιτάνες Αχαΐας το 2009», είπε αρχικά ο Πανα­γιώ­της Κοντο­γιάν­νης, ο οποίος ανα­φέρ­θηκε φυσικά στη μετα­γραφή του στον Γ.Σ. Δωδε­κά­νη­σος.

«Είμαι πολύ ενθου­σια­σμέ­νος και χαρού­με­νος που ήρθα στη Ρόδο και στην καλύ­τερη ελλη­νική ομάδα, τον Γ.Σ. Δωδε­κά­νη­σος. Απ’ ότι δια­πί­στωσα το σωμα­τείο εδώ στο νησί είναι πολύ οργα­νω­μένο, υπάρ­χουν πολλοί και καλοί αθλητές, άρα και μεγα­λύ­τε­ρος συνα­γω­νι­σμός μέσα στην ομάδα. Το επίπεδο είναι σαφώς καλύ­τερο και πραγ­μα­τικά χαί­ρε­σαι όταν παίζεις για έναν τέτοιο σύλλογο. Είναι μία πρό­κληση για μένα να φορέσω τη φανέλα των πρω­τα­θλη­τών και κυπελ­λού­χων Δωδε­κα­νή­σου και θέλω να ευχα­ρι­στήσω μέσα από την καρδιά μου, τον πρόεδρο κ. Κάλ­λι­στο Δια­κο­γε­ωρ­γίου, τους συνερ­γά­τες του και φυσικά τα παιδιά που με αγκά­λια­σαν από την πρώτη στιγμή. Ο στόχος μου συμ­βα­δί­ζει μ’ αυτούς της ομάδας. Να πάρουμε ξανά το πρω­τά­θλημα και το κύπελλο. Πιστεύω ότι η ομάδα έχει δυνα­μώ­σει κι άλλο και θα τα κατα­φέ­ρουμε, αρκεί να έχουμε την υγεία μας».