Πάπας Φραγκίσκος σε Ιερώνυμο: «Συγγνώμη για τα σφάλματα τόσων καθολικών»

Στις 4:00 το από­γευ­μα πέ­ρα­σε το κα­τώ­φλι της Αρ­χιε­πι­σκο­πής Αθη­νών ο Προ­κα­θή­με­νος της Ρω­μαιο­κα­θο­λι­κής Εκ­κλη­σί­ας, με τη συ­νο­δεία Καρ­δι­να­λί­ων, όπου συ­να­ντή­θη­κε με τον Αρ­χιε­πί­σκο­πο Αθη­νών και πάσης Ελ­λά­δος Ιε­ρώ­νυ­μο. Ο Μα­κα­ριώ­τα­τος τον κα­λω­σό­ρι­σε και του ευ­χή­θη­κε καλή επι­τυ­χία στους στό­χους του τα­ξι­διού του και η ατμό­σφαι­ρα της Ελ­λά­δας να του δώσει δύ­να­μη. Από την πλευ­ρά του, ο Πάπας Φρα­γκί­σκος εξέ­φρα­σε τη χαρά του για τη συ­νά­ντη­ση αυτή, ενώ τό­νι­σε ότι θυ­μά­ται και την πρώτη τους συ­νά­ντη­ση στη Λέσβο.

Οι δύο Προ­κα­θή­με­νοι, αφού συ­νο­μί­λη­σαν κατ’ ιδίαν για μισή ώρα, εν συ­νε­χεία έκα­ναν προ­σφώ­νη­ση και αντι­φώ­νη­ση στην Αί­θου­σα του Θρό­νου της Αρ­χιε­πι­σκο­πής. Ο Αρ­χιε­πί­σκο­πος Αθη­νών και πάσης Ελ­λά­δος μί­λη­σε για τη θε­ο­λο­γία της Ορ­θό­δο­ξης Εκ­κλη­σί­ας, που ταυ­τί­ζει τον θά­να­το με την αμαρ­τία, ενώ ο Χρι­στός ως αρ­χη­γός της ζωής πα­ρέ­χει την αιώ­νια ζωή. Ακόμα, μί­λη­σε για το με­τα­να­στευ­τι­κό και για το πώς αγκα­λιά­σα­με τους με­τα­νά­στες, ενώ ανα­γνώ­ρι­σε τη με­γά­λη προ­σφο­ρά του Πάπα προς τους πρό­σφυ­γες. Ωστό­σο, τό­νι­σε ότι πρέ­πει να κρού­σου­με τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου μπρο­στά στη με­γά­λη αυτή πρό­κλη­ση.

Ει­δι­κό­τε­ρα, όπως ανέ­φε­ρε, με­τα­ξύ άλλων, ««Πραγ­μα­τι­κά, χαί­ρο­μαι για την ευαι­σθη­σία σας στο προ­σφυ­γι­κό και με­τα­να­στευ­τι­κό ζή­τη­μα. Ανα­γνω­ρί­ζω την με­γά­λη προ­σφο­ρά σας στην εν­σω­μά­τω­ση και υπο­δο­χή τόσων προ­σφύ­γων κατά τα τε­λευ­ταία έτη. Όμως αι­σθά­νο­μαι ταυ­το­χρό­νως την ανά­γκη να επι­ση­μά­νω μαζί με σας ότι οφεί­λου­με να κρού­σου­με τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου μπρο­στά στη με­γά­λη αυτή πρό­κλη­ση. Εάν η πα­γκό­σμια κοι­νό­τη­τα, οι ηγέ­τες των ισχυ­ρών κρα­τών, οι διε­θνείς ορ­γα­νι­σμοί δεν λά­βουν τολ­μη­ρές απο­φά­σεις, η συ­νε­χώς απει­λού­με­νη πα­ρου­σία των απρο­στά­τευ­των προ­σφύ­γων γυ­ναι­κών και των παι­διών θα συ­νε­χί­ζε­ται αυ­ξα­νό­με­νη πα­γκο­σμί­ως. Τα αυ­το­νό­η­τα δι­καιώ­μα­τα στην παι­δεία, τη θρη­σκευ­τι­κή ελευ­θε­ρία, την ισό­τη­τα, θα συ­νε­χί­σουν να υπο­σκά­πτο­νται. Αρ­κε­τά πια με τα όμορ­φα λόγια. Οι συ­νάν­θρω­ποί μας στο Αφ­γα­νι­στάν θα ανα­γκα­στούν να φύ­γουν και να ερ­γα­λειο­ποι­η­θούν από γει­το­νι­κές χώρες με πρα­κτι­κές όπως η Τουρ­κία».

Στην αντι­φώ­νη­σή του, ο Πο­ντί­φι­κας άρ­χι­σε την ομι­λία του, από­λυ­τα θε­ο­λο­γι­κή, με τη φράση του Απο­στό­λου Παύ­λου «χάρις και ει­ρή­νη από Θεού», που απηύ­θυ­νε ο Από­στο­λος Παύ­λος προς τους πι­στούς της Ρώμης, ενώ βρι­σκό­ταν σε ελ­λη­νι­κά χώ­μα­τα.

Ακο­λού­θως, ανα­φέρ­θη­κε στις «κοι­νές μας ρίζες, που διέ­σχι­σαν τους αιώ­νες. Οι απο­στο­λι­κές.». «Είναι υπό­γειες, κρυμ­μέ­νες, συχνά πα­ρα­με­λη­μέ­νες, αλλά υπάρ­χουν και στη­ρί­ζουν τα πάντα», τό­νι­σε. Κα­τό­πιν, ζή­τη­σε συγ­γνώ­μη για τα σφάλ­μα­τα τόσων κα­θο­λι­κών, για πρά­ξεις και επι­λο­γές προ­ερ­χό­με­νες -όπως είπε- μάλ­λον από τη δίψα για κέρ­δος και ισχύ, «μά­ρα­ναν τη με­τα­ξύ μας κοι­νω­νία», πρό­σθε­σε. Μά­λι­στα, επι­σή­μα­νε ότι με ντρο­πή ανα­γνω­ρί­ζει τα πα­ρα­πά­νω και αι­σθά­νε­ται «την ανά­γκη να ανα­νε­ώ­σει την αί­τη­ση συγ­γνώ­μης από τον Θεό και από τους αδελ­φούς».

Εξάλ­λου, εντυ­πω­σια­κή ήταν η ανα­φο­ρά του στο ‘Αγιο Πνεύ­μα, το οποίο, όπως τό­νι­σε, «μας καλεί σή­με­ρα πε­ρισ­σό­τε­ρο παρά στο πα­ρελ­θόν να επου­λώ­σου­με τις πλη­γές της αν­θρω­πό­τη­τος με το έλαιο της αγά­πης».

Και συ­νέ­χι­σε: «Ο ίδιος ο Χρι­στός ζή­τη­σε από τους δι­κούς του, κατά την ώρα της αγω­νί­ας, την πα­ρη­γο­ρία, λέ­γο­ντας να μεί­νουν κοντά του και να προ­σεύ­χο­νται. Η ει­κό­να του ελαί­ου μας οδη­γεί έτσι στον κήπο των Ελαιών. ‘’Μεί­να­τε ώδε και γρη­γο­ρεί­τε” (Μκ 14,24), είπε ο Ιη­σούς. Το αί­τη­μά του προς τους Απο­στό­λους έγινε στον πλη­θυ­ντι­κό. Και σή­με­ρα επι­θυ­μεί να αγρυ­πνού­με και να προ­σευ­χό­με­θα: για να φέ­ρου­με στον κόσμο την πα­ρη­γο­ρία του Θεού και να θε­ρα­πεύ­σου­με τις πλη­γω­μέ­νες σχέ­σεις μας χρειά­ζε­ται η προ­σευ­χή των μεν υπέρ των δε. Είναι απα­ραί­τη­το για να φτά­σου­με ‘’στην ανα­γκαία κά­θαρ­ση της ιστο­ρι­κής μνή­μης. Με τη χάρη του Αγίου Πνεύ­μα­τος, οι μα­θη­τές του Κυ­ρί­ου, εμ­ψυ­χω­μέ­νοι από την αγάπη, από το θάρ­ρος της αλη­θεί­ας και από την ει­λι­κρι­νή θέ­λη­ση να συγ­χω­ρή­σει ο ένας τον άλλον και να συμ­φι­λιω­θούν, κα­λού­νται να επα­νε­ξε­τά­σουν μαζί το οδυ­νη­ρό τους πα­ρελ­θόν και εκεί­νες τις πλη­γές που αυτό συ­νε­χί­ζει δυ­στυ­χώς να προ­κα­λεί ακόμη και σή­με­ρα” (‘Αγιος Ιω­άν­νης-Παύ­λος ο Β’ Εγκυκλ. ‘’Ίνα πά­ντες εν ώσιν”)».

Επι­πρό­σθε­τα, μί­λη­σε για τους με­τα­νά­στες, που «δεν μπο­ρούν να αφε­θούν στην αδια­φο­ρία και να θε­ω­ρη­θούν μόνον ως βάρος για να ση­κώ­σου­με ή, ακόμη χει­ρό­τε­ρα, να το με­τα­βι­βά­σου­με σε κά­ποιον άλλο». Στη συ­νά­ντη­ση πα­ρό­ντες ήταν, με­τα­ξύ άλλων, οι μη­τρο­πο­λί­τες Μεσ­ση­νί­ας Χρυ­σό­στο­μος, Δη­μη­τριά­δος Ιγνά­τιος, Νέας Ιω­νί­ας και Φι­λα­δελ­φεί­ας Γα­βρι­ήλ, Φα­να­ρί­ου Αγα­θάγ­γε­λος και ο Επί­σκο­πος Ωρεών Φι­λό­θε­ος, καθώς και ο πρω­το­σύ­γκε­λος της Αρ­χιε­πι­σκο­πής αρ­χι­μαν­δρί­της Βαρ­νά­βας Θε­ο­χά­ρης.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ