O Ben και η Gaynor προβάλουν το νησί της Ρόδου περπατώντας το απ’ άκρη σ’ άκρη

Ρόδος, Αύ­γου­στος 2015, θερ­μο­κρα­σία ± 40ο C, «ο ήλιος καίει την πέτρα» κι όμως δύο καλοί μας φίλοι, λά­τρεις της Ρόδου και της Ελ­λά­δας επέ­λε­ξαν τις πιο ζε­στές μέρες του χρό­νου για να δια­νύ­σουν με πε­ζο­πο­ρία απ’ άκρο σ’ άκρο το νησί της Ρόδου και να φτά­σουν από το Βο­ρειό­τε­ρο τμήμα του, το Ενυ­δρείο, στο Νο­τιό­τε­ρο, το Πρα­σο­νή­σι για να στεί­λουν μη­νύ­μα­τα αγά­πης, ελ­πί­δας και δύ­να­μης ψυχής σε όλο τον κόσμο.

Είναι ο Ben και η Gaynor Moorhouse από το Χά­λι­φαξ της Αγ­γλί­ας. Δύο νέοι άν­θρω­ποι που με κι­νη­τή­ρια δύ­να­μη την αγάπη τους για τη Ρόδο και τη ζωή, τι­μούν το νησί και το Αι­γαίο μας και απο­τε­λούν λα­μπρό πα­ρά­δειγ­μα και πρό­τυ­πο σε δύ­σκο­λους και­ρούς.

Στό­χος τους είναι η προ­βο­λή της Ρόδου και των νη­σιών μας μέσα από την ει­δι­κή δια­δρο­μή και την πε­ζο­πο­ρία μπρο­στά από τα όμορ­φα τοπία, τα μνη­μεία και τα αξιο­θέ­α­τα του τόπου μας. Υπάρ­χει ένας ακόμα με­γά­λος στό­χος. «Ό,τι δεν σε σκο­τώ­νει, σε κάνει πιο δυ­να­τό» πα­ρα­τή­ρη­σε εύ­στο­χα ο Νίτσε, ακόμα όμως και αν στο τέρμα της δια­δρο­μής βρί­σκε­ται το τέλος της ζωής, η δύ­να­μη να πα­λέ­ψεις για να φτά­σεις όσο πιο μα­κριά μπο­ρείς, απο­τε­λεί την από­λυ­τη ανα­μέ­τρη­ση με τον εαυτό σου. Έχο­ντας ως αφε­τη­ρία αυτές τις σκέ­ψεις, ο Ben, η Gaynor, ο καλός τους φίλος Γιώρ­γος Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου από το Φα­λη­ρά­κι της Ρόδου και οι φίλοι τους που τους συ­νό­δευ­σαν ως την αφε­τη­ρία στα «ελα­φά­κια» στην εί­σο­δο του λι­μα­νιού, τι­μούν τη μνήμη του με­γά­λου, αεί­μνη­στου φίλου τους Steve Prescott. Ο Στήβ Πρέ­σκοτ ήταν ένας κο­ρυ­φαί­ος και διά­ση­μος αθλη­τής του rugby (ράγκ­μπι) στην Με­γά­λη Βρε­τα­νία.

Ήταν νε­ό­τα­τος όταν ξε­κί­νη­σε η μάχη του με την επά­ρα­τη νόσο. Οι για­τροί διέ­γνω­σαν καρ­κί­νο στο­μά­χου και του έδω­σαν λί­γους μόνο μήνες ζωής. Ο Στήβ όρ­θω­σε ανά­στη­μα και ψυχή και έδωσε τη με­γά­λη μάχη. Νί­κη­σε γιατί έζησε επτά ολό­κλη­ρα χρό­νια πέρα από το χρο­νι­κό ορί­ζο­ντα που του έδωσε η ια­τρι­κή επι­στή­μη. Νί­κη­σε γιατί έγινε σύμ­βο­λο των αν­θρώ­πων που πα­λεύ­ουν και ενέ­πνευ­σε πολ­λούς άλ­λους να ορ­θώ­σουν το ανά­στη­μα της ψυχής τους. Νί­κη­σε γιατί συ­ντά­χθη­κε στον αντι­καρ­κι­νι­κό αγώνα και σή­με­ρα, μετά το θά­να­τό του, η μνήμη του είναι ζω­ντα­νή όπως και η ει­κό­να του που μαζί με τη ση­μαία της ομά­δας του, τα­ξι­δεύ­ει από Ρόδο προς Πρα­σο­νή­σι για να πει όσα θα ήθελε να πει εκεί­νος.

Ο Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γιάν­νης Φλε­βά­ρης ήταν παρών στη σεμνή, απέ­ριτ­τη και συμ­βο­λι­κή εκ­δή­λω­ση και ευ­χή­θη­κε καλή επι­τυ­χία στους αθλη­τές, εξ ονό­μα­τος του Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη κ. Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου και της Πε­ρι­φε­ρεια­κής Αρχής. Στη συ­νέ­χεια μαζί με τον εκ­πρό­σω­πο του Δήμου Ρόδου, τον Πρό­ε­δρο του ΔΟΠΑΡ κ. Σέρ­γιο Αϊ­βά­ζη και την Υπο­πρό­ξε­νο της Με­γά­λης Βρε­τα­νί­ας Ρόδου και Κω κ. Ράνια Κοσ­σιώ­ρη έδω­σαν το σύν­θη­μα της εκ­κί­νη­σης και η προ­σπά­θεια ξε­κί­νη­σε στέλ­νο­ντας μη­νύ­μα­τα ελ­πί­δας πα­ντού…