Το Υπουργείο Παιδείας οδηγεί σε λουκέτο τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Ρόδου!

Ένα βήμα πριν από το λου­κέ­το βρί­σκε­ται η Δη­μό­σια Κε­ντρι­κή Βι­βλιο­θή­κη της Ρόδου, καθώς η σπου­δαία αυτή δομή έχει μεί­νει χωρίς προ­σω­πι­κό! Δεν είναι υπερ­βο­λή. Η Δη­μό­σια Βι­βλιο­θή­κη, που κά­πο­τε είχε 15 άτομα προ­σω­πι­κό, που λει­τουρ­γού­σε πρωί και από­γευ­μα, που διέ­θε­τε κι­νη­τή βι­βλιο­θή­κη για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση των κα­τοί­κων των χω­ριών, που προ­χω­ρού­σε σε δικές της εκ­δό­σεις για να δια­φυ­λά­ξει την πνευ­μα­τι­κή δη­μιουρ­γία επι­φα­νών Ρο­δί­ων (Φώτης Βα­ρέ­λης κλπ), η Δη­μό­σια Βι­βλιο­θή­κη που ορ­γά­νω­νε σε­μι­νά­ρια, που δί­δα­σκε φι­λα­να­γνω­σία στους μα­θη­τές όλων των σχο­λεί­ων της Ρόδου, σή­με­ρα έχει μεί­νει μόνο με τον διευ­θυ­ντή και μία υπάλ­λη­λο.

Ο όγκος της δου­λειάς που πρέ­πει να κα­θη­με­ρι­νά να διεκ­πε­ραιω­θεί είναι με­γά­λος και ανε­λα­στι­κός. Αν για πα­ρά­δειγ­μα οι κα­τα­χω­ρή­σεις δεν προ­χω­ρή­σουν μία ημέρα, τότε συσ­σω­ρεύ­ο­νται δι­πλά­σιες για την επο­μέ­νη.

Ταυ­τό­χρο­να, πρέ­πει να εξυ­πη­ρε­τεί­ται το κοινό, να γί­νε­ται η υπο­δο­χή των μα­θη­τών που έρ­χο­νται για επί­σκε­ψη, να πα­ρα­κο­λου­θού­νται οι συ­ντη­ρή­σεις των βι­βλί­ων, να ανα­ζη­τού­νται τα βι­βλία που βρί­σκο­νται στα χέρια ανα­γνω­στών και πρέ­πει να επι­στρέ­ψουν, να γί­νε­ται η αρ­χειο­θέ­τη­ση του το­πι­κού έντυ­που Τύπου σε τό­μους, να ενη­με­ρώ­νε­ται το ψη­φια­κό αρ­χείο, να γί­νε­ται πα­ρα­κο­λού­θη­ση των νέων εκ­δό­σε­ων, οι πλη­ρω­μές των υπο­χρε­ώ­σε­ων και τόσες άλλες δου­λειές. Η Δη­μό­σια Κε­ντρι­κή Βι­βλιο­θή­κη της Ρόδου χρειά­ζε­ται του­λά­χι­στον εννέα άτομα προ­σω­πι­κό για να λει­τουρ­γή­σει σωστά και σή­με­ρα έχει μόνο ένα! Υπάρ­χει και μία δεύ­τε­ρη υπάλ­λη­λος που βρί­σκε­ται σε αναρ­ρω­τι­κή άδεια, όμως από την τε­ρά­στια αγάπη που έχει για τη βι­βλιο­θή­κη και τα βι­βλία, με­τα­βαί­νει κάθε από­γευ­μα στο γρα­φείο της και βοηθά με την κα­τα­χώ­ρη­ση των βι­βλί­ων στο κε­ντρι­κό σύ­στη­μα.

Η λύση που εφαρ­μο­ζό­ταν μέχρι σή­με­ρα, είναι η ίδια που εφαρ­μό­ζε­ται για όλες τις Δη­μό­σιες Βι­βλιο­θή­κες της Ελ­λά­δας και δεν είναι άλλη από την από­σπα­ση εκ­παι­δευ­τι­κών ή άλλων δη­μο­σί­ων υπαλ­λή­λων. Δυ­στυ­χώς, κάθε χρόνο οι δη­μό­σιες βι­βλιο­θή­κες της Ελ­λά­δας στα μάτια των πο­λι­τι­κών ομοιά­ζουν με βου­λευ­τι­κά πα­ρα­μά­γα­ζα.

Έτσι, ανά­λο­γα με το “δόντι” του διευ­θυ­ντή, γί­νο­νται οι κα­τάλ­λη­λες απο­σπά­σεις. Γι’ αυτό και σε χωριά της Θεσ­σα­λί­ας τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες έχουν γίνει απο­σπά­σεις με­γά­λου αριθ­μού δη­μο­σί­ων υπαλ­λή­λων για να υπη­ρε­τή­σουν σε βι­βλιο­θή­κες πολύ μι­κρό­τε­ρες από εκεί­νη της Ρόδου. Ο διευ­θυ­ντής της Δη­μό­σιας Κε­ντρι­κής Βι­βλιο­θή­κης Ρόδου κ. Αντώ­νης Αγ­γε­λής, αλλά και τα μέλη του Εφο­ρευ­τι­κού Συμ­βου­λί­ου δεν ανή­κουν στην κα­τη­γο­ρία των αν­θρώ­πων που θα φι­λή­σουν «κα­του­ρη­μέ­νες πο­διές» για να γίνει το αυ­το­νό­η­το. Με αξιο­πρέ­πεια μέχρι σή­με­ρα υπέ­βα­λαν σειρά αι­τη­μά­των για τη στε­λέ­χω­σή της με το ανα­γκαίο προ­σω­πι­κό για την επα­να­λει­τουρ­γία της Κι­νη­τής Βι­βλιο­θή­κης, την εξεύ­ρε­ση απο­θη­κευ­τι­κού χώρου για την ανα­βάθ­μι­ση του παι­δι­κού τμή­μα­τος κ.λπ.

Τα αι­τή­μα­τά τους κα­τέ­λη­ξαν στο κενό και ορι­σμέ­να από αυτά ρί­χθη­καν αμέ­σως στον κά­λα­θο τον αχρή­στων (τα είδαν οι ίδιοι να κεί­το­νται εκεί μέσα). Απο­τε­λεί υπο­χρέ­ω­ση του Υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας να δια­σφα­λί­σει τη λει­τουρ­γία της Δη­μό­σιας Κε­ντρι­κής Βι­βλιο­θή­κης Ρόδου, που σή­με­ρα είναι μία από τις πλου­σιό­τε­ρες και πιο ενη­με­ρω­μέ­νες σε ολό­κλη­ρη την Ελ­λά­δα. Άμεσα να άρει τις εσφαλ­μέ­νες απο­φά­σεις του και να προ­χω­ρή­σει στην από­σπα­ση του­λά­χι­στον δύο εκ­παι­δευ­τι­κών για να μη στα­μα­τή­σει η λει­τουρ­γία της Βι­βλιο­θή­κης. Ακο­λού­θως να προ­χω­ρή­σει στην ικα­νο­ποί­η­ση όλων των υπό­λοι­πων αι­τη­μά­των, ώστε η ΔΚΒ Ρόδου να ξα­να­γί­νει αυτό που ήταν.

Για το φλέ­γον θέμα συ­νε­δρί­α­σε το βράδυ της Δευ­τέ­ρας 02 Σε­πτεμ­βρί­ου το Εφο­ρευ­τι­κό Συμ­βού­λιο και απο­φά­σι­σε ομό­φω­να να διεκ­δι­κή­σει με δυ­να­μι­κό τρόπο λύ­σεις στις πιε­στι­κές ανά­γκες λει­τουρ­γία της. Αν τε­λι­κά, το Υπουρ­γείο δεν φρο­ντί­σει για τις κα­τάλ­λη­λες απο­σπά­σεις, τότε η Δη­μό­σια Κε­ντρι­κή Βι­βλιο­θή­κη της Ρόδου θα πρέ­πει να πα­ρα­μέ­νει με τις πόρ­τες της κλει­στές, ώστε οι δυο άν­θρω­ποι που έχουν απο­μεί­νει εκεί μέσα να διεκ­πε­ραιώ­νουν γρα­φειο­κρα­τι­κές δου­λειές.

Σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση ο πνευ­μα­τι­κός ρόλος της Βι­βλιο­θή­κης θα έχει πάψει να υφί­στα­ται. Είναι επί­σης βέ­βαιο πως σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση, ο δη­μό­σιος και διαρ­κής δια­συρ­μός του Υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας, αλλά και των το­πι­κών μας βου­λευ­τών δεν θα έχει προη­γού­με­νο.

Πρέ­πει να ση­μειω­θεί ότι η πιο πα­ρα­γω­γι­κή πε­ρί­ο­δος της Δη­μό­σιας Κε­ντρι­κής Βι­βλιο­θή­κης Ρόδου ήταν επί δη­μαρ­χί­ας Γιώρ­γου Γιαν­νό­που­λου, όταν ο τότε δή­μαρ­χος φρό­ντι­σε να βοη­θή­σει με κάθε τρόπο τη λει­τουρ­γία της σπου­δαί­ας αυτής δομής. Ίσως, ο και­νού­ριος δή­μαρ­χος Ρόδου κα­τα­φέ­ρει να κάνει κάτι αντί­στοι­χο και ταυ­τό­χρο­να να πεί­σει τον επι­χει­ρη­μα­τι­κό κόσμο του νη­σιού ώστε με κά­ποιο τρόπο να υπο­στη­ρι­χθεί η δομή που προ­σφέ­ρει τόσα πολλά για την πνευ­μα­τι­κή εξύ­ψω­ση της Ρόδου.