Α΄ Αντιπρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ελληνισμού της Διασποράς o Γιώργος Νικητιάδης

Την ανα­γκαιό­τη­τα χά­ρα­ξης εθνι­κής στρα­τη­γι­κής για την επι­στρο­φή των νέων που με­τα­νά­στευ­σαν τα τε­λευ­ταία χρό­νια υπο­γράμ­μι­σε κατά τη διάρ­κεια της το­πο­θέ­τη­σής του, ο Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου του ΠΑΣΟΚ και Α΄ Αντι­πρό­ε­δρος της Ει­δι­κής Μό­νι­μης Επι­τρο­πής Ελ­λη­νι­σμού της Δια­σπο­ράς. Η συ­νε­δρί­α­ση της Επι­τρο­πής που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε την Πέμ­πτη 2 Οκτω­βρί­ου.

Ανα­γκαιό­τη­τα η εθνι­κή στρα­τη­γι­κή για την επι­στρο­φή των νέων επι­στη­μό­νων από την αλ­λο­δα­πή

Ο κ. Νι­κη­τιά­δης επι­σή­μα­νε ότι «πίσω από κάθε νέο ή νέα που έφυγε αυτά τα χρό­νια, κρύ­βε­ται ένα μικρό δράμα. Μια οι­κο­γέ­νεια που επέν­δυ­σε στις γνώ­σεις και τις δε­ξιό­τη­τες, σπού­δα­σε τα παι­διά της πολ­λές φορές με θυ­σί­ες και είδε στα χρό­νια της κρί­σης όχι μόνο τα όνει­ρα να βρί­σκουν τοίχο, αλλά και η οι­κο­γέ­νεια να πρέ­πει να “χω­ρί­σει” με κά­ποιους να φεύ­γουν και κά­ποιους να μέ­νουν πίσω». Τό­νι­σε ακόμη πως η πα­τρί­δα γνώ­ρι­σε τις συ­νέ­πειες αυτής της φυγής, «την δη­μο­γρα­φι­κή κρίση που ακο­λού­θη­σε, τις επι­πτώ­σεις στην οι­κο­νο­μία, την με­τα­τρο­πή από μια ισχυ­ρή χώρα της 1ης γραμ­μής της ΕΕ σε μια χώρα Βαλ­κα­νι­κή με προ­βλη­μα­τι­κή οι­κο­νο­μία και θε­σμούς». Όπως ση­μεί­ω­σε, η φυγή του πιο εξω­στρε­φούς και δυ­να­μι­κού τμή­μα­τος της κοι­νω­νί­ας στέ­ρη­σε από τη χώρα την ευ­και­ρία να βγει πιο γρή­γο­ρα από την κρίση, να χτί­σει ξανά τη με­σαία τάξη και να στα­θεί ισχυ­ρή στα πόδια της.

Ανα­φε­ρό­με­νος στην απου­σία επί­ση­μης κα­τα­γρα­φής, ο κ. Νι­κη­τιά­δης επι­σή­μα­νε: «δεν υπάρ­χει καμία επί­ση­μη αρχή και καμία επί­ση­μη δια­δι­κα­σία που να είναι επι­φορ­τι­σμέ­νες με την πλήρη κα­τα­γρα­φή όσων έφυ­γαν και όσων επι­στρέ­φουν. Και αυτό είναι ένα πρώτο βήμα που πρέ­πει να γίνει ώστε να δεί­ξου­με στην πράξη ως χώρα, ότι όχι μόνο μας απα­σχο­λεί το ζή­τη­μα, αλλά είναι και ψηλά στις προ­τε­ραιό­τη­τες μας».

Ο Βου­λευ­τής του ΠΑΣΟΚ στά­θη­κε επί­σης στο γε­γο­νός ότι η λει­τουρ­γία των θε­σμών και της οι­κο­νο­μί­ας απο­τε­λεί τον βα­σι­κό λόγο που οι Έλ­λη­νες του εξω­τε­ρι­κού δεν σκέ­φτο­νται να επι­στρέ­ψουν. Όπως ανέ­φε­ρε, «το στα­θε­ρό πο­λι­τι­κό και οι­κο­νο­μι­κό πε­ρι­βάλ­λον στις χώρες προ­ο­ρι­σμού, η αί­σθη­ση της αξιο­κρα­τί­ας και της δια­φά­νειας στις χώρες αυτές και η έν­νοια της προ­ο­πτι­κής όχι μόνο με οι­κο­νο­μι­κούς όρους αλλά με όρους ενός συ­νο­λι­κού τρό­που ζωής, είναι από τα βα­σι­κά ευ­ρή­μα­τα σε σειρά ερευ­νών».

Τέλος, ο Α΄ Αντι­πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Ελ­λη­νι­σμού της Δια­σπο­ράς υπο­γράμ­μι­σε ότι για το ζή­τη­μα αυτό «χρειά­ζε­ται μια εθνι­κή στρα­τη­γι­κή στην οποία θα συμ­φω­νή­σουν τα κόμ­μα­τα, οι ίδιοι οι εν­δια­φε­ρό­με­νοι Έλ­λη­νες του εξω­τε­ρι­κού και οι φο­ρείς τους και βέ­βαια η ακα­δη­μαϊ­κή, η οι­κο­νο­μι­κή και η επαγ­γελ­μα­τι­κή κοι­νό­τη­τα. Αφε­νός για λό­γους συ­νέ­χειας και βιω­σι­μό­τη­τας, αφε­τέ­ρου γιατί ένας αφ’ υψη­λού σχε­δια­σμός και κά­ποιες “ημέ­ρες κα­ριέ­ρας” σε ορι­σμέ­νες πό­λεις του εξω­τε­ρι­κού δεν αρ­κούν από μόνες τους».