Στο off η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου: Ένα βήμα από τους τίτλους τέλους;

Νέα διά­σταση στο «πολύ­παθο» έργο της ηλε­κτρι­κής δια­σύν­δε­σης Ελλάδας – Κύπρου έδωσε η χθεσινή απο­κά­λυψη του Προ­έ­δρου της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας, Νίκου Χρι­στο­δου­λίδη.

Μιλώ­ντας σε δημο­σιο­γρά­φους, ο κ. Χρι­στο­δου­λί­δης απο­κά­λυψε πως η Ευρω­παϊκή Εισαγ­γε­λία έπειτα από διά­φο­ρες καταγ­γε­λίες απο­φά­σισε να ανοίξει υπόθεση διε­ρεύ­νη­σης για ενδε­χό­μενα ποινικά αδι­κή­ματα σε σχέση με το project «Great Sea Interconnector», ωστόσο επα­νέ­λαβε τη στρα­τη­γική σημασία του έργου και πρό­σθεσε ότι δεν υπάρχει καμία διά­σταση απόψεων μεταξύ Αθήνας και Λευ­κω­σίας.

«Θέλω να σας ενη­με­ρώσω ότι σήμερα το από­γευμα έχω ενη­με­ρω­θεί ότι η Νομική Υπη­ρε­σία (της Κύπρου) ενη­με­ρώ­θηκε από την Ευρω­παϊκή Εισαγ­γε­λία ότι μετά από διά­φο­ρες καταγ­γε­λίες που έγιναν εδώ και καιρό και έχουν διε­ρευ­νη­θεί απο­φά­σισε να ανοίξει υπόθεση διε­ρεύ­νη­σης για ενδε­χό­μενα ποινικά αδι­κή­ματα σε σχέση με το συγκε­κρι­μένο έργο». Παρα­δέ­χθηκε πως οι έρευνες που γίνο­νται από την Ευρω­παϊκή Εισαγ­γε­λία «φυσικά και φέρνουν καθυ­στε­ρή­σεις, αλλά πάνω από όλα είναι η φήμη, η αξιο­πι­στία της χώρας μας».

Ως προς το έργο της ηλε­κτρι­κής δια­σύν­δε­σης επα­νέ­λαβε ότι «η θέση της Λευ­κω­σίας είναι ξεκά­θαρη, η θέση της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας είναι ενιαία. Το έργο είναι στρα­τη­γι­κής σημα­σίας. Η βιω­σι­μό­τητά του εξαρ­τά­ται από την υλο­ποί­ηση δεσμεύ­σεων που έχει ανα­λά­βει ο φορέας υλο­ποί­η­σης που είναι ο ΑΔΜΗΕ και ανα­μέ­νουμε την υλο­ποί­ηση των συγκε­κρι­μέ­νων δεσμεύ­σεων».

«Μη έργο»

Στην περί­πτωση της ηλε­κτρι­κής δια­σύν­δε­σης Ελλάδας – Κύπρου φέρεται να απο­μέ­νουν ακόμη οι επί­ση­μοι «τίτλοι τέλους» για το έργο, με τον διπλω­μα­τικό μαρα­θώ­νιο ναι μεν να συνε­χί­ζε­ται, τη δε Κυπριακή πλευρά να κάνει λόγο για μη βιώσιμο έργο και επο­μέ­νως «μη έργο».

Ειδι­κό­τερα, τα παρα­πάνω υπο­γραμ­μί­ζουν και ανα­δει­κνύ­ουν την κρίσιμη γεω­πο­λι­τική διά­σταση που σκε­πά­ζει και καθο­ρί­ζει τις εξε­λί­ξεις επί του πεδίου, με την Τουρκία, όπως προ­α­να­φέρ­θηκε, να μετράει ήδη μια επι­τυ­χη­μένη παρε­μπό­διση των ερευνών έξω από την Κάσο το καλο­καίρι του 2024 και τη διάθεση να επα­να­λά­βει ανά­λο­γες πρα­κτι­κές. Η δε Ελλάδα, δηλώνει έτοιμη να υπε­ρα­σπί­σει και με στρα­τιω­τικά μέσα τη συνέ­χιση των ερευνών και η Κομι­σιόν επι­βε­βαιώ­νει (λεκτικά) τα περί ευρω­παϊ­κής διά­στα­σης του έργου και μέχρι εκεί.

Η Κύπρος, με δηλώ­σεις αξιω­μα­τού­χων, εμμένει στο τεχνικό σκέλος περί βιω­σι­μό­τη­τας, για να τεκ­μη­ριώ­σει την αδυ­να­μία να στη­ρί­ξει ξεκά­θαρα και ολό­πλευρα το έργο μιας και, όπως επι­ση­μαί­νε­ται, πρό­κει­ται για ένα έργο που ακόμη παρα­μέ­νει αβέβαιο αν ποτέ θα ολο­κλη­ρω­θεί λόγω του γεω­πο­λι­τι­κού ρίσκου που υπάρχει και το οποίο, σημειω­τέον, βαίνει αυξα­νό­μενο παρά μειού­μενο το τελευ­ταίο διά­στημα.

Σε κάθε περί­πτωση, τα δεδο­μένα, όπως απο­τυ­πώ­νο­νται για την ώρα στο φως της δημο­σιό­τη­τας με τις δηλώ­σεις αξιω­μα­τού­χων εκα­τέ­ρω­θεν, φέρνουν στο επί­κε­ντρο την Κύπρο και την απόφασή της να στη­ρί­ξει ή όχι το έργο, γεγονός που στο θετικό σενάριο σημαί­νει «πράσινο φως» για την ανά­κτηση από τον ΑΔΜΗΕ των 25 εκατ. ευρώ και επο­μέ­νως χρη­μα­το­δό­τηση του έργου από το αδελφό κράτος, ενώ στο έτερο αρνη­τικό σενάριο, «ναυάγιο» και ορι­στική εγκα­τά­λειψή του.

Το γεω­πο­λι­τικό ρίσκο η πραγ­μα­τική αιτία

Οι απαρχές της ασυμ­φω­νίας των δύο πλευρών επί του έργου, που εκφρά­ζε­ται με τον «μανδύα» της βιω­σι­μό­τη­τας, εδρά­ζο­νται στο υψηλό γεω­πο­λι­τικό ρίσκο. Άλλωστε πηγές της αγοράς που κλή­θη­καν να σχο­λιά­σουν τις εξε­λί­ξεις, μιλώ­ντας στη «Ν» υπο­δει­κνύ­ουν μόνη δυνατή λύση μια ευρω­παϊκή λύση, που όμως δεν προ­κύ­πτει από κάπου για την ώρα και παρά το γεγονός ότι το έργο έχει χαρα­κτη­ρι­στεί «Έργο Κοινού Ευρω­παϊ­κού Ενδια­φέ­ρο­ντος», αίρει την ενερ­γειακή απο­μό­νωση ενός κράτους-μέλους και τυγ­χά­νει κοι­νο­τι­κής χρη­μα­το­δό­τη­σης περί τα 657 εκατ. ευρώ.

Πηγή: naftemporiki.gr