Αυτά είναι τα αιτήματα της ΠΟΞ προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη ενόψει ΔΕΘ – Επιστολή

Με επι­στολή της προς τον πρω­θυ­πουργό Κυριάκο Μητσο­τάκη, η Πανελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Ξενο­δό­χων (ΠΟΞ), ενόψει της Διε­θνούς Έκθεσης Θεσ­σα­λο­νί­κης 2026 θέτει στο επί­κε­ντρο τις αυξη­μέ­νες φορο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις, τη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση, το νέο Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό, τη χρη­μα­το­δό­τηση των μικρών ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων, αλλά και το καθε­στώς παρα­χώ­ρη­σης του αιγια­λού σε όμορες επι­χει­ρή­σεις ως βασικά αιτή­ματα των ξενο­δό­χων στο­χεύ­ο­ντας στη στήριξη και την ενί­σχυση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας της ελλη­νι­κής ξενο­δο­χίας.

Η Ομο­σπον­δία ζητά συγκε­κρι­μέ­νες παρεμ­βά­σεις από την κυβέρ­νηση, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας την ανάγκη να δια­σφα­λι­στεί η βιω­σι­μό­τητα των ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων και να ενι­σχυ­θεί η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του ελλη­νι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Πιο συγκε­κρι­μένα, ζητά τη μείωση του ΦΠΑ στη διαμονή στο 6,5% και επα­νε­ξέ­ταση του Τέλους Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση. Παράλ­ληλα, ζητά αυστη­ρό­τε­ρους κανόνες και περισ­σό­τε­ρους ελέγ­χους στις βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις, καθώς και καλύ­τερη κατα­γραφή της δρα­στη­ριό­τη­τάς τους, ώστε να αντι­με­τω­πι­στούν οι επι­πτώ­σεις τους στη στε­γα­στική αγορά και στον του­ρι­σμό.Ωστόσο, ζητά αλλαγές στον χωρο­τα­ξικό σχε­δια­σμό του του­ρι­σμού, με απο­φά­σεις που θα λαμ­βά­νουν υπόψη τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες κάθε περιο­χής και τις ανάγκες των τοπικών κοι­νω­νιών, αντί για ορι­ζό­ντιους περιο­ρι­σμούς. Για τις μικρές ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις, διεκ­δι­κεί ευκο­λό­τερη πρό­σβαση σε χρη­μα­το­δό­τηση και στα προ­γράμ­ματα του ΕΣΠΑ, με λιγό­τερη γρα­φειο­κρα­τία και όρους προ­σαρ­μο­σμέ­νους στην επο­χι­κό­τητα. Τέλος, ζητά να δια­τη­ρη­θεί η δυνα­τό­τητα απευ­θείας παρα­χώ­ρη­σης τμη­μά­των αιγια­λού σε όμορες επι­χει­ρή­σεις, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η κατάρ­γησή της θα μπο­ρούσε να επη­ρε­ά­σει επεν­δύ­σεις και την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα των ελλη­νι­κών προ­ο­ρι­σμών.

Η επι­στολή

Η επι­στολή του Προ­έ­δρου της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Ξενο­δό­χων προς τον Πρω­θυ­πουργό Κυριάκο Μητσο­τάκη ακο­λου­θεί:

“Αξιό­τιμε κύριε Πρω­θυ­πουργέ,

Ενόψει της Διε­θνούς Έκθεσης Θεσ­σα­λο­νί­κης 2026, η Πανελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Ξενο­δό­χων θέτει υπόψη σας συνο­πτικά τα βασικά αιτή­ματα του ξενο­δο­χεια­κού κλάδου, με στόχο τη θωρά­κιση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας του ελλη­νι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Ανα­λυ­τική τεκ­μη­ρί­ωση και επι­χει­ρή­ματα για κάθε αίτημα παρα­τί­θε­νται στη συνέ­χεια της παρού­σας επι­στο­λής.

Α. Φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση – Έμμεσοι φόροι

• ΦΠΑ δια­μο­νής: Μείωση σε 6,5%, ώστε να συγκλί­νει με τον μέσο όρο της ΕΕ και τους συντε­λε­στές που ισχύουν σε αντα­γω­νί­στριες μεσο­γεια­κές χώρες.

• Τέλος ανθε­κτι­κό­τη­τας στη κλι­μα­τική κρίση: Επα­νε­ξέ­ταση με ισόρ­ροπη κατα­νομή του κόστους σε όλους τους κλάδους της οικο­νο­μίας – Ρητή πρό­βλεψη της αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τας των σχε­τι­κών εσόδων.

Β. Βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση

• Ενερ­γο­ποί­ηση της πρό­βλε­ψης της παρ.8 του άρθρου 111 του ν. 4446/2016 για την επιβολή περιο­ρι­σμών στη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση σε περιο­χές όπου δια­πι­στώ­νο­νται σοβαρές πιέσεις στη στε­γα­στική αγορά, καθώς και των μέτρων οργά­νω­σης και ελέγχου της συγκε­κρι­μέ­νης δρα­στη­ριό­τη­τας που περι­λαμ­βά­νο­νται στο Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό (ΕΧΠΤ).

• Δια­μόρ­φωση ενός αυστη­ρό­τε­ρου κανο­νι­στι­κού πλαι­σίου, το οποίο θα δια­σφα­λί­ζει την εφαρ­μογή συγκε­κρι­μέ­νων προ­δια­γρα­φών λει­τουρ­γίας και κανόνων ασφά­λειας και υγιει­νής,

• Ενί­σχυση ελέγχων και επο­πτείας μέσω της δια­σταύ­ρω­σης στοι­χείων πλατ­φορ­μών – ΑΑΔΕ.

• Πρό­βλε­ψης υπο­χρε­ω­τι­κού παρα­βό­λου εγγρα­φής/ανα­νέ­ω­σης στο Μητρώο Ακι­νή­των Βρα­χυ­χρό­νιας Δια­μο­νής.

• Υπο­χρέ­ωση υπο­βο­λής στοι­χείων στην ΕΛΣΤΑΤ αντί­στοι­χων με αυτά των ξενο­δο­χείων, προ­κει­μέ­νου να ενι­σχυ­θεί η δυνα­τό­τητα τεκ­μη­ριω­μέ­νης αξιο­λό­γη­σης των επι­πτώ­σεων της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης στη στε­γα­στική αγορά, στον του­ρι­σμό και στις τοπικές κοι­νω­νίες,

Γ. Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό

• Κατάρ­γηση ορι­ζό­ντιων περιο­ρι­σμών, όπως πλαφόν κλινών και γενι­κευ­μέ­νες απα­γο­ρεύ­σεις, που δεν λαμ­βά­νουν υπόψη τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες κάθε προ­ο­ρι­σμού.

• Σχε­δια­σμός σε τοπικό/περι­φε­ρειακό επίπεδο με τη συμ­με­τοχή της αυτο­διοί­κη­σης, των παρα­γω­γι­κών φορέων και των τοπικών κοι­νω­νιών, για ισορ­ρο­πία ανά­πτυ­ξης, κοι­νω­νι­κής συνοχής και περι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σίας.

• Αντί για την επιβολή περιο­ρι­σμών, ενί­σχυση των ανα­γκαίων υπο­δο­μών και απο­τε­λε­σμα­τική δια­χεί­ριση των προ­ο­ρι­σμών, ώστε η ανά­πτυξη να παρα­μέ­νει βιώσιμη και ποιο­τική.

• Ρητή θεσμο­θέ­τηση της σύν­δε­σης των εσόδων από τα δημο­τικά τέλη με συγκε­κρι­μέ­νες παρεμ­βά­σεις (καθα­ριό­τητα, φωτι­σμός, οδικό δίκτυο).

Δ. Χρη­μα­το­δό­τηση μικρών επι­χει­ρή­σεων

• Δημιουρ­γία εξει­δι­κευ­μέ­νων χρη­μα­το­δο­τι­κών εργα­λείων με όρους προ­σαρ­μο­σμέ­νους στην επο­χι­κό­τητα και τη μικρή κλίμακα (χαμη­λό­τε­ρες εξα­σφα­λί­σεις, μεγα­λύ­τε­ρες περί­ο­δοι χάριτος, απο­πλη­ρωμή συν­δε­δε­μένη με τον κύκλο εργα­σιών, ειδικές προ­βλέ­ψεις για νησιω­τι­κές/ορεινές περιο­χές).

• Ουσια­στική βελ­τί­ωση της πρό­σβα­σης στο ΕΣΠΑ, με απλού­στευση δια­δι­κα­σιών, μείωση γρα­φειο­κρα­τίας και ταχύ­τε­ρες εγκρί­σεις, με έμφαση σε επεν­δύ­σεις εκσυγ­χρο­νι­σμού, ενερ­γεια­κής ανα­βάθ­μι­σης και ψηφια­κού μετα­σχη­μα­τι­σμού.

• Ανά­πτυξη μόνιμων μηχα­νι­σμών τεχνι­κής και συμ­βου­λευ­τι­κής υπο­στή­ρι­ξης για την ωρί­μανση επεν­δυ­τι­κών σχεδίων και την προ­ε­τοι­μα­σία φακέλων χρη­μα­το­δό­τη­σης.

Ε. Παρα­χώ­ρηση αιγια­λού σε όμορες επι­χει­ρή­σεις

• Δια­τή­ρηση της απευ­θείας παρα­χώ­ρη­σης τμη­μά­των αιγια­λού σε όμορες επι­χει­ρή­σεις. Τυχόν κατάρ­γηση της δυνα­τό­τη­τας αυτής θα ανέ­τρεπε επεν­δυ­τικά σχέδια δεκα­ε­τιών και θα έθετε σε κίνδυνο τη διεθνή του­ρι­στική αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της χώρας.

Είμαστε στη διάθεσή σας για έναν ουσια­στικό διάλογο, προ­κει­μέ­νου να συμ­βά­λουμε στη δια­μόρ­φωση των κατάλ­λη­λων πολι­τι­κών που θα ενι­σχύ­σουν τη βιω­σι­μό­τητα και τη δυνα­μική της ελλη­νι­κής ξενο­δο­χίας στο διεθνές περι­βάλ­λον.

Με εκτί­μηση

Γιάννης Χατζής Άγγελος Καλλίας

Πρό­ε­δρος Δ.Σ. Γενικός Γραμ­μα­τέας”

H ανάλυση των προ­τά­σεων

Σύμφωνα με την επι­στολή της ΠΟΞ, που έχει στην διάθεσή της το m-t, “Ο ξενο­δο­χεια­κός κλάδος εξα­κο­λου­θεί να απο­τε­λεί τη ραχο­κο­κα­λιά του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού και έναν από τους σημα­ντι­κό­τε­ρους πυλώνες της εθνικής οικο­νο­μίας, τόσο ως πάροχος υπη­ρε­σιών φιλο­ξε­νίας όσο και ως εργο­δό­της ανα­φο­ράς. Εδώ και πάνω από μισό αιώνα δια­τη­ρεί σε ισχύ μία από τις μεγα­λύ­τε­ρες Συλ­λο­γι­κές Συμ­βά­σεις Εργα­σίας της χώρας, η οποία δια­σφα­λί­ζει όρους αμοιβής και εργα­σίας σαφώς ανώ­τε­ρους από τον μέσο όρο. Μάλιστα, η τελευ­ταία ΣΣΕ που υπο­γρά­φηκε το 2025, πέραν των σημα­ντι­κών αυξή­σεων, προ­έ­βλεψε τη δημιουρ­γία του μεγα­λύ­τε­ρου κλα­δι­κού Ταμείου Επαγ­γελ­μα­τι­κής Ασφά­λι­σης της χώρας.

Προ­ϋ­πό­θεση, ωστόσο, για να μπο­ρέ­σει ο ξενο­δο­χεια­κός κλάδος να συνε­χί­σει να επι­τε­λεί τον ίδιο ρόλο και να αντα­πο­κρί­νε­ται στις υψηλές προσ­δο­κίες που ο ίδιος έχει δημιουρ­γή­σει είναι να προ­στα­τευ­θεί η αντα­γω­νι­στι­κό­τητά του και να αρθούν οι διαρ­θρω­τι­κές αγκυ­λώ­σεις που θέτουν εμπόδια στην ομαλή λει­τουρ­γία του, όπως ανα­λύ­ο­νται στη συνέ­χεια:

Α. Φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση – Έμμεσοι φόροι

Η Πανελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Ξενο­δό­χων έχει κατ΄ε­πα­νά­ληψη επι­ση­μά­νει ότι η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού επι­βα­ρύ­νε­ται από το υψηλό επίπεδο έμμεσης φορο­λό­γη­σης που επι­βάλ­λε­ται στις οργα­νω­μέ­νες ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις. Η δια­τή­ρηση συντε­λε­στών ΦΠΑ σαφώς υψη­λό­τε­ρων του αντα­γω­νι­σμού, η επιβολή του τέλους ανθε­κτι­κό­τη­τας στην κλι­μα­τική κρίση (και η σημα­ντική αύξησή του ένα έτος μετά τη θέσπισή του), καθώς και οι συνε­χείς πρό­σθε­τες επι­βα­ρύν­σεις, όπως η αύξηση κατά 50% του τέλους παρε­πι­δη­μού­ντων, επι­βα­ρύ­νουν το λει­τουρ­γικό κόστος των επι­χει­ρή­σεων, περιο­ρί­ζουν τη δυνα­τό­τητα νέων επεν­δύ­σεων και απο­δυ­να­μώ­νουν τη δυνα­τό­τητα επι­μή­κυν­σης της του­ρι­στι­κής περιό­δου.

Η θέση αυτή ενι­σχύ­ε­ται από πρό­σφατη μελέτη του ΙΝΣΕΤΕ, σύμφωνα με την οποία η φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση των ελλη­νι­κών ξενο­δο­χείων παρα­μέ­νει υψη­λό­τερη σε σχέση με βασικές αντα­γω­νί­στριες χώρες της Μεσο­γείου, επη­ρε­ά­ζο­ντας αρνη­τικά την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του κλάδου.

Ειδι­κό­τερα, η μελέτη κατα­δει­κνύει ότι, σε ένα απλό μοντέλο λει­τουρ­γίας ξενο­δο­χεια­κής μονάδας 4*, στην αγορά μαζικού του­ρι­σμού στην Ελλάδα και στις υπό μελέτη αντα­γω­νί­στριες χώρες, προ­κύ­πτει ότι με τους υφι­στά­με­νους φορο­λο­γι­κούς συντε­λε­στές στην Ελλάδα, και με τις ίδιες τιμές και κόστη λει­τουρ­γίας, τα ελλη­νικά ξενο­δο­χεία έχουν τα χαμη­λό­τερα ΚΠΦΤΑ σε σχέση με τις υπό­λοι­πες χώρες που εξε­τά­ζο­νται και έως και 38,4% λιγό­τερα σε σχέση με την Κύπρο. Ειδι­κό­τερα, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη ένα συνο­λικό ημε­ρή­σιο κόστος δίκλι­νου δωμα­τίου στα 150 ευρώ (περι­λαμ­βα­νο­μέ­νων όλων των τελών/φόρων) προ­κύ­πτουν, μεταξύ άλλων, τα εξής:

• Η ελλη­νική ξενο­δο­χειακή επι­χεί­ρηση έχει το χαμη­λό­τερο καθαρό έσοδο και έως 11,5% λιγό­τερα από την αντί­στοιχη κυπριακή. • Εφαρ­μό­ζο­ντας τις ίδιες παρα­μέ­τρους με παρό­μοια μελέτη βασι­σμένη στο φορο­λο­γικό πλαίσιο του 2015, η θέση της ελλη­νι­κής ξενο­δο­χεια­κής επι­χεί­ρη­σης έχει επι­δει­νω­θεί, εισπράτ­το­ντας 15,9% λιγό­τερα από την κυπριακή, έναντι -9,1% με τα δεδο­μένα του 2015.

• Το συνο­λικό ύψος των φόρων και του μη μισθο­λο­γι­κού κόστους στην Ελλάδα (€ 44,7, 29,8% επί της τιμής) είναι σχεδόν διπλά­σιο έναντι της Κύπρου (€ 24,1, 16,1% της τιμής).

• Στην Ελλάδα τα Κέρδη Προ Φόρων Τόκων και Απο­σβέ­σεων (ΚΠΦΤΑ) είναι περίπου 38,4% χαμη­λό­τερα έναντι της Κύπρου, με απο­τέ­λε­σμα η αυξη­μένη φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση να ανε­βά­ζει το λει­τουρ­γικό «νεκρό σημείο», δηλαδή το σημείο στο οποίο τα έσοδα καλύ­πτουν τα λει­τουρ­γικά κόστη, και να περιο­ρί­ζει τη δυνα­τό­τητα λει­τουρ­γίας πέραν της υψηλής περιό­δου. Ενδει­κτικά, το νεκρό σημείο ενός ξενο­δο­χείου στην Ελλάδα ανέρ­χε­ται σε € 124,6, έναντι € 108,7 της Κύπρου, δηλαδή περίπου 15% υψη­λό­τερα. Κατά συνέ­πεια, επη­ρε­ά­ζε­ται η διάρ­κεια της του­ρι­στι­κής περιό­δου, καθώς το ξενο­δο­χείο εξω­θεί­ται να ανοίγει αργό­τερα και να κλείνει νωρί­τερα, περι­μέ­νο­ντας να λει­τουρ­γή­σει μόνο όταν οι τιμές είναι αρκετά υψηλές για να καλύ­πτο­νται τα κόστη και η φορο­λο­γία.

• Σε Κύπρο και Πορ­το­γα­λία η λει­τουρ­γική κερ­δο­φο­ρία (ΚΠΦΤΑ) υπερ­βαί­νει τη συνει­σφορά της επι­χεί­ρη­σης στο κράτος σε φόρους και ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές (171,1% και 111,9% αντί­στοιχα), ενώ το αντί­θετο συμ­βαί­νει σε Ελλάδα (56,9%), Ιταλία (69,8%), Κροατία (82,5%), Ισπανία (85,5%) και Τουρκία (91,6%), με την χώρα μας να είναι στη δυσμε­νέ­στερη θέση.

• Τα ελλη­νικά ξενο­δο­χεία για να μπορούν να αμεί­βουν τους εργα­ζο­μέ­νους τους όπως τα κυπριακά, το κόστος δωμα­τίου για τον πελάτη θα πρέπει να είναι € 171 όταν στην Κύπρο θα είναι €150, δηλαδή 14% υψη­λό­τερο. Αντί­στοιχα, προ­κει­μέ­νου το λει­τουρ­γικό κέρδος (ΚΠΦΤΑ) στα ξενο­δο­χεία στην Ελλάδα να είναι στα ίδια επίπεδα με της Κύπρου, το κόστος δωμα­τίου για τον πελάτη πρέπει να είναι € 219,5 όταν αντί­στοιχα στην Κύπρο θα είναι € 150 – δηλαδή 46,3% υψη­λό­τερο.

Συμπε­ρα­σμα­τικά, η υψηλή φορο­λο­γία επι­βα­ρύ­νει ιδιαι­τέ­ρως την θέση των μονάδων που δεν έχουν κάποιο ιδιαί­τερο αντα­γω­νι­στικό πλε­ο­νέ­κτημα.

Βασική θέση της ΠΟΞ απο­τε­λεί η στα­διακή μείωση των επι­βα­ρύν­σεων που συν­δέ­ο­νται με τη διαμονή, με στόχο την ενί­σχυση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας του ελλη­νι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος, τη στήριξη της απα­σχό­λη­σης και της περι­φε­ρεια­κής ανά­πτυ­ξης και τη δημιουρ­γία προ­ϋ­πο­θέ­σεων για βιώσιμη του­ρι­στική ανά­πτυξη καθ’ όλη τη διάρ­κεια του έτους. Η προ­σαρ­μογή της φορο­λο­γι­κής πολι­τι­κής στα επίπεδα των βασικών αντα­γω­νι­στριών χωρών θα ενίσχυε τη λει­τουρ­γική κερ­δο­φο­ρία των επι­χει­ρή­σεων, θα δημιουρ­γούσε περι­θώ­ρια για υψη­λό­τε­ρες αμοιβές, θα διευ­κό­λυνε την πραγ­μα­το­ποί­ηση νέων επεν­δύ­σεων και θα συνέ­βαλλε στην επι­μή­κυνση της του­ρι­στι­κής περιό­δου. Παράλ­ληλα, θα ενίσχυε τη δυνα­τό­τητα των ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων να δια­τη­ρούν τη λει­τουρ­γία τους και κατά τις περιό­δους χαμη­λό­τε­ρης ζήτησης, αυξά­νο­ντας τη συνο­λική οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα, την απα­σχό­ληση και τα δημόσια έσοδα σε μακρο­πρό­θε­σμη βάση. Η μείωση της φορο­λο­γι­κής επι­βά­ρυν­σης δεν συνιστά, λοιπόν, απλώς κλαδικό αίτημα, αλλά ανα­γκαία προ­ϋ­πό­θεση για τη δια­τή­ρηση και ενί­σχυση της διε­θνούς αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού, ο οποίος απο­τε­λεί έναν από τους σημα­ντι­κό­τε­ρους πυλώνες της εθνικής οικο­νο­μίας. Στο πλαίσιο αυτό προ­τεί­νε­ται:

• ΦΠΑ δια­μο­νής: Η μείωση του ΦΠΑ δια­μο­νής σε 6,5% (στο ποσοστό, δηλαδή, που ίσχυε έως τα μέσα του 2015), ώστε να συγκλί­νει με τον μέσο όρο της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και με αντα­γω­νί­στριες μεσο­γεια­κές χώρες.

• Τέλος ανθε­κτι­κό­τη­τας στην κλι­μα­τική κρίση: Η επα­νε­ξέ­ταση του τέλους ανθε­κτι­κό­τη­τας στην κλι­μα­τική κρίση, με ισόρ­ροπη κατα­νομή του κόστους σε όλους τους κλάδους της οικο­νο­μίας και ρητή πρό­βλεψη αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τας. Σχετικά πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι τα στοι­χεία του πρώτου πεντα­μή­νου του 2026 δεί­χνουν αύξηση των εσόδων από το τέλος ανθε­κτι­κό­τη­τας κατά 39% σε ετήσια βάση. Εάν δια­τη­ρη­θεί ο ρυθμός αυτός, τα συνο­λικά έσοδα του τέλους για το 2026 ανα­μέ­νε­ται να υπερ­βούν τα 771 εκατ. Ευρώ.

Β. Βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση

Η ταχεία ανά­πτυξη της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης τα τελευ­ταία χρόνια έχει ανα­δει­χθεί σε έναν από τους βασι­κούς παρά­γο­ντες επι­δεί­νω­σης του στε­γα­στι­κού προ­βλή­μα­τος, ιδίως στα μεγάλα αστικά κέντρα και στους δημο­φι­λείς του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς, περιο­ρί­ζο­ντας τη δια­θε­σι­μό­τητα κατοι­κιών για μακρο­χρό­νια μίσθωση και αυξά­νο­ντας το κόστος στέ­γα­σης. Παράλ­ληλα, η συνεχής διεύ­ρυνση της δρα­στη­ριό­τη­τας δημιουρ­γεί σημα­ντι­κές προ­κλή­σεις ως προς τη δια­σφά­λιση συν­θη­κών υγιούς αντα­γω­νι­σμού, φορο­λο­γι­κής συμ­μόρ­φω­σης και απο­τε­λε­σμα­τι­κής επο­πτείας της αγοράς.

Η βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση ακι­νή­των πρέπει να λει­τουρ­γεί μέσα σε ένα σαφές, συνε­κτικό και απο­τε­λε­σμα­τικό κανο­νι­στικό και φορο­λο­γικό πλαίσιο, ώστε να απο­τρέ­πο­νται φαι­νό­μενα αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού εις βάρος των νόμιμα αδειο­δο­τη­μέ­νων επι­χει­ρή­σεων του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των και η ανε­ξέ­λεγ­κτη άσκηση της συγκε­κρι­μέ­νης οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας. Παράλ­ληλα, είναι ανα­γκαία η εντα­τι­κο­ποί­ηση των ελέγχων για τον εντο­πι­σμό και την αντι­με­τώ­πιση περι­πτώ­σεων κατα­λυ­μά­των που λει­τουρ­γούν στην πράξη ως του­ρι­στικά κατα­λύ­ματα, χωρίς να δια­θέ­τουν την απαι­τού­μενη αδειο­δό­τηση.

Η ανάγκη αυτή καθί­στα­ται ακόμη πιο επι­τα­κτική εάν ληφθεί υπόψη το μέγεθος που έχει πλέον απο­κτή­σει η αγορά της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης. Σύμφωνα με τα επίσημα στοι­χεία του Ξενο­δο­χεια­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Ελλάδος (ΞΕΕ), το 2025 η χώρα διέθετε 10.118 ξενο­δο­χεία, με συνο­λική δυνα­μι­κό­τητα 450.565 δωμα­τίων και 902.328 κλινών. Αντί­στοιχα, σύμφωνα με τα στοι­χεία του ΙΝΣΕΤΕ, τον Σεπτέμ­βριο του 2025 τα κατα­λύ­ματα βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης ανήλθαν σε περίπου 245 χιλιά­δες, ενώ οι δια­θέ­σι­μες κλίνες δια­μορ­φώ­θη­καν σε 1,075 εκα­τομ­μύ­ρια. Τα στοι­χεία αυτά απο­δει­κνύ­ουν ότι η βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση απο­τε­λεί μια αγορά η οποία δια­θέ­τει ήδη μεγα­λύ­τερη δυνα­μι­κό­τητα σε κλίνες από το σύνολο του ξενο­δο­χεια­κού δυνα­μι­κού της χώρας και έχει μετα­τρα­πεί σε μια κατε­ξο­χήν επαγ­γελ­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα.

Παρά το γεγονός αυτό, τα στοι­χεία του Τέλους Ανθε­κτι­κό­τη­τας για το διά­στημα από 1.1.2024 έως 31.8.2025 ανα­δει­κνύ­ουν μια εξαι­ρε­τικά μεγάλη και δυσα­νά­λογη από­κλιση ως προς τη συνει­σφορά κάθε κατη­γο­ρίας κατα­λυ­μά­των στα δημόσια έσοδα. Συγκε­κρι­μένα, τα συνο­λικά έσοδα του ΤΑ από τα ξενο­δο­χειακά κατα­λύ­ματα ανήλθαν σε 717,63 εκατ. ευρώ, ενώ τα αντί­στοιχα έσοδα από τις βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις δια­μορ­φώ­θη­καν μόλις σε 57,43 εκατ. ευρώ. Με άλλα λόγια, παρά το γεγονός ότι οι βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις δια­θέ­τουν περισ­σό­τε­ρες κλίνες από τα ξενο­δο­χεία, τα έσοδα που απο­δί­δουν μέσω του Τέλους Ανθε­κτι­κό­τη­τας αντι­στοι­χούν σε μόλις περίπου 8% των εσόδων που κατα­βάλ­λει ο ξενο­δο­χεια­κός κλάδος.

Η εικόνα αυτή γεννά εύλογες αμφι­βο­λίες ως προς το επίπεδο της φορο­λο­γι­κής συμ­μόρ­φω­σης και της πραγ­μα­τι­κής κατα­γρα­φής της δρα­στη­ριό­τη­τας της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης. Είναι προ­φα­νές ότι μία αγορά η οποία δια­θέ­τει μεγα­λύ­τερο αριθμό κλινών από τον ξενο­δο­χειακό τομέα δεν μπορεί να εμφα­νί­ζει τόσο περιο­ρι­σμένη συμ­με­τοχή στα σχετικά έσοδα χωρίς να υφί­στα­νται σοβαρές στρε­βλώ­σεις. Η από­κλιση αυτή ενδέ­χε­ται να συν­δέ­ε­ται με φαι­νό­μενα μη δήλωσης δια­νυ­κτε­ρεύ­σεων, ατελούς κατα­γρα­φής της πραγ­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, λει­τουρ­γίας ακι­νή­των εκτός του πλαι­σίου ελέγχου ή ανε­παρ­κών μηχα­νι­σμών δια­σταύ­ρω­σης και επο­πτείας. Το γεγονός αυτό εγείρει, τελικά, το κρίσιμο ερώτημα κατά πόσο η πραγ­μα­τική συμβολή της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης στην ελλη­νική οικο­νο­μία και στα δημόσια έσοδα είναι ανάλογη του μεγέ­θους της και επαρκεί για να αντι­σταθ­μί­σει τις οικο­νο­μι­κές, κοι­νω­νι­κές και στε­γα­στι­κές επι­πτώ­σεις που απο­δί­δο­νται στη ραγδαία ανά­πτυξή της.

Ταυ­τό­χρονα, οι ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις λει­τουρ­γούν υπό ένα ιδιαί­τερα αυστηρό κανο­νι­στικό και φορο­λο­γικό καθε­στώς. Υπό­κει­νται σε απαι­τή­σεις αδειο­δό­τη­σης και κατά­τα­ξης, σε κανόνες πυρα­σφά­λειας, υγειο­νο­μι­κού ελέγχου, προ­σβα­σι­μό­τη­τας και περι­βαλ­λο­ντι­κής συμ­μόρ­φω­σης, ενώ απα­σχο­λούν προ­σω­πικό με βάση συγκε­κρι­μέ­νες εργα­σια­κές και μισθο­λο­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις που απορ­ρέ­ουν από συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις εργα­σίας. Επι­πλέον, φέρουν σημα­ντικό διοι­κη­τικό, λει­τουρ­γικό και φορο­λο­γικό βάρος προ­κει­μέ­νου να δια­τη­ρούν τη νόμιμη λει­τουρ­γία τους. Αντί­θετα, η δρα­στη­ριό­τητα της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης εξα­κο­λου­θεί να διέ­πε­ται από ένα αισθητά ελα­φρύ­τερο και απο­σπα­σμα­τικό κανο­νι­στικό πλαίσιο, χωρίς αντί­στοι­χες υπο­χρε­ώ­σεις και ελέγ­χους. Η ασυμ­με­τρία αυτή δημιουρ­γεί προφανή στρέ­βλωση του αντα­γω­νι­σμού και συν­θή­κες αθέ­μι­της μετα­χεί­ρι­σης εις βάρος των νόμιμα αδειο­δο­τη­μέ­νων του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των, τα οποία καλού­νται να λει­τουρ­γή­σουν υπό σαφώς βαρύ­τε­ρες υπο­χρε­ώ­σεις και κόστος συμ­μόρ­φω­σης.

Επι­πλέον, η ανε­ξέ­λεγ­κτη ανά­πτυξη της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης συμ­βάλ­λει στη σημα­ντική μείωση της δια­θε­σι­μό­τη­τας κατοι­κιών για μακρο­χρό­νια μίσθωση, ιδιαί­τερα στα μεγάλα αστικά κέντρα και σε δημο­φι­λείς του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς, με απο­τέ­λε­σμα την αύξηση των ενοι­κίων και την επι­δεί­νωση του στε­γα­στι­κού προ­βλή­μα­τος για εργα­ζο­μέ­νους, νέους και κρί­σι­μες επαγ­γελ­μα­τι­κές κατη­γο­ρίες, όπως εκπαι­δευ­τι­κοί, υγειο­νο­μι­κοί και στελέχη των σωμάτων ασφα­λείας. Το φαι­νό­μενο αυτό επη­ρε­ά­ζει άμεσα και τη λει­τουρ­γία των του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων, καθώς δυσχε­ραί­νει την εξεύ­ρεση κατάλ­λη­λης και οικο­νο­μικά προ­σι­τής στέγης για το προ­σω­πικό τους, ιδιαί­τερα στις νησιω­τι­κές και του­ρι­στι­κές περιο­χές.

Για τους λόγους αυτούς, προ­τεί­νε­ται αφενός η ενερ­γο­ποί­ηση της πρό­βλε­ψης της παρ. 8 του άρθρου 111 του ν. 4446/2016 για την επιβολή περιο­ρι­σμών στη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση σε περιο­χές όπου δια­πι­στώ­νο­νται σοβαρές πιέσεις στη στε­γα­στική αγορά, καθώς και των μέτρων οργά­νω­σης και ελέγχου της δρα­στη­ριό­τη­τας που περι­λαμ­βά­νο­νται στο Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό (ΕΧΠΤ) που τέθηκε πρό­σφατα σε ισχύ και αφε­τέ­ρου η ουσια­στική ενί­σχυση των μηχα­νι­σμών ελέγχου και δια­σταύ­ρω­σης στοι­χείων μεταξύ πλατ­φορ­μών, ΑΑΔΕ και λοιπών αρμό­διων αρχών. Παράλ­ληλα, είναι ανα­γκαία η δια­μόρ­φωση ενός αυστη­ρό­τε­ρου κανο­νι­στι­κού πλαι­σίου, το οποίο θα δια­σφα­λί­ζει την εφαρ­μογή συγκε­κρι­μέ­νων προ­δια­γρα­φών λει­τουρ­γίας και κανόνων ασφά­λειας και υγιει­νής, εξα­σφα­λί­ζο­ντας παράλ­ληλα δια­φά­νεια και φορο­λο­γική συμ­μόρ­φωση.

Στο πλαίσιο αυτό προ­τεί­νε­ται η καθιέ­ρωση υπο­χρε­ω­τι­κού παρα­βό­λου εγγρα­φής και ετήσιας ανα­νέ­ω­σης για κάθε ακίνητο βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης που είναι κατα­χω­ρι­σμένο στο Μητρώο Ακι­νή­των Βρα­χυ­χρό­νιας Δια­μο­νής, ως εργα­λείο ενί­σχυ­σης της επο­πτείας της αγοράς, δια­τή­ρη­σης επι­και­ρο­ποι­η­μέ­νου μητρώου ενεργών κατα­λυ­μά­των και βελ­τί­ω­σης της φορο­λο­γι­κής συμ­μόρ­φω­σης.

Επι­πλέον, κρί­νε­ται ανα­γκαία η καθιέ­ρωση υπο­χρέ­ω­σης των ασκού­ντων τη δρα­στη­ριό­τητα της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης να υπο­βάλ­λουν στην Ελλη­νική Στα­τι­στική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) αντί­στοιχα στα­τι­στικά στοι­χεία που υπο­βάλ­λουν τα ξενο­δο­χεία (στοι­χεία αφίξεων, δια­νυ­κτε­ρεύ­σεων κ.λπ.). Με τον τρόπο αυτό θα ενι­σχυ­θεί η δυνα­τό­τητα τεκ­μη­ριω­μέ­νης αξιο­λό­γη­σης των επι­πτώ­σεων της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης στη στε­γα­στική αγορά, στον του­ρι­σμό και στις τοπικές κοι­νω­νίες, ενώ παράλ­ληλα θα υπο­στη­ρί­ζε­ται ο απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρος σχε­δια­σμός δημό­σιων πολι­τι­κών και παρεμ­βά­σεων σε εθνικό, περι­φε­ρειακό και τοπικό επίπεδο.

Η υιο­θέ­τηση των παρα­πάνω παρεμ­βά­σεων στο­χεύει στη δια­σφά­λιση ίσων όρων αντα­γω­νι­σμού, στη βελ­τί­ωση της φορο­λο­γι­κής δικαιο­σύ­νης, στην προ­στα­σία της κατοι­κίας και στη δημιουρ­γία ενός δια­φα­νούς και βιώ­σι­μου πλαι­σίου ανά­πτυ­ξης του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού, είναι δε σύμφωνη με την κατεύ­θυνση που δια­μορ­φώ­νε­ται ήδη και σε ευρω­παϊκό επίπεδο. Η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή προ­ε­τοι­μά­ζει το «Affordable Housing Act», το οποίο ανα­μέ­νε­ται να παρου­σια­στεί εντός του 2026 και θα περι­λαμ­βά­νει ειδική νομο­θε­τική πρω­το­βου­λία για τις επι­πτώ­σεις της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης στη δια­θε­σι­μό­τητα κατοι­κίας σε περιο­χές με στε­γα­στική πίεση.

Γ. Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό

Η θεσμο­θέ­τηση ενός σύγ­χρο­νου και λει­τουρ­γι­κού ΕΧΠΤ απο­τε­λούσε δια­χρο­νικό αίτημα του ξενο­δο­χεια­κού κλάδου, καθώς πρό­κει­ται για ένα εργα­λείο που οφείλει να δια­σφα­λί­ζει στα­θε­ρό­τητα κανόνων, ασφά­λεια δικαίου και ένα αξιό­πι­στο επεν­δυ­τικό περι­βάλ­λον. Ωστόσο, ορι­ζό­ντιοι περιο­ρι­σμοί, αυθαί­ρετα πλαφόν κλινών και γενι­κευ­μέ­νες απα­γο­ρεύ­σεις που εφαρ­μό­ζο­νται χωρίς να λαμ­βά­νο­νται υπόψη οι ιδιαι­τε­ρό­τη­τες, οι ανάγκες και το επίπεδο ανά­πτυ­ξης κάθε προ­ο­ρι­σμού, κινού­νται κατά την άποψή μας σε λάθος κατεύ­θυνση. Η Ελλάδα απο­τε­λεί­ται από περιο­χές με εντελώς δια­φο­ρε­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά, υπο­δο­μές, ανα­πτυ­ξια­κές προ­ο­πτι­κές και βαθμό του­ρι­στι­κής ωρί­μαν­σης, γεγονός που καθιστά ανα­γκαία την υιο­θέ­τηση δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νων πολι­τι­κών και όχι ενιαίων περιο­ρι­στι­κών μέτρων. Οι απο­φά­σεις που αφορούν τη φέρουσα ικα­νό­τητα και τις δυνα­τό­τη­τες περαι­τέρω του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης πρέπει να βασί­ζο­νται σε επι­στη­μο­νικά δεδο­μένα, αντι­κει­με­νι­κούς δείκτες και τεκ­μη­ριω­μέ­νες μελέτες, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τις πραγ­μα­τι­κές δυνα­τό­τη­τες των τοπικών υπο­δο­μών, τη δια­θε­σι­μό­τητα φυσικών πόρων, καθώς και τις ανάγκες των τοπικών κοι­νω­νιών. Ο σχε­δια­σμός οφείλει να πραγ­μα­το­ποιεί­ται πρω­τί­στως σε τοπικό και περι­φε­ρειακό επίπεδο, με τη συμ­με­τοχή της αυτο­διοί­κη­σης, των παρα­γω­γι­κών φορέων και των τοπικών κοι­νω­νιών, ώστε να επι­τυγ­χά­νε­ται η ισορ­ρο­πία μεταξύ οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης, κοι­νω­νι­κής συνοχής και περι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σίας. Ο στόχος δεν πρέπει να είναι ο περιο­ρι­σμός της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, αλλά η ενί­σχυση των ανα­γκαίων υπο­δο­μών και η απο­τε­λε­σμα­τική δια­χεί­ριση των προ­ο­ρι­σμών, ώστε η του­ρι­στική ανά­πτυξη να παρα­μέ­νει βιώσιμη, ποιο­τική και επω­φε­λής τόσο για τις επι­χει­ρή­σεις, όσο και για τις τοπικές κοι­νω­νίες. Η αντι­με­τώ­πιση των προ­κλή­σεων που συν­δέ­ο­νται με την αυξη­μένη του­ρι­στική ζήτηση απαιτεί τεκ­μη­ριω­μέ­νες πολι­τι­κές και επεν­δύ­σεις σε υπο­δο­μές και όχι απο­σπα­σμα­τικά ή ορι­ζό­ντια περιο­ρι­στικά μέτρα που ενδέ­χε­ται να υπο­νο­μεύ­σουν την ανα­πτυ­ξιακή προ­ο­πτική πολλών περιο­χών της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό προ­τεί­νουμε και τη ρητή πρό­βλεψη της αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τας των δημο­τι­κών τελών. Ειδι­κό­τερα, τα δημο­τικά τέλη που κατα­βάλ­λουν οι ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις συχνά δεν συνο­δεύ­ο­νται από αντί­στοιχη βελ­τί­ωση των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών στους δήμους όπου δρα­στη­ριο­ποιού­νται. Προ­τεί­νε­ται η θεσμο­θέ­τηση ρητής υπο­χρέ­ω­σης αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τας, με σαφή δια­σύν­δεση των εσόδων από δημο­τικά τέλη με συγκε­κρι­μέ­νες παρεμ­βά­σεις σε καθα­ριό­τητα, φωτισμό, οδικό δίκτυο και λοιπές υπο­δο­μές των του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών. Προ­τεί­νε­ται επίσης η ετήσια δημο­σιο­ποί­ηση της χρήσης των εσόδων αυτών, ώστε να δια­σφα­λί­ζε­ται δια­φά­νεια και λογο­δο­σία προς τις επι­χει­ρή­σεις που τα κατα­βάλ­λουν.

Δ. Χρη­μα­το­δό­τηση μικρών επι­χει­ρή­σεων

Οι μικρές και πολύ μικρές οικο­γε­νεια­κές ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις, που απο­τε­λούν τη συντρι­πτική πλειο­νό­τητα του ελλη­νι­κού ξενο­δο­χεια­κού δυνα­μι­κού, εξα­κο­λου­θούν να αντι­με­τω­πί­ζουν σημα­ντικά εμπόδια στην πρό­σβαση σε τρα­πε­ζική χρη­μα­το­δό­τηση και επεν­δυ­τικά κεφά­λαια, παρά τον καθο­ρι­στικό ρόλο τους στην περι­φε­ρειακή ανά­πτυξη, την απα­σχό­ληση και τη δια­τή­ρηση της κοι­νω­νι­κής συνοχής στις τοπικές κοι­νω­νίες. Η διευ­κό­λυνση της πρό­σβα­σής τους σε χρη­μα­το­δό­τηση πρέπει να απο­τε­λέ­σει στρα­τη­γική προ­τε­ραιό­τητα, μέσω της δημιουρ­γίας εξει­δι­κευ­μέ­νων χρη­μα­το­δο­τι­κών εργα­λείων και εγγυο­δο­τι­κών μηχα­νι­σμών με όρους προ­σαρ­μο­σμέ­νους στην επο­χι­κό­τητα, τη μικρή κλίμακα λει­τουρ­γίας και τα ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά των οικο­γε­νεια­κών επι­χει­ρή­σεων. Σχετικά έχουμε επι­ση­μά­νει και στο παρελ­θόν την ανάγκη δια­μόρ­φω­σης ευέ­λι­κτων σχη­μά­των χρη­μα­το­δό­τη­σης με χαμη­λό­τε­ρες απαι­τή­σεις εξα­σφα­λί­σεων, μεγα­λύ­τε­ρες περιό­δους χάριτος, απο­πλη­ρωμή συν­δε­δε­μένη με τον κύκλο εργα­σιών και ειδικές προ­βλέ­ψεις για τις νησιω­τι­κές, ορεινές και μειο­νε­κτι­κές περιο­χές.

Παράλ­ληλα, απαι­τεί­ται η ουσια­στική βελ­τί­ωση της πρό­σβα­σης των μικρών μονάδων στα προ­γράμ­ματα του ΕΣΠΑ και των λοιπών ευρω­παϊ­κών χρη­μα­το­δο­τι­κών μέσων, μέσω απλού­στευ­σης των δια­δι­κα­σιών, μείωσης της γρα­φειο­κρα­τίας, επι­τά­χυν­σης των εγκρί­σεων και υιο­θέ­τη­σης κρι­τη­ρίων που δεν απο­κλεί­ουν τις μικρές οικο­γε­νεια­κές επι­χει­ρή­σεις από τη συμ­με­τοχή τους. Ιδιαί­τερη έμφαση πρέπει να δοθεί στην ενί­σχυση επεν­δύ­σεων εκσυγ­χρο­νι­σμού, ενερ­γεια­κής ανα­βάθ­μι­σης, ψηφια­κού μετα­σχη­μα­τι­σμού, βιω­σι­μό­τη­τας και ανα­βάθ­μι­σης της ποιό­τη­τας των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών, ώστε να δια­σφα­λι­στεί η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του ελλη­νι­κού ξενο­δο­χεια­κού προ­ϊ­ό­ντος.

Εξίσου σημα­ντική είναι η παροχή οργα­νω­μέ­νης τεχνι­κής και συμ­βου­λευ­τι­κής υπο­στή­ρι­ξης προς τις επι­χει­ρή­σεις για την ωρί­μανση επεν­δυ­τι­κών σχεδίων, την προ­ε­τοι­μα­σία φακέλων χρη­μα­το­δό­τη­σης και την απο­τε­λε­σμα­τική αξιο­ποί­ηση των δια­θέ­σι­μων πόρων. Στο πλαίσιο αυτό, κρί­νε­ται ανα­γκαία η ανά­πτυξη μόνιμων μηχα­νι­σμών καθο­δή­γη­σης και εξει­δι­κευ­μέ­νης υπο­στή­ρι­ξης, ώστε ακόμη και οι μικρό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις να μπορούν να υλο­ποιούν επεν­δύ­σεις που ενι­σχύ­ουν την ανθε­κτι­κό­τητα, την παρα­γω­γι­κό­τητα και τη μακρο­χρό­νια βιω­σι­μό­τητά τους.

Η ενί­σχυση της πρό­σβα­σης των μικρών ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων στη χρη­μα­το­δό­τηση δεν απο­τε­λεί μόνο ζήτημα στή­ρι­ξης της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, αλλά κρίσιμο παρά­γο­ντα για τη δια­τή­ρηση της πολυ­μορ­φίας του ελλη­νι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος, τη βιώσιμη ανά­πτυξη των προ­ο­ρι­σμών και τη δια­σπορά των ωφε­λειών του του­ρι­σμού σε ολό­κληρη τη χώρα.

Ε. Παρα­χώ­ρηση αιγια­λού σε όμορες επι­χει­ρή­σεις

Η δια­τή­ρηση της δυνα­τό­τη­τας απευ­θείας παρα­χώ­ρη­σης τμη­μά­των αιγια­λού σε όμορες του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις απο­τε­λεί βασική προ­ϋ­πό­θεση για την ομαλή συνέ­χιση της λει­τουρ­γίας τους και της δυνα­τό­τη­τάς τους να παρέ­χουν ποιο­τι­κές υπη­ρε­σίες στους πελάτες τους. Τυχόν αλλαγή του καθε­στώ­τος θα ανα­τρέ­ψει επεν­δυ­τικά σχέδια και προ­γραμ­μα­τι­σμούς δεκα­ε­τιών, θα λει­τουρ­γή­σει ως  αντι­κί­νη­τρο για την υλο­ποί­ηση νέων επεν­δύ­σεων και θα υπο­βαθ­μί­σει το του­ρι­στικό προϊόν της χώρας.

Περαι­τέρω, η ομο­ρό­τητα απο­τε­λεί αντι­κει­με­νικό και αμε­ρό­λη­πτο κρι­τή­ριο, το οποίο εδρά­ζε­ται σε ένα πραγ­μα­τικό και απο­κλει­στικά γεω­γρα­φικό δεδο­μένο και όχι σε υπο­κει­με­νική κρίση της διοί­κη­σης. Ως εκ τούτου, η δια­φο­ρο­ποί­ηση υπέρ των όμορων επι­χει­ρή­σεων δεν συνιστά αθέμιτη προ­νο­μιακή μετα­χεί­ριση, αλλά εύλογη και ανα­λο­γική ρύθμιση που αντα­πο­κρί­νε­ται στη λει­τουρ­γική σχέση μεταξύ της επι­χεί­ρη­σης και του συγκε­κρι­μέ­νου τμή­μα­τος του αιγια­λού που βρί­σκε­ται σε άμεση χωρική συνά­φεια με αυτήν. Η εφαρ­μογή του κρι­τη­ρίου αυτού περιο­ρί­ζε­ται απο­κλει­στικά στο παρα­κεί­μενο τμήμα του αιγια­λού και δεν συνε­πά­γε­ται τον απο­κλει­σμό τρίτων από την πρό­σβαση ή αξιο­ποί­ηση των λοιπών δια­θέ­σι­μων εκτά­σεων, οι οποίες εξα­κο­λου­θούν να μπορούν να παρα­χω­ρού­νται μέσω των προ­βλε­πό­με­νων δια­δι­κα­σιών. Με τον τρόπο αυτό δια­σφα­λί­ζο­νται ταυ­τό­χρονα η αρχή της ίσης μετα­χεί­ρι­σης, η ασφά­λεια δικαίου και η ορθο­λο­γική δια­χεί­ριση του δημό­σιου χώρου.

Εξάλλου, βασική προ­ϋ­πό­θεση εφαρ­μο­γής του άρθρου 12 της Οδηγίας 2006/123/ΕΚ είναι η ύπαρξη «σπα­νιό­τη­τας των δια­θέ­σι­μων φυσικών πόρων», υπό την έννοια ότι οι δια­θέ­σι­μες άδειες πρέπει να είναι πράγ­ματι περιο­ρι­σμέ­νες. Πλην όμως, όπως έχει κρίνει το Δικα­στή­ριο της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης στην απόφαση της 14ης Ιουλίου 2016 στις συνεκ­δι­κα­σθεί­σες υπο­θέ­σεις C‑458/14 και C‑67/15 (Promoimpresa Srl), η δια­πί­στωση της σπα­νιό­τη­τας δεν είναι αυτο­νό­ητη, ούτε γενική («Όσον αφορά, ειδι­κό­τερα, το ζήτημα αν για τις εν λόγω παρα­χω­ρή­σεις προ­βλέ­πε­ται περιο­ρι­σμέ­νος αριθμός αδειών λόγω της σπα­νιό­τη­τας των φυσικών πόρων, στο αιτούν δικα­στή­ριο ενα­πό­κει­ται να εξα­κρι­βώ­σει αν πλη­ρού­ται η προ­ϋ­πό­θεση αυτή.».). Εν προ­κει­μένω, σύμφωνα με μελέτη του ΙΝΣΕΤΕ («Ο Αιγια­λός ως Παρα­γω­γι­κός Πόρος»), οι παρα­λίες που κατα­λαμ­βά­νο­νται από όμορες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες αντι­στοι­χούν σε ποσοστό μικρό­τερο του 5% της συνο­λι­κής ελλη­νι­κής ακτο­γραμ­μής, εκ των οποίων άνω του 35% είναι βρα­χώ­δεις, στοι­χείο που αναιρεί την επί­κληση γενι­κευ­μέ­νης σπα­νιό­τη­τας για το σύνολο της χώρας.

Η κατάρ­γηση ή η ορι­ζό­ντια υπαγωγή του καθε­στώ­τος σε δια­γω­νι­στι­κές δια­δι­κα­σίες θα δημιουρ­γούσε ανα­σφά­λεια δικαίου, θα απο­θάρ­ρυνε νέες επεν­δύ­σεις και θα έθετε σε κίνδυνο τη σημε­ρινή θέση της χώρας στη διεθνή κατά­ταξη του­ρι­στι­κής αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας, η οποία βασί­ζε­ται και στη δυνα­τό­τητα των παρά­κτιων κατα­λυ­μά­των να προ­σφέ­ρουν ποιο­τι­κές υπη­ρε­σίες στους πελάτες τους”

Πηγή: money-tourism.gr