Μητσοτάκης: Πολυσήμαντη η συμφωνία με Γαλλία – Στο τέλος της τετραετίας οι εκλογές

Πο­λυ­σή­μα­ντη, εθνι­κής ση­μα­σί­ας και χωρίς προη­γού­με­νο, χα­ρα­κτή­ρι­σε την αμυ­ντι­κή συμ­φω­νία Ελ­λά­δας – Γαλ­λί­ας ο πρω­θυ­πουρ­γός, Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης. Κατά τη συ­νε­δρί­α­ση του υπουρ­γι­κού συμ­βου­λί­ου, ο πρω­θυ­πουρ­γός υπο­γράμ­μι­σε ότι οι εκλο­γές θα γί­νουν στο τέλος της τε­τρα­ε­τί­ας, ενώ δια­μή­νυ­σε στους υπουρ­γούς πως «από σή­με­ρα, όλοι μι­λά­με λι­γό­τε­ρο δου­λεύ­ο­ντας πε­ρισ­σό­τε­ρο».

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης έκανε λόγο για «ψευ­το­λε­ο­ντα­ρι­σμούς της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης περί εκλο­γών» και επε­σή­μα­νε ότι «σε όλη αυτή την κε­νο­λο­γία εμείς απα­ντά­με με ερ­γα­σία».

Επι­πλέ­ον, απευ­θυ­νό­με­νος προς τους υπουρ­γούς, ανέ­φε­ρε -σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες- ότι ο κα­λύ­τε­ρος τρό­πος για να τερ­μα­τι­στεί η συ­ζή­τη­ση περί εκλο­γών, είναι η δου­λειά και η προ­ώ­θη­ση του κυ­βερ­νη­τι­κού έργου. Κατά τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρί­ες, ο πρω­θυ­πουρ­γός ση­μεί­ω­σε ότι υπάρ­χει πολύς χρό­νος μέχρι τις εκλο­γές και δεν υπάρ­χει κα­νέ­νας λόγος να σκέ­φτε­ται κα­νείς με προ­ε­κλο­γι­κούς όρους, ενώ επε­σή­μα­νε ότι δε­δο­μέ­νου πως η οι­κο­νο­μία πη­γαί­νει καλά και οι προ­ο­πτι­κές για το 2022 είναι ακόμη κα­λύ­τε­ρες, δεν υπάρ­χει κα­νέ­νας απο­λύ­τως λόγος να γί­νε­ται συ­ζή­τη­ση για εκλο­γές μέσα στο 2022.

Ως προς την παν­δη­μία, σύμ­φω­να με τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρί­ες, ο κ. Μη­τσο­τά­κης επε­σή­μα­νε ότι ο Οκτώ­βριος του 2021 δεν έχει σχέση με τον πε­ρα­σμέ­νο Οκτώ­βριο, συ­μπλη­ρώ­νο­ντας ότι αν δει κα­νείς τα ανα­λυ­τι­κά στοι­χεία, κα­τα­νο­εί πως ακόμα και εκεί που υπάρ­χει πίεση απέ­χου­με πολύ -κυ­ρί­ως σε ότι αφορά την πίεση του ΕΣΥ- από όσα βιώ­σα­με στο πα­ρελ­θόν. Κατά τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρί­ες, ο κ. Μη­τσο­τά­κης υπο­γράμ­μι­σε ότι δεν υπάρ­χει πε­ρί­πτω­ση lockdown, ενώ προ­α­νήγ­γει­λε ότι την Τε­τάρ­τη θα υπάρ­ξουν ανα­κοι­νώ­σεις από τον υπουρ­γό Υγεί­ας Θάνο Πλεύ­ρη για τον ΕΟΔΥ, αλλά και για το πλαί­σιο λει­τουρ­γί­ας με στόχο την απο­στο­λή πολύ κα­θα­ρών μη­νυ­μά­των σε σχέση κυ­ρί­ως με τους εμ­βο­λια­σμέ­νους.

Ολό­κλη­ρη η ει­σα­γω­γι­κή το­πο­θέ­τη­ση του πρω­θυ­πουρ­γού στη συ­νε­δρί­α­ση του Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λί­ου:

«Κα­λη­μέ­ρα σας. Σας κα­λω­σο­ρί­ζω στην τα­κτι­κή μας συ­νε­δρί­α­ση. Την πρώτη η οποία γί­νε­ται μετά από μία Συμ­φω­νία πο­λυ­σή­μα­ντη -και τολμώ να πω, χωρίς προη­γού­με­νο για τη χώρα- την υπο­γρα­φή της στρα­τη­γι­κής εται­ρι­κής σχέ­σης Ελ­λά­δος – Γαλ­λί­ας στους το­μείς της άμυ­νας και της ασφά­λειας.

Πρό­κει­ται για μία εξέ­λι­ξη η οποία προ­φα­νώς και θω­ρα­κί­ζει τις Εθνι­κές Ένο­πλες Δυ­νά­μεις, καθώς συ­νο­δεύ­ε­ται και από την προ­μή­θεια τριών υπερ­σύγ­χρο­νων φρε­γα­τών για το στόλο μας, σε συ­νέ­χεια μά­λι­στα των 24 μα­χη­τι­κών Rafale που ενι­σχύ­ουν την Πο­λε­μι­κή Αε­ρο­πο­ρία μας.

Ωστό­σο, τα ποιο­τι­κά και στρα­τη­γι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά της συ­γκε­κρι­μέ­νης επι­λο­γής την κα­θι­στούν -πι­στεύω- πολύ βα­θύ­τε­ρη μίας συ­νη­θι­σμέ­νης δι­με­ρούς συ­νερ­γα­σί­ας. Όπως και πολύ ευ­ρύ­τε­ρη μίας υπε­ρε­θνι­κής σύ­μπλευ­σης. Γιατί από τη μία πλευ­ρά αυτή η νέα εται­ρι­κή σχέση των δύο χωρών προ­βλέ­πει σαφώς ρήτρα αμυ­ντι­κής συν­δρο­μής αν μία από αυτές δε­χθεί επί­θε­ση από τρίτο πα­ρά­γο­ντα. Ενώ από την άλλη, δια­μορ­φώ­νει στην πράξη ένα ανα­βαθ­μι­σμέ­νο συμ­μα­χι­κό τε­τε­λε­σμέ­νο στα πλαί­σια και της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, αλλά και του ΝΑΤΟ.

Με άλλα λόγια, απο­τε­λεί μία δυ­να­μι­κή Συμ­φω­νία υπέρ του εθνι­κού συμ­φέ­ρο­ντος στο παρόν, αλλά και υπέρ της αυ­τό­νο­μης ευ­ρω­παϊ­κής προ­ο­πτι­κής στο μέλ­λον. Ένα με­γά­λο άλμα για μία πιο ισχυ­ρή Ελ­λά­δα και ένα πρώτο βήμα για μία πιο ανε­ξάρ­τη­τη και δυ­να­τή Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Αλλά και μια πρω­το­βου­λία που κάνει ακόμα πιο ισχυ­ρή, ακόμα πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κή, την με­σο­γεια­κή πτέ­ρυ­γα της Ατλα­ντι­κής Συμ­μα­χί­ας.

Συ­νε­πώς, μι­λά­με για μία εξέ­λι­ξη η οποία υπη­ρε­τεί πο­λυ­ε­πί­πε­δα την ει­ρή­νη και τη στα­θε­ρό­τη­τα στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή μας. Πε­ρισ­σό­τε­ρα θα έχου­με την ευ­και­ρία να πούμε και την Πέμ­πτη, στη Βουλή, όπου η κυ­βέρ­νη­ση θα φέρει προς συ­ζή­τη­ση και κύ­ρω­ση την ελ­λη­νο­γαλ­λι­κή εται­ρι­κή σχέση.

Σή­με­ρα πι­στεύω ότι αξί­ζει να συ­γκρα­τή­σου­με σύ­ντο­μα δύο ακόμα στοι­χεία αυτής της νέας Συμ­φω­νί­ας: Πρώ­τον, ότι εκτός από το αμυ­ντι­κό έχει και ένα θε­τι­κό οι­κο­νο­μι­κό απο­τύ­πω­μα, γιατί ενώ στοί­χι­σε πολύ λι­γό­τε­ρο από τα ποσά της αρ­χι­κής προ­σφο­ράς, η προ­μή­θεια αυτή μπο­ρεί να υπη­ρε­τη­θεί από τον δη­μο­σιο­νο­μι­κό χώρο τον οποίο δια­θέ­του­με. Δη­λα­δή πε­ρισ­σό­τε­ρο αξί­ζει και λι­γό­τε­ρο κο­στί­ζει.

Και δεύ­τε­ρον, φέρ­νει την Ελ­λά­δα στο επί­κε­ντρο μίας με­γά­λης πρω­το­βου­λί­ας της Ευ­ρώ­πης του αύριο. Δίπλα στη με­γα­λύ­τε­ρη στρα­τιω­τι­κή δύ­να­μη της ηπεί­ρου θέτει το πρώτο θε­μέ­λιο ώστε η αμυ­ντι­κή δυ­να­τό­τη­τα της Ένω­σης να αντι­στοι­χη­θεί με την οι­κο­νο­μι­κή της ισχύ. Ενώ πα­ράλ­λη­λα απλώ­νει και την επιρ­ροή του ΝΑΤΟ. Έτσι, η πα­τρί­δα μας γί­νε­ται στο εξής όχι μόνο δέ­κτης συμ­μα­χι­κών εγ­γυ­ή­σε­ων αλλά και δυ­να­μι­κός πά­ρο­χος ασφά­λειας με προ­βο­λή στη Με­σό­γειο και πέραν αυτής.

Η ση­με­ρι­νή ημέρα ωστό­σο είναι διπλά ση­μα­ντι­κή, καθώς συ­μπί­πτει με την 47η επέ­τειο της ιδρυ­τι­κής δια­κή­ρυ­ξης της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας. Την τι­μού­με, λοι­πόν, θω­ρα­κί­ζο­ντας την άμυνα και τις συμ­μα­χί­ες μας, φρο­ντί­ζο­ντας όμως πάντα για την οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή πρό­ο­δο της χώρας.

Σή­με­ρα θα έχου­με την ευ­και­ρία να εξε­τά­σου­με και να μας πα­ρου­σιά­σει το επι­τε­λείο του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών το προ­σχέ­διο του Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του 2022. Θα μι­λή­σου­με όμως και για τα κί­νη­τρα για την ενί­σχυ­ση, τη συ­νέ­νω­ση, τη με­γέ­θυν­ση μι­κρών και με­σαί­ων επι­χει­ρή­σε­ων. Αλλά και για τις προ­ο­πτι­κές της οι­κο­νο­μί­ας την επό­με­νη διε­τία.

Αυτή και μόνο η ατζέ­ντα προ­ο­πτι­κής νο­μί­ζω ότι απα­ντά και στους ψευ­το­λε­ο­ντα­ρι­σμούς της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης περί εκλο­γών. Γιατί, όπως έχω πει επα­νει­λημ­μέ­να, αυτές θα γί­νουν στην ώρα τους, όπως ορί­ζει το Σύ­νταγ­μα, δη­λα­δή στο τέλος της τε­τρα­ε­τί­ας. Τώρα όμως κλεί­νει μία γό­νι­μη διε­τία εγκαι­νιά­ζο­ντας μία νέα, ακόμα πιο αι­σιό­δο­ξη για όλους. Και αυτή μά­λι­στα θα έχει και έναν ευ­ρύ­τε­ρο ορί­ζο­ντα.

Η σχε­τι­κή πα­ρα­φι­λο­λο­γία, λοι­πόν, είναι και άκαι­ρη και άκυρη. Θα έλεγα ότι με­ρι­κές φορές είναι και δια­βρω­τι­κή για τη δου­λειά την οποία πρέ­πει να κά­νου­με. Γι’ αυτό και σε όλη αυτή την κε­νο­λο­γία εμείς απα­ντά­με με ερ­γα­σία.

Οι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις θα συ­νε­χι­στούν, όχι μόνο γιατί το έργο μας αντα­να­κλά­ται ήδη στη συ­νο­λι­κή ανά­πτυ­ξη. Θα έχου­με την ευ­και­ρία σή­με­ρα να ανα­θε­ω­ρή­σου­με στο 6,1% την πρό­βλε­ψή μας για την ανά­πτυ­ξη του 2021. Αντα­να­κλά­ται η δου­λειά που κά­νου­με, όμως, και στην αύ­ξη­ση του δια­θέ­σι­μου ει­σο­δή­μα­τος για όλους, στις πε­ρισ­σό­τε­ρες δου­λειές, στις νέες επεν­δύ­σεις. Αλλά γιατί ξέ­ρου­με πια ότι μπο­ρού­με να έχου­με ακόμα κα­λύ­τε­ρα απο­τε­λέ­σμα­τα σε έναν τόπο που θα ευ­η­με­ρεί, με πο­λί­τες οι οποί­οι θα προ­κό­βουν. Αυτό ση­μαί­νει για εμάς ανά­πτυ­ξη για όλους. Και αυτές τις πρω­το­βου­λί­ες ανά τομέα θα έχου­με την ευ­και­ρία να εξε­τά­σου­με αμέ­σως μετά.

Είναι δρά­σεις που κα­λού­μα­στε όχι απλά να υλο­ποιού­με, κα­λού­μα­στε και να ανα­δει­κνύ­ου­με. Γιατί πράγ­μα­τι, μέσα στα πάρα πολλά τα οποία γί­νο­νται, υπάρ­χουν πολύ σο­βα­ρές τομές οι οποί­ες χά­νο­νται στη ροή της επι­και­ρό­τη­τας. Για πα­ρά­δειγ­μα, οι πολύ ση­μα­ντι­κές πρω­το­βου­λί­ες του Υπουρ­γεί­ου Ερ­γα­σί­ας για τον Προ­σω­πι­κό Βοηθό για τα άτομα με ει­δι­κές ανά­γκες, η «Ντα­ντά της Γει­το­νιάς» για την ερ­γα­ζό­με­νη μη­τέ­ρα, πολύ ση­μα­ντι­κές πρω­το­βου­λί­ες που ψη­φί­στη­καν την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα. Τα δι­καιώ­μα­τα του κα­τα­να­λω­τή στις ηλε­κτρο­νι­κές αγο­ρές που θα εξε­τά­σου­με σή­με­ρα. Είναι μέτρα τα οποία πρέ­πει να γί­νο­νται γνω­στά, δίπλα στις κε­ντρι­κές μας με­ταρ­ρυθ­μί­σεις.

Κλεί­νω επα­να­λαμ­βά­νο­ντας ότι βρι­σκό­μα­στε σή­με­ρα μετά από μία συμ­φω­νία εθνι­κής ση­μα­σί­ας η οποία ξε­περ­νά τον τρέ­χο­ντα χρόνο. Και έχου­με μπρο­στά μας μία πρό­κλη­ση οι­κο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής ανα­γέν­νη­σης που επί­σης δια­περ­νά τις συ­νταγ­μα­τι­κές θη­τεί­ες.

Από σή­με­ρα, συ­νε­πώς, όλοι μι­λά­με λι­γό­τε­ρο δου­λεύ­ο­ντας πε­ρισ­σό­τε­ρο».